Milieubroeders, waar blijven de warme winters?

quote:

Wij zijn bijna ingesneeuwd. Maar buiten is alles prachtig. Het huis van mijn buurman is helemaal wit, alleen de kerstkrans op zijn voordeur toont andere kleuren. Alle kinderen van de wijk genieten van deze vroeg gevallen winter.

Maar het zijn wel Siberische toestanden. Vliegtuigen die niet kunnen opstijgen, auto’s die niet kunnen rijden, treinen die niet of nauwelijks rijden. Dit kunnen we wel een rampje noemen.

Het ergste is de toestand van het verkeer op de grond. Dit is de tweede keer in een korte tijd dat zoveel sneeuw valt. Is dat uitzonderlijk?

Wintersport
Ook de vorige winter was erg koud en er was eveneens veel sneeuw. Volgens mijn berekeningen hadden we tussen de zes en acht weken te maken met sneeuw. En het was ook heel koud. Ik vraag het nogmaals: is dat bijzonder? Ja, heel bijzonder.

Een paar jaar geleden had het Journaal een item over het feit dat we in de toekomst niet meer op wintersport kunnen gaan. Omdat het dan niet meer sneeuwt.

Ze hadden ook treurige interviews met de middenstand in Oostenrijk en andere gebieden. Die mensen maakten zich ernstig zorgen. Geen sneeuw. Maar een week geleden meldde het Journaal dat nu al in de Ardennen kan worden geskied.

Klimaatfanatici
In Europa sneeuwt het, en niet een klein beetje, maar veel, al twee jaar achter elkaar. Toch vraagt niemand in de club van klimaatfanatici zich af waar die warme winters zijn gebleven!

Terwijl de publieke opinie via de linkse media op allerlei rampzalige scenario’s werd voorbereid, vraagt niemand zich af waarom we ons eigenlijk niet hebben willen voorbereiden op een strenge winter.

Chaos in het verkeer kostte vorige jaar een paar miljard euro. Het Journaal zwijgt. De milieufanatici zwijgen. En Bram Schilham van het Journaal spreekt alleen maar nog de kilimaatfanatici.

Kerstnummer
Het weekblad Elsevier heeft in het kerstnummer een inzichtgevend interview met een briljante wetenschapper. Simon Rozendaal sprak met de Brits-Amerikaanse natuurkundige Freeman Dyson.

Linkse politici noemen hun klimaatgeloof 'klimaatcrisis'. Wat een raar woord! Wat voor crisis? Crises doen zich voor in de intermenselijke relaties maar niet tussen mensen en moleculen. Daar kan toch geen sprake zijn van een crisis? Moleculen kunnen niet handelen.

Waarom werken zo veel wetenschappers mee met dit quasigeloof?

Citeren
Om deze vraag te beantwoorden, wil ik hier uitvoerig citeren uit het gesprek tussen Dyson en Rozendaal. Het is opmerkelijk, schreef Rozendaal, dat veel broeikassceptici ouder zijn. Ook veel Nederlandse sceptici zijn ruimschoots voorbij de pensioengerechtigde leeftijd. Hoe komt dat?

Dyson zwijgt, aldus Rozendaal, enkele seconden en kijkt zijn gesprekpartner diep in de ogen: ‘Mensen die ouder zijn, zijn financieel onafhankelijk en kunnen vrijuit spreken. Ik wil het eigenlijk niet over de drijfveren van mensen hebben. Maar er hoeft geen twijfel over te bestaan dat er een klimaatlobby is. Er zijn heel veel wetenschappers die geld verdienen door de mensen bang te maken. Ik zeg niet dat ze het met opzet doen, maar feit is dat heel wat inkomens op die angst zijn gebaseerd.’
Schrikbarend
Dit is toch schrikbarend. Het gaat hier om belastinggeld. De wetenschap is er niet om de fanatici in de politiek van feiten te voorzien. Desnoods verzonnen feiten.

Ik raad het Journaal, maar ook u lezers aan om zorgvuldig het kerstnummer van Elsevier te lezen. Het klimaatgeloof dat door charlatans uit de derde wereld en de eerste wereld wordt aangezwengeld, kan op den duur de rationaliteit van de westerse cultuur ernstig aantasten. De wetenschap is geen verlengstuk van de politiek.

Grondig mis
Toen het een paar zomers achter elkaar een beetje warm was, ging het Journaal meteen met de milieufanatici praten. Zij moesten bewijzen dat er iets grondigs mis is met het klimaat. We zagen de bezorgde koppen op de tv.

Daarna kwamen de linkse politici als apostelen van de klimaatreligie om ons te waarschuwen dat meer en meer windmolenparken moeten worden gebouwd.

Sinds het proletariaat is verdampt, zoekt de linkse fanaticus naar de emancipatie van de natuur. Nu de mens niet langer kan worden geëmancipeerd, moeten de beesten worden geëmancipeerd. Hopelijk raken we niet ingesneeuwd door de irrationaliteit van het nieuwe linkse geloof.