‘Heelal gaat over naar vierde dimensie’

Vanuit mijn ideaal gezien is zwaartekracht een relativistische vertraging door massa. Wat ook in (2+1)D kan bestaan als objecten massa hebben. Maar.. voor massa heb je extra dimensie(s) nodig. De mate waarin deze dimensies interactie of interactiepotentiaal (=energie) kunnen hebben bepaalt de massa en de zwaartekracht.

quote:

Op vrijdag 22 april 2011 01:38 schreef Lambiekje het volgende:

[..]

Interessant. Gek klinkt het niet.

Het is sowieso zo dat een hoop fenomenen in de astrofysica zoals "donkere materie" voortkomen uit een deductie op basis van een metingsparadox; observeerbare massa is kleiner dan werkelijke massa. De ontbrekende massa gaat vervolgens in de populaire wetenschap een eigen leven leiden als "onzichtbare" massa, en zo ook met de oerknal als een explosie (alsof het een ton buskruit was) of het uitdijende heelal als een vliegende muur, of de pseudowetenschap die panspermia heet, of de Fermi paradox. Ik denk dat de meesten van deze veronderstellingen simpelweg gebaseerd zijn op ons gebrekkige begrip van de aard van het ontstaan van het heelal, of de mechanismen van de evolutie. Het zou mooi zijn als hier wat meer plausibele verklaringen uit voort komen dan de (te) makkelijk voor te stellen hypothesen die we nu hebben.

Beetje zitten zoeken op 'Gravity in 2D' en de meningen lijken verdeeld. Alhoewel de onderstaande quote toch vrij duidelijk stelt dat er in een (2+1)D ART geen sprake kan zijn van zwaartekracht.

http://space.mit.edu/home/tegmark/dimensions.pdf

quote:

What about n < 3? It has been argued [7] that organisms would face insurmountable topological problems if n = 2: for instance, two nerves cannot cross. Another problem, emphasized by Wheeler [8], is the well-known fact (see e.g. [9]) that there is no gravitational force in General Relativity with n < 3. We will not spend more time listing problems with n < 3, but simply conjecture that since n = 2 (let alone n = 1 and n = 0) offers vastly less complexity than n = 3, worlds with n < 3 are just too simple and barren to contain observers.

Laat ik dat dan even als uitgangspunt nemen (dus geen zwaartekracht in 2D), dan betekent dat:
* er is nog wel sprake van massa.
* massa kan in 2D echter niets meer krommen.
* of zelf in 2D een gekromde geodeet volgen.
* massa verliest daardoor zowel zijn stroperigheid (inertie) als zijn gewicht (zwaarte).
* het allesomvattende Higgs-veld is in 2D dus niet meer nodig.
* zwaartekracht ontstaat dus zodra er een derde dimensie 'emergeert'
* dit kan gebeuren door een quantumfluctuatie in een 2D vlak van 'Planck oppervlakjes'.
* zwaartekracht verdwijnt zodra de derde dimensie 'instort'
* dit gebeurt op het moment dat licht niet meer kan ontsnappen.
* de aangetrokken massa wordt op dat moment tot een 2D horizon gereduceerd.
* daarna kan door quantumfluctuaties in 2D (Hawkingstraling) de massa langzaam weer in 3D 'verdampt' worden.

Dat verklaart ook waarom zwarte gaten niet het hele heelal opslokken, ze verliezen hun zwaartekracht (niet hun massa!) zodra op een bepaald kritisch punt de derde dimensie instort (misschien gaat dat wel heel geleidelijk, je hebt immers ook non-integer dimensies als 2.1, 2.2, etc. en 'knapt' er iets zodra de versnelling veroorzaakt door de ruimte-tijd kromming, de ontsnappingssnelheid c te boven gaat. Het ruimte-tijd metriek is in dit model dus ook niet per se oneindig gekromd!). Een zwart gat is dan niets anders dan een tijdelijk bevroren (2+1)D frame (met relatieve tijd ~0) in een (3+1)D ruimte-tijd (met tijd dynamisch).

En als 'kubuslanders' of 'bollebozen' in onze (3+1)D wereld hebben we niet eens door dat het universum inmiddels al stiekem een (4+1)D ruimte-tijd aan het exploreren is. Daarom dijt het heelal steeds sneller uit omdat de constante hoeveelheid universum energie nu eenmaal een situatie met meer mogelijke microtoestanden (dus een hogere entropie) prefereert boven eentje met minder.

[ Bericht 0% gewijzigd door Agno op 25-04-2011 18:24:12 ]

quote:

er is nog wel sprake van massa.

Waarom is er sprake van massa? Naar mijn idee is massa niet elementair.

Wooow...dit is zeer interessant. Ik heb een jaar of 10 geleden een aantal artikelen gelezen waarin uiteengezet werd dat "2012" een overgang naar de 4e dimensie zou brengen (ik weet niet meer of dat nou gebaseerd was op de kalender van de mayas). Ik heb me er nooit echt een voorstelling bij kunnen maken maar vindt het dus geweldig dat er nu vanuit wetenschappelijke hoek over gesproken wordt.

We leven in interessante tijden, dat staat in ieder geval vast...

quote:

Op maandag 25 april 2011 20:22 schreef Onverlaatje het volgende:

[..]

Waarom is er sprake van massa? Naar mijn idee is massa niet elementair.

Natuurlijk kun je redeneren dat massa (die traag en zwaar is) alleen maar kan bestaan voor ruimtedimensies > 2. De traagheid en de zwaarheid komen dan voort uit het 'spanningsveld' van die derde ruimtedimensie t.o.v. de eerste twee. Dat betekent dat dan ook E=mc² alleen maar in > 2 ruimtedimensies geldig is (voor rustmassa's).

Maar we weten dat de massa- en dimensieloze puntdeeltjes (bijv. een electron) uit het standaard model in werkelijkheid wel degelijk massa bezitten (die dan vermoedelijk ontstaat door een interactie met het toegevoegde Higgsveld). Zijn de elementaire deeltjes met massa die we waarnemen dan per definitie al in 3D ? Kan je dat wel stellen in de QM met enkel kansen en onzekerheidsrelaties?

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 00:57 schreef Agno het volgende:

[..]

(dubbel)

quote:

Maar we weten dat de massa- en dimensieloze puntdeeltjes (bijv. een electron) uit het standaard model in werkelijkheid wel degelijk massa bezitten (die dan vermoedelijk ontstaat door een interactie met het toegevoegde Higgsveld). Zijn de elementaire deeltjes met massa die we waarnemen dan per definitie al in 3D ?

Een deeltje wat de beschikbare dimensies gebruikt, in elk relativistisch universum + tijd kan nooit een dimensie minder worden, ook als dat deeltje met de maximum snelheid beweegt. Dit komt omdat je het spacetimediagram altijd terug moet kunnen transformeren. Dat mensen limieten toepassen, het in QM op 0 stellen is relativistisch gezien incorrect.

[ Bericht 1% gewijzigd door Onverlaatje op 26-04-2011 15:33:55 ]

quote:

Zijn de elementaire deeltjes met massa die we waarnemen dan per definitie al in 3D ? Kan je dat wel stellen in de QM met enkel kansen en onzekerheidsrelaties?

3D+t is wat wij ervaren, voor hetzelfde geld zijn 'elementaire' deeltjes beschikbaar in tig-D en zijn het uberhaupt deeltjes met meer of minder massa-effect juist omdat zij tig-D zijn.

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 19:39 schreef Onverlaatje het volgende:

[..]

3D+t is wat wij ervaren, voor hetzelfde geld zijn 'elementaire' deeltjes beschikbaar in tig-D en zijn het uberhaupt deeltjes met meer of minder massa-effect juist omdat zij tig-D zijn.

Dat kleinere deeltje tig-D zijn, dat zou natuurlijk kunnen (bijvoorbeeld met een extra 6 opgerolde dimensies in de String theorie), maar echt 'elegant' vind ik dat niet. Als het universum immers uit een 'singulariteit' ontsproten is, dan is een dimensieloos startpunt toch aantrekkelijker. Als we dan terugredeneren in de tijd dan blijft het een leuk idee om telkens één dimensie eraf te halen en dan te kijken wat er gebeurt.

Dat massa een heel lastig begrip wordt in een < 2D+t wereld, dat zie ik ook steeds meer. Maar de vraag blijft dan hoe die 2D+ t dimensie en de derde dimensie ontstaan zijn. Het Higssveld (als het bestaat) zou dan sterk gecorreleerd moeten zijn aan juist die derde dimensie (het geeft immers massa aan dimensieloze puntdeeltjes). Maar is die derde dimensie dan ook gekwantiseerd (met Higgsbosonen)? Is die derde dimensie 'emergent' of bestond ie zowiezo al als 'achtergrond'? Het probleem van het koppelen van de ART aan de QM wordt er in dit model nog niet echt simpeler op...

Hoe moet ik me een vierde dimensie eigenlijk voorstellen?

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 21:45 schreef -Datdus- het volgende:
Hoe moet ik me een vierde dimensie eigenlijk voorstellen?

iemand uit de 2e dimensie zou dat kunnen zeggen over de 3e dimensie en er ook niet uitkomen

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 21:45 schreef -Datdus- het volgende:
Hoe moet ik me een vierde dimensie eigenlijk voorstellen?

Kan me nog steeds vrij weinig van die 4e dimensie voorstellen

Waarom is het zo lastig te visualiseren? Waarom merken wij zo weinig van al die dimensies in onze belevingswereld?

Als een 3d object door een 2d object heengaat ziet men in de 2d wereld alleen het snijvlak van het 3d object door de 2 dimensies. In de 2d wereld zie je dus niet het 3d object zoals het echt is. Verreweg de meeste informatie zit verstopt in het 3d object en heeft geen uitwerking in de 2d wereld. Alleen het snijvlak van 3d op 2d heeft uitwerking in 2d.

Als een 4d object door een 3d object heengaat ziet men in het 3d wereld alleen het snijvlak van het 4d object door de 3 dimensies. In de 3d wereld zie je dus niet het 4d object zoals het echt is. Verreweg de meeste informatie zit verstopt in het 4d object en heeft geen uitwerking in de 3d wereld. Alleen het snijvlak van 4d op 3d heeft uitwerking in 3d.

etc.

Het is ook nuttig te bedenken dat de inhoud van het 3d object in 2d 0 is.
Evenals de oppervlakte van een 2d object in 1d 0 is.
In de natuur is alles niet gelijk 0, er is altijd een overgangsgebied, een interactieveld.
Maar dan nog, iets net groter dan 0 is nog steeds heel erg klein.

[ Bericht 2% gewijzigd door Onverlaatje op 26-04-2011 23:25:06 ]

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 22:19 schreef Onverlaatje het volgende:
Waarom is het zo lastig te visualiseren? Waarom merken wij zo weinig van al die dimensies in onze belevingswereld?

Als een 3d object door een 2d object heengaat ziet men in de 2d wereld alleen het snijvlak van het 3d object door de 2 dimensies. In de 2d wereld zie je dus niet het 3d object zoals het echt is. Verreweg de meeste informatie zit verstopt in het 3d object en heeft geen uitwerking in de 2d wereld. Alleen het snijvlak van 3d op 2d heeft uitwerking in 2d.

Als een 4d object door een 3d object heengaat ziet men in het 3d wereld alleen het snijvlak van het 4d object door de 3 dimensies. In de 3d wereld zie je dus niet het 4d object zoals het echt is. Verreweg de meeste informatie zit verstopt in het 4d object en heeft geen uitwerking in de 3d wereld. Alleen het snijvlak van 4d op 3d heeft uitwerking in 3d.

etc.

Oké maar stel je kan de 4e dimensie zien... HOE? Mijn hoofd doet zeer.

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 22:19 schreef Onverlaatje het volgende:
...

Maar hoe is het zo dat ze dan überhaupt een voorstelling ervan kunnen maken, en dat dan kunnen animeren? Dan is het toch zo dat de computer ook maar 'een gok' doet wat het zou kunnen zijn?

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 22:44 schreef TBNA het volgende:

[..]

Maar hoe is het zo dat ze dan überhaupt een voorstelling ervan kunnen maken, en dat dan kunnen animeren? Dan is het toch zo dat de computer ook maar 'een gok' doet wat het zou kunnen zijn?

Als jij een animatie ziet van een 3d object geprojecteerd op het 2d van je beeldscherm, is dat dan ook een gok? Natuurlijk niet, evengoed kan je uitdenken hoe je een animatie maakt van een nd object geprojecteerd op (n-1)d.
Maar, er is een verschil. Op je 2d scherm zie je de projectie, zeg maar de schaduw van het 3d object op het 2d scherm. Dat is iets geheel anders dan een snijvlak van een 3d object door 2d. Dan zie je bijvoorbeeld op een bepaald moment slechts het uiterste snijpuntje van een 3d object op het 2d vlak naar gelang hoever objecten van elkaar verwijderd zijn. Terwijl je bij een projectie ten alle tijden het gehele object ziet naargelang het geroteerd is. Dus een projectie, of bovenstaande animatie is totaal iets anders dan je natuurkundig zou ervaren, als een 3d object door 2d ging. Dat fundamentele verschil dien je in je achterhoofd te houden als je na gaat denken hoe andere dimensies natuurkundig uitwerking op elkaar hebben.

[ Bericht 10% gewijzigd door Onverlaatje op 26-04-2011 23:07:50 ]

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 22:36 schreef -Datdus- het volgende:

[..]

Oké maar stel je kan de 4e dimensie zien... HOE? Mijn hoofd doet zeer.

Als je een 2d wezen met 2d ogen goed kan uitleggen hoe het zich een 3d object kan voorstellen, kan je ons uitleggen hoe wij ons een 4d object kunnen voorstellen.

[ Bericht 2% gewijzigd door Onverlaatje op 27-04-2011 00:40:52 ]

quote:

Op dinsdag 26 april 2011 22:36 schreef -Datdus- het volgende:

[..]

Oké maar stel je kan de 4e dimensie zien... HOE? Mijn hoofd doet zeer.

Onze hersenen zijn er op dit moment ook niet capabel toe omdat we het simpelweg niet kennen. Probeer een blinde maar eens uit te leggen wat kleuren zijn...daar dan hij/zij zich ook geen voorstelling van maken (als de persoon in kwestie altijd al blind is geweest iig);

quote:

Op woensdag 27 april 2011 16:42 schreef Dhalsim het volgende:

[..]
Onze hersenen zijn er op dit moment ook niet capabel toe omdat we het simpelweg niet kennen. Probeer een blinde maar eens uit te leggen wat kleuren zijn...daar dan hij/zij zich ook geen voorstelling van maken (als de persoon in kwestie altijd al blind is geweest iig);

Ik ben er wel van overtuigd dat we eenvoudig onze hersenen kunnen trainen het te zien.
In elke dimensie is er een begrip van dichtbij en veraf.

Stel je voor dat je nog nooit diepte hebt gezien, altijd 2d hebt gezien en plots word je een 3d figuur voorgeschoteld. Je zal het niet begrijpen, totdat men men met licht/donker aangeeft wat dichtbij is en wat veraf zit. Bijv. hoe lichter, hoe meer dichtbij, hoe donkerder hoe meer veraf. Je zal daardoor na enige oefening er verder zonder er bij bij na te denken kunnen begrijpen hoe je de figuur dient te interpreteren.

Stel je voor dat je nog nooit 4d hebt gezien, altijd 3d hebt gezien en plots word je een 4d figuur voorgeschoteld. Je zal het niet begrijpen, totdat men men met licht/donker aangeeft wat dichtbij is en wat veraf zit. Bijv. hoe lichter, hoe meer dichtbij, hoe donkerder hoe meer veraf. Je zal daardoor na enige oefening er verder zonder er bij bij na te denken kunnen begrijpen hoe je de figuur dient te interpreteren.

Ik geloof al niet dat de Big Bang ooit heeft plaats gevonden. Bullshit.

Je kan het ook zien als een doorsnede van een object. Een 0-dimensionaal punt is een doorsnede van een 1-dimensionale lijn. Een 1-dimensionale lijn is een doorsnede van een 2-dimensionaal vlak. Een 2-dimensionaal vlak is een doorsnede van een 3-dimensionale kubus. Een 3-dimensionale kubus is een doorsnede van een 4-dimensionaal object. Al vind ik het op deze manier ook nog lastig om het te visualiseren.

quote:

Op woensdag 27 april 2011 19:53 schreef 3-voud het volgende:
Ik geloof al niet dat de Big Bang ooit heeft plaats gevonden. Bullshit.

Op basis van welke literatuur over dit onderwerp ben je tot dit geloof gekomen?

quote:

Op woensdag 27 april 2011 19:53 schreef 3-voud het volgende:
Ik geloof al niet dat de Big Bang ooit heeft plaats gevonden. Bullshit.

En wat geloof jij dan?