Goodmornings! Happy happy joy joy, ik ben even lekker aan het rommelen op de pc (lees: foto's bewerken) en Stef is heen en weer aan het rennen tussen de Teletubbies en het speelhoekje dat ik van het weekend voor hem gemaakt heb

Lekker ding

Bar, hè, wat vervelend zo.. Wel goed dat je gaat bellen, hopelijk kunnen ze je helpen!

Huup, vandaag de uitslag, wat spannend! Ik duim voor je hoor

Twinkly, wij douchen Stef altijd 's-ochtends, ten eerste kan hij dan meteen met ons meedouchen en ten tweede wordt hij er altijd superdruk van omdat hij het zo leuk vind, dus slapen vlak daarna werkt niet zo. Bij ons werkt het altijd prima zo

Mefke, heeft hij dat állemaal op?

Wow!
Pfff, kan iemand me even vertellen hoe ik mijn schoonouders aan een andere kinderstoel krijg? Ze hebben echt een enorm huis en hebben dus nog heel erg veel spullen uit de jeugd van lief en zijn zus. Onder andere ook de kinderstoel waar zij destijds in zaten, dus die is tevoorschijn gekomen voor Stef. Het apparaat is alleen dus niet voorzien van een tuigje of wat ook, en het losse tuigje dat ze erbij hebben gekocht werkt echt voor geen meter. Helemáál sinds Stef heeft ontdekt dat hij een andere hele leuke dreumes te zien krijgt als hij aan tafel zit en in die stoel gaat stáán (er hangt een spiegel boven de eettafel) is hij niet meer normaal in die stoel te krijgen/houden

Hij gaat dus cónstant staan en dat ziet er zó gevaarlijk en wiebelig uit (en als wij eenmaal binnen zijn mogen wíj dat natuurlijk ook oplossen en gaan zij toe zitten kijken.. Daarnaast is hij sinds hij thuis is dus ook in zijn eigen kinderstoel (waar hij nog nóóit iets in geprobeerd heeft) enorm aan het hannesen om op te kunnen staan. Nu lukte dat vanmorgen niet en toen zat hij dus klem met zijn been wat hem aan het huilen maakte, dus ik schat dat het hier weer snel over is, maar toch.. Ik heb dus al een paar keer aangeboden een andere, gemakkelijkere kinderstoel voor bij hen thuis te kopen, geprobeerd op subtiele wijze uit te leggen dat ik deze gevaarlijk vind en het gedrag van Stef op deze manier niet af te leren valt omdat hij beloond wordt met uitzicht op de spiegel als hij gaat staan, maar het komt gewoon niet aan ofzo, ze weigeren te snappen wat ik bedoel omdat ze (denk ik) zo verknocht zijn aan het idee dat het díe stoel is. "ja, maar er hebben al heel veel kinderen ingezeten en er is er nog nooit één geweest die erin ging staan" en "ja, maar hij snápt het wel, want als je de stoel ergens anders neerzet gaat hij ook zoeken naar dat stoute jongetje van de spiegel, dus hij wéét dat het stout is!" (serieus, WTF??) zijn een beetje de excuses

Ben ik nu overprotective mom en moet ik me er gewoon niet mee bemoeien, of mag ik hier best wat van zeggen? Wat zouden jullie doen?