Ik kan er niet tegen dat ik me nu al weer kut voel. Verdomde stemmingswisselingen

Waar is het tevreden zijn met dingen gebleven?
Ik weet nu al weer wat er komt:
- Onrust
- Vanuit die onrust alleen maar actie willen ondernemen om het maar weer beter te maken
- Alles wat ik doe of onderneem maakt het alleen maar erger OF en in combinatie met:
- Dat niet kunnen omdat ik te onzeker en instabiel ben qua stemming
- Depri / Somber / Gevoel van falen/minderwaardigheid
- Iets leuks doen / afleiding
- Ik kan weer happy zijn.
En ik voel me een freak omdat ik juist altijd die stemmingswisselingen heb. Niemand vind me leuk boehoe
En altijd maar verborgen moeten houden hoe ik me voel en welke extreme stemmingen ik heb. Op school/werk enzo. Ik wil niet dat mensen het merken. Zeker qua werk wil ik niet dat mijn clienten er last van hebben natuurlijk. Dit gaat op zich toch best wel prima. Uitgaan is hierdoor echter mijn enige uitlaatklep maar daar leiden mijn stemmingen ook weer tot kutte (en heel erg super duper) dingen. Het is nooit eens OK. Het is altijd heel erg fly to the moon of ik die weg wil kruipen van de wereld en denkt: zie ze nou allemaal kijken naar een loser.
En het ergste is: ik kan nooit eens normaal met sociale situaties omgaan. Daarom ben ik niet in staat om vanuit mannelijke aandacht een relatie op te bouwen. Omdat ik te snel ga, te snel verliefd wordt, te wanhopig verliefd. Want mijn gevoelens zijn meteen zo sterk. En dat werkt gewoon niet want dan ben ik te zenuwachtig.
Borderline of wat?
[ Bericht 30% gewijzigd door Mishu op 07-03-2011 00:15:22 ]