De kunst van het loslaten van je ex # 140

quote:

Op zondag 2 januari 2011 16:31 schreef formerjellybean het volgende:
oei dat is moeilijk , in geval van kinderwens is liefde niet alleen genoeg , dan moet je toch iemand hebben die daarin op een zelfde golflengte zit.
Dat lijkt me juist helemaal moeilijk , dan kun je meer de rare situaties hebben , dan dat .

Eén van de dingen die ik haar gezegd heb "Ik word gestraft voor mijn eerlijkheid"...
Ik denk, maar word hier misschien onmiddellijk tegengesproken, dat mannen sowieso véél minder die kinderwens voelen... uiteindelijk waren we 5 maand samen (en ze is over die kinderwens begonnen vanaf dag 1 !) en ik wou eerst zeker zijn dat we bij elkaar passen op zowat alle vlakken.
Als dat goed zat, dan zou die kinderwens wel vanzelf gekomen zijn (daar ga ik toch van uit).

Haar nieuwe vriend heeft een kinderwens. Blijkbaar weet ze dat omdat ze daar al met hem over gesproken heeft toen ze nog gewoon vrienden waren (ze kent hem 6 jaar).
Ik vraag me toch af of het nu ineens grote liefde is hoor, en of ze niet met de verkeerde instelling in een relatie stapt. Maar dat mag ik haar natuurlijk niet zeggen hé

[ Bericht 20% gewijzigd door Octagon op 02-01-2011 16:40:15 (wat verduidelijking toegevoegd) ]

Dat is inderdaad lastig, wanneer je verschilt van mening over kinderen. Het lijkt me dat het een breekpunt kan zijn in een relatie, maar om de relatie op de manier zoals jij hem omschrijft te beëindigen, dat is in mijn ogen wel erg raar. Zeker omdat het op mij overkomt dat je niet 100% tegen die kinderwens bent, maar dat je dat nog even af zou willen wachten.

Wij hadden ook een kinderwens, wel met een verschil van mening over wanneer. Mijn vriendin wilde vòòr haar 25e kinderen, dat zou betekenen dat ze binnen drie jaar moeder zou zijn. Dat zag ik minder zitten, ik wilde liever nog een jaar of vijf wachten. Zorgen dat we alles goed op de rit hadden, samen wonen, spaarcentjes, eerst nog een tijdje 'genieten' als in: Vakanties, af en toe lekker stappen, gewoon leuke dingen doen. Dat wordt allemaal wat minder wanneer je kinderen hebt.

We hebben hier nooit ruzie over gehad, we hadden zoiets van: We zien wel wanneer we eraan beginnen. Ze moest eerst haar studie afronden, werk hebben, en dan... tja wie weet was ze toch wel voor haar 25e moeder geworden.

Wat voor mij niet te bevatten is, is dat ze dat nu ineens niet meer weet. Ze weet niet of ze zo jong moeder wil worden, ze wil eerst nog 'genieten', en dat wil ze als vrijgezel doen. Niet om rond te gaan 'sletten', zo'n type is ze niet, dat zal ze ook nooit worden.
Maar als je nog geen maand voordat het uitgaat je kinderwens nog uitspreekt, en een maand later is dat 'weg'...

Maar goed, ik vond dat nog niet erg. Nogmaals, ik wilde dat gewoon afwachten, zien waar het schip strandde.

quote:

Op zondag 2 januari 2011 16:08 schreef Tara_88 het volgende:

Heb hier ook wel een heleboel opgestoken, vooral over hoe mannen staan in een relatie. Hij heeft aangegeven het opnieuw een kans te willen geven en heb hier vooral verhalen gelezen waarin de ex-vriendinnen er niets meer van wilden horen. Het ligt er natuurlijk aan wat de reden is geweest van de breuk, maar de stekker eruit trekken en vervolgens niet meer omkijken naar haar of hem vind ik niet kunnen. Denk dat tijd zal leren of het wel of niet gaat werken.

Geweldig dat er een kans in zit dat het weer goed komt tussen jullie. Ik zou het altijd met beide handen aangrijpen, maar wat je zelf al zegt: Doe het rustig aan.

Ook ik vind het niet kunnen dat je de stekker eruit trekt en vervolgens niet meer omkijkt naar haar/hem. Ik heb van mijn kant geprobeerd om dat nog wel te doen, maar mij lukt het niet goed, omdat ik teveel moeite met de breuk heb. Dat weet ze ook. Ik vind het wel jammer dat ik niks van haar hoor, ik weet niet hoe ik het moet opvatten. Enerzijds omdat het misschien te moeilijk is voor mij, anderzijds geeft ze misschien wel niks meer om me, al kan ik me dat nauwelijks voorstellen, gezien de situatie.

Voorlopig kan ik alleen maar dromen van de dag dat mij die kans geboden zou worden.

als je echt de grootste liefde van je leven hebt gehad kan je hem of haar nooit meer vergeten.
De pijn gaat weg.... Maar de herinnering en het missen van die persoon niet.

quote:

Op zondag 2 januari 2011 17:00 schreef Mr.Myst het volgende:
Dat is inderdaad lastig, wanneer je verschilt van mening over kinderen. Het lijkt me dat het een breekpunt kan zijn in een relatie, maar om de relatie op de manier zoals jij hem omschrijft te beëindigen, dat is in mijn ogen wel erg raar. Zeker omdat het op mij overkomt dat je niet 100% tegen die kinderwens bent, maar dat je dat nog even af zou willen wachten.

Doordat ze vanaf dag 1 over extra kinderen begon, heeft ze wel wat druk op de relatie gelegd. Maar ik ben niet gaan lopen, ook niet toen ze na 3 weken met een naam voor onze dochter kwam aandraven !
Misschien was ik toen beter wel gaan lopen... achteraf is dat makkelijk gezegd

Ze wilde gewoon geen tijd (meer) investeren in onze relatie omdat ik volgens haar geen kinderen wil. Dat zat zo in haar hoofd, en die gedachte kon ik niet terugbrengen naar de juiste proporties
Dat ik dan zei "Jamaar, ik begin wel een relatie met een vrouw mét kind... dat is toch niet te rijmen met de gedachte dat ik geen kinderen wil" maakte allemaal geen indruk.
Zij dacht "Alle tijd die ik aan Octagon besteed, is vruchtbare tijd die ik verlies en op het einde van de rit gaan we toch uit elkaar"... _{(maar ze is -volgens zichzelf- niet obsessief met kinderen bezig hoor !)}

Natuurlijk ben ik (38) en zij (31) iets ouder als het andere publiek in deze thread... zij heeft dus geen 5 jaar meer te wachten, of zo dacht ze er toch over.

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:13 schreef lyntje het volgende:
als je echt de grootste liefde van je leven hebt gehad kan je hem of haar nooit meer vergeten.
De pijn gaat weg.... Maar de herinnering en het missen van die persoon niet.

Welkom lyntje !

Zelf denk ik daar iets anders over - de herinneringen blijven, de pijn gaat inderdaad weg... het missen van de persoon slijt ook, althans toch voor mij.

Jaaa het missen slijt ook wel.... Maar het gaat nooit helemaal weg.
Dus hetzelfde als stoppen met roken haah je blijft er soms wel een denken dat je het mist.

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:28 schreef lyntje het volgende:
Jaaa het missen slijt ook wel.... Maar het gaat nooit helemaal weg.
Dus hetzelfde als stoppen met roken haah je blijft er soms wel een denken dat je het mist.

Da's een vergelijking waar ik me niks bij kan voorstellen

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:28 schreef lyntje het volgende:
Jaaa het missen slijt ook wel.... Maar het gaat nooit helemaal weg.
Dus hetzelfde als stoppen met roken haah je blijft er soms wel een denken dat je het mist.

En toch denk ik dat dat per situatie verschilt en het ook ligt aan de reden van de breuk..

Ohh je ja dan wat anders waar je gehecht aan was haha.

Ik denk dat de breuk niet uitmaakt.
Maar de liefde die er was.
Als je een hele gepasioneerde relatie hebt gehad en alles met elkaar kon delen enz en dat niet meer bij een ander kan vinden lijkt het me logisch dat je dan toch die persoon blijft missen

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:43 schreef lyntje het volgende:
Ohh je ja dan wat anders waar je gehecht aan was haha.

Ik denk dat de breuk niet uitmaakt.
Maar de liefde die er was.
Als je een hele gepasioneerde relatie hebt gehad en alles met elkaar kon delen enz en dat niet meer bij een ander kan vinden lijkt het me logisch dat je dan toch die persoon blijft missen

Ja ok, als je het niet meer kan vinden, maar wanneer weet je of iemand je echte grote liefde is.. Met mijn ex kon ik echt alles delen, had ik het gevoel dat ik 100 procent mezelf kon zijn, en zo echt door het vuur gaan voor hem..

Maar nee ik mis hem niet, de mooie herinneringen betekenen niets meer voor mij, en de pijn zal nog wel even blijven.

(hij is vreemdgegaan en heeft me volledig zwart gemaakt achteraf)

zorg even dat een goede maat standby aan de telefoon hangt en hou de eer aan jezelf.\

Oh en even for the record , Alphen is slechts een paar km van Wijchen af

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:13 schreef lyntje het volgende:
als je echt de grootste liefde van je leven hebt gehad kan je hem of haar nooit meer vergeten.
De pijn gaat weg.... Maar de herinnering en het missen van die persoon niet.

Goede steun dit. Dat moet je juist niet gaan denken als je je ex wil loslaten.

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:47 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Ja ok, als je het niet meer kan vinden, maar wanneer weet je of iemand je echte grote liefde is.. Met mijn ex kon ik echt alles delen, had ik het gevoel dat ik 100 procent mezelf kon zijn, en zo echt door het vuur gaan voor hem..

Maar nee ik mis hem niet, de mooie herinneringen betekenen niets meer voor mij, en de pijn zal nog wel even blijven.

(hij is vreemdgegaan en heeft me volledig zwart gemaakt achteraf)

Ja ik weet het ook niet.
Je voelt dat. En als je dat niet voelt heb je hem niet gevonden.
Ik heb 2 exen allebei vreemdgegaan maar de 2e zal ik nooit vergeten en onze band is nog zo sterk dat we misschien over 10 jaar nog elkaar zullen missen.....

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:59 schreef Faerie het volgende:

[..]

Goede steun dit. Dat moet je juist niet gaan denken als je je ex wil loslaten.

Tsja, de pijn wil ik wel kwijt, maar de herinnering is en blijft mooi

dus ik vind t goede steun ^^

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:59 schreef Faerie het volgende:

[..]

Goede steun dit. Dat moet je juist niet gaan denken als je je ex wil loslaten.

haha nee
Ik weet ook toen ik liefdes verdiet had ik juist nooit meer aan hem wilde denken.
Maar later zie je het allemaal heel anders

quote:

Op zondag 2 januari 2011 18:47 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Ja ok, als je het niet meer kan vinden, maar wanneer weet je of iemand je echte grote liefde is.. Met mijn ex kon ik echt alles delen, had ik het gevoel dat ik 100 procent mezelf kon zijn, en zo echt door het vuur gaan voor hem..

Maar nee ik mis hem niet, de mooie herinneringen betekenen niets meer voor mij, en de pijn zal nog wel even blijven.

(hij is vreemdgegaan en heeft me volledig zwart gemaakt achteraf)

Kijk door dit soort dingen loop ik dus tegen muren op. M'n ex denkt o.a. dat ik vreemdgegaan ben en om werkelijk waanzinnige redenen.
Zoals dat ik haar kruisraketten verplaatst had van het benedentoilet naar het boventoilet en zij zag dat alsof ik haar aan het verstoppen was voor andere vrouwen. Dat een meter verder in de gang twee foto's van haar hingen was ze dan blijkbaar even vergeten....?

Vraag: Hoe kun je de muren bij een vrouw doorbreken die denkt dat je o.a. bent vreemdgegaan?
(ik heb er zelfs ff aan gedacht om mijn ene ex met wie ik bijna 10jaar een relatie had maar eens naar mijn recente ex te laten bellen....die eerste ex schoot zelfs per ongeluk in de lach toen ze dat hoorde....nou begreep ik wel dat ze me niet uitlachte, maar het was wel een rare bedoeling....)

Metropolis gaat over liefdesverdriet. Interessant! Je kunt een brief schrijven naar Julia van Romeo in het Italiaanse Verona (daar speelde de beroemde balkonscène zich af) .

quote:

Op zondag 2 januari 2011 19:33 schreef Viking84 het volgende:
Metropolis gaat over liefdesverdriet. Interessant! Je kunt een brief schrijven naar Julia van Romeo in het Italiaanse Verona (daar speelde de beroemde balkonscène zich af) .

Ik stel liever mijn vraag aan Viking84 (kans op een sneller en specifieker antwoord!)

@Viking84: Metropolis is afgelopen hoor....

Ik ben even teveel met mijn eigen situatie bezig om me ook nog met die van een ander bezig te gaan houden. Sorry!

quote:

Op zondag 2 januari 2011 19:53 schreef Viking84 het volgende:
Ik ben even teveel met mijn eigen situatie bezig om me ook nog met die van een ander bezig te gaan houden. Sorry!

Geen probleem joh. Mocht je vragen oid hebben dan weet je me te bereiken

(die muur blijft voorlopig wel staan hoor )

Wel een leuk programma dat Metropolis. Maar dan geloof ik toch meer in het heil van een draadje als dit.

quote:

Op zondag 2 januari 2011 19:52 schreef Neo-Mullen het volgende:
Zo, ben bezig met het opschrijven van alle punten die ik aan de kaak wil stellen morgen.
Valt me nu pas op hoeveel er eigenlijk is misgegaan.

Een leidraad... niet slecht. Mijn ervaring is namelijk dat als je bij je (ex)partner bent dat je alles wat je wou vragen/zeggen/opmerken 'vergeet'.

Weet alleen niet hoe je ex gaat reageren als je met je nota's voor haar zit