Lily, wat een eerlijk verhaal. En best een beetje herkenbaar ook. Ik fok ook vaker dan me eigenlijk lief is. Fijn dat je je goed voelt bij je beslissing. En heel veel sterkte met de ziekte van je echtgenoot, voor jullie allemaal.
Mag ik even m'n gal spuien? Ik heb vanmorgen bonje gehad bij de kinderopvang, ongelooflijk! Er was geen parkeerplek voor de opvang. Dus ik had m'n auto om de hoek gezet, aan de zijkant met twee wielen op de stoep, pal voor het eerste parkeervak. Die bevinden zich parallel aan de weg. Het is een brede stoep, dus de voetgangers ondervonden er geen hinder van en ook voor het wegverkeer was het nauwelijks lastig.
Als er al mensen hadden gelopen en gereden, want er komt geen hond op dat stukkie.
Afijn, ik Lente weggebracht en terug bij m'n auto stapten net Roos en d'r vader uit hun dikke BMW. Roos is Lente d'r vriendinnetje van anderhalf. Een lief, guitig meisje. D'r vader is nogal een vreemde snuiter die zich eigenlijk een beetje te goed lijkt te voelen om zich tussen de parttime werkende huisvrouwen te begeven. Hij stevent altijd naar binnen, kijkt enkel naar de grond en groet nooit. Ik groet hem wel altijd, maar krijg nauwelijks reactie terug. Hij is een echte zakenman of wil dat iig uitstralen. Draagt altijd een pak, een lange zwarte jas en een sjaal en heeft een kale, glimmende plek op z'n hoofd.
Op het moment dat hij en Roos dus uit de auto stapten, stapte ik net terug in. Ik draaide achteruit en stak als groet m'n hand naar 'm op. Maar ipv terug te groeten, tikte ie met een wijsvinger tegen z'n voorhoofd. Ik draaide verbouwereerd m'n raampje open en vroeg wat er was. Hij riep terug dat het belachelijk was en levensgevaarlijk om m'n auto zo dicht bij een kinderopvang op de stoep te parkeren. Op dat moment struikelde Roos en viel op de grond, maar omdat ik druk bezig om mij te les te lezen, had ie dat pas na een meter of drie in de gaten.
Hij gaf me niet de kans om iets terug te zeggen, maar stevende naar binnen. Ik was woest! Heb m'n auto opnieuw (op de stoep) geparkeerd, ben achter 'm aan naar binnen gelopen en heb 'm in het halletje, waar het een choas was van in- en uitlopende moeders en kinderen, uiterst kalm gevraagd of ie even mee wilde komen om het hier op een fatsoenlijke en volwassen manier over te hebben ipv op straat te roepen en obscene gebaren te maken. Maar dat vond meneer niet nodig. Hij beet me nogmaals toe dat het belachelijk en levensgevaarlijk was om m'n auto op de stoep te zetten en dat het feit dat ik me kwam verdedigen al aangaf dat ik schuld had. Ik antwoordde dat ie me best mocht verwijten dat ik overlast veroorzaakte door fout te parkeren, daar had ie gelijk in, maar dat er echt totaal geen sprake was een gevaarlijke situatie. Er was in geen velden of wegen een kind te bekennen en bovendien kijk ik om me heen voordat ik wegrijd, ongeacht waar ik geparkeerd sta. Hij preekte vervolgens dat er niet voor niets regels waren, daar moest je je aan houden, en dat het uiterst onvolwassen van mij was om zulke onveilige situaties te creeren.
Ik riep nog dat ik erg ongepast vond om op straat te roepen en gebaren te maken en dat ie z'n hand eens in eigen boezem moest steken als het ging om de veiligheid van z'n kind, want die was gestruikeld zonder dat ik ie het in de gaten had. Maar ook dat was mijn schuld uiteraard. Hij was immers op mij aan het letten. En daarnaast was het niet aan mij om
hem ergens op aan te spreken, want
ik was degene die een overtreding beging.
'Kortom', het was een kansloze discussie die me nog steeds mateloos frustreert. De tranen stonden in m'n ogen van kwaaiigheid, vooral omdat ik m'n gram niet heb kunnen halen. Hij bleef namelijk maar herhalen dat ik fout geparkeerd stond en daar had ie feitelijk gewoon gelijk in natuurlijk. Ik blijf er echter bij dat er totaal geen sprake was van een gevaarlijke situatie.
Toen ik Lente vanavond ophaalde, heb ik het er met drie leidsters over gehad. Ze hadden het ook gehoord en gaven me groot gelijk. Ze vinden 'm een rare afwezige snuiter. Ze doen 'm altijd netjes eind het eind van dag een overdracht, maar dat lijk niet echt bij 'm binnen te komen. En vanmorgen, net na de 'ruzie', hadden ze al tegen elkaar gezegd dat het maar goed was dat ie als slachtoffer iemand had gekozen die d'r mondje wel bij zich had en niet over zich heen liet lopen. Dat was ik dus.
Fijn dus dat het niet aan mij ligt, maar mèn, wat was ik over de flos! Ik ben de hele dag van de leg geweest!
Oh, en Lente zegt 'uil'. Zou het toeval zijn?
[ Bericht 0% gewijzigd door Ssserpente op 10-02-2011 20:48:36 ]