De kunst van het loslaten van je ex # 139

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 15:52 schreef J0ycie88 het volgende:

[..]

Ja klopt.. Het helpt me vaak ook wel Ach zal allemaal wel goed komen, nu voel ik me ook down omdat ik zoveel zin had in het nieuwe jaar, en ik nu gewoon ziek ben. Maar alsnog 2011 wordt een mooi jaar! Daar moet ik maar aan denken. Zo maar douche.. aankleden.. Vanavond naar mijn oom en hopen dat ik dat ga trekken met mijn zieke kop :p

Vrouwen! Zelfs hun 'ziek zijn' weten ze nog niet goed te plannen!

Sterkte Joyce, je bent bijzonder! (vaak dan, nu niet zo heel erg, hihihi)

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 15:53 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Waarom?

Als ik even heel eerlijk mag zijn, vind ik het best wel zorgwekkend hoeveel sommigen hier posten (diegenen zullen het van zichzelf wel weten). Ik lees nu een weekje mee en het is net alsof diegenen alleen maar bezig zijn met hun ex. Oude en verse wonden openrijten e.d. Zo'n dagje heb ik ook wel eens, maar elke dág zo sippen lijkt me niet gezond.

Ik hoop dat 2011 goeie dingen brengt voor jullie! . Niet teleurgesteld zijn als je geen sms'je krijgt vannacht . Zoals ik al zei: Alles is veel voor wie niet veel verwacht; dat is voor mij persoonlijk een heel goed uitgangspunt gebleken.

Gewoon je weet goeie dingen te zeggen

en idd, ik zit hier wel veel terwijl ik eigenlijk niet zoveel te vertellen heb nog.. XD

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 15:53 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Vrouwen! Zelfs hun 'ziek zijn' weten ze nog niet goed te plannen!

Sterkte Joyce, je bent bijzonder! (vaak dan, nu niet zo heel erg, hihihi)

Ik ook hoor, heb het meeste wat ik hier zeg al eerder gepost, misschien een week, een paar weken of maanden geleden maar so what, ik vind het leuk hier, ook om jullie posts te lezen en te vergelijken

Aan het begin hier echter maakte ik er soms een gewoonte van om om de 10 minuten te gaan kijken of er al iets nieuws gepost was, en dat soms de hele dag door.. Probeer dat te voorkomen, dan blijf je er namelijk wel in hangen!
Je gedachten verzetten, dingen ondernemen blijft toch de beste manier om te verwerken, nog beter dan dit topic!

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 15:53 schreef Viking84 het volgende:
Als ik even heel eerlijk mag zijn, vind ik het best wel zorgwekkend hoeveel sommigen hier posten (diegenen zullen het van zichzelf wel weten).

Aanwezig !
Mijn excuus om hier véél te posten : geen zin om te werken

Ja maar weet je, wat jullie allemaal zeggen, daar ben ik óók allemaal doorheen gegaan. Slapeloze nachten, constant die drang om contact te zoeken. "Zal ik wel of niet mailen?". "Zal ik wel of niet sms'en?". En nu weet ik zeker dat ik niet ga sms'en vannacht (dat ik haar nummer uit m'n foon verwijderd heb destijds helpt wel , maar anders zou ik het ook niet doen). Ik heb gewoon gezegd wat ik zeggen wil, nu ligt de bal bij haar. Ik wil nu ook gewild worden ipv steeds maar een ander te willen . Ze zit wel 24/7 in mijn hoofd, maar dat betekent niet dat ik haar ook 24/7 op de huid moet (willen) zitten .

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 15:53 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Waarom?

Als ik even heel eerlijk mag zijn, vind ik het best wel zorgwekkend hoeveel sommigen hier posten (diegenen zullen het van zichzelf wel weten). Ik lees nu een weekje mee en het is net alsof diegenen alleen maar bezig zijn met hun ex. Oude en verse wonden openrijten e.d. Zo'n dagje heb ik ook wel eens, maar elke dág zo sippen lijkt me niet gezond.

Ik hoop dat 2011 goeie dingen brengt voor jullie! . Niet teleurgesteld zijn als je geen sms'je krijgt vannacht . Zoals ik al zei: Alles is veel voor wie niet veel verwacht; dat is voor mij persoonlijk een heel goed uitgangspunt gebleken.

@Viking84: Ik vind je constatering indirect een waarde-oordeel voor hoe mensen om zouden moeten gaan met hun verdriet. Iedereen heeft iets anders in nuance meegemaakt, beleeft dat anders, heeft meer of minder ervaring, of kanaliseert dat anders.

Dan is er ook nog een algemeen verschil tussen mannen en vrouwen in relatie tot intensiteit en lengte van verwerking.

Door je indirecte waarde-oordeel (en ik ga ervan uit niet opzettelijk) kun je mensen die dat nodig hebben gaan wegjagen. Dat kan nooit de bedoeling zijn van een forum. Voor mij en anderen is het relatief nog vers, enkele maanden slechts of minder.
Maar diegenen die al een half jaar hun relatie uit hebben? Of diegenen die al vijf jaar verdriet hebben?
Wat mij betreft is iedereen welkom en ieder op zijn of haar eigen manier. Ik zal nimmer iemand willen tegenhouden te posten. Het feit dat ie post zegt op zich al genoeg...

Hmm, me ex belt me nu, deze laat ik maar even gaan .

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:02 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

@Viking84: Ik vind je constatering indirect een waarde-oordeel voor hoe mensen om zouden moeten gaan met hun verdriet. Iedereen heeft iets anders in nuance meegemaakt, beleeft dat anders, heeft meer of minder ervaring, of kanaliseert dat anders.

Dan is er ook nog een algemeen verschil tussen mannen en vrouwen in relatie tit intensiteit en lengte van verwerking.

Door je indirecte waarde-oordeel (en ik ga ervan uit niet opzettelijk) kun je mensen die dat nodig hebben gaan wegjagen. Dat kan nooit de bedoeling zijn van een forum. Voor mij en ander is het relatief nog vers, enkele maanden slechts of minder.
Maar diegenen die al een half jaar hun relatie uit hebben? Of diegenen die al vijf jaar verdriet hebben?
Wat mij betreft is iedereen welkom en ieder op zijn of haar eigen manier. Ik zal nimmer iemand willen tegenhouden te posten. Het feit dat ie post zegt op zich al genoeg...

Oh come on! Don't play that card with me! .
Geloof me: ik ben de eerste om dat wat jij nu allemaal schrijft te beamen (been there too), maar anderzijds is dit topic wel een platform voor mensen om hun verdriet te cultiveren en te zwelgen in zelfmedelijden, terwijl ze zonder er steeds over te schrijven misschien wel gemakkelijker mee om zouden kunnen gaan. Just sayin' .

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:01 schreef Viking84 het volgende:
Ja maar weet je, wat jullie allemaal zeggen, daar ben ik óók allemaal doorheen gegaan. Slapeloze nachten, constant die drang om contact te zoeken. "Zal ik wel of niet mailen?". "Zal ik wel of niet sms'en?". En nu weet ik zeker dat ik niet ga sms'en vannacht (dat ik haar nummer uit m'n foon verwijderd heb destijds helpt wel , maar anders zou ik het ook niet doen). Ik heb gewoon gezegd wat ik zeggen wil, nu ligt de bal bij haar. Ik wil nu ook gewild worden ipv steeds maar een ander te willen . Ze zit wel 24/7 in mijn hoofd, maar dat betekent niet dat ik haar ook 24/7 op de huid moet (willen) zitten .

Anders gezegd; waar wil je nu dan over praten op het draadje "de kunst van het loslaten van je ex"?

Ik besef me ook dat ik hier erg veel post de laatste tijd. Ik vind het verhelderend om andermans meningen/gedachtegangen te lezen, en ook de ervaringen van anderen geven mij weer een andere kijk op het leven.
Het is voor mij een soort van verwerking. Op de momenten dat ik me heel erg kut voelde afgelopen week, waren er steevast een aantal mensen die mij er, bewust en onbewust, even doorheen geholpen hebben. Ik hoop dat ik andersom ook van waarde heb kunnen zijn.
Ik wil er zeker niet in blijven hangen, maar ik heb nog geen manier gevonden om eruit te komen. Dat ligt aan het hele plaatje van mijn leven op dit moment. De relatiebreuk speelt daar de overgrote rol in, maar er zijn ook andere dingen waardoor ik weinig afleiding kan vinden. Het is fijn om te praten met 'lotgenoten', de anonimiteit van het internet kan dan ook heel fijn zijn, alhoewel ik het idee heb dat ik met sommige mensen al een soort 'band' heb.

Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier, of dat nu posten op een forum is, naar een psycholoog gaan, er helemaal niet over praten, of jezelf helemaal naar de klote zuipen is. Laat iedereen in zijn waarde. Daarmee wil ik niet zeggen dat je het rot bedoelt, maar het komt er nogal kloterig uit.

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:05 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Oh come on! Don't play that card with me! .
Geloof me: ik ben de eerste om dat wat jij nu allemaal schrijft te beamen (been there too), maar anderzijds is dit topic wel een platform voor mensen om hun verdriet te cultiveren en te zwelgen in zelfmedelijden, terwijl ze zonder er steeds over te schrijven misschien wel gemakkelijker mee om zouden kunnen gaan. Just sayin' .

Je bent aan het projecteren. Jouw manier is niet de enige manier. I'm not playing, just saying...

Ik zou gewoon willen dat jullie ook die rust ervaren die ik ervaar.

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:08 schreef Viking84 het volgende:
Ik zou gewoon willen dat jullie ook die rust ervaren die ik ervaar.

Hoelang is het uit voor jou Viking84? Zullen we dat als harde maatstaf gaan hanteren? Sorry hoor, ik krijg altijd een gezonde allergie als mensen anderen gaan afmeten naar hoe zij dingen beleven of verwerken. Ieder mens is bijzonder. Jij ook. Als jij een vraag zou hebben die ik niet zou herkennen zou ik me in jou trachten je verplaatsen en je vanuit dat vertrekpunt antwoord willen geven. Dan zou ik dat niet willen wegwuifen als aanstellerig.

No hard feelings ok? We zitten gewoon op een andere golflente qua dit en het maakt me wel heel nieuwsgierig hoe lang het over is bij jou

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:08 schreef Viking84 het volgende:
Ik zou gewoon willen dat jullie ook die rust ervaren die ik ervaar.

Dat willen we allemaal. Maar de manier waarop dat zal gaan gebeuren is voor iedereen verschillend, iedereen doet het anders. Dat is 'de kunst van het loslaten van je ex'.

Je sig spreekt overigens tegen dat je de rust hebt gevonden, Edge of Desire... Oh wat heb ik die vaak gedraaid de laatste tijd. 'Maybe this matress will spin on its axis, and find me on yours...'

Voor sommige mensen geeft het juist ''rust'' he om hier te posten

Nu denk ik overigens dat ik degene ben die nog regelmatig post in dit topic met een relatie die al het langste uit is van iedereen hier, maar op momentjes zoals nu dat ik al de hele middag zit te wachten voordat ik eindelijk om 5 uur naar dat feest kan gaan, is het nog best een leuk tijdverdrijf

Voor mij is het overigens al niet eens meer een optie om haar vanavond te sms'en. Ten eerste gaat dat niet eens, omdat ik haar nummer heb verwijderd, maar daarnaast heb ik gewoon geen zin meer om mezelf te kleineren.
Ik denk niet dat er veel mensen zijn die deze mening met mij delen, maar ergens vind ik gewoon dat je het na een relatie van 8 maanden, uit elkaar gaan als vrienden, met aan het begin zelfs de mening dat het misschien allemaal nog wel goed kan komen, het niet kan maken om simpelweg nooit meer wat van je te laten horen....

De reden dat ik hier post is omdat ik me hier vaak begrepen voel.. En ik dit gevoel niet heb bij vrienden en familie, die snappen niet dat ik me er af en toe nog zo klote door kan voelen.

Blijkbaar was ik online op msn via mijn hotmail. Begint mijn ex tegen me te praten. Hoe het met me gaat, wat ik vanavond ga doen en dat hij het zo fijn vindt om te horen dat het wel goed met me gaat.
Hij gaat in mei reizen met een vriend in Japan. Erg fijn voor hem natuurlijk.

Maar man, ik voel me weer klote nu. Hij is zo berustend erin, zo koel. En ik denk nog hartstikke veel over hem na. Echt GVD. Mijn gevoel zegt dat het goed is, maar ik mis hem gewoon. Ik weet even niet wat ik met mezelf aan moet hoor. Nu heb ik alweer zo'n gevoel dat ik nooit over hem heen kom en hij verder gaat met zijn leven en al zoveel afstand van mij heeft genomen en dat ik dat niet kan...

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:11 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Hoelang is het uit voor jou Viking84? Zullen we dat als harde maatstaf gaan hanteren? Sorry hoor, ik krijg altijd een gezonde allergie als mensen anderen gaan afmeten naar hoe zij dingen beleven of verwerken. Ieder mens is bijzonder. Jij ook. Als jij een vraag zou hebben die ik niet zou herkennen zou ik me in jou trachten je verplaatsen en je vanuit dat vertrekpunt antwoord willen geven. Dan zou ik dat niet willen wegwuifen als aanstellerig.

No hard feelings ok? We zitten gewoon op een andere golflente qua dit en het maakt me wel heel nieuwsgierig hoe lang het over is bij jou

Laten we het er maar op houden dat ik niet snap dat mensen na een breuk hier steeds komen posten, maar dat is kennelijk persoonlijk. Ik ben het type dat alles wat nog aan die tijd herinnert het liefst wil wissen (Eternal sunshine of the spotless mind) en dat voor zover mogelijk ook doet: e-mails weg, telefoonnummer wissen, wat dan ook.

En ik lees / post hier, omdat ik het interessant vind om te lezen hoe anderen ermee omgaan en omdat er soms hele mooie liedjes gepost worden .

Tot slot: als je mijn post van gisteren gelezen hebt, had je geweten dat ik niets afmeet naar hoe lang iets geduurd heeft. Kortstondige affaires kunnen heel heftig zijn.

En wb mijn sig heb je gelijk: het is niet over. Als dat wel zo was, kwam ik hier überhaupt niet, aangezien ik immers alles tracht te wissen . Maar ik heb wel geleerd van de dingen die ik eerder gedaan heb en ik zie anderen hier dezelfde fouten maken (ongeacht of ze hier nu iets aan kunnen doen of niet; waarschijnlijk niet: ik wist ook wat ik fout deed, maar kon er toch niet mee stoppen). Je vroeg me een tijdje geleden naar mijn plan om haar terug te winnen. Dat is het hem nu juist: er is geen plan. Ik geloof dat het goed komt, zolang er wederzijdse affectie is en als je maar laat merken dat je om die ander geeft. Veel meer dan dat kun je ook niet doen .

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:22 schreef Faerie het volgende:
Blijkbaar was ik online op msn via mijn hotmail. Begint mijn ex tegen me te praten. Hoe het met me gaat, wat ik vanavond ga doen en dat hij het zo fijn vindt om te horen dat het wel goed met me gaat.
Hij gaat in mei reizen met een vriend in Japan. Erg fijn voor hem natuurlijk.

Maar man, ik voel me weer klote nu. Hij is zo berustend erin, zo koel. En ik denk nog hartstikke veel over hem na. Echt GVD. Mijn gevoel zegt dat het goed is, maar ik mis hem gewoon. Ik weet even niet wat ik met mezelf aan moet hoor. Nu heb ik alweer zo'n gevoel dat ik nooit over hem heen kom en hij verder gaat met zijn leven en al zoveel afstand van mij heeft genomen en dat ik dat niet kan...

Waarom bgon ie tegen je te praten? Zo berustend en koel is hij dus niet. Want zijn actie laat iets heel anders zien.
Vraag is of jij hem nog wilt toelaten je zo te behandelen. Hij smijt de deur voor je neus dicht terwijl jij zoveel gegeven hebt en als jij online bent komt ie binnen zonder kloppen....

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:12 schreef Mr.Myst het volgende:
[quote]Je sig spreekt overigens tegen dat je de rust hebt gevonden, Edge of Desire... Oh wat heb ik die vaak gedraaid de laatste tijd. 'Maybe this matress will spin on its axis, and find me on yours...'

Ik heb de hele ochtend niks anders gedraaid dan dat nr + Live with me van Massive Attack .

@Faerie: als je hem onverschillig liet, sprak 'ie je niet aan. Vraag is alleen: wat was zijn bedoeling met dat aanspreken? Liefde hoeft niet meteen plaats te maken voor onverschilligheid hè? Ik kan / kon daar nooit zoveel mee, persoonlijk.

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:24 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Laten we het er maar op houden dat ik niet snap dat mensen na een breuk hier steeds komen posten, maar dat is kennelijk persoonlijk. Ik ben het type dat alles wat nog aan die tijd herinnert het liefst wil wissen (Eternal sunshine of the spotless mind) en dat voor zover mogelijk ook doet: e-mails weg, telefoonnummer wissen, wat dan ook.

En ik lees / post hier, omdat ik het interessant vind om te lezen hoe anderen ermee omgaan en omdat er soms hele mooie liedjes gepost worden .

Tot slot: als je mijn post van gisteren gelezen hebt, had je geweten dat ik niets afmeet naar hoe lang iets geduurd heeft. Kortstondige affaires kunnen heel heftig zijn.

En wb mijn sig heb je gelijk: het is niet over. Als dat wel zo was, kwam ik hier überhaupt niet, aangezien ik immers alles tracht te wissen . Maar ik heb wel geleerd van de dingen die ik eerder gedaan heb en ik zie anderen hier dezelfde fouten maken (ongeacht of ze hier nu iets aan kunnen doen of niet; waarschijnlijk niet: ik wist ook wat ik fout deed, maar kon er toch niet mee stoppen). Je vroeg me een tijdje geleden naar mijn plan om haar terug te winnen. Dat is het hem nu juist: er is geen plan. Ik geloof dat het goed komt, zolang er wederzijdse affectie is en als je maar laat merken dat je om die ander geeft. Veel meer dan dat kun je ook niet doen .

Je laatste alinea vind ik van wonderbare schoonheid. Precies mijn gedachte qua mijn ex. Bij haar zit nog veel emotie wat op dit moment achter een muur verstopt zit....

(btw; ben je nu man of vrouw?)

quote:

Op vrijdag 31 december 2010 16:26 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

Waarom bgon ie tegen je te praten? Zo berustend en koel is hij dus niet. Want zijn actie laat iets heel anders zien.
Vraag is of jij hem nog wilt toelaten je zo te behandelen. Hij smijt de deur voor je neus dicht terwijl jij zoveel gegeven hebt en als jij online bent komt ie binnen zonder kloppen....

Nou dit snap ik eerlijk gezegd niet helemaal...

In mijn ogen is het toch juist volstrekt normaal om zo af en toe eens aan een ex waar je lief en leed mee hebt gedeeld gewoon simpelweg eens te vragen hoe het gaat?

Weet verder niet hoelang het uit is oid, als het slechts een paar weken is komt er hoogstwaarschijnlijk een hoop toneel bij kijken, maar zijn er al maanden verstreken vind ik het persoonlijk eerder normaal dan raar dat je ( niet elke dag.week natuurlijk ) eens aan je ex vraagt what's up...