R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Als peuter ben ik met mijn ouders vanuit het buitenland (Europa) hierheen verhuisd. Om herkenning te voorkomen vertel ik niet welk land. Mijn jonge jaren verliepen normaal, hoewel er af en toe racistische opmerkingen naar mijn hoofd werden gegooid door een buurjongen. Ik had een beste vriendin in de buurt en op school ging ik ook om met 3 meisjes. Ik speelde bij hen, zij speelden bij mij, ik had verjaardags feestjes en alls ging zoals het hoorde. Rond groep 5 kwam er een vervelend jochie in de klas die mij als pispaaltje zag; ik was de enige meisje met een bril en kleiner dan hij. Gelukkig verhuisden mijn ouders toen naar een andere stad, iets wat ze al en tijd van plan waren want de buurt waarin we woonden was niet bepaald een van de beste buurten. Mijn ouders hadden nu genoeg geld om een huis in een gewone, middenklasse buurt te kopen, en ze hoopten dat het racisme en gepest op zou houden.
Tevergeefs. In mijn hele basisschool tijd ben ik onderworpen geweest aan racisme. Gek was dat, er zaten donkere, aziatische en arabische kinderen in de klas, maar die waren altijd met meer en niemand durfde daar wat tegen te doen. Ik kwam uit Oost Europa en daar werd ik op uitgescholden. Ik had wel een paar vriendinnetjes in de klas gemaakt, ondanks dat ik erg verlegen was en eigenlijk niet de eerste stap durfde te ztten. Maar een van die meisjes bleek al gauw erg vals te zijn en me te gebruiken. Toen bleven er nog maar twee meisjes over, waar ik af en toe bij speelde. Met mijn vriendinnetjes uit mijn oude stad had ik bijna geen contact meer, alleen een van die meisjes kwam nog wel op mijn verjaardagen. Het uur reizen wat het duurde naar mijn oude stad belemmerde me als 9 jarige om zomaar mijn vriendinnetjes op te zoeken als ik daar zin in had. Naast gediscrimineerd werd ik ook steeds meer gepest. Ik was de jongste, had nog steeds een bril en kreeg een beugel. Ook haalde ik de hoogste cijfers van de klas. Mijn moeder zei altijd dat dat laatste was waarom ze me pestten. Ze waren jaloers. Maar ik wist dat dat het niet was. Er waren 3 andere hele slimme meisjes, maar die waren knap en populair. Zelfs de leraar trok hun altijd voor. Als er Sinterklaasfeest was mochten zij altijd op schoot bij de Sint, met taakjes mochten zij altijd de leraren helpen. Ik heb 4 leraren gehad op die school en allemaal trokken zij die meisjes voor. Gemeen waren ze niet echt tegen mij, maar ik hoorde niet bij hun groepje. Ik werd zo verlegen en wantrouwig door al dat gepest dat als iemand vriendelijk tegen me deed, ik dat niet meer vertrouwde. Er was een meisje dat nog meer gepest werd dan ik, omdat zij heel lang en heel dik was. Achteraf denk ik dat mensen bang voor haar waren, want ze kon mensen makkelijk tegen de grond werken. In plaats van vriendelijk tegen haar te doen ging ik haar maar een beetje mee pesten om de aandacht van mezelf af te leiden. Het werkte natuurlijk voor geen meter.
De middelbare school was de eerste 2 jaren hetzelfde verhaal. Ik zag er nog steeds hetzelfde uit, klein, geen vormen, bril, beugel, goedkope kleren. Mijn moeder zocht mijn kleren uit en ik mocht geen hippe kleren want die waren duur. De eerste paar weken waren cruciaal. Iedereen leerde elkaar kennen en vormde vrienden groepjes. Ik was te verlegen en durfde niet bij de rest te gaan zitten voordat ze me dat vraagden. Mijn zelfvertrouwen was al zo laag dat ik het idee had ik alleen met mensen om mocht gaan als zij mij dat vroegen. Natuurlijk zagen mensen me als raar, misschien wel als arrogant, en omdat ik een eenling was en ook "niet cool"in de ogen van de jongens EN de meisjes, werd ik door beiden gepest. Soms werd ik geslagen, werd mijn kluisje geblokkeerd, eten af gepakt, spullen stuk gemaakt... Niemand deed er iets tegen. Mijn ouders hebben zovaak geklaagd, maar de leraren gaven mij altijd de schuld.Dat was makkelijker. Heel soms werden de pesters berispt, maar dat was echt een uitzondering. Van binnen begon ik te koken met woede. Ik kreeg steeds vaker uitbarstingen. Ik schold de pesters verrot met de ergste woorden die ik kende, soms vocht ik terug, maar wat kan een klein meisje nou tegen een jongen die een kop groter is?
In de derde ging ik naar een andere klas en het pesten hield op. Ik had een paar vrienden gemaakt in het tweede jaar maar die zag ik niet echt meer. In de derde maakte ik nieuwe vriendinnen, ook buitenbeentjes, maar nu had ik tenminste iemand. In de vierde bloeide ik eindelijk op. Ik ben een kop gegroeid sinds de erste, nam lenzen, kreeg vormen en opeens had ik echt een modellenlichaampje, dun, maar wel met vormen. Ik begon ook kleren te dragen die in de mode waren, hoewel nog steeds geen merkkleding. Ik kocht kleren bij de coolcat en wonderwoman, twee winkels die toen best hip waren. Opeens waren er jongens die in me geinteresseerd waren, en vanaf mijn 16e tot mijn 21 heb ik een hele reeks scharrels en vriendjes gehad. Ik kreeg steeds meer vrienden, de mensen die ik in de tweede niet meer had gezien vanwege een kleine ruzie in de groep gingen weer met me om, en toen ik slaagde had ik eeen groepje meiden om me heen, en twee jongens waar ik nog steeds bevriend mee ben. Ik had ook andere vrienden gemaakt, maar ook weer verloren. Mijn onzekerheid zorgde er voor dat ik snel aangebrand was, en ruzie maakte.Ik heb dingen gezegd en gedaan waardoor een vriendengroepje waar ik een tijd mee optrok mij had verstoten. Ook kwam ik rond die tijd enorm arrogant over. Ik wou niet meer gepest worden en pestte de gothics en de altos die op het plein zaten. Daardoor kwam ik ook nog wel eens in de problemen, maar het idee te hebben dat ik niet het laagste van het laagste was, was fijn. Mijn vrienden deden mee of keurden het af, het verschilde per keer. Rond die tijd zat ik al een tijd in therapie, die was begonnen in de brugklas. Ik had vele psychologen gezien, maar erg veel hielp het niet. Ik had woedebuien gekregen, vanwege de machteloosheid tegen het gepest. Ik was een enorm probleemkind voor mijn ouders geworden. Ik ging vanaf mijn 16e tot een uur of 6 in de ochtend uit, ik had verschillende vriendjes en ik was brutaal tegen mijn ouders. Mijn ouders hadden me als kind wleens geslagen uit machteloosheid, en ik was daar nooit echt overheen gekomen. Ze hadden mijn respect verloren. Ik verliet de school met een kleine vriendengroep, en veel mensen die een hekel aan me hadden. (Achteraf heb ik het goed gemaakt met een paar, en een paar waren ook gewoon echt sneu, altijd dronken of aan de drugs naar school)
Op naar de universiteit. Aan de ene kant was ik nog steeds verlegen, aan de andere kant had ik geleerd dat te verbergen. Toch was ik niet echt populair. Ik weet niet waarom. Ik denk dat ik en beetje raar was. Ik hield me op een afstandje en was wel close met een jongen, maar dat is vorig jaar verwaterd toen we geen vakken meer hadden samen. Ik trok op met wat mensen in d pauzes, maar sprak nooit echt met ze af. Zij hadden ook niet echt interesse in mij, en ik vond het wel oke. Ik had mijn eigen vrienden. In het tweede jaar kreeg ik een vriend die in een andere stad woonde, en ik kwam vaak naar hem toe. Zijn leven was wat ik had gewild. Hij was geliefd bij iedereen, had hordes vrienden, en altijd wel een feestje of drankje. Mijn vriendengroep van de middelbare was toendertijd een beetje onder vuur. Ik had ruzie gekregen met een vriendin, de tweede was weggegaan uit de groep omdat ze er geen zin meer in had ( ze had zich een tijd lang misdragen, veel gedronken en daar werd over geroddeld) en het derde meisje was nog wel een vriendin maar die zag ik iets minder. De twee jongens waar ik mee om ging zag ik nog steeds vaak en daar was ik close mee (met een had ik een tijd een soort van gescharreld, met de ander was het altijd puur vriendschap want we waren elkaars type niet). Mijn vriend en ik kregen steeds meer ruzie. Hij maakte me onzeker. r waren altijd hordes meisjes om hem heen en ik had het idee dat hij zijn vriendengroep belangrijker vond dan mij, die wel speciaal voor hem naar hem toe was gekomen. Hij was heel close met die meisjes en smste ze soms wel hele zoetsappige dingen, als "je bent zo speciaal voor mij". Ik weet het, ik had niet in zijn telefoon moeten neuzen, maar ik had al tijden het gevoel dat het mis was. toch bleef ik bij hem, voor de feestjes n de leuke dingen. Ik vond mijn eigen leven steeds minder leuk, en probeerde in de tijden dat ik in mijn eigen stad was wat vrienden te maken. Dat werkte wel deels. Ik kon het goed vinden met twee jongens. Na een jaar ging het uit met veel drama. Alle boosheid en onzekerheid die ik had gevoeld kwam er uit. Ik was er achter gekomen dat hij gemene dingen over mij had gezegd toen het nog aan was. Zelfs op een feestje waar ik bij was! Ik was even naar de wc gegaan en hij had toen over mij staan klagen. Ik gaf hem een flinke klap en ben weggegaan.Hij haat me nu. Die twee jongens waar ik bevriend mee raakte werden allebei mijn rebound. Met een heb ik geen contact meer, hij was een hele knappe jongen die het niet aan kon dat ik het had afgekapt. Met de andere was het een beetje raar, een tijd niks van gehoord maar de laatste tijd spreek ik hem weer op msn en laatst vroeg hij of we een keer samn uit konden gaan. Een paar maanden later kreeg ik mijn huidige vriend, en wij zijn nu ook alweer bijna een jaar samen. Onze relatie heeft ups en downs gehad, voornamelijk omdat ik begin vorig jaar opeens heel depressief werd. Ik was voor het eerst echt gelukkig in mijn leven en alle nare dingen van vroeger maakten dat ik in een diep dal viel. Mijn vriend was, en is, er altijd voor me. Hij snapt hoe ik me voel en ging met me mee naar therapie etcetera.Rond die tijd leerde ik ook een nieuw groepje mensen kennen. Met een paar werd ik vrij close. Toen ik echter depressief werd, werd het en beetje raar. Een paar steunden me wel, maar snapten niet dat iemand na een heftige depressie niet meteen helemaal beter wordt. Ze vonden me negatief en een pain in the ass. Tegenwoordig ga ik maar met een van hun om, een ander meisje van de groep spreek ik nog wel eens op msn (die woont ver weg.) Mijn vroegere vrienden hebben me allemaal gesteund tijdens mijn depressie, ookal was ik soms moeilijk, Het ene meisje waar ik ruzie mee had en ik hebben het goed gemaakt, maar echt close zijn we niet meer.
En nu heb ik maar 4 close vrienden, 5 als ik mijn vriendje meereken. Op zich heel normaal. De meesten zullen wel op dat nummer komen. Maar ik mis een sociaal leven er om heen. Sinds het laatste groepje me had uitgekotst, zijn er maar heel weinig feestjes of groepsdrankjes waar ik voor uitgenodigd word. Afgelopen oud en nieuw zat ik alleen, samen met mijn vriend (die geen zin had de stad in t gaan wegens gedoe). Mijn twee mannelijke vrienden wonen in mijn oude stad (ik ben bij mijn vriend ingetrokken) dus die zie ik maar eens per 2 weken. De vriendin die is overgebleven van het groepje zi ik nog wl vaker, maar ook niet elke week. En de andere twee meisjs ongeveer hetzelfde.
Dan zijn er ook nog kennisen die me af en toe uitnodigen voor dingen, maar dat is ook vrij weinig. Gmiddeld doe ik een keer per week iets met mensen in mijn eigen stad. Ik zou willen dat het meer was.
Met mijn familie heb ik ook een slechte band. Als ik er ben is het altijd ruzi. Ik kan ze niet vergeven voor mijn jeugd. Ik praat daarover met mijn psycholoog maar helpen doet het niet.
En nu voel ik me dus eenzaam. Ik heb mensen om me heen, maar ik heb veel dierbaren verloren omdat ik vaak zo'n rot persoon ben...
Tevergeefs. In mijn hele basisschool tijd ben ik onderworpen geweest aan racisme. Gek was dat, er zaten donkere, aziatische en arabische kinderen in de klas, maar die waren altijd met meer en niemand durfde daar wat tegen te doen. Ik kwam uit Oost Europa en daar werd ik op uitgescholden. Ik had wel een paar vriendinnetjes in de klas gemaakt, ondanks dat ik erg verlegen was en eigenlijk niet de eerste stap durfde te ztten. Maar een van die meisjes bleek al gauw erg vals te zijn en me te gebruiken. Toen bleven er nog maar twee meisjes over, waar ik af en toe bij speelde. Met mijn vriendinnetjes uit mijn oude stad had ik bijna geen contact meer, alleen een van die meisjes kwam nog wel op mijn verjaardagen. Het uur reizen wat het duurde naar mijn oude stad belemmerde me als 9 jarige om zomaar mijn vriendinnetjes op te zoeken als ik daar zin in had. Naast gediscrimineerd werd ik ook steeds meer gepest. Ik was de jongste, had nog steeds een bril en kreeg een beugel. Ook haalde ik de hoogste cijfers van de klas. Mijn moeder zei altijd dat dat laatste was waarom ze me pestten. Ze waren jaloers. Maar ik wist dat dat het niet was. Er waren 3 andere hele slimme meisjes, maar die waren knap en populair. Zelfs de leraar trok hun altijd voor. Als er Sinterklaasfeest was mochten zij altijd op schoot bij de Sint, met taakjes mochten zij altijd de leraren helpen. Ik heb 4 leraren gehad op die school en allemaal trokken zij die meisjes voor. Gemeen waren ze niet echt tegen mij, maar ik hoorde niet bij hun groepje. Ik werd zo verlegen en wantrouwig door al dat gepest dat als iemand vriendelijk tegen me deed, ik dat niet meer vertrouwde. Er was een meisje dat nog meer gepest werd dan ik, omdat zij heel lang en heel dik was. Achteraf denk ik dat mensen bang voor haar waren, want ze kon mensen makkelijk tegen de grond werken. In plaats van vriendelijk tegen haar te doen ging ik haar maar een beetje mee pesten om de aandacht van mezelf af te leiden. Het werkte natuurlijk voor geen meter.
De middelbare school was de eerste 2 jaren hetzelfde verhaal. Ik zag er nog steeds hetzelfde uit, klein, geen vormen, bril, beugel, goedkope kleren. Mijn moeder zocht mijn kleren uit en ik mocht geen hippe kleren want die waren duur. De eerste paar weken waren cruciaal. Iedereen leerde elkaar kennen en vormde vrienden groepjes. Ik was te verlegen en durfde niet bij de rest te gaan zitten voordat ze me dat vraagden. Mijn zelfvertrouwen was al zo laag dat ik het idee had ik alleen met mensen om mocht gaan als zij mij dat vroegen. Natuurlijk zagen mensen me als raar, misschien wel als arrogant, en omdat ik een eenling was en ook "niet cool"in de ogen van de jongens EN de meisjes, werd ik door beiden gepest. Soms werd ik geslagen, werd mijn kluisje geblokkeerd, eten af gepakt, spullen stuk gemaakt... Niemand deed er iets tegen. Mijn ouders hebben zovaak geklaagd, maar de leraren gaven mij altijd de schuld.Dat was makkelijker. Heel soms werden de pesters berispt, maar dat was echt een uitzondering. Van binnen begon ik te koken met woede. Ik kreeg steeds vaker uitbarstingen. Ik schold de pesters verrot met de ergste woorden die ik kende, soms vocht ik terug, maar wat kan een klein meisje nou tegen een jongen die een kop groter is?
In de derde ging ik naar een andere klas en het pesten hield op. Ik had een paar vrienden gemaakt in het tweede jaar maar die zag ik niet echt meer. In de derde maakte ik nieuwe vriendinnen, ook buitenbeentjes, maar nu had ik tenminste iemand. In de vierde bloeide ik eindelijk op. Ik ben een kop gegroeid sinds de erste, nam lenzen, kreeg vormen en opeens had ik echt een modellenlichaampje, dun, maar wel met vormen. Ik begon ook kleren te dragen die in de mode waren, hoewel nog steeds geen merkkleding. Ik kocht kleren bij de coolcat en wonderwoman, twee winkels die toen best hip waren. Opeens waren er jongens die in me geinteresseerd waren, en vanaf mijn 16e tot mijn 21 heb ik een hele reeks scharrels en vriendjes gehad. Ik kreeg steeds meer vrienden, de mensen die ik in de tweede niet meer had gezien vanwege een kleine ruzie in de groep gingen weer met me om, en toen ik slaagde had ik eeen groepje meiden om me heen, en twee jongens waar ik nog steeds bevriend mee ben. Ik had ook andere vrienden gemaakt, maar ook weer verloren. Mijn onzekerheid zorgde er voor dat ik snel aangebrand was, en ruzie maakte.Ik heb dingen gezegd en gedaan waardoor een vriendengroepje waar ik een tijd mee optrok mij had verstoten. Ook kwam ik rond die tijd enorm arrogant over. Ik wou niet meer gepest worden en pestte de gothics en de altos die op het plein zaten. Daardoor kwam ik ook nog wel eens in de problemen, maar het idee te hebben dat ik niet het laagste van het laagste was, was fijn. Mijn vrienden deden mee of keurden het af, het verschilde per keer. Rond die tijd zat ik al een tijd in therapie, die was begonnen in de brugklas. Ik had vele psychologen gezien, maar erg veel hielp het niet. Ik had woedebuien gekregen, vanwege de machteloosheid tegen het gepest. Ik was een enorm probleemkind voor mijn ouders geworden. Ik ging vanaf mijn 16e tot een uur of 6 in de ochtend uit, ik had verschillende vriendjes en ik was brutaal tegen mijn ouders. Mijn ouders hadden me als kind wleens geslagen uit machteloosheid, en ik was daar nooit echt overheen gekomen. Ze hadden mijn respect verloren. Ik verliet de school met een kleine vriendengroep, en veel mensen die een hekel aan me hadden. (Achteraf heb ik het goed gemaakt met een paar, en een paar waren ook gewoon echt sneu, altijd dronken of aan de drugs naar school)
Op naar de universiteit. Aan de ene kant was ik nog steeds verlegen, aan de andere kant had ik geleerd dat te verbergen. Toch was ik niet echt populair. Ik weet niet waarom. Ik denk dat ik en beetje raar was. Ik hield me op een afstandje en was wel close met een jongen, maar dat is vorig jaar verwaterd toen we geen vakken meer hadden samen. Ik trok op met wat mensen in d pauzes, maar sprak nooit echt met ze af. Zij hadden ook niet echt interesse in mij, en ik vond het wel oke. Ik had mijn eigen vrienden. In het tweede jaar kreeg ik een vriend die in een andere stad woonde, en ik kwam vaak naar hem toe. Zijn leven was wat ik had gewild. Hij was geliefd bij iedereen, had hordes vrienden, en altijd wel een feestje of drankje. Mijn vriendengroep van de middelbare was toendertijd een beetje onder vuur. Ik had ruzie gekregen met een vriendin, de tweede was weggegaan uit de groep omdat ze er geen zin meer in had ( ze had zich een tijd lang misdragen, veel gedronken en daar werd over geroddeld) en het derde meisje was nog wel een vriendin maar die zag ik iets minder. De twee jongens waar ik mee om ging zag ik nog steeds vaak en daar was ik close mee (met een had ik een tijd een soort van gescharreld, met de ander was het altijd puur vriendschap want we waren elkaars type niet). Mijn vriend en ik kregen steeds meer ruzie. Hij maakte me onzeker. r waren altijd hordes meisjes om hem heen en ik had het idee dat hij zijn vriendengroep belangrijker vond dan mij, die wel speciaal voor hem naar hem toe was gekomen. Hij was heel close met die meisjes en smste ze soms wel hele zoetsappige dingen, als "je bent zo speciaal voor mij". Ik weet het, ik had niet in zijn telefoon moeten neuzen, maar ik had al tijden het gevoel dat het mis was. toch bleef ik bij hem, voor de feestjes n de leuke dingen. Ik vond mijn eigen leven steeds minder leuk, en probeerde in de tijden dat ik in mijn eigen stad was wat vrienden te maken. Dat werkte wel deels. Ik kon het goed vinden met twee jongens. Na een jaar ging het uit met veel drama. Alle boosheid en onzekerheid die ik had gevoeld kwam er uit. Ik was er achter gekomen dat hij gemene dingen over mij had gezegd toen het nog aan was. Zelfs op een feestje waar ik bij was! Ik was even naar de wc gegaan en hij had toen over mij staan klagen. Ik gaf hem een flinke klap en ben weggegaan.Hij haat me nu. Die twee jongens waar ik bevriend mee raakte werden allebei mijn rebound. Met een heb ik geen contact meer, hij was een hele knappe jongen die het niet aan kon dat ik het had afgekapt. Met de andere was het een beetje raar, een tijd niks van gehoord maar de laatste tijd spreek ik hem weer op msn en laatst vroeg hij of we een keer samn uit konden gaan. Een paar maanden later kreeg ik mijn huidige vriend, en wij zijn nu ook alweer bijna een jaar samen. Onze relatie heeft ups en downs gehad, voornamelijk omdat ik begin vorig jaar opeens heel depressief werd. Ik was voor het eerst echt gelukkig in mijn leven en alle nare dingen van vroeger maakten dat ik in een diep dal viel. Mijn vriend was, en is, er altijd voor me. Hij snapt hoe ik me voel en ging met me mee naar therapie etcetera.Rond die tijd leerde ik ook een nieuw groepje mensen kennen. Met een paar werd ik vrij close. Toen ik echter depressief werd, werd het en beetje raar. Een paar steunden me wel, maar snapten niet dat iemand na een heftige depressie niet meteen helemaal beter wordt. Ze vonden me negatief en een pain in the ass. Tegenwoordig ga ik maar met een van hun om, een ander meisje van de groep spreek ik nog wel eens op msn (die woont ver weg.) Mijn vroegere vrienden hebben me allemaal gesteund tijdens mijn depressie, ookal was ik soms moeilijk, Het ene meisje waar ik ruzie mee had en ik hebben het goed gemaakt, maar echt close zijn we niet meer.
En nu heb ik maar 4 close vrienden, 5 als ik mijn vriendje meereken. Op zich heel normaal. De meesten zullen wel op dat nummer komen. Maar ik mis een sociaal leven er om heen. Sinds het laatste groepje me had uitgekotst, zijn er maar heel weinig feestjes of groepsdrankjes waar ik voor uitgenodigd word. Afgelopen oud en nieuw zat ik alleen, samen met mijn vriend (die geen zin had de stad in t gaan wegens gedoe). Mijn twee mannelijke vrienden wonen in mijn oude stad (ik ben bij mijn vriend ingetrokken) dus die zie ik maar eens per 2 weken. De vriendin die is overgebleven van het groepje zi ik nog wl vaker, maar ook niet elke week. En de andere twee meisjs ongeveer hetzelfde.
Dan zijn er ook nog kennisen die me af en toe uitnodigen voor dingen, maar dat is ook vrij weinig. Gmiddeld doe ik een keer per week iets met mensen in mijn eigen stad. Ik zou willen dat het meer was.
Met mijn familie heb ik ook een slechte band. Als ik er ben is het altijd ruzi. Ik kan ze niet vergeven voor mijn jeugd. Ik praat daarover met mijn psycholoog maar helpen doet het niet.
En nu voel ik me dus eenzaam. Ik heb mensen om me heen, maar ik heb veel dierbaren verloren omdat ik vaak zo'n rot persoon ben...
Zo'n raar leven heb je niet. Bekijk de aarde eens van bovenaf, wat doen we hier eigenlijk, meeste problemen zijn fictie, spelen alleen je hoofd af, het bestaat voor anderen niet eens.
Je bent alleen wat wanhopiger dan de meesten, verder niet veel speciaals hoor.
Beneath the gold, bitter steel
Ja, maar ik vind het zo vervelend dat mensen me de hele tijd uitkotsen. Ik hoor vaak dat ik een moeilijk persoon ben en heb het gevoel dat ik dankbaar mag zijn dat ik uberhaupt vrienden heb. Ik ga in therapi voor mijn woedebuien, maar het helpt niet. Het maakt me eenzaam. Ik wil ook populair zijn en geliefd. Ik wil ook iemand zijn die elke dag een belletej krijgt of ze wat leuks wil doen.
Pff hele reactie getikt gaat mn papegaai op mn deltoets zitten. Nog een keer dan.
Het komt op mij over alsof je je geluk volledig van andere mensen af laat hangen. Alsof de wereld je iets misdaan heeft. Ik moet natuurlijk afgaan op wat je hier zegt maar ik snap je haatdragendheid ten opzicht van je ouders bijvoorbeeld niet zo. Ze zullen heus fouten hebben gemaakt maar blijven hangen in verwijten houdt je tegen om iets te bereiken. Vergeef ze, al is het alleen maar voor jezelf en probeer ook eens je eigen fouten in te zien. Het kan een onterechte visie zijn maar als ik je stuk zo lees lijkt het net alsof je iedereen de schuld geeft behalve jezelf. Jouw geluk is niet de verantwoording van iemand anders.
Je hebt vier goede vrienden die bij je zijn gebleven toen jij aan de grond zat. Daar ben je echt mee gezegend, investeer in hen! Herstel het contact, ga dingen met ze ondernemen, doe er moeite voor. Een grote kennissenkring is leuk met een hoop mensen die vanalles met je willen ondernemen maar uiteindelijk heb je wel die enkele goeie vriend nodig. Ga naar verjaardagen, probeer eens tegen mensen te praten die je niet zo goed kent, wellicht krijg je dan vanzelf een rijker sociaal leven maar bescherm de mensen die er echt toe doen.
Iemand die goed in zn vel zit, leuk in omgang is, trekt gemakkelijk mensen aan. Jij draait het om door te denken dat je door veel kennissen vanzelf goed in je vel komt te zitten. Neem je eigen verantwoordelijkheid eens en besef dat je het verleden niet meer kunt veranderen maar er wel voor kunt kiezen om het niet de rest van je jonge jaren te laten verzieken.
Het komt op mij over alsof je je geluk volledig van andere mensen af laat hangen. Alsof de wereld je iets misdaan heeft. Ik moet natuurlijk afgaan op wat je hier zegt maar ik snap je haatdragendheid ten opzicht van je ouders bijvoorbeeld niet zo. Ze zullen heus fouten hebben gemaakt maar blijven hangen in verwijten houdt je tegen om iets te bereiken. Vergeef ze, al is het alleen maar voor jezelf en probeer ook eens je eigen fouten in te zien. Het kan een onterechte visie zijn maar als ik je stuk zo lees lijkt het net alsof je iedereen de schuld geeft behalve jezelf. Jouw geluk is niet de verantwoording van iemand anders.
Je hebt vier goede vrienden die bij je zijn gebleven toen jij aan de grond zat. Daar ben je echt mee gezegend, investeer in hen! Herstel het contact, ga dingen met ze ondernemen, doe er moeite voor. Een grote kennissenkring is leuk met een hoop mensen die vanalles met je willen ondernemen maar uiteindelijk heb je wel die enkele goeie vriend nodig. Ga naar verjaardagen, probeer eens tegen mensen te praten die je niet zo goed kent, wellicht krijg je dan vanzelf een rijker sociaal leven maar bescherm de mensen die er echt toe doen.
Iemand die goed in zn vel zit, leuk in omgang is, trekt gemakkelijk mensen aan. Jij draait het om door te denken dat je door veel kennissen vanzelf goed in je vel komt te zitten. Neem je eigen verantwoordelijkheid eens en besef dat je het verleden niet meer kunt veranderen maar er wel voor kunt kiezen om het niet de rest van je jonge jaren te laten verzieken.
Hoe word je minder wanhopig dan?quote:Op zondag 9 januari 2011 12:43 schreef Fingon het volgende:
Je bent alleen wat wanhopiger dan de meesten, verder niet veel speciaals hoor.
Door er minder waarde aan te hechten en de oplossing ergens anders in te zoeken.quote:
Hoe word je minder wanhopig dan?
Waarom hecht je zoveel waarde aan iemand anders' mening? Ik leef hier voor mijzelf en daarbij probeer ik anderen (of het nou vrienden zijn of mensen op straat) zo veel mogelijk te helpen en aardig te zijn. Dan zullen zij vanzelf je ook wel gaan respecteren om je denkwijze. Anders zoeken ze maar wel de juiste persoon om mee om te gaan. Ik snap dat het bij jou wat complexer ligt, maar simpele principes kunnen wel de complexiteit verminderen en uiteindelijk het probleem verhelpen. Misschien kan je de janteloven je op weg helpen anders over andersdenkenden te denken.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Jante
http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Jante
Moraal van het verhaal: Vrouwen die gepest zijn/te weinig aandacht gekregen hebben in hun jeugd hebben later veel bevestiging van veel mannen nodig om zich "goed" te kunnen voelen.
rofl
Aangezien je anoniem bent, mag je me wel vertellen hoe vaak je dan ook vreemdgegaan bent.
Ontopic:
Ja, heel typisch je krijgt het lichaam en daar staan ze, zijn ze klaar met je ben je opeens alleen en vraag je je af waarom het maar niet lukt. Hoe ouder, lees:lelijker je word hoe alleener je je zult voelen, nu heb je nog mannen die je karakter op de koop toe nemen als ze je naakte lijf zien :-D
rofl
Aangezien je anoniem bent, mag je me wel vertellen hoe vaak je dan ook vreemdgegaan bent.
Ontopic:
Ja, heel typisch je krijgt het lichaam en daar staan ze, zijn ze klaar met je ben je opeens alleen en vraag je je af waarom het maar niet lukt. Hoe ouder, lees:lelijker je word hoe alleener je je zult voelen, nu heb je nog mannen die je karakter op de koop toe nemen als ze je naakte lijf zien :-D
Lol, verhaal is iets te lang om te lezen. Maar Oost-Europa? Wat verschil is er in het uiterlijk zichtbaar, bruin haar?
Ik ben nooit vreemdgegaan, daar do ik niet aan. En mijn ouders n ik zien er Nederlands uit, maar mijn ouders hebben een accent.
Jou ouders, maar als je er niet anders uitzie en zelf geen accent heb, dan pesten die kinderen jou niet om je uiterlijk of spraak.quote:
Ik ben nooit vreemdgegaan, daar do ik niet aan. En mijn ouders n ik zien er Nederlands uit, maar mijn ouders hebben een accent.
Nu toch niet meer? Voor zover ik dit nog serieus kan nemen...quote:
Ze pesten mij om mijn ouders. En afkomst. Ik werd Chernobyl genoemd e.d.
quote:
Janteloven geeft me het idee van minderwaardigheid. Ik word er niet echt blij van.
_____!!Doei. Probeer ik een keer serieus te zijn op Fok..
Vooral blijven hangen in het idee dat je een soort slachtoffer bent van de mensheid en dat alles aan anderen ligt omdat je vroeger toevallig wat meegemaakt hebt. Dan gaat er ook echt wat veranderen.
# Je moet niet denken dat je wat bent.quote:Op zondag 9 januari 2011 14:36 schreef Lindstrøm. het volgende:
[..]
Doei. Probeer ik een keer serieus te zijn op Fok..
# Je moet niet denken dat je even veel bent als wij.
# Je moet niet denken dat je slimmer bent dan wij.
# Je moet je niet inbeelden dat je beter bent dan wij.
# Je moet niet denken dat je meer weet dan wij.
# Je moet niet denken dat je meer bent dan wij.
# Je moet niet denken dat je deugt.
# Je moet niet om ons lachen.
# Je moet niet denken dat iemand om je geeft.
# Je moet niet denken dat je ons wat kunt leren
Sorry hoor maar dit is toch iemand de grond in stampen?
Waarom geloof ik dit niet :-Dquote:
Ik ben nooit vreemdgegaan, daar do ik niet aan.
*.*quote:
Ze pesten mij om mijn ouders. En afkomst. Ik werd Chernobyl genoemd e.d.
fucking chill haha, waarom noem je zoiets pesten?
Ongelooflijk dikke lelijke papzak met spek die naar stront stinkt, kijk da is pesten lol :-D
Ik leg verderop uit hoe ik gepest ben, lees het stuk of hou je mond. Slaan, dingen afpakken/stukmaken uitschelden is pesten., chernobyl was slechts een woordje.
En ik ging nooit vreemd. Ik maakte het altijd netjes uit.
En ik ging nooit vreemd. Ik maakte het altijd netjes uit.
Je moet er de instelling voor hebben wil je die begrijpen, anders ga je de Janteloven ook verkeerd interpreteren.quote:
[..]
# Je moet niet denken dat je wat bent.
# Je moet niet denken dat je even veel bent als wij.
# Je moet niet denken dat je slimmer bent dan wij.
# Je moet je niet inbeelden dat je beter bent dan wij.
# Je moet niet denken dat je meer weet dan wij.
# Je moet niet denken dat je meer bent dan wij.
# Je moet niet denken dat je deugt.
# Je moet niet om ons lachen.
# Je moet niet denken dat iemand om je geeft.
# Je moet niet denken dat je ons wat kunt leren
Sorry hoor maar dit is toch iemand de grond in stampen?
Das wel netjes jaquote:
Ik leg verderop uit hoe ik gepest ben, lees het stuk of hou je mond. Slaan, dingen afpakken/stukmaken uitschelden is pesten., chernobyl was slechts een woordje.
En ik ging nooit vreemd. Ik maakte het altijd netjes uit.
Ohja was ik alweer vergeten, die dingen afpakken was gruwelijk, ik voel echt met je mee was echt mooi geschreven. Ik probeerde me een dun meisje met rondingen voor te stellen die haar spullen werden afgepakt, ergens snap ik het wel :-D
Oh man... chernobyl, ze probeerde alleen maar te zeggen dat je het niet persoonlijk moet nemen omdat dit bij iedreen gebeurt ....... het is een ongeschreven regel dat mensen elkaar naar onder trekken.quote:
[..]
# Je moet niet denken dat je wat bent.
# Je moet niet denken dat je even veel bent als wij.
# Je moet niet denken dat je slimmer bent dan wij.
# Je moet je niet inbeelden dat je beter bent dan wij.
# Je moet niet denken dat je meer weet dan wij.
# Je moet niet denken dat je meer bent dan wij.
# Je moet niet denken dat je deugt.
# Je moet niet om ons lachen.
# Je moet niet denken dat iemand om je geeft.
# Je moet niet denken dat je ons wat kunt leren
Sorry hoor maar dit is toch iemand de grond in stampen?
Niet eens, uit een EU land. Daarom was het zo dom. Maar ze bedoelden ermee dat je niet in mijn buurt moest komen want ik had straling (fig.)
Ik trol niet lol
Die janteloven zegt niets meer dan bv als jij een beetje mooier bent dan jou buurvrouwen dan gaan al jou buurvrouwen je slet noemen omdat je knapper bent dan hun.
Ben je dan slet? nee... zoiets moet je niet persoonlijk nemen
Die janteloven zegt niets meer dan bv als jij een beetje mooier bent dan jou buurvrouwen dan gaan al jou buurvrouwen je slet noemen omdat je knapper bent dan hun.
Ben je dan slet? nee... zoiets moet je niet persoonlijk nemen
Vet hard, ik geniet hier man :-D Hoe kan je het toch zover laten komen.quote:
Niet eens, uit een EU land. Daarom was het zo dom. Maar ze bedoelden ermee dat je niet in mijn buurt moest komen want ik had straling (fig.)
Je verhuisde rond de jaren 90? Rond de tijd dat Joegoslavië en de Sovjet-Unie uit elkaar viel? Sorry, maar dan kwam het omdat ze dachten dat je een communist was.quote:
Niet eens, uit een EU land. Daarom was het zo dom. Maar ze bedoelden ermee dat je niet in mijn buurt moest komen want ik had straling (fig.)
1998quote:
[..]
Je verhuisde rond de jaren 90? Rond de tijd dat Joegoslavië en de Sovjet-Unie uit elkaar viel? Sorry, maar dan kwam het omdat ze dachten dat je een communist was.
ben je nu zo gefrustreert dat je dan zon persoon zou slaan? *.*quote:
Ik was toen 11. Nu zou ik dat echt niet pikken.
Vertel gewoon welk land... Niemand zou jou herkennen op dit forum, mensen leggen niet zo snel een link met iemand die ze kennen als die uit het zelfde land zou komen.quote:
Nee. Onbelangrijk.quote:
[..]
Vertel gewoon welk land... Niemand zou jou herkennen op dit forum, mensen leggen niet zo snel een link met iemand die ze kennen als die uit het zelfde land zou komen.
|Ik heb nu ook totaal geen last meer van racisme. Dat is iets van vroeger, ik leg het alleen uit zodat ik aan kan geven dat ik er nooit echt bijhoorde, eerst door mijn afkomst en later door persoonlijkheid.
@ Cinnamonroll
Aan jou schrijven weet ik dat jij een boven aantrekkelijke intelligente vrouw bent. Je bent alleen te vatbaar voor andermans meningen, ga zo door en je zult er aan onderuitgaan.
Ik ken je probleem, ik heb het probleem op kunnen lossen en ben ervan bevrijd. kijk wie slecht ik nederlands schrijf en hoe ik er geen flikker om geef dat die spellingsnerds en blabla daar over oordelen. Ik doe het zelfs express om het uit te lokken omdat ik het zo leuk vind.
Ik voel met je mee, ik trol omdat ik het leuk vind omdat ik presies zoals jou was haha :-D Hoe oud ben je?
Aan jou schrijven weet ik dat jij een boven aantrekkelijke intelligente vrouw bent. Je bent alleen te vatbaar voor andermans meningen, ga zo door en je zult er aan onderuitgaan.
Ik ken je probleem, ik heb het probleem op kunnen lossen en ben ervan bevrijd. kijk wie slecht ik nederlands schrijf en hoe ik er geen flikker om geef dat die spellingsnerds en blabla daar over oordelen. Ik doe het zelfs express om het uit te lokken omdat ik het zo leuk vind.
Ik voel met je mee, ik trol omdat ik het leuk vind omdat ik presies zoals jou was haha :-D Hoe oud ben je?
Dat zou wel hebben kunnen bij gedragen aan het pesten. Als het dus blijkt dat je puur werd gepest om jou afkomst, dan kan je minstens tegen jezelf zeggen dat het niet aan jou als persoon zelf ligt.quote:
Mijn topic gaat helemaal niet over vooroordelen.
Naar mijn mening maakt het ook weinig uit waar ts vandaan komt. Ze blijft gewoon hangen in het verleden van pesterijen en schermt daarmee. Tijd om de verantwoording bij jezelf te leggen als je het mij vraagt. Je wordt niet meer gepest, mensen van nu weten niet hoe het toen was.quote:
[..]
Dan kunnen we je ook niet helpen, vooroordelen verschillen per decennia.
Vraag me ook af waarom je niet op mijn eerste post hebt gereageerd maar wel gelijk in de verdediging schiet als iemand je iets zegt waar je niets mee kunt.
iedere mongool kan weten dat zij uit oekraine komtquote:
[..]
Dat zou wel hebben kunnen bij gedragen aan het pesten. Als het dus blijkt dat je puur werd gepest om jou afkomst, dan kan je minstens tegen jezelf zeggen dat het niet aan jou als persoon zelf ligt.
Trouwens dit is grappig, nu probeer je op haar onzekerheid in te praten als prince charming.quote:
@ Cinnamonroll
Aan jou schrijven weet ik dat jij een boven aantrekkelijke intelligente vrouw bent. Je bent alleen te vatbaar voor andermans meningen, ga zo door en je zult er aan onderuitgaan.
Ik ken je probleem, ik heb het probleem op kunnen lossen en ben ervan bevrijd. kijk wie slecht ik nederlands schrijf en hoe ik er geen flikker om geef dat die spellingsnerds en blabla daar over oordelen. Ik doe het zelfs express om het uit te lokken omdat ik het zo leuk vind.
Ik voel met je mee, ik trol omdat ik het leuk vind omdat ik presies zoals jou was haha :-D Hoe oud ben je?
Zo'n prince charming is het niet als iemand zegt dat hij de Nederlandse taal onvoldoende beheerst en daar geen flikker om geeft en het ook nog eens expres doet. Lijkt me nou niet echt een houding waar je mee scoort.quote:
[..]
Trouwens dit is grappig, nu probeer je op haar onzekerheid in te praten als prince charming.
Als je de oorzaak wil aanpakken moet je terug het verleden in gaan. Zoals ik al zei ''Dat zou wel hebben kunnen bij gedragen aan het pesten. Als het dus blijkt dat je puur werd gepest om jou afkomst, dan kan je minstens tegen jezelf zeggen dat het niet aan jou als persoon zelf ligt''.quote:
[..]
Naar mijn mening maakt het ook weinig uit waar ts vandaan komt. Ze blijft gewoon hangen in het verleden van pesterijen en schermt daarmee. Tijd om de verantwoording bij jezelf te leggen als je het mij vraagt. Je wordt niet meer gepest, mensen van nu weten niet hoe het toen was.
Vraag me ook af waarom je niet op mijn eerste post hebt gereageerd maar wel gelijk in de verdediging schiet als iemand je iets zegt waar je niets mee kunt.
Jij bent gewoon op je pik getrapt, ongelooflijk...quote:
[..]
Misschien moet je het hele bericht lezen, heb jij wel vaker last van volgens mij dat je de helft maar lees.
Ok, voordat deze TS zo wanhopig is dat ze naar onbenullen als LikeEmDead gaat luisteren zal ik miss TS verder helpen.
TS als jij bang bent voor de meningen van anderen zal jou stemtoon en jou lichaamstaal etc dat ook uitstralen. Een echte ras klootzak zoals ik ruikt dat van 100 kilometer afstand en maakt daar hevig gebruik van voor eigen gewin.
Wil je niet meer eenzaam zijn, zorg ervoor dat je je shit togheter krijgt in je hoofd en een beetje in de spiegel naar jezelf kijkt en een normaal mens gaat projecteren.
Neem je eigen stem op en luister ernaar, en denk vind ik dit zelf uberhaupt leuk... etc, etc. Als je geen vertrouwen in jezelf heb analiseer jezelf en ontwikkel jezelf. Dann komt het vertrouwen vanzelf en zal je dit ook gaan uitstralen en zal je niet meer zon makkelijk gefrustreert prooi zijn.
Ik kom genoeg leuke meiden tegen en dan denk ik sow die hed problemen met haarzelf daar begin ik niet aan omdat ze waarschijnlijk veel problemen zal veroorzaken.
Trouwens is het wel vaak compleet zinloos om op forums voor hulp te gaan zoeken. Het feit is nou eenmaal dat mensen vaak een magisch antwoord of manier willen vinden. Als je zelf al zegt dat dit een cirkel is en een lange periode heeft gespeeld, zou het toch beter zijn om in therapie te gaan. Je mentaliteit verander je niet door oppervlakkige reacties zoals ''Kom op, je kan het of zet je er gewoon over heen''. Jou hele persoonlijkheid is zich gaan ontwikkelen om de negativiteit heen.
Zo onzeker en dom ben ik niet om dat geslijm serieus te nemen.
En ik vind mezelf nu best oke, ik heb alleen woedebuien en ik vind het moeilijk om me in te leven in anderen waardoor ik vaak mensen verlies.
En ik vind mezelf nu best oke, ik heb alleen woedebuien en ik vind het moeilijk om me in te leven in anderen waardoor ik vaak mensen verlies.
Oké, nu ben je al een stap verder. Maar ben je apathisch tegenover anderen omdat je het niet kan of niet wil? Wat is de oorzaak waarom je boos word? Wat hebben de situaties waar je woede aanvallen krijg met elkaar gemeen?quote:
Zo onzeker en dom ben ik niet om dat geslijm serieus te nemen.
En ik vind mezelf nu best oke, ik heb alleen woedebuien en ik vind het moeilijk om me in te leven in anderen waardoor ik vaak mensen verlies.
Dan heb je het toch voor jezelf vrij duidelijk waarom jouw leven nu zo is als het is?quote:
Zo onzeker en dom ben ik niet om dat geslijm serieus te nemen.
En ik vind mezelf nu best oke, ik heb alleen woedebuien en ik vind het moeilijk om me in te leven in anderen waardoor ik vaak mensen verlies.
Je zegt zelf dat je al een tijd bij een psychiater loopt en het voor jou niet veel effect heeft. Is een andere zoeken misschien een optie?
ik krijg woedeaanvallen als ik ergens mijn best voor doe en het niet gaat. Ik krijg woede aanvallen als iemand me onjuist behandelt, als iemand me beledigt of als iemand de hele tijd een stoorzender is en niet ophoudt.
Verder kán ik me niet inleven in sommige mensen. Mensen die kinderverkrachtiers een tweede kans willen geven, mensen die alleen maar blowen en drinken en problemen veroorzaken. In anderen wil ik me niet inleven omdat ik ze vervelend vind.
Ik ben al langs 6 psychologen geweest en het helpt geen reet.
Verder kán ik me niet inleven in sommige mensen. Mensen die kinderverkrachtiers een tweede kans willen geven, mensen die alleen maar blowen en drinken en problemen veroorzaken. In anderen wil ik me niet inleven omdat ik ze vervelend vind.
Ik ben al langs 6 psychologen geweest en het helpt geen reet.
Lol, met kinderverkrachters en verslaafde onrust zoekers hoef je je ook niet verplicht te voelen om je in te leven. Maar zoals je al zei, mensen die een bepaalde mening hebben die niet voordelig zijn voor anderen. Daarnaast word je boos door onrecht, teleurstelling en kritiek. Maar wanneer voel jij je beledigt? Dat verschilt heel erg per persoon.quote:
ik krijg woedeaanvallen als ik ergens mijn best voor doe en het niet gaat. Ik krijg woede aanvallen als iemand me onjuist behandelt, als iemand me beledigt of als iemand de hele tijd een stoorzender is en niet ophoudt.
Verder kán ik me niet inleven in sommige mensen. Mensen die kinderverkrachtiers een tweede kans willen geven, mensen die alleen maar blowen en drinken en problemen veroorzaken. In anderen wil ik me niet inleven omdat ik ze vervelend vind.
Ik ben al langs 6 psychologen geweest en het helpt geen reet.
Haha geslijm... Jeminee, ik probeerde duidelijk te maken dat het beeld dat je van jezelf hebt niet een objectieve kijk op jezelf is, dat wimpel je af als geslijm. Het probleem zit dus echt diep, je WIL er niet in geloven. Ik ken die scandinaviese gedragscode en ik maak er zelf lustig gebruik van en wou je alleen maar laten zien dat aangezien jij er meer last dan anderen hiervan hebt dat je hoogstwaarschijnlijk bovengemiddelt bentquote:
Zo onzeker en dom ben ik niet om dat geslijm serieus te nemen.
En ik vind mezelf nu best oke, ik heb alleen woedebuien en ik vind het moeilijk om me in te leven in anderen waardoor ik vaak mensen verlies.
:D:D:D Mensen....... zucht...
Dat komt waarschijnlijk omdat je je oren gesloten houd.quote:
Verder kán ik me niet inleven in sommige mensen. Mensen die kinderverkrachtiers een tweede kans willen geven, mensen die alleen maar blowen en drinken en problemen veroorzaken. In anderen wil ik me niet inleven omdat ik ze vervelend vind.
Ik ben al langs 6 psychologen geweest en het helpt geen reet.
Ik zou een kinderverkrachter zo een 2e kans geven en een 3e en een 4e, het is menselijk om fouten te maken en iedereen heeft zijn kijk op goed en fout en daar kan ik persoonlijk zelf niets aan veranderen, waarom mezelf er dan druk over maken?
Goed... jezelf druk maken over dingen waar je geen invloed op hebt is natuurlijk ook menselijk haha, ik bedoel wat doe ik nu
Geweldig.quote:
[..]
Haha geslijm... Jeminee, ik probeerde duidelijk te maken dat het beeld dat je van jezelf hebt niet een objectieve kijk op jezelf is, dat wimpel je af als geslijm. Het probleem zit dus echt diep, je WIL er niet in geloven.
[..]
Dat komt waarschijnlijk omdat je je oren gesloten houd.
Ik zou een kinderverkrachter zo een 2e kans geven en een 3e en een 4e, het is menselijk om fouten te maken en iedereen heeft zijn kijk op goed en fout en daar kan ik persoonlijk zelf niets aan veranderen, waarom mezelf er dan druk over maken?
Goed... jezelf druk maken over dingen waar je geen invloed op hebt is natuurlijk ook menselijk haha, ik bedoel wat doe ik nu
@ TS
Waarom lopen mensen cynisch te doen als ik jou probeer te helpen op een andere manier dat hun denken dat goed is.
Hint naar skandinavisch model *.*
Moet genoeg zeggen toch?
Waarom lopen mensen cynisch te doen als ik jou probeer te helpen op een andere manier dat hun denken dat goed is.
Hint naar skandinavisch model *.*
Moet genoeg zeggen toch?
Cynisme komt vaker voor op het het internet omdat het enigste waar mensen op kunnen oordelen de tekst is die een persoon schrijft. En niemand denkt dat die het beter weet, mensen weten dat ze het beter weten.quote:
@ TS
Waarom lopen mensen cynisch te doen als ik jou probeer te helpen op een andere manier dat hun denken dat goed is.
Hint naar skandinavisch model *.*
Moet genoeg zeggen toch?
Presies, hier hoopte ik op.quote:
[..]
Cynisme komt vaker voor op het het internet omdat het enigste waar mensen op kunnen oordelen de tekst is die een persoon schrijft. En niemand denkt dat die het beter weet, mensen weten dat ze het beter weten.
Een uitspraak die mijn uitspraak neer probeert te halen, LikeEmDead is al een beetje iets meer gevorderd dan het gemiddelde (M.A.W. Gefrustreerder) en is iets subtieler in zijn uitspraken.
Hij maakt kenbaar dat IK de persoon ben die denkt dat hij alles weet.
Ik kan nu denken shit mischien is wat ik zeg rare onzin of denken dat wat ik zeg niet goed is bla bla, of ik kan denken: LikeEmDead is een slachtoffer van het skanidavische model en het niet persoonlijk nemen.
Hij is al vanaf de paplepel ingeschoten dat hij de sympathie van de medemensch krijgt als hij iemand die anders of boven het gemiddelde spreekt of gedraagt naar de grond haalt.
VERGEET NIET, het enige wat ik hier doe is jou proberen te helpen!!! Ik heb een goede intentie!!! Gewoon om aan te geven hoe diep het zit met dat model.
Kan hij niets aan doen, is niet persoonlijk, reageer ik niet op (nu wel om het kenbaar te maken) scheelt mij weer 1 kleine irritatie en op dagbasis zijn dat er 20 op jaar basis 5000 etc,
Resultaat = minder stress = zelfverzekerder = beter in je vel en dat merken andere mensen aan je.
Niemand wil rondom onzelfverzekerde lopende emotionele lijken rondlopen, en dit is een voorbeeld hoe je stapje bij stapje wat aan je zelfbeeld kan doen dmv de mening van andere mensen een plek te geven maar je daar niet door te laten sturen.
[ Bericht 5% gewijzigd door U4E op 09-01-2011 15:59:05 ]
Bedankt dat je mij boven gemiddeld noem in mijn verwoording. Maar ik probeerde jou niet neer te halen, ik bevestig jou uitspraak. Daarnaast oordeelt iedereen vanuit zijn eigen ervaring, vandaar dat niet elke uitspraak op toepassing is bij een ander. Dat was alles wat ik zei.quote:
[..]
Presies, hier hoopte ik op.
Een uitspraak die mijn uitspraak neer probeert te halen, LikeEmDead is al een beetje iets meer gevorderd dan het gemiddelde en is iets subtieler in zijn uitspraken.
Hij maakt kenbaar dat IK de persoon ben die denkt dat hij alles weet.
Ik kan nu denken shit mischien is wat ik zeg rare onzin of denken dat wat ik zeg niet goed is bla bla, of ik kan denken: LikeEmDead is een slachtoffer van het skanidavische model en het niet persoonlijk nemen.
Hij is al vanaf de paplepel ingeschoten dat hij de sympathie van de medemensch krijgt als hij iemand die anders of boven het gemiddelde spreekt of gedraagt naar de grond haalt.
VERGEET NIET, het enige wat ik hier doe is jou proberen te helpen!!! Ik heb een goede intentie!!! Gewoon om aan te geven hoe diep het zit met dat model.
Kan hij niets aan doen, is niet persoonlijk, reageer ik niet op (nu wel om het kenbaar te maken) scheelt mij weer 1 kleine irritatie en op dagbasis zijn dat er 20 op jaar basis 5000 etc,
Resultaat = minder stress = zelfverzekerder = beter in je vel en dat merken andere mensen aan je.
Natuurlijk, dit bedoel ik, jij zegt woorden en ik ontvang ze zo, maar het kan heel goed zijn dat jij het helemaal anders bedoelt/meent.quote:
[..]
Bedankt dat je mij boven gemiddeld noem in mijn verwoording. Maar ik probeerde jou niet neer te halen, ik bevestig jou uitspraak. Daarnaast is oordeelt iedereen vanuit zijn eigen ervaring, vandaar dat niet elke uitspraak op toepassing is bij een ander. Dat was alles wat ik zei.
Daarom zij ik dus: geef meningen van anderen een plaats, maar laat je er niet door lijden en gebruik ze zeker niet als zelfwaarde graadmeter.
TS moet haar eigen zelfwaarde bepalen.
En dat bedoelde ik met neem je stem een keertje op en luister ernaar. vind je het leuk wat je hoort? Zoja, ik heb een leuke stem! Zo nee? zoek eens op het internet hoe je aan je stem kan werken dat het beter klinkt.
een "voorbeeld". En het einddoel is tevreden zijn met jezelf, dat zul je uitstralen en mensen zullen je cool vinden en rondom je zijn en naar je luisteren wat je te zeggen hebt en tegen je opkijken etc.
Het feit dat zoveel mensen haar gepest hebben wil zeggen dat ze of zo ongelooflijk lelijk gedrocht is is of dat ze gewoon simpelweg bovengemiddelt is en potentie heeft om "het" te maken. Al haar problemen zijn gewoon frustraties, die als de zon opkomt zullen smelten. TS lees is een boek over lichaamstaal. Je zult snel zelf erachter komen waarom mensen zoals ik het wel hebben en jij (NOG) niet.
Wat je nu zegt over bovengemiddeld verschilt natuurlijk ook per persoon die daar over oordeelt. En het is inderdaad handig om je stem op te nemen, sommige mensen kunnen zeer dominant, sarcastisch of neerbuigend klinken.quote:
[..]
Natuurlijk, dit bedoel ik, jij zegt woorden en ik ontvang ze zo, maar het kan heel goed zijn dat jij het helemaal anders bedoelt/meent.
Daarom zij ik dus: geef meningen van anderen een plaats, maar laat je er niet door lijden en gebruik ze zeker niet als zelfwaarde graadmeter.
TS moet haar eigen zelfwaarde bepalen.
En dat bedoelde ik met neem je stem een keertje op en luister ernaar. vind je het leuk wat je hoort? Zoja, ik heb een leuke stem! Zo nee? zoek eens op het internet hoe je aan je stem kan werken dat het beter klinkt.
een "voorbeeld". En het einddoel is tevreden zijn met jezelf, dat zul je uitstralen en mensen zullen je cool vinden en rondom je zijn en naar je luisteren wat je te zeggen hebt en tegen je opkijken etc.
Het feit dat zoveel mensen haar gepest hebben wil zeggen dat ze of zo ongelooflijk lelijk gedrocht is is of dat ze gewoon simpelweg bovengemiddelt is en potentie heeft om "het" te maken. Al haar problemen zijn gewoon frustraties, die als de zon opkomt zullen smelten. TS lees is een boek over lichaamstaal. Je zult snel zelf erachter komen waarom mensen zoals ik het wel hebben en jij (NOG) niet.
Presies, als je je eigen stem hoort zul je snel opmerken wat voor signaal je andere mensen geeft. Vergeet niet een vriendin te bellen ofzo en dan op te nemen, de opname moet zo natuurlijk mogelijk gedaan worden.
Lichaamstaal ook, zelfs microlichaamstaal zend onbewust signalen uit naar andere mensen. Je moet je shit dus echt goed voor elkaar hebben voordat je gaat krijgen wat je wilt.
Er zijn mensen die je leuk vind en mensen die je niet mag, de personen die je mag zijn meestal sterke persoonlijkheden. De mensen die vreemd klinken en raar staan daar loop je gewoon voorbij en denk je dat het een freak is.
Dat doen mensen dus ook met jou TS, puur alleen maar omdat je tiener/jongvolwassene vrouw bent zullen mannen het maar op de koop toe nemen als je aantrekkelijk bent, maar als je ouder word zal je gewoon weer alleen zijn of slecht behandeld worden door je naasten.
@TS, aanschouw dit gesprek en zie naarmate ik meer mezelf en "real en zelfverzekerd" en tegelijkertijd met argumenten mijn punt kenbaar maakte tegen LikeEmDead werd, ( ik was zeker niet "aardig" ! ) ik pas serieus te genomen en ipv cynisch te doen ook echt daadwerkelijk aan het thema iets toe te voegen enz.
als ik onzelfverzekerd was was hij zo over me heen gelopen.
Lichaamstaal ook, zelfs microlichaamstaal zend onbewust signalen uit naar andere mensen. Je moet je shit dus echt goed voor elkaar hebben voordat je gaat krijgen wat je wilt.
Er zijn mensen die je leuk vind en mensen die je niet mag, de personen die je mag zijn meestal sterke persoonlijkheden. De mensen die vreemd klinken en raar staan daar loop je gewoon voorbij en denk je dat het een freak is.
Dat doen mensen dus ook met jou TS, puur alleen maar omdat je tiener/jongvolwassene vrouw bent zullen mannen het maar op de koop toe nemen als je aantrekkelijk bent, maar als je ouder word zal je gewoon weer alleen zijn of slecht behandeld worden door je naasten.
@TS, aanschouw dit gesprek en zie naarmate ik meer mezelf en "real en zelfverzekerd" en tegelijkertijd met argumenten mijn punt kenbaar maakte tegen LikeEmDead werd, ( ik was zeker niet "aardig" ! ) ik pas serieus te genomen en ipv cynisch te doen ook echt daadwerkelijk aan het thema iets toe te voegen enz.
als ik onzelfverzekerd was was hij zo over me heen gelopen.
Daarnaast is het natuurlijk ook zoals TS zelf al zei dat ze niet genoeg sympathiseert. Dat is ongelofelijk belangrijk in sociaal contact, je moet open staan voor andermans mening. Je kan altijd in discussie gaan over bepaalde onderwerpen zoals je bijvoorbeeld zei tweede kansen bij pedofielen, maar onthoud wel dat je objectief daar in moet blijven en niet je afgunst uit op de persoon zelf.quote:
Presies, als je je eigen stem hoort zul je snel opmerken wat voor signaal je andere mensen geeft. Vergeet niet een vriendin te bellen ofzo en dan op te nemen, de opname moet zo natuurlijk mogelijk gedaan worden.
Lichaamstaal ook, zelfs microlichaamstaal zend onbewust signalen uit naar andere mensen. Je moet je shit dus echt goed voor elkaar hebben voordat je gaat krijgen wat je wilt.
Er zijn mensen die je leuk vind en mensen die je niet mag, de personen die je mag zijn meestal sterke persoonlijkheden. De mensen die vreemd klinken en raar staan daar loop je gewoon voorbij en denk je dat het een freak is.
Dat doen mensen dus ook met jou TS, puur alleen maar omdat je tiener/jongvolwassene vrouw bent zullen mannen het maar op de koop toe nemen als je aantrekkelijk bent, maar als je ouder word zal je gewoon weer alleen zijn of slecht behandeld worden door je naasten.
@LikeEmDead. Dat is zo, ik heb daar zelf ook last van, ik ben TE eerlijk. Dat is heel kwetsend voor de meeste mensen. Ik ben soms te overtuigt van mijn gelijk en dat kan door sommige mensen als offending gezien worden, maar aangezien ik een soort van systeem draai dat mensen die niet in mijn manier geloven niet hoeven te komen omdat ik toch al genoeg mensen om me heen heb, dus voor mij is het niet direct schadelijk maar voor iemand als TS dus wel.
MAAR!
het is echt beter om TE overtuigt van jezelf te zijn dan totaal niet overtuigt van jezelf :-D
MAAR!
het is echt beter om TE overtuigt van jezelf te zijn dan totaal niet overtuigt van jezelf :-D
Als ik je verhaal en reacties zo lees krijg ik steeds meer het idee, dat je, je zelf behoorlijk zielig vindt.
Dat je "slechte" jeugd er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat je nu zo emotioneel instabiel bent, staat buiten kijf, maar het maakt je natuurlijk nog niet zielig: je bent niet misbruikt, of anderzijds en je bent gezond (zover ik dat uit je tekst kan opmaken). Het valt allemaal wel mee.. get over it and start enjoying life.
De reden dat je nu weinig vrienden hebt (wees blij dat je überhaupt vrienden hebt, er zijn zat mensen zonder enig vriend of vriendin...) kan niet worden opgemaakt uit je tekst, echter durf ik wel een voorzichtige plausibele verklaring te geven en dat is het feit dat je, je zelf behoorlijk zielig vindt; mensen houden helaas niet van personen die zich zielig vinden, het stoot vrienden en vriendinnen af.
Wie zou je eerder een knuffel geven?
Iemand met een gebroken arm die er de hele dag over zit te zeiken en het zóó verschrikkelijk vindt, of iemand met een gebroken arm en zegt: het is kut, maar het leven gaat door?
Mijn tip:
Je leeft nú en je gaat een keer dood, of dit nu over 60 of 10 jaar is, het maakt niet uit.. je moet er voor zorgen dat je gelukkig bent met je zelf. Zodra je dat geluk hebt gevonden kan je beginnen met het delen van je geluk met andere.. en laat je verleden een les zijn voor de toekomst en niet andersom
Dat je "slechte" jeugd er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat je nu zo emotioneel instabiel bent, staat buiten kijf, maar het maakt je natuurlijk nog niet zielig: je bent niet misbruikt, of anderzijds en je bent gezond (zover ik dat uit je tekst kan opmaken). Het valt allemaal wel mee.. get over it and start enjoying life.
De reden dat je nu weinig vrienden hebt (wees blij dat je überhaupt vrienden hebt, er zijn zat mensen zonder enig vriend of vriendin...) kan niet worden opgemaakt uit je tekst, echter durf ik wel een voorzichtige plausibele verklaring te geven en dat is het feit dat je, je zelf behoorlijk zielig vindt; mensen houden helaas niet van personen die zich zielig vinden, het stoot vrienden en vriendinnen af.
Wie zou je eerder een knuffel geven?
Iemand met een gebroken arm die er de hele dag over zit te zeiken en het zóó verschrikkelijk vindt, of iemand met een gebroken arm en zegt: het is kut, maar het leven gaat door?
Mijn tip:
Je leeft nú en je gaat een keer dood, of dit nu over 60 of 10 jaar is, het maakt niet uit.. je moet er voor zorgen dat je gelukkig bent met je zelf. Zodra je dat geluk hebt gevonden kan je beginnen met het delen van je geluk met andere.. en laat je verleden een les zijn voor de toekomst en niet andersom
Het is niet erg om je standpunten te verdedigen en soms overtuigt te zijn van je gelijk vooral niet als je gelijk hebt maar het kan er wel toe leiden dat je volkomen niet meer openstaat voor andermans mening en dat is toch echt een valkuil. Het kan ook gewoon arrogant overkomen. Mensen die anders denken dan jijzelf kunnen ook een toevoeging zijn op je leven. Zegt niet dat je je standpunten moet laten varen maar je kunt wel luisteren en overwegen of wat een ander zegt misschien ook waar is. Je kunt nu eenmaal er ook gewoon weleens naast zitten. Ikzelf vind het een stuk interessanter om te praten met mensen die het niet met me eens zijn zolang die mening ergens op gegrond is en niet volkomen ongenuanceerd is.quote:
@LikeEmDead. Dat is zo, ik heb daar zelf ook last van, ik ben TE eerlijk. Dat is heel kwetsend voor de meeste mensen. Ik ben soms te overtuigt van mijn gelijk en dat kan door sommige mensen als offending gezien worden, maar aangezien ik een soort van systeem draai dat mensen die niet in mijn manier geloven niet hoeven te komen omdat ik toch al genoeg mensen om me heen heb, dus voor mij is het niet direct schadelijk maar voor iemand als TS dus wel.
MAAR!
het is echt beter om TE overtuigt van jezelf te zijn dan totaal niet overtuigt van jezelf :-D
Zijn weinig mensen tegenwoordig die openstaan voor andermans mening.quote:
[..]
Het is niet erg om je standpunten te verdedigen en soms overtuigt te zijn van je gelijk vooral niet als je gelijk hebt maar het kan er wel toe leiden dat je volkomen niet meer openstaat voor andermans mening en dat is toch echt een valkuil. Het kan ook gewoon arrogant overkomen. Mensen die anders denken dan jijzelf kunnen ook een toevoeging zijn op je leven. Zegt niet dat je je standpunten moet laten varen maar je kunt wel luisteren en overwegen of wat een ander zegt misschien ook waar is. Je kunt nu eenmaal er ook gewoon weleens naast zitten. Ikzelf vind het een stuk interessanter om te praten met mensen die het niet met me eens zijn zolang die mening ergens op gegrond is en niet volkomen ongenuanceerd is.
Ik heb een fijne stem om te horen vind ik. Ik sta af en toe wel gesloten maar als ik me op mijn gemak voel is dat zo over.
Mzelf opnemen als ik bij vrienden ben.. dan hoor ik iets heel anders. Ik weet hoe ik mijn stem en blik moet veranderen als ik iemand naar wil doen voelen, of als ik iemand blij wil laten voelen.
het punt is dat ik mensen verlies omdat ik me na een tijdje aan ze ga irriteren, toch niet bij ze wegga/wat aan de relatie doe n dan na een tijdje zo kwaad op ze word van binnen dat ik nare dingen zeg/sneer.
het punt is dat ik mensen verlies omdat ik me na een tijdje aan ze ga irriteren, toch niet bij ze wegga/wat aan de relatie doe n dan na een tijdje zo kwaad op ze word van binnen dat ik nare dingen zeg/sneer.
Ik vind dat mijn mening de enige ware is. Als ik dat niet vond dan stond ik er niet 100% achter. Als ik ergens niet 100% achter sta hou ik mijn mond er over.quote:
[..]
Zijn weinig mensen tegenwoordig die openstaan voor andermans mening.
Op
Eenzaamheid is een combinatie van gedachten die emotie op( kunnen )wekken, vaak boosheid, angst en/of verdriet. Aangezien je zelf de keuze hebt wat je denkt kun je iets aan de perceptie doen dat je eenzaam bent.quote:
[..]
Toch wel, je kan je leeg en eenzaam voelen ookal ben je onder de mensen.
“Specialization is for insects”.—Robert Heinlein
Eenzaamheid tussen anderen kan worden veroorzaakt als je jezelf vergelijkt en realiseert dat je anders ben.
Je staat niet positief in het leven, vandaar dat je niet dagelijks gebeld wordt om wat te gaan doenquote:
[..]
Toch wel, je kan je leeg en eenzaam voelen ookal ben je onder de mensen.
. Ik zou iig als ik dit zou lezen niet jou gaan opbellen om eens wat leuks te gaan doen 
.
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Aan de ene kant snap ik je wel, met je pestverleden de problemen met je ouders, je puberteit rebellion enzovoort.
En aan de andere kant snap ik je niet.
Ik heb alles wat jij beschrijft ook meegemaakt.
Veel gepest vooral ras gezien, heb een moeilijke jeugd gehad, wel een tikkeltje andere jeugd dan jij.
Mijn ouders hebben mij namelijk allebei in de steek gelaten letterlijk.
En nou kan je ervoor kiezen hier in te blijven hangen en jezelf als het slachtoffer zien.
Nou is dit de makkelijkste weg, maar inprincipe doe jij jezelf dit nu aan.
Je bent nu 21, als je er nogsteeds mee zit, doe er wat aan.
Als je hulp zoekt ga er dan ook echt voor, kom erachter waarom je nu zo doet.
Trek jezelf uit die slachtoffer rol ( niemand zit te wachten op iemand die constant over zijn zielige leven zit te mauwen)
Ga de dingen doen die jij wilt doen.
Ik sterf ook niet van de vrienden, maar als ik bijv. een tentoonstelling wil zien die niemand die ik ken ook wilt zien, ga ik gewoon in mn uppie.
Klinkt lomp maar je gaat toch niet de dingen die je graag wilt doen, niet doen omdat niemand mee wilt je handje vast te houden.
Wees sociaal en uitnodigend richting mensen.
Ik denk als bij jou het kwartje valt, en je ziet dat je jezelf uit die slachtoffer rol moet halen dat er heel wat veranderd.
Genoeg getreurd over ik ben eenzaam, gewoon aan de bak!
Het klinkt soms hard over moeilijke dingen die gebeuren in je leven, maar je moet ermee dealen het een plekje geven en doorgaan.
Shit happens.
Klote spreekwoord maar wel waar.
Suc6
En aan de andere kant snap ik je niet.
Ik heb alles wat jij beschrijft ook meegemaakt.
Veel gepest vooral ras gezien, heb een moeilijke jeugd gehad, wel een tikkeltje andere jeugd dan jij.
Mijn ouders hebben mij namelijk allebei in de steek gelaten letterlijk.
En nou kan je ervoor kiezen hier in te blijven hangen en jezelf als het slachtoffer zien.
Nou is dit de makkelijkste weg, maar inprincipe doe jij jezelf dit nu aan.
Je bent nu 21, als je er nogsteeds mee zit, doe er wat aan.
Als je hulp zoekt ga er dan ook echt voor, kom erachter waarom je nu zo doet.
Trek jezelf uit die slachtoffer rol ( niemand zit te wachten op iemand die constant over zijn zielige leven zit te mauwen)
Ga de dingen doen die jij wilt doen.
Ik sterf ook niet van de vrienden, maar als ik bijv. een tentoonstelling wil zien die niemand die ik ken ook wilt zien, ga ik gewoon in mn uppie.
Klinkt lomp maar je gaat toch niet de dingen die je graag wilt doen, niet doen omdat niemand mee wilt je handje vast te houden.
Wees sociaal en uitnodigend richting mensen.
Ik denk als bij jou het kwartje valt, en je ziet dat je jezelf uit die slachtoffer rol moet halen dat er heel wat veranderd.
Genoeg getreurd over ik ben eenzaam, gewoon aan de bak!
Het klinkt soms hard over moeilijke dingen die gebeuren in je leven, maar je moet ermee dealen het een plekje geven en doorgaan.
Shit happens.
Klote spreekwoord maar wel waar.
Suc6
quote:
Pff hele reactie getikt gaat mn papegaai op mn deltoets zitten.
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
jij bent niet tevreden met wie je bent en dit is hier je allergrootste probleem. kan je mooi je levensverhaal uittypen en anderen proberen de schuld te geven en in een slachtofferrol zitten vol met zelfmedelijden maar als jij er niet heel snel voor zorgt dat jij met jezelf vrede sluit dan heb je nog een heel lang vervelend leven tegemoet met een heel vervelend persoon, jezelf.quote:
Ja, maar ik vind het zo vervelend dat mensen me de hele tijd uitkotsen. Ik hoor vaak dat ik een moeilijk persoon ben en heb het gevoel dat ik dankbaar mag zijn dat ik uberhaupt vrienden heb. Ik ga in therapi voor mijn woedebuien, maar het helpt niet. Het maakt me eenzaam. Ik wil ook populair zijn en geliefd. Ik wil ook iemand zijn die elke dag een belletej krijgt of ze wat leuks wil doen.
Je moet het eigenlijk zo zien: Als je in de put zit, wat heb je anderen dan te bieden?
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Oh ik heb mensen genoeg te bieden. Ik maak graag grapjes, ik kan heel vrolijk zijn. Ik doe vaak leuke dingen in mijn eentje, met mijn vriend of een vriendin. Ik klets graag. Tuurlijk, ik klaag ook wel veel, maar vooral tegen mijn goede vrienden en die snappen het wel.
nou, dan is er dus geen probleem want je goede vrienden snappen het toch.quote:
Oh ik heb mensen genoeg te bieden. Ik maak graag grapjes, ik kan heel vrolijk zijn. Ik doe vaak leuke dingen in mijn eentje, met mijn vriend of een vriendin. Ik klets graag. Tuurlijk, ik klaag ook wel veel, maar vooral tegen mijn goede vrienden en die snappen het wel.
Trots lid van het 👿 Duivelse Viertal 👿
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Een gedicht over Maanvis
Het ONZ / [KAMT] Kennis- en Adviescentrum Maanvis Topics , voor al je vragen over mijn topiques!
Ja die is er wel, want ze heeft last van woedebuien en dat is waar zij herkenning in zoekt. Of hoe er mee om te gaan of hoe het af te lerenquote:
[..]
nou, dan is er dus geen probleem want je goede vrienden snappen het toch.
http://www.verstraining.nl/
|
|
