Wie kende iemand die zelfmoord heeft gepleegd?

quote:

Op donderdag 27 februari 2014 18:47 schreef Onnozelaar het volgende:
Beide ouders van mijn vader hebben zelfmoord gepleegd, wat ervoor gezorgd heeft dat mijn vader ernstig verslaafd raakte.
Ook heb ik een zelfmoordpoging meegemaakt van mijn beste vriendin, we waren toen beide een jaar of 15 en ze was psychisch erg ziek. De laatste paar jaar ging het echter steeds beter, tot het punt dat ze zelfs op zichzelf ging wonen. Een paar weken later werd ze vermoord door haar ex.
Het moeilijkste daaraan vind ik dat ze zo gevochten heeft, dat ze door zo'n enorm dal is gegaan en daarna toch besloot dat ze wilde leven en er alles aan deed om verder te komen en voor dat doorzettingsvermogen heb ik heel veel bewondering. Eigenlijk is ze het grootste deel van haar leven bezig geweest om te werken naar het punt waar ze was vlak voor haar dood, het punt waarop alles goed was, ze niet meer beperkt werd door psychische problemen, maar gewoon gelukkig kon zijn en eindelijk de dingen kon doen die ze wilde. Dat dat van zo'n korte duur is geweest door het toedoen van een ander vind ik ontzettend oneerlijk.

Moord.. Bah, vooral als het jaloezie gedreven is.... gatverdamme.

Een vader van een goede vriend. Die heeft alles jaren lopen verdoezelen, niemand had wat door. Zat in een gezin, met kinderen en plots krijg je een telefoontje dat je pa er niet meer is.

Toen ik jonger was heeft een kennis zelfmoord gepleegd. Z'n vriendin had het uitgemaakt. Niemand zag dat aankomen, incluis hemzelf, hij kwam in een psychose. Heel kort briefje waar hij sorry meldde tegen z'n ouders. Brr.

een vriend van mee heeft zich een paar jaar terug opgehangen zijn moeder heeft hem gevonden
het raakte me wel meer dan ik dacht
tijdje ook wel rond gelopen met het idee waarom zagen wij het niet
maar ik snap dat hij een act speelde dat ie altijd maar vrolijk was terwijl hij van binnen kapot ging
na de begravenis zijn we de kroeg in gegaan en hebben we een feestje gehouden ter ere van hem
zo had ie het graag gewild

De partner van een vriendin. Hij was toen achttien. Had borderline en de relatie liep al een tijdje niet meer goed. Hij kon zomaar van stemming wisselen en haar voor alles uitmaken, maakte hem niet uit wie erbij was of waar ze waren.

Tijdens de zoveelste ruzie heeft mijn vriendin het toen uitgemaakt en is weggegaan. hij heeft haar toen ziekelijk vaak gebeld en uiteindelijk haar voicemail ingesproken met wat hij ging doen als ze niet nu terug zou komen en dat het haar schuld is dat hij dan doodging.

Ook in zijn afscheidsbrief heeft hij dit geschreven. Verschrikkelijk.

2 van mijn oude klasgenoten hebben zelfmoord gepleegd. Een door een overdosis, en de ander is voor de trein gesprongen. Bizar genoeg was dit ook de trein waar ik in zat toen ik op weg was naar stage, maar dat hoorde ik pas later.

De eerste, die van de overdosis, voelde erg onwerkelijk. We waren 22 denk ik toen het gebeurde en ik hoorde het in een vergadering dat we een rouwadvertentie moesten drukken. Je staat er niet altijd bij stil dat mensen van je eigen leeftijd ook dood kunnen gaan.

Hij was nooit populair. Beetje een rare jongen die overal buiten viel. Niet alleen omdat hij 2 jaar jonger was dan de meesten, maar ook ook omdat zijn gedrag vaak als vervelend werd beschouwd.

De zoon van kennissen van mijn ouders. Ze zeiden over hem dat iemand was die probeerde grenzen op te zoeken, keek ook veel jackass enzo, en daarnaast was hij geïnteresseerd in zelfmoordtechnieken. Naar mijn ouders verhaal had hij zichzelf 'per ongeluk' opgehangen, en voor zover ik weet had hij geen problemen of wat dan ook. Het trieste was nog dat zijn zusje hem vond.

quote:

Op woensdag 26 februari 2014 09:13 schreef richardbaalman het volgende:
Sindsdien wijd ik mijn leven aan vreemden en vrienden te helpen als t kan. Ik praat met ze, wandel met ze en help ze weer op de been. Ik heb sindsdien altijd spijt betuigd en ik zal dit mijn leven lang moeten meedragen.

Dit is de eerste keer dat ik beken dat ik dat gedaan heb, wetende dat mijn username mijn echte naam is betekend voor mij dat ik klaar ben met maskers dragen en onder ogen heb gezien wat voor monster ik was toen ik 12 was

Zeg

Het is best mooi ergens dat je je er nog schuldig om voelt. Maar jij was een kind van 12. Die doen rare dingen, vrij egoïstisch maar dat is prima uit te leggen zegmaar.
Voel je er niet te schuldig meer over. Makkelijker gezegd dan gedaan. Het zou een ander verhaal zijn als je nu nog steeds zulke rare dingen erop na houdt snap je.
Als je kind bent, hoe kun je dan in godsnaam snappen wat je eigenlijk deed dat kan niet. Dat je je er nu nog zo schuldig om voelt laat eigenlijk zien dat je wat dat betreft een prima persoon bent toch. Dat het je niet koud laat zegmaar. Het is alleen niet meer nodig. Neem jezelf dat niet te erg kwalijk :-)

---------

Ik ken een aantal mensen die zelfmoord gepleegd hebben, of zichzelf langzaam van kant hebben gemaakt door middel van drugs.

Erg triest, in mei is het 2 jaar geleden dat een jongen die net zo oud was als ik dat heeft gedaan. Vrij gruwelijk en het heeft me echt aangegrepen. Vind het echt triest. Snap ook niet dat er grapjes over gemaakt kunnen worden, een heel gezin is kapot gemaakt
-grapjes in mijn omgeving bedoel ik-

Tante van me heeft zelfmoord gepleegd. Ze had een gelukkig huwelijk met 2 kinderen tot mijn oom ermee kwam dat hij homo was, ze zijn gescheiden en ze is in een depressie geraakt. M'n oom heeft haar gevonden. Polsen doorgesneden.

Ik had niet veel contact met haar maar toch doet het je wel veel.

Zelf ook bijna een poging gedaan een aantal jaar geleden, het verdriet wat je andere ermee doet is alleen te groot. Dat realiseren maakt het wel iets waardoor je er misschien toch met een andere blik naar gaat kijken.

quote:

Op vrijdag 28 februari 2014 13:13 schreef Fok-it het volgende:
Tante van me heeft zelfmoord gepleegd. Ze had een gelukkig huwelijk met 2 kinderen tot mijn oom ermee kwam dat hij homo was, ze zijn gescheiden en ze is in een depressie geraakt. M'n oom heeft haar gevonden. Polsen doorgesneden.

Ik had niet veel contact met haar maar toch doet het je wel veel.

Zelf ook bijna een poging gedaan een aantal jaar geleden, het verdriet wat je andere ermee doet is alleen te groot. Dat realiseren maakt het wel iets waardoor je er misschien toch met een andere blik naar gaat kijken.

Mensen, die zelfmoord willen plegen, hebben geen anderen om verdriet aan te doen of realiseren zich dat niet. Waar het egoïsme gedeelte dan vandaan komt is mij een raadsel.

quote:

Op woensdag 26 februari 2014 09:13 schreef richardbaalman het volgende:
Sindsdien wijd ik mijn leven aan vreemden en vrienden te helpen als t kan. Ik praat met ze, wandel met ze en help ze weer op de been. Ik heb sindsdien altijd spijt betuigd en ik zal dit mijn leven lang moeten meedragen.

Dit is de eerste keer dat ik beken dat ik dat gedaan heb, wetende dat mijn username mijn echte naam is betekend voor mij dat ik klaar ben met maskers dragen en onder ogen heb gezien wat voor monster ik was toen ik 12 was

Je voelt je nog steeds schuldig over een dagje vrij 11 jaar geleden?

Wel goed van je dat je nu andere mensen helpt

[ Bericht 0% gewijzigd door DeHovenier op 28-02-2014 19:11:58 ]

heb zelf vaak de gedachte, maar doe het toch niet, zit de rit wel uit, doe het familie en vrienden niet aan
hoor stemmen, ben psychotisch en zwaar depressief en voel me eenzaam

quote:

Op vrijdag 28 februari 2014 19:05 schreef DeHovenier het volgende:

[..]

Je voelt je nog steeds schuldig over een dagje vrij 11 jaar geleden?

Wel goed van je dat je nu andere mensen helpt

ja. ik vind het moeilijk om mezelf te vergeven

quote:

Op vrijdag 21 februari 2014 00:53 schreef Afhaalchinees het volgende:
Ik kende die man niet, maar zo'n 7 jaar geleden toen ik 15 was fietste ik ooit langs een flat waar ik allemaal geschreeuw hoorde. Ik zag een man en vrouw vechten en hij gooide die mevrouw van de galerij naar beneden. Daarna nam hij een aanloop en sprong hij zelf over de railing, met zijn kop naar beneden.. gelukkig heb ik bij beiden de impact nooit kunnen zien door geparkeerde auto's en andere mensen die er stonden. Ik ook behoorlijk in paniek een stukje doorgefietst en toen zag ik al ambulances komen.

Later bleek dat hij ook nog voordat ik kwam die mevrouw haar zoontje naar beneden had gegooid Dat had ik gelukkig helemaal niet meegekregen op dat moment.

Uiteindelijk was de dader direct overleden, en hadden moeder en zoon nog 2 of 3 dagen tevergeefs moeten vechten voor hun leven.

Klootzak

Hassan, heette die klootzak.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

De beste vriend van mijn vader pleegde in 2004 zelfmoord. Hij runde een uitgaansgelegenheid, maar had hoge schulden opgebouwd, kreeg allerlei schuldeisers achter zich aan en zag geen uitweg meer. Hij liet 2 dochters achter. Wat me van zijn crematie nog het meest is bijgebleven zijn de pleisters aan zowel de linker -als rechterkant van zijn hoofd. Je gaat je dan automatisch inbeelden wat hij heeft gedaan voordat hij er zo opgebaard bijlag.

Voor mijn vader was het extra zuur, in hetzelfde jaar verloor hij 2 andere goede vrienden aan hartfalen. Allen hebben ze de 50 niet gehaald.

Niet iemand die ik ken, maar hier is mijn verhaal:
Ik was een paar jaar geleden wat eerder van mijn werk weggegaan en zag bij een spoortunneltje onderweg een trein stilstaan en zag al de conducteur over het spoor lopen. Toen ik iets verder naar de voorkant van de trein ging zag ik een behoorlijk grote doek over het spoor liggen.
Daar lag dus iemand die dus voor de trein was gesprongen.

Heb er toch wel een aantal nachten wakker van gelegen.

Als iemand dit onderwerp interessant vindt raad ik je aan om dit boek te lezen:

http://www.bol.com/nl/p/ik-sluit-nu-maar-af/1001004002850846/

Bijzonder boekje, bij veel verhalen had ik zoiets van huh, waarom zou je dáárom zelfmoord plegen?!

quote:

Op woensdag 26 februari 2014 09:13 schreef richardbaalman het volgende:
Sindsdien wijd ik mijn leven aan vreemden en vrienden te helpen als t kan. Ik praat met ze, wandel met ze en help ze weer op de been. Ik heb sindsdien altijd spijt betuigd en ik zal dit mijn leven lang moeten meedragen.

Dit is de eerste keer dat ik beken dat ik dat gedaan heb, wetende dat mijn username mijn echte naam is betekend voor mij dat ik klaar ben met maskers dragen en onder ogen heb gezien wat voor monster ik was toen ik 12 was

Je was geen monster, je was een kind!
Kinderen in die leeftijd weten al een hoop, maar beseffen en overzien nog lang niet alles.

toen ik nog bij mijn ouders woonde heeft de overbuurman zich zelf opgehangen in het trapgat.. hij had een ziekte en kon daardoor al veel minder. of dat de reden was weet ik niet. hij was alleen.

en een andere buurvrouw een paar huizen verder had eerst de gaskraan losgedraait.. gelukkig zei ze dat tegen haar man die is dus meteen uit bed gestapt.. om te kijken of dat wel zo was... en ja die kraan stond open, maar nog dat zelfde jaar is die vrouw dood in het kanaal gevonden.. (was alcoholist)

die man heeft wel een nieuwe vrouw ontmoet 2 jaar later en is toen bij haar ingetrokken.

laatst was er hier in de straat allemaal pers politie ect.. bleek dat die man had zich zelf en (net daarvoor) zijn kinderen vermoord. ik kijk nog wel eens vaak die kant op als ik er langs rij.. wn vraag me nog af wat die man bezielde

Hoeveel mensen in nederland plegen eigenlijk jaarlijks zelfmoord? Als ik dit topic lees valt het me (naar mijn inziens) op dat hier bovengemiddeld veel mensen iemand (vaag) kennen die zelfmoord heeft gepleegd.

quote:

Op zaterdag 1 maart 2014 18:04 schreef pepper_961 het volgende:

[..]

Je was geen monster, je was een kind!
Kinderen in die leeftijd weten al een hoop, maar beseffen en overzien nog lang niet alles.

Als jij t zegt...

quote:

Op zaterdag 1 maart 2014 18:43 schreef richardbaalman het volgende:

[..]

Als jij t zegt...

Mijn zusje (nu 26) was 11 toen ze op de crematie van mijn vader verstoppertje heeft lopen spelen met mijn neefje. Ze heeft zich daar tot een paar jaar geleden schuldig over gevoeld. "Ik was aan het lachen op een crematie.."

Serieus, je was een kind. *Aai over bol*

quote:

Op zaterdag 1 maart 2014 18:22 schreef kristalhelder het volgende:
Hoeveel mensen in nederland plegen eigenlijk jaarlijks zelfmoord? Als ik dit topic lees valt het me (naar mijn inziens) op dat hier bovengemiddeld veel mensen iemand (vaag) kennen die zelfmoord heeft gepleegd.

Ik denk dat het in elke middelgrote familie wel een keer voorkomt.

Gemiddeld 4.8 per dag.

quote:

Op zaterdag 1 maart 2014 18:43 schreef richardbaalman het volgende:

[..]

Als jij t zegt...

Het ìs gewoon zo!
Dat je je schuldig voelt is begrijpelijk maar absoluut onnodig.
Tof dat je je nu zo inzet met 't helpen van mensen.
Het feit dat je dat doet, bewijst eigenlijk alleen nog maar meer dat je een toffe gast bent met het hart op de goede plaats.
Toen was je gewoon een jong joch, die gewoon nog niet al te diep nadacht over serieuze zaken. Precies zoals te verwachten valt bij kinderen van die leeftijd.

Zelfdoding ervaring:

Een ex-collega bijna drie jaar geleden.
Hij sleepte helaas nog een paar mensen mee de dood in.

Toen hij nog werkzaam bij ons was, vertelde hij me een keer dat hij eens op het punt gestaan had om zichzelf door z'n hoofd te schieten maar toen aan z'n moeder dacht en dat hij niet wilde dat zij hem zo zou vinden.
Heb hem toen laten beloven dat hij echt nooit, maar dan ook serieus nooit zoiets zou doen.
Hij beloofte het me...
De klootzak!
(Had hij toen maar gedaan, had een hoop mensenlevens en trauma's gescheeld.)

quote:

Op zaterdag 1 maart 2014 02:35 schreef Messina het volgende:

[..]

Hassan, heette die klootzak.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ja klopt inderdaad, naam van die jongen kan ik me herinneren, was redelijk vaak nog wat over in de krant toentertijd. Kom je ook uit de buurt daar?