Het grote "rammelaars"-topic deel 30

Zijn jullie echt aan het oefenen bellelana?

welkom Smukke

Is het al 2012?

2012 mag het van mij ook wel heel snel worden

Bellelena! Dat is vast een teken

* Puala meld.

Veel te jong (19), maar droom wel van een kindje. Ben wel realistisch genoeg dat het er op kort termijn niet in zit, maar lees stiekem al een half jaar mee in oud

Nog een jaar of vier. . _{Tenzij ik per ongeluk zwanger raak.}

De omstandigheden zijn nog lang niet ideaal, maar jeetje, ik moet m'n eierstokken af en toe gewoon terugduwen zodat ze m'n lijf niet uit rammelen.

Welkom smukke en puala! Rammelen is absoluut niet leeftijdsgebonden .

DaD, wat klinkt 4 jaar dan als een eeuwigheid hè? Maar het gaat voorbij, echt!
Hence het *per ongeluk deel*, wat voor anticonceptie gebruik je nu eigenlijk?

quote:

Op maandag 6 juni 2011 21:38 schreef DevilsAndDust het volgende:

De omstandigheden zijn nog lang niet ideaal, maar jeetje, ik moet m'n eierstokken af en toe gewoon terugduwen zodat ze m'n lijf niet uit rammelen.

Wat zij ^ zegt.

*sluipt weer weg*

quote:

Op maandag 6 juni 2011 22:20 schreef Phaidra het volgende:
Welkom smukke en puala! Rammelen is absoluut niet leeftijdsgebonden .

DaD, wat klinkt 4 jaar dan als een eeuwigheid hè? Maar het gaat voorbij, echt!
Hence het *per ongeluk deel*, wat voor anticonceptie gebruik je nu eigenlijk?

Eigenlijk viel het me nog mee, ik ging uit van een jaar of tien. . Ook omdat hij iets jonger is dan ik.

We gebruiken alleen condooms, maar erg zorgvuldig zijn we niet... .

quote:

Op maandag 6 juni 2011 22:26 schreef DevilsAndDust het volgende:

[..]

Eigenlijk viel het me nog mee, ik ging uit van een jaar of tien. . Ook omdat hij iets jonger is dan ik.

We gebruiken alleen condooms, maar erg zorgvuldig zijn we niet... .

Haha, dan valt het reuze mee idd ! En oi, condooms werken vrij goed (hier toch al zo'n 2/3 jaar de enige ac), maar dan moet je ze wel gebruiken hè .

quote:

Op maandag 6 juni 2011 22:26 schreef DevilsAndDust het volgende:

[..]

Eigenlijk viel het me nog mee, ik ging uit van een jaar of tien. . Ook omdat hij iets jonger is dan ik.

We gebruiken alleen condooms, maar erg zorgvuldig zijn we niet... .

Pas je op als jullie echt nog niet willen? Wij waren ook zo maar accepteerden de consequenties zeg maar en die ligt hier nu in zijn bedje te knorren, vier maanden oud

Daar hebben we het natuurlijk ook over gehad en ons idee is dat we het kindje dan houden. . Maar dat het niet slim is, lijkt me duidelijk...

Zo lang je het maar eens bent over wat te doen als inderdaad...

Ik was het daar met een ex niet over eens en heb toen ook geen geklooi meer geaccepteerd.

Ik onderstreep DML even. Resultaat is een heel leuk meisje van anderhalf nu. Maar wij hadden jaren ervoor al besloten dat we heel graag kinderen wilde, we zaten al tijden op 1 lijn en hadden de planning om een half jaar later voor het echie te gaan zeg maar.

Maar ik dacht echt dat we niet in mijn vruchtbare dagen zaten (met steady cyclus). Door een stressvolle maand verliep het dus korter en was ik zwanger.

Ik voel me gezegend dat het zo heeft mogen lopen voor ons, maar wij wilde graag. Dus onderstreep ik dml's opmerking.

Smukke, welkom. Zo te lezen wel echt punten waardoor je naar het moment toe kan groeien! Lijkt mij fijn dat je dan toch kan merken dat je steeds wat dichterbij komt.

Puala welkom! Heb je wel een vriend die ook graag een kindje zou willen hebben?

DaD, 4 jaar.. klinkt heel lang inderdaad maar een stuk beter dan 10 jaar. Hopelijk vliegt de tijd voorbij voor jou.

Onze datum om te beginnen voor een 2e kindje komt steeds dichterbij. En nu begin ik weer te twijfelen of het nou echt wel zo'n verstandig besluit is. Omdat ik ook nog wil gaan studeren en dat lastiger is met 2 kinderen. En zo zijn er nog wel meer redenen te verzinnen. Volgende maand denk ik er vast wel weer anders over. Verwarrend allemaal.

quote:

Op maandag 6 juni 2011 23:51 schreef appelsap het volgende:
Smukke, welkom. Zo te lezen wel echt punten waardoor je naar het moment toe kan groeien! Lijkt mij fijn dat je dan toch kan merken dat je steeds wat dichterbij komt.

Puala welkom! Heb je wel een vriend die ook graag een kindje zou willen hebben?

Euhm, als ie begin 30 (nu 24) is wellicht. Voor nu nog lang niet. Dus het duurt nog wel een aantal jaar

Ik vrees dat ik mijn gerammel helemaal aan de kant mag schuiven.

Gisteren een brief gekregen van het ziekenhuis waaruit blijkt dat ze alle stimulatiepogingen (met of zonder IUI) onder de noemer IUI plaatsen (dus 4 pogingen waar ik Menopur kreeg en zelf aan de slag moest en 2 echte volwaardige IUI's). Dit betekent dat we 6 IUI's achter de rug hebben en in België betekent dit: einde verhaal.
Ik heb nog een mail gestuurd naar het ziekenhuis, maar vrees dat dit niets zal uithalen.

We zijn uiteraard heel erg dankbaar dat Thomas er is. Mijn god, had ik toen geweten dat het onze laatste poging was... ik mag er eigenlijk niet aan denken Sinds ik de brief in handen heb gehad, heb ik hem al bijna non-stop geknuffeld, ons kleine wonder.
Maar ook wel erg verdrietig (understatement...) dat we niet zelf de keuze kunnen maken voor een tweede of niet, maar dat ze ons opgelegd wordt.

Ik heb de klik nog niet gemaakt in mijn hoofd Zal wel komen (moet wel), maar het voelt allemaal nu nog te ruw aan om me er zo te kunnen over zetten. Ik zal binnenkort alle spullen die we niet meer gebruiken naar de zolder verhuizen zodat ik ze niet meer tegenkom als ik boven rondloop.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 09:56 schreef leonieke het volgende:
Ik vrees dat ik mijn gerammel helemaal aan de kant mag schuiven.

Gisteren een brief gekregen van het ziekenhuis waaruit blijkt dat ze alle stimulatiepogingen (met of zonder IUI) onder de noemer IUI plaatsen (dus 4 pogingen waar ik Menopur kreeg en zelf aan de slag moest en 2 echte volwaardige IUI's). Dit betekent dat we 6 IUI's achter de rug hebben en in België betekent dit: einde verhaal.
Ik heb nog een mail gestuurd naar het ziekenhuis, maar vrees dat dit niets zal uithalen.

We zijn uiteraard heel erg dankbaar dat Thomas er is. Mijn god, had ik toen geweten dat het onze laatste poging was... ik mag er eigenlijk niet aan denken Sinds ik de brief in handen heb gehad, heb ik hem al bijna non-stop geknuffeld, ons kleine wonder.
Maar ook wel erg verdrietig (understatement...) dat we niet zelf de keuze kunnen maken voor een tweede of niet, maar dat ze ons opgelegd wordt.

Ik heb de klik nog niet gemaakt in mijn hoofd Zal wel komen (moet wel), maar het voelt allemaal nu nog te ruw aan om me er zo te kunnen over zetten. Ik zal binnenkort alle spullen die we niet meer gebruiken naar de zolder verhuizen zodat ik ze niet meer tegenkom als ik boven rondloop.

Wat vreemd? Dat kunnen ze toch niet zo maar opeens veranderen?
Geldt het niet alleen per poging zwanger te worden?
En mag je dan ook geen IVF meer?
Ow Leonie, wat naar!!

Ik kwam even hier zeggen dat mijn rammelen niet is afgenomen nu Jeetjejom met Espen is langs geweest

@leonieke, dat vind ik wel erg onbeschoft, achteraf de regels veranderen... Ik hoop dat er voor jullie toch nog een mogelijkheid blijkt te zijn. En sterkte.

quote:

Op vrijdag 10 juni 2011 11:40 schreef Asyniur het volgende:

[..]

Wat vreemd? Dat kunnen ze toch niet zo maar opeens veranderen?
Geldt het niet alleen per poging zwanger te worden?
En mag je dan ook geen IVF meer?
Ow Leonie, wat naar!!

In België is het zo dat je maar x aantal pogingen hebt. Het is niet dat de teller na een zwangerschap op 0 wordt gezet en je opnieuw kan beginnen. Dat wisten we ook op voorhand. Alleen hadden ze ons 2.5 jaar geleden gezegd dat we nog 6 IUI's hadden. Dit blijken er nu maar 2 geweest te zijn.
Wat IVF betreft: geen idee. Waarschijnlijk wel, maar dat ziet P. niet zitten (heeft hij ook altijd gezegd).

Ik zit eigenlijk al heel de dag tegen de tranen te vechten op mijn werk. De slapeloze nacht die ik achter de rug heb door heel dit verhaal helpt er natuurlijk niet aan. En ik vind mezelf zo ondankbaar lijken want we hebben natuurlijk Thomas . Maar als je dan foto's ziet van broertjes en zusjes, tjah... dan heb ik al heel lang het verlangen naar zo'n gezin.
Ik weet dat P. nog niet helemaal overtuigd was om voor een tweede te gaan, maar ik had nog goede hoop voor 2012.

Ohh Leonieke, wat een ontzettend rottig nieuws! Het is echt heel naar als de beslissing zo voor je gemaakt wordt zonder dat je daar zelf iets aan kunt doen...
Laat je tranen lekker gaan, verdriet moet er ook uit. Weten ze op je werk wat er speelt? Of heb je de mogelijkheid om straks eerder naar huis te gaan eventueel?
Je mag best even aan jezelf denken nu. Dat geeft helemaal niks en ik kan me niet voorstellen dat iemand je daarom zou veroordelen nu.

En het is waar, je hebt al een prachtige zoon, maar dat zegt niets over het gerammel nu en je wens voor een tweede. Misschien is dat juist wel sterker omdat je er al eentje hebt en nu weet hoe het is... Maar voel je er niet schuldig over, jouw lichaam vertelt het je, jij kunt er weinig aan veranderen, als dat zo was, dan deed je dat ongetwijfeld onmiddellijk!

Een hele dikke virtuele knuffel vanuit hier.

Ach Leonieke wat een rotsituatie zeg.. En wat bellelena zegt, de wens voor een tweede kindje kan net zo sterk zijn lijkt me.
Ik hoop van harte dat jullie toch nog de kans krijgen voor een tweede

Leonieke wat rot zeg!! (understatement)!!

Ik heb er helemaal geen verstand van, maar waarom houdt het op na 6 pogingen? Wordt het dan niet meer vergoedt of hoe zit dat?

Op het werk weten ze dat we in de MMM hebben gezeten, maar weten ze niets van de brief die ik gisteren gekregen heb. Integendeel, ze weten hier zelfs allemaal dat we zo voor een tweede zouden gaan als we niet opnieuw die MMM in moesten. Vroeger naar huis lukt niet, want ik heb nog een aantal afspraken met externen straks (joy ).

Ik had eerlijk waar ook nooit gedacht dat ik ging rammelen voor een tweede. Ik was zo blij dat we er één hadden, maar nu ik weet wat een ervaring en vooral verrijking het is, dan zou ik direct tekenen voor een tweede.

NieuweUser, de pogingen worden inderdaad niet meer terugbetaald. De inseminatie op zich zouden we wel nog kunnen betalen, maar het is de medicatie die te duur is (en ik had er nogal vrij veel nodig).
Het klinkt zo belachelijk, maar ik wil nu eigenlijk alleen maar bij Thomas zijn. Ik mag er niet aan denken dat die laatste poging niet ging gelukt zijn. Maar toch speelt dit al sinds het lezen van die brief door mijn hoofd. Wat als... _{(en het ergste is nog dat ik vermoed dat ze ons gewoon gingen laten verder doen en dat we nu zo'n factuurtje in de bus gingen gekregen hebben, want 2 jaar geleden hebben ze ons echt gezegd dat we nog 6 IUI's hadden.)}

Potverdikke meis toch... Ik denk hier ook al de hele dag aan je.

Het is toch onbegrijpelijk dat ze jullie eerst vertellen dat er nog zoveel IUI's mogen en dat dan nu opeens dat helemaal niet meer geldig is. En ik kan me zo voorstellen, dat 'wat als'... Maar gelukkig is het precies goed gegaan, zoals het had moeten zijn. Je kleine Thomas, zo logisch dat je nu lekker bij hem wilt zijn en met hem wilt knuffelen.

Gelukkig heb je na vandaag weekend (toch?) en kun je even bijkomen van die brief. Alles rustig laten bezinken en vooral veel knuffelen.

Ben benieuwd wat het ziekenhuis er nog over zal emailen.

Probeer het 'wat als' een beetje los te laten (makkelijker gezegd dan gedaan), Thomas is er echt heus en wie weet wat voor openingen er nog ontstaan of wat voor wonderen er nog kunnen gebeuren.