Bestaan er AD waar je van afvalt in plaats van aankomt?

quote:

Op vrijdag 2 december 2011 20:37 schreef Maanvis het volgende:

[..]

Ik heb vandaag niets te klagen, ik wil TS bijstaan met een vrolijke noot. Werkt in m'n vriendengroep en familie ook .

Maar dat wil niet zeggen dat het voor iedereen werkt, Dat jehet probeert is prima, maar niet drammen als het niet gewaardeerd wordt.

Ik kreeg mijn AD vanwege mijn angstklachten, en had de eerste weken niet het idee dat ik er veel aan had, en toen werd het heel langzaam beter!
Wat betreft het aankomen, Ik merk pas nu het beter gaat met mij dat er inderdaad een hongergevoel blijft hangen en dan vooral zoete honger, En dat terwijl ik door mijn burn-out 25 kilo was afgevallen, Dus nu weer even goed opletten!

quote:

Op vrijdag 2 december 2011 21:10 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]

Maar dat wil niet zeggen dat het voor iedereen werkt, Dat jehet probeert is prima, maar niet drammen als het niet gewaardeerd wordt.

Doe ik ook niet, als de persoon aan wie de reactie gericht is het niets vindt dan hou ik er uiteraard mee op . Maar dit was iemand anders die er wat van zei.

Ik heb dinsdag een afspraak bij de psychiater en ga het zeker allemaal bespreken. Het positieve is dat ik amper meer vermoeidheidsklachten heb, wat ik bij andere AD vrijwel onmiddellijk ervaarde. Ik heb al jaren vrijwel elke dag overdag geslapen, en deze week nog geeneen dag. Daar staat wel tegen dat ik onrustig ben dus.

Ik heb trouwens al 5 jaar verschillende antidepressiva geprobeerd en ben nooit aangekomen, maar toch blijft die angst er. Omdat ik toch was afgebouwd twee weken terug (en was gefaald) kon ik net zo goed een ander middel gaan proberen. Ik hoop dat als ik zo blijf piekeren en angstig blijf dat ik er een SSRI bij kan krijgen ofzo, want ik ben wel blij dat dit niet zo sederend werkt als andere middelen. Veel mensen met angst schijnen baat te hebben bij die combinatie. Uiteraard hoop ik dat dit gewoon hoort bij het opstarten van het middel. Ik vind het vreemd dat ik dit nooit eerder heb gehad bij het beginnen van medicatie en al helemaal niet zo heftig! Het voelt alsof het voor altijd zal blijven, al is dat natuurlijk ook weer een angstgedachte haha.

Volgens mij zijn wellbutrin icm angststoornissen niet echt eerste keus. Dus ssri erbij (of ipv wellbutrin) is denk ik beter, als je een kan vinden waar je niet moe van wordt.
sterkte in ieder geval, hopelijk trekken de angstklachten weg!

Ik gebruik Wellbutrin (bupropion) voor mijn ADHD en depressie-gevoeligheid. Als er behoefte is aan mijn ervaringen, lees ik dat graag.

Ja, daar ben ik wel benieuwd naar! Heb je in het begin ook veel onrust/angst gemerkt? Is dat minder geworden of is het helemaal verdwenen, of is het er nog? Welke bijwerkingen merk je het meest van? En werkt het? En na hoelang is het gaan werken? Zo, dat zijn heel wat vragen haha.

quote:

Op zaterdag 3 december 2011 11:37 schreef Meteoric het volgende:
Ja, daar ben ik wel benieuwd naar! Heb je in het begin ook veel onrust/angst gemerkt? Is dat minder geworden of is het helemaal verdwenen, of is het er nog? Welke bijwerkingen merk je het meest van? En werkt het? En na hoelang is het gaan werken? Zo, dat zijn heel wat vragen haha.

In het begin heb ik wel onrust gemerkt ja. Ik wil niet zeggen dat ik er paranoïde van werd, maar toch wel dat ik zoiets had van: watzalikgaandoenweetjijietsomtedoenvertelnouietsomtedoehoen! En dat dan zes keer per vijf minuten.

De eerste twee weken wilde ik voornamelijk met een deken over mijn hoofd in bed liggen. De derde week begonnen de pillen echt in te slaan, en toen werd ik al rustiger. Na zes weken (want zo lang moet je het helaas echt wel de tijd geven) werd dat nog beter. Het is inmiddels dus helemaal verdwenen, ik kan nu rustig een avond een conversatie hebben zonder dat ik in die tijd twaalf keer op moet springen omdat ik nog even iets moet gaan doen. Ook een depressie heb ik sinds ik ermee begon niet meer gehad.

Bijwerkingen heb ik nadat de zes weken voorbij waren in het geheel niet meer gehad! Serieus! Moet er wel bij zeggen dat ik nooit bijsluiters lees, omdat je dan WEET wat het kan veroorzaken, en bij ieder krampje of pijltje denkt dat het je pillen wel zullen zijn. Maar bijwerkingen heb ik dus niet. Ik drink geen alcohol, dus mijn lever wordt niet apart in de gaten gehouden d.m.v. bloedtests o.i.d. Mijn psychiater raadde dat wel aan als je alcoholconsumptie boven de tien glazen per week ligt, maar het is meer voorzorg dan iets anders. Het is niet zo dat je lever na elke pil schreeuwt om verlossing, zeg maar. De fabrikanten zetten dat soort dingen ook in bijsluiters om zich in te dekken natuurlijk.

Het is voor mij een wondermiddel. Misschien dat ik er overdreven enthousiast over ben, dat kan, maar ik kan echt gewoon niets negatiefs ontdekken. Het grootste voordeel van deze medicatie t.o.v. reguliere ADHD-medicatie vind ik voornamelijk dat het je niet zo afvlakt. Ik kan nog steeds ontzettend in de slappe lach schieten, geil zijn, druk zijn, en ja, zelfs een dipje hebben zo nu en dan. Maar dat totale lack of interest in alles behalve slapen en eten, wat ik ervaarde bij mijn vorige medicatie, is absoluut niet aan de orde.

Als ik nu de bus mis, baal ik daarvan. Als ik een avond bij een vriendin zit, kom ik de hele avond niet meer bij. Als er iets spannends gaat gebeuren sta ik van de ene voet op de andere te wippen. Maar die totale 'whateverhetzalallemaalwel-houding' zoals die bekend is van andere medicatie heb ik niet meer. Ik voel me veel meer mens.

Edit: wat ik vergat: ik ben op aanraden van mijn psychiater toen gestart met de laagste dosis, 150 mg. Na drie weken ben ik toen omhoog gegooid naar 300 mg. per dag. Dit om te voorkomen dat het in het geheel verkeerd zou vallen. Is dus ook inderdaad niet gebeurd.

[ Bericht 4% gewijzigd door MaanSelene op 03-12-2011 12:20:54 ]

quote:

Op zondag 20 maart 2011 13:51 schreef romski het volgende:
Bedankt voor jullie reacties en tips. Dieetist is geen optie, dan gaat een ander me dingen opdragen en ik ben eigenwijs.

Kijk als ik dit soort dingen lees moet ik toegeven dat Maanvis met z'n getroll wel 'n puntje heeft. Naar de psycholoog gaan en zijn of haar adviezen opvolgen is zeker ook te moeilijk voor je?

Ik slik nu een week wellbutrin en vind het nog geen succes. Het enige voordeel is afvallen omdat ik nauwelijks nog eetlust heb, de enige plus Verder was ik de eerste dagen paniekerig, moest huilen om niets, durfde het huis niet uit, hartkloppingen en ontzettend onredelijk naar mijn vriend Met de paniek gaat het nu beter maar ik voel me lichamelijk gewoon ziek. Een watterig gevoel in mijn hoofd, alsof de twee hersenhelften in botsing zijn met elkaar. Ik kan alleen nog liggen, als ik sta voelt het alsof ik flauw ga vallen en word ik misselijk. Hopelijk neemt dit snel af want dit is echt naar

quote:

Op zaterdag 3 december 2011 15:21 schreef MaJo het volgende:
Ik slik nu een week wellbutrin en vind het nog geen succes. Het enige voordeel is afvallen omdat ik nauwelijks nog eetlust heb, de enige plus Verder was ik de eerste dagen paniekerig, moest huilen om niets, durfde het huis niet uit, hartkloppingen en ontzettend onredelijk naar mijn vriend Met de paniek gaat het nu beter maar ik voel me lichamelijk gewoon ziek. Een watterig gevoel in mijn hoofd, alsof de twee hersenhelften in botsing zijn met elkaar. Ik kan alleen nog liggen, als ik sta voelt het alsof ik flauw ga vallen en word ik misselijk. Hopelijk neemt dit snel af want dit is echt naar

Volhouden, dit stadium duurt twee weken. Na die twee weken wordt het beter. Na drie weken voel je je nog beter, en na zes weken werkt het pas echt. Het is kut, ik weet het, maar hou vol. Je hebt dit niet al een week doorstaan om het daarna op te geven!

quote:

Op zaterdag 3 december 2011 14:52 schreef BlueMage het volgende:

[..]

Kijk als ik dit soort dingen lees moet ik toegeven dat Maanvis met z'n getroll wel 'n puntje heeft. Naar de psycholoog gaan en zijn of haar adviezen opvolgen is zeker ook te moeilijk voor je?

Eej jo mafkees, ik ben niet dezelfde gast als romski hoor ik laat me wel degelijk helpen.

@MaanSelene (ik zal maar even niet alles quoten): ontzettend bedankt voor je verhaal! Sta echt een beetje op het punt om te stoppen met de Wellbutrin, ik merk op het moment alleen maar nadelen. Gisteren ben ik zooo boos geworden, ik ben ontzettend geschrokken van mezelf. Zo'n persoon in mijn ken ik echt niet.. ik ben al niet al te stabiel zegmaar, maar ik had niet het idee dat dit uit mezelf kwam. Op het moment voel ik me gewoon een slaaf van die pillen en van mijn hersenen, dramatisch gezegd. Ik ga het toch nog een weekje aankijken dan, tenzij m'n psychiater anders zegt... maar dan moet het wel echt beter zijn. Zoals het bij jou werkt klinkt het als een heel goed middel Ik heb al zoveel SSRI's en tryciclische middelen geslikt dat dit de volgende optie is.

@MaJo: Pfff wat herkenbaar, waardeloos he... ik hoop dat het snel beter zou gaan! Het is echt vervreemdend allemaal, ik ken mezelf toch al heel wat jaren, en ineens heb ik amper invloed meer op m'n gedrag lijkt het wel.

quote:

Op zondag 4 december 2011 08:47 schreef MaanSelene het volgende:

[..]

Volhouden, dit stadium duurt twee weken. Na die twee weken wordt het beter. Na drie weken voel je je nog beter, en na zes weken werkt het pas echt. Het is kut, ik weet het, maar hou vol. Je hebt dit niet al een week doorstaan om het daarna op te geven!

Ik werd er helemaal niet ziek van, alleen na verloop van tijd werd ik er ziek van icm concerta. ben 4 maanden misselijk geweest
al slik ik nu de halve dosering (150 dus) en geen concerta en nu heb ik nergens last meer van.

quote:

Op zondag 4 december 2011 10:55 schreef Meteoric het volgende:

[..]

Eej jo mafkees, ik ben niet dezelfde gast als romski hoor ik laat me wel degelijk helpen.

Ik had 't dan ook niet tegen jou, mafkees. Hoewel romski idd verdwenen lijkt te zijn uit z'n eigen topic.

Maar dat lichamelijk ziek voelen hoort er ook bij dus? Sta op het punt om de dokter te bellen omdat ik me zo ziek voel. Heb nu zo last van mijn oor en mijn kaak dat ik mijn mond bijna niet meer open kan doen

quote:

Op zondag 4 december 2011 11:14 schreef BlueMage het volgende:

[..]

Ik had 't dan ook niet tegen jou, mafkees. Hoewel romski idd verdwenen lijkt te zijn uit z'n eigen topic.

Oh hahaha oeps, excuses dan

Majo, volgens mij hoort het er wel bij... ik voel me ook echt behoorlijk beroerd en dit is mijn 6e dag. Heb ook zo'n koppijn. En ik ben nog verkouden ook, maar da's wat anders

Ik ben echt een emotionele achtbaan ofzo, ene moment ben ik superangstig, dan superverdrietig, en dan superboos. Ook niet echt een beetje ofzo... Helaas laat het vrolijke nog even op zich wachten.

quote:

Op zondag 4 december 2011 11:40 schreef Meteoric het volgende:

[..]

Oh hahaha oeps, excuses dan

Majo, volgens mij hoort het er wel bij... ik voel me ook echt behoorlijk beroerd en dit is mijn 6e dag. Heb ook zo'n koppijn. En ik ben nog verkouden ook, maar da's wat anders

Ik ben echt een emotionele achtbaan ofzo, ene moment ben ik superangstig, dan superverdrietig, en dan superboos. Ook niet echt een beetje ofzo... Helaas laat het vrolijke nog even op zich wachten.

Ik heb toch even de dokter gebeld, die oorpijn is erg vervelend

Ik heb ook nog geen positieve verhalen te vertellen helaas, hoewel het angstige nu wel minder is. Maar ik ben ook nog steeds heel emotioneel en word boos om niks. En vandaag ben ik ook een beetje wazig/vergeetachtig. We moeten het maar even uitzitten ben ik bang

wat zei de dokter majo?

quote:

Op zondag 4 december 2011 12:26 schreef Murmeli het volgende:
wat zei de dokter majo?

Ik moet zo naar de huisartsenpost dan gaan ze even kijken. Maar ze verwachtte oorontsteking. Ik heb ook werkelijk alles tegelijk op het moment

Die vergeetachtigheid is echt erg.. het is eigenlijk alleen m'n korte termijn geheugen. Had in een winkel dat ik ineens dacht dat ik mijn sjaal kwijt was. Veel te grote paniek natuurlijk, nog net niet over m'n toeren. Bleek dat ding gewoon thuis te liggen, terwijl ik zooo zeker wist dat ik hem om had. En ik vergeet ook steeds wat ik gegeten heb, of wat ik nog voor dingen moet doen als ik het niet opschrijf. Wat ik erger vind is dat ik niet meer weet wat ik de afgelopen weken gedaan heb, behalve als het echt grote dingen waren. En dan die woede/agressie steeds... Best wel een beetje desillusionerend.

Sterkte bij de huisartsenpost! Als het ook nog oorontsteking heb heb je wel echt heel veel pech zeg.

quote:

Op zondag 4 december 2011 10:56 schreef Murmeli het volgende:

[..]

Ik werd er helemaal niet ziek van, alleen na verloop van tijd werd ik er ziek van icm concerta. ben 4 maanden misselijk geweest
al slik ik nu de halve dosering (150 dus) en geen concerta en nu heb ik nergens last meer van.

Het is logisch dat dat helemaal niet goed viel; zowel Concerta als Wellbutrin remmen de heropname van dopamine in de hersenen. Wat jij hebt ervaren was letterlijk een overdosisje dopamine, en dat valt dus echt slecht.

Voor de rest van de nieuwe Wellbutrinners; zooooooo herkenbaar! Toen ik er net mee begon, was ik zo boos en zo achterdochtig en alles, dat ik mijn toenmalige vriend bijna aangevallen heb met een schaar. Het wordt echt echt echt echt beter, hou vol! Zes weken, minimaal drie. Maar hou vol!

quote:

Op zondag 4 december 2011 12:41 schreef Meteoric het volgende:
Die vergeetachtigheid is echt erg.. het is eigenlijk alleen m'n korte termijn geheugen. Had in een winkel dat ik ineens dacht dat ik mijn sjaal kwijt was. Veel te grote paniek natuurlijk, nog net niet over m'n toeren. Bleek dat ding gewoon thuis te liggen, terwijl ik zooo zeker wist dat ik hem om had. En ik vergeet ook steeds wat ik gegeten heb, of wat ik nog voor dingen moet doen als ik het niet opschrijf. Wat ik erger vind is dat ik niet meer weet wat ik de afgelopen weken gedaan heb, behalve als het echt grote dingen waren. En dan die woede/agressie steeds... Best wel een beetje desillusionerend.

Sterkte bij de huisartsenpost! Als het ook nog oorontsteking heb heb je wel echt heel veel pech zeg.

Ook heel herkenbaar, dat van dat geheugen. Ik vergat bijvoorbeeld standaard of ik nou wel of niet mijn medicatie al ingenomen had. En mijn telefoon was ik voortdurend kwijt, zoeken zoeken zoeken, en ineens.....oh ja; in mijn broekzak. Wanneer dat beter werd kan ik me eigenlijk niet herinneren; volgens mij na een week of vier.

Het is algemeen bekend dat je bij dergelijke medicatie de kans hebt dat je je de eerste zes weken vele malen rotter gaat voelen als daarvoor; er zijn hele processen gaande in je hersenen op dit moment, vergeet dat niet, dat is heftig!

Ik kan het gewoon heel moeilijk verkroppen dat het psychisch is, want ik stel dan aan mezelf de eis dat ik dat maar moet kunnen handelen en er invloed op moet kunnen hebben. Het is toch ''maar in je hoofd'' denk ik dan (beetje scheef, bij iemand anders zou ik dat dan weer niet denken) Ben gewoon een beetje controlefreak, en op het moment dat die controle er niet is, word ik nog angstiger, waar ik dan weer geen invloed op heb, wat me nog angstiger maak etc. Ik hou me vast aan jouw ervaring, vind het wel heel fijn om te lezen dat het kan verbeteren. Heb me wel eens laten vertellen dat alle stoffen in je hersenen opnieuw gesorteerd moeten ofzo en dat het daardoor kom. Iets met een zure appel en erdoorheen bijten ofzo

Ergens heb ik gewoon de neiging de komende 3 weken in m'n bed te gaan liggen en er weer uit te komen als ik weer een beetje normaal kan doen tegen mezelf en de rest van de wereld. M'n hele omgeving heeft de eer van mijn chagrijnigheid mee te genieten, beetje zielig...

quote:

Op zondag 4 december 2011 12:48 schreef Meteoric het volgende:
Ik kan het gewoon heel moeilijk verkroppen dat het psychisch is, want ik stel dan aan mezelf de eis dat ik dat maar moet kunnen handelen en er invloed op moet kunnen hebben. Het is toch ''maar in je hoofd'' denk ik dan (beetje scheef, bij iemand anders zou ik dat dan weer niet denken) Ben gewoon een beetje controlefreak, en op het moment dat die controle er niet is, word ik nog angstiger, waar ik dan weer geen invloed op heb, wat me nog angstiger maak etc. Ik hou me vast aan jouw ervaring, vind het wel heel fijn om te lezen dat het kan verbeteren. Heb me wel eens laten vertellen dat alle stoffen in je hersenen opnieuw gesorteerd moeten ofzo en dat het daardoor kom. Iets met een zure appel en erdoorheen bijten ofzo

Ergens heb ik gewoon de neiging de komende 3 weken in m'n bed te gaan liggen en er weer uit te komen als ik weer een beetje normaal kan doen tegen mezelf en de rest van de wereld. M'n hele omgeving heeft de eer van mijn chagrijnigheid mee te genieten, beetje zielig...

Hihi, ik moest lachen om je stukje. Dat het psychisch is is, sorry voor mijn woordkeus; gelul van de bovenste plank. De medicatie heeft invloed op de stoffen in je hersenen, lichamelijker kan het niet! Je hebt er net zo min invloed op als op je hartslag of je bloedsomloop of....nou ja, mijn punt is duidelijk. Je moet het zien als het Panamakanaal; er was eerst helemaal niets, en voordat de medicatie zijn werk kan doen, moet het Panamakanaal door diezelfde medicatie eerst gegraven worden. Of, in jouw geval, omdat je al eerder medicatie hebt gebruikt, verlegd worden. Dat kost, helaas, gewoon veel tijd. Je verschijnselen zijn bij mij allemaal bekend, het komt allemaal weer naar boven nu jij ze beschrijft. Droge mond, gierende hartslag, had het allemaal. Maar na zes weken was dat dus echt klaar.

Daarbij; een griepje ernaast nu is lullig, maar niet onmogelijk; geef je lichaam ook de tijd dat te overwinnen voor je concludeert dat het de pillen wel zullen zijn.

Mijn omgeving heeft me gelukkig heel erg gesteund, met mijn toenmalige vriend had ik ook de afspraak dat ik niets hoefde. Als ik in bed wilde liggen met de deken over mijn kop, mocht dat. Hell, ik heb zelfs zijn oom verrot staan schelden omdat hij zei dat er geen zout meer in de vaatwasser hoefde als je all in one-blokjes gebruikte! Het ging echt helemaal nergens over, gewoon. Hou ook op met van jezelf vanalles te moeten; het is niet niks wat er in je lijf gebeurd; het functioneert op de ene manier, jij pleurt er een stofje bij, en verwacht dat je lichaam van de een op de andere dag anders functioneert. Pak je rust, en geef af en toe even toe aan je behoefte om te gillen. Niet ertegen vechten, laat het over je heen komen.

Inmiddels ben ik zo ver dat ik dus echt zeg; ik wil nooooooooit geen andere pillen meer! Ik heb Ritalin gebruikt, Concerta, Strattera, alles. Maar Wellbutrin is echt mijn maatje, iedereen zegt ook tegen me dat ik heel erg veranderd ben, in positieve zin.

Je mag me trouwens altijd PM-en of DM-en als je behoefte hebt aan aanspraak; geldt voor iedereen in dit topic die net aan de Wellbutrin begonnen is. Soms moeten wij Trinnetjes elkaar helpen

Thanks Oh ik heb zoveel rare dingen gezegd/geschreeuwd/gehuild deze week.. Als ik mezelf zou kunnen zien onder normale omstandigheden vanuit een soort helicopter ofzo had ik mezelf echt uitgelachen denk ik, want het gaat allemaal echt nergens over Dat van die vaatwasser zou mij zo kunnen overkomen.

Je hebt wel gelijk dat ik misschien niet te veel van mezelf moet verwachten op het moment. Helaas ga ik deze voor het eerst in een jaar weer naar school. Man, ik hoop dat ik mezelf kan beheersen...
Volgens mij is de psychiatrie gewoon net zo medisch als elk ander specialisme, alleen komt het toevallig uit je hoofd.