De kunst van het loslaten van je ex #131

Wat imo ook goed helpt, is goed je best doen om voor jezelf te bedenken dat de relatie niet perfect was, en dat je wellicht daadwerkelijk beter af bent nu...

Dit is makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, en het kan heel lang duren voordat je het zelf ook realiseert, maar 9 van de 10 relaties gaan uit omdat er voor beide partijen iets niet goed zit...

Volgens mij komt het zelden voor, dat een relatie voor een partij helemaal goed voelt, en dat de ander het dan uitmaakt zonder dat hier enige aanwijsbare reden voor is...

Ik ben de relatie met mijn ex ook enorm gaan idealiseren, maar naarmate de tijd vordert kom ik er gewoon steeds meer achter dat het gewoon echt niet goed zat tussen ons. Ik voelde me enorm op mijn gemak bij mijn ex, maar echt persoonlijke gesprekken hadden we nooit..

Ze zij wel dingen als ik hou van je etc etc, maar als ik eens met iets persoonlijks kwam bij haar, of gewoon eens een goed gesprek wou dan was het vaak '' oh ja idd, zullen we zo lekker samen een filmpje gaan kijken'' oid... We waren wel close, maar elkaar begrijpen was er absoluut niet bij...

Dit heb ik de eerste maanden over het hoofd gezien bij het romantiseren van alles, maar pas de laatste weken bedenk ik me steeds meer dingen waarbij ik bedenk van hey, daar zat ik tijdens de relatie enorm mee in mijn maag, nu kan ik verder zoeken naar iemand waarmee ik dit wel heb..

Voor veel mensen inclusief mijzelf is het idee dat je niet weet of, en wanneer je zo iemand gaat treffen natuurlijk een grotere onzekerheidsfactor. Maar na een beetje rationeel denken, weten we allemaal dat er nog meer vissen voor ons in de zee zwemmen, al willen we dit vaak zelf nog niet geloven!

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 11:27 schreef Bartinhoo het volgende:
Wat imo ook goed helpt, is goed je best doen om voor jezelf te bedenken dat de relatie niet perfect was, en dat je wellicht daadwerkelijk beter af bent nu...

Dit is makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, en het kan heel lang duren voordat je het zelf ook realiseert, maar 9 van de 10 relaties gaan uit omdat er voor beide partijen iets niet goed zit...

Volgens mij komt het zelden voor, dat een relatie voor een partij helemaal goed voelt, en dat de ander het dan uitmaakt zonder dat hier enige aanwijsbare reden voor is...

Ik ben de relatie met mijn ex ook enorm gaan idealiseren, maar naarmate de tijd vordert kom ik er gewoon steeds meer achter dat het gewoon echt niet goed zat tussen ons. Ik voelde me enorm op mijn gemak bij mijn ex, maar echt persoonlijke gesprekken hadden we nooit..

Ze zij wel dingen als ik hou van je etc etc, maar als ik eens met iets persoonlijks kwam bij haar, of gewoon eens een goed gesprek wou dan was het vaak '' oh ja idd, zullen we zo lekker samen een filmpje gaan kijken'' oid... We waren wel close, maar elkaar begrijpen was er absoluut niet bij...

Dit heb ik de eerste maanden over het hoofd gezien bij het romantiseren van alles, maar pas de laatste weken bedenk ik me steeds meer dingen waarbij ik bedenk van hey, daar zat ik tijdens de relatie enorm mee in mijn maag, nu kan ik verder zoeken naar iemand waarmee ik dit wel heb..

Voor veel mensen inclusief mijzelf is het idee dat je niet weet of, en wanneer je zo iemand gaat treffen natuurlijk een grotere onzekerheidsfactor. Maar na een beetje rationeel denken, weten we allemaal dat er nog meer vissen voor ons in de zee zwemmen, al willen we dit vaak zelf nog niet geloven!

weet je wat nou het gekke is.... ik heb eigenlijk nooit de gedachte gehad dat er iets mis was...ook nooit echt signalen gehad (of die misschien gemist)
We waren heel close, hadden goede gesprekken, onzin gesprekken, eigenlijk alles wat je zou verwachten... zelfs nadat ze die eerste keer was weggegaan zijn "we" daarna eigenlijk alleen maar beter geworden.... en de laatste keer geeft ze aan dat ze nog meer het idee heeft eraan te werken ermee bezig te zijn maar dat ze wel het gevoel heeft ergens een beslissing te moeten nemen.... en tja als dan de definitie van een relatie is dat je je 100% geeft voor iemand, gebaseerd op vertrouwen, eerlijkheid en wederzijds respect.... dan krijgt ze het ineens moeilijk... ze wist niet of ze wel voor de 100% kon kiezen en dat had ze nooit zo eerder gedaan (wtf waren die eerste 2 jaar) etc....

Daarom denk ik dat het ook niet echt aan niet bij elkaar passen ligt maar meer aan de gebondenheid, beperking die zij in een relatie ziet en het momenteel gewoon nog niet klaar zijn voor zoiets.... dat maakt het natuurlijk extra wrang maar daarom niet minder feit dat je verder moet...en op zoek moet naar die nieuwe vis die dat ook heeft

Ja en hier gaat het dus mis met ons mannen. Alles maar kapot analyseren terwijl een suf wijf af en toe gewoon een suf wijf is , die je gewoon los moet laten.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 13:49 schreef ex het volgende:
Ja en hier gaat het dus mis met ons mannen. Alles maar kapot analyseren terwijl een suf wijf af en toe gewoon een suf wijf is , die je gewoon los moet laten.

Maar je hebt helemaal gelijk.... wij mannen moeten eens wat minder analyseren en maar gewoon beseffen dat sommige (let wel ik zeg sommige) vrouwen gewoon suf zijn

Ja een vrouw is misschien niet suf, maar op dat moment naar jou toe wel.
Daar kan je heel lang om blijven zeiken, en je kan 100x praten met zo'n vrouw maar dat werkt soms gewoon niet meer.

Dat is de harde les die ik geleerd heb. Mijn ex kwam ook nog dagen nadat het uit was naar me toe van jaaa en ik wil heul niet weg, en ik wil bij je blijven. Maar toen ben ik hard geweest en heb ik gezegd NEUH! dat wil ik niet meer. Later toch nog een paar keer geprobeerd te praten maar toen leek zij al los gelaten te hebben. Die omschakeling is voor ons mannen blijkbaar onbegrijpelijk maar zo werkt het nou eenmaal (blijkbaar ;-)) doen we niks aan. Los laten en.. On to the next!

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 14:02 schreef ex het volgende:
Ja een vrouw is misschien niet suf, maar op dat moment naar jou toe wel.
Daar kan je heel lang om blijven zeiken, en je kan 100x praten met zo'n vrouw maar dat werkt soms gewoon niet meer.

Dat is de harde les die ik geleerd heb. Mijn ex kwam ook nog dagen nadat het uit was naar me toe van jaaa en ik wil heul niet weg, en ik wil bij je blijven. Maar toen ben ik hard geweest en heb ik gezegd NEUH! dat wil ik niet meer. Later toch nog een paar keer geprobeerd te praten maar toen leek zij al los gelaten te hebben. Die omschakeling is voor ons mannen blijkbaar onbegrijpelijk maar zo werkt het nou eenmaal (blijkbaar ;-)) doen we niks aan. Los laten en.. On to the next!

sommige op sommige momenten kunnen inderdaad gewoon suf zijn.... helaas....
Ik snap die omschakeling dus ook echt niet..... van hero to zero in less than a second....
Maar goed dat veranderd er natuurlijk niks aan en het is gewoon een kwestie van doorgaan (barry stevens zei dat ook altijd al)

Ja dat bedoel ik, probeer niet iets te analyseren waar je niks aan hebt.. Je gaat er toch niks mee winnen.

Leer voor jezelf leven, ze is niet meer belangrijk voor je, accepteer dat, en ga andere dingen belangrijk vinden , dan vergeet je haar vanzelf in het proces .

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 14:14 schreef ennudan het volgende:

[..]

sommige op sommige momenten kunnen inderdaad gewoon suf zijn.... helaas....
Ik snap die omschakeling dus ook echt niet..... van hero to zero in less than a second....
Maar goed dat veranderd er natuurlijk niks aan en het is gewoon een kwestie van doorgaan (barry stevens zei dat ook altijd al)

Mja DAT vind ik dus inderdaad het lastige. Mijn ex heeft het ook zo enorm makkelijk los kunnen laten, daar kan ik na al die maanden met mijn hoofd nog niet bij... Van hero naar zero, zo was het echt precies inderdaad!

Het vreemde bij ons was, dat 2 weken voordat het uitging was het heerlijk weer, en zijn we samen gaan varen op mijn boot. Daarvoor hadden we echter al flinke ruzie gehad, omdat ik plotseling iets noodzakelijks moest bespreken met vrienden, terwijl ik had afgesproken met haar te zijn...

Nou goed, op die boot dus gepraat, en het kwam er eigenlijk op neer, dat we het maar beter uit konden maken. Althans, dat zij ik. Zij liep allemaal redenen op te noemen waarom het niet liep tussen ons, waarop ik zei nee inderdaad, dat klopt dus misschien kunnen we het dan beter nu beeindigen. TOEN zei ze nog '' neeee, nu nog niet, dat wil ik niet''. 2 Weken later een korte aanvaring en toen was het over en uit, om vervolgens nooit meer op haar beslissing terug te komen. De eerste weken nam ze nog wel eens contact met me op, nu nooit meer...

@ Ennudan, nog even refererend naar je post voor je laatste post: Dat lijkt me inderdaad moeilijk te begrijpen en mee om te gaan, maar geef het even tijd. Ik dacht de eerste maanden precies te weten wat ik fout heb gedaan, maar sinds ik met huisgenoten woon en zie hoe zij met hun vriendinnen omgaan, zie ik in dat haar redenen om het uit te maken destijds waarschijnlijk heel anders waren dan ik toen dacht...

@ex... ach weet je ik hoef haar niet eens te vergeten we hebben echt wel een supertijd gehad en er is eigenlijk nooit iets gebeurd waarvan ik zeg dat wil ik niet weten ( op dat vreemdgaan en webcam na dan maar dat was niet echt tussen ons) Maar het is inderdaad wel dat er andere belangrijke dingen gevonden moeten worden en dat je je moet losmaken van haar aanwezigheid en belangrijkheid voor jezelf.... vertrouwen op jezelf!!

@bart ... beetje raar dat het inderdaad na 2 weken ineens wel kan.... en voor wat betreft hoe andere met hun vriendinnen omgaan... tja wij hebben daar samen eigenlijk altijd wel een beetje dezelfde mening overgehad... hoewel ze vorig jaar (toen ze een paar maandjes weg was) wel aangaf het idee te hebben dat ik sommige dingen te vanzelfsprekend vond (was het niet een man weet pas wat ie mist als ze er niet is) dat is inderdaad een punt bij mij... heb ik toenertijd ook zeker wel wat aan gedaan...
Uiteindelijk denk ik dat het allemaal geen reden hoeft te hebben... maakt het makkelijker,,, maar goed als het niet is is het niet... Belangrijkste is het komen tot acceptatie en uiteindelijk komen tot jezelf

Hahaha ja al onze exen zijn hetzelfde het lijkt net of, als ze het eenmaal uit gemaakt hebben hun ego of sociale druk (dit laatste is bij mijn ex zo) te groot is om nog voor hun zelf na te denken.

Ik wil ook niet meer verder met me ex maar had wel graag gehad dat we het op een respectvolle normale manier hadden afgesloten, zodat we over een maand of 6 misschien weer is normaal konden praten. Hier was geen ruimte voor en het gevolg is dat ze nu haar hond nooit meer ziet. Het boeit mij verder niet, en dat beest natuurlijk nog minder maar ik had het voor haar wel prettig gevonden. Blijkbaar heeft ze daar zelf geen behoefte aan (of iets in die richting) nou ja prima, dan niet toch?

Ga er niet te veel over nadenken, zet het uit je hoofd want het is het gewoon simpel weg niet meer waard. En ik kan jullie nu alvast vertellen dat je er NOOIT achter gaat komen, helaas.

Ik vind het alleen jammer dat ze zo in me leven zit op sommige plekken en met sommige mensen. Al heb ik die nu eigenlijk allemaal los gelaten en probeer ik me op me eigen leven te focussen, en op een ander wereldje waar ik ook in zit.

Daardoor heb ik zoveel nieuwe dingen ontdekt, zoveel nieuwe indrukken dat ik me niet eens meer kan voorstellen dat ik ooit wat met haar gehad heb! Ik ben me ook heel bewust van hoe naar mijn weekenden ALTIJD waren en hoe ik me nooit op m'n allerbest voelde, dat gevoel heb ik gister avond voor het eerst weer is mogen ervaren, als alles goed gaat alles loopt zoals jij dat wil en er niemand is om dit te verpesten voor je.. Heerlijk!

Kortom, ik wil al niks anders meer, vrijheid blijheid is het in mijn geval.

Wat ik probeer te zeggen is, hou vol, neem afstand in je hoofd en in je daden, en voordat je het weet is dat je nieuwe realiteit.

"Things used to be, now they not
anything but us is who we are
disguising ourselves as secret lovers
we've become public enemies
we walk away like strangers in the street
gone for eternity
we erased one another
so far from where we came
with so much of everything, how do we leave with nothing
lack of visual empathy equates the meaning of L-O-V-E
hatred and attitude tear us entirely "

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 14:34 schreef ex het volgende:
als alles goed gaat alles loopt zoals jij dat wil en er niemand is om dit te verpesten voor je.. Heerlijk!

Dit soort gevoelens zijn inderdaad heerlijk. Helaas geven ze mij altijd slechts een tijdelijke boost..

Toen het uitging met mijn ex, waren er een hoop randzaken die meespeelde, wat bij mij zorgde voor een soort van algehele malaise..

Ik woonde nog in het dorp, terwijl mijn beste vrienden op kamers zaten ( en ook nog in 2 verschillende huizen bij elkaar) op kamers...
Ik zag hen een stuk minder, uitgaan en (enkelen van hen) zag ik alleen nog maar in het weekend in de dorpskroeg.. Kon altijd naar hun toekomen, maar toch vereenzaamde ik een beetje...

Ik zag niet echt snel een manier komen om ook in Amsterdam te komen. Enorm krappe kamermarkt, hoge prijzen etc etc. In het ene huis was geen plaats meer ( was daar een jaar geleden wel voor gevraagd, maar toen afgewezen omdat ik ging reizen ) , andere huis woonden 2 andere van mijn beste vrienden maar de rest van de huisgenoten vond het niet chill als er 3 goede vrienden in dat huis kwamen, en zodoende de ''overmacht'' kregen...

Toch is op dat punt een wonder gebeurd, en van de 5, gingen die 3 anderen ( iedereen, behalve mijn 2 vrienden) , tegelijkertijd weg zodat zij zelf mochten bepalen we er nu in dat huis kwam. Was echt een enorm kleine kans dat dit natuurlijk ooit zou gebeuren, maar het is gebeurd en inmiddels woon ik er al bijna 2 maanden met veel plezier.

Verder had ik weinig contact met andere meiden. Ook dat heb ik inmiddels. Was veel te zwaar geworden, gaan sporten en inmiddels 10 kilo afgevallen en weer een goed lichaam gekregen. Meer uitgaan, gaat goed op de opleiding, maar de blijheidsfactor slaat telkens weer over naar het gemis jegens mijn ex. Voor de buitenwereld ( ook voor haar ) ben ik op elk mogelijk punt verder gegaan met mijn leven, maar nog elke dag denk ik een ontelbaar aantal keren aan haar...

Verder is het inderdaad raar, dat het na 2 weken opeens wel uit gaat, nota bene ordinair zaterdagavond op een feest. Enerzijds begrijp ik heel goed dat de situatie voor haar echt niet leuk was, toch blijf ik het frustrerend vinden dat het onomkeerbaar is gebleken. Ik weet dat haar collega' s en familie / vrienden haar wel tot deze beslissing deels gebracht hebben. Ze hebben geen hekel aan mij, maar heb haar wel een aantal keren aan het huilen gemaakt toen ze bij hen waren. In hun ogen is dit dus beter voor haar, en ze is nogal beinvloedbaar..

Ja, dat zeg ik sociale druk waardoor ze niet meer zelf kiezen. Ik denk dat wij mannen dit niet hebben of, veel minder. Als mijn ouders zouden zeggen dat ik niet met *naam meisje* om zou moeten gaan zou ik daar schijt aan hebben als ik echt wat om haar geef. Sterker nog ik ben vaak genoeg gewaarschuwd . Toch respecteerde ze me keuze steeds.

Nogmaals, ik denk dat je op de goede weg bent, ook al ga je van binnen nog kapot ik denk dat het er gewoon bij hoort. Ik erken het ook wel wat je beschrijft, ik heb ook het gevoel dat ik hier weg moet maar nu nog even niet.. Nog even sparen en wat dingen op de rails krijgen en dan ga ik ook weg, ver weg. Ik woon ergens waar ik niks of niemand heb, en waar ik met niemand echt een band heb. Behalve met 1 of 2 vrienden die toevallig in de buurt wonen.

Het is tricky, maar nogmaals je bent goed op weg . Ooit komen we er wel .

Laten we daar maar vanuit gaan

Vraag me van mezelf wel eens af, ik lees hier vaak, dat mensen die ''klaar'' zijn met hun ex, op een geven moment zijn gestopt met van hem/haar houden etc etc. Dat heb ik niet, en dat zal ik ook niet hebben voorlopig. Natuurlijk zijn er van haar dingen waar ik me aan heb geergerd, vooral haar gedrag nadat het uitging, maar denk niet dat ik mijn gevoelens voor haar ooit, of althans in de nabije toekomst kwijt zal raken...

Ben ik daarin nu de enige, die niet op een gegeven moment tegen mezelf kan zeggen: oke ik hou niet meer van haar, ze doet me niets meer, heb geen gevoelens meer voor haar, of kun je ook nog op een bepaalde manier gevoelens voor je ex blijven houden en toch doorgaan / doorgegaan zijn?

Natuurlijk kan dat, genoeg mensen met een weakspot voor hun ex en meer zal het ook niet meer zijn.

Ik kan oprecht zeggen dat ik sinds een maandje geen gevoelens meer voor me ex hebt op het gebied van liefde/houden van. Ik hou niet meer van haar. Ik irriteer & erger me nog wel en tja dat zijn ook gevoelens .

Het was al een tijdje aan het dood bloeden van allebei onze kant misschien dat ik er daarom ook wat makkelijker vrede mee heb dan jij?

Hoe lang is het nu precies uit?

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 16:38 schreef ex het volgende:
Natuurlijk kan dat, genoeg mensen met een weakspot voor hun ex en meer zal het ook niet meer zijn.

Ik kan oprecht zeggen dat ik sinds een maandje geen gevoelens meer voor me ex hebt op het gebied van liefde/houden van. Ik hou niet meer van haar. Ik irriteer & erger me nog wel en tja dat zijn ook gevoelens .

Het was al een tijdje aan het dood bloeden van allebei onze kant misschien dat ik er daarom ook wat makkelijker vrede mee heb dan jij?

Hoe lang is het nu precies uit?

we zijn al twee keer eerder uit elkaar geweest (haar initiatief) en ook alweer 2 keer bij elkaar gekomen (1 keer mijn en 1 keer haar initiatief) en het is nu alweer 6 weken geleden (nadat we de derde keer eigenlijk maar 7 weken bij elkaar waren) maar ik kan nu echt niet zeggen dat ik niet meer van haar hou. Bedoel ik begrijp heel goed dat dit niet gaat werken, dat ze niet echt heel positief met me om gaat nu, dat er teveel onzekerheid, onbetrouwbaarheid en geven van 1 kant in de relatie zit om hem te laten werken en toch kan ik niet garanderen dat als ze nu aanbelt ik haar niet binnen laat....
Hoezo weakspot

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 16:38 schreef ex het volgende:

Hoe lang is het nu precies uit?

Bijna 6 maanden, ( na een relatie van 9 maanden ), dat is juist het vreemde...

Bij mij is het nog wel houden van, niet verliefd ( ben dit ook nooit op haar geweest).
En doodbloeden, tsja.. Onze relatie is eigenlijk nooit echt volop geweest, omdat ik nooit voor 100 % voor haar kon gaan...
Juist daarom misschien, dat ik er nog altijd mee zit, omdat ik denk dat ik veel beter kan, en haar dit ook wil laten zien. Aan de andere kant weet ik ook gewoon dat we niet bij elkaar passen door verschillende persoonlijkheiden. Dat is juist het frustrerende, ik hou zo veel van haar, maar op bepaalde vlakken kan ik niet bij haar terecht simpelweg omdat ze niet de capaciteit heeft om bepaalde dingen te begrijpen / in te leven...

Denk dat ik mezelf eens een mooi groot kerstcadeau ga geven

Bart, serieus. je bent gewoon een eikel voor d'r geweest en ze was je zat. Accepteer het nou eens want je komt hier elke keer weer hetzelfde verhaal vertellen. Je kan het gewoon niet hebben dat ze je heeft gedumpt, deuk in je ego heet dat. Get over it..

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 19:22 schreef Male23 het volgende:
Denk dat ik mezelf eens een mooi groot kerstcadeau ga geven

Dat is altijd goed !

haha heel goed. Druk die pc gewoon uit. Dan is de verleiding er ook niet.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 16:26 schreef Bartinhoo het volgende:
Ben ik daarin nu de enige, die niet op een gegeven moment tegen mezelf kan zeggen: oke ik hou niet meer van haar, ze doet me niets meer, heb geen gevoelens meer voor haar, of kun je ook nog op een bepaalde manier gevoelens voor je ex blijven houden en toch doorgaan / doorgegaan zijn?

Je bent heus niet de enigste, ik denk overigens wel dat jouw probleem wat dieper gaan dan een verbroken relatie. Ik gok op een laag zelfbeeld / weinig zelfvertrouwen. En kerel waarom zo gefocust op het feit dat je niet genoeg contacten hebt met meiden?
Hoe voelde je toen je 10 kilo was afgevallen en er in jouw ogen goed uit zag? Oh en even uit nieuwsgierigheid, deed je dat voor jezelf of om indruk te maken op je ex?

Ik denk ook wel is aan me ex, maar ik kan tegenwoordig wel genieten van de goede herinneringen die ik met haar heb gehad zonder me er kut om te voelen. En dat komt omdat ik mezelf heb opgeraapt na de break up, en me zelfvertrouwen weer opgekrikt heb en heb geleerd tevreden te zijn met wat ik heb en wie ik ben. Waardoor ik nu ben aangekomen op een punt waar ik veel nieuwe mensen heb ontmoet waaronder een hele leuke meid waar ik nu een aantal weken weer mee ben aan het daten. En weet je wat? De kans bestaat dat het niets wordt, dat we uiteindelijk niet goed bij elkaar passen, maar daar maak ik mij totaal niet druk om, ik heb een leuk leven met of zonder haar namelijk.

En hé, voor je het weet stromen er ook weer heel veel interessante mensen jouw leven in als jij positief denkt over jezelf. Wees niet zo gefocust op meiden, maar wees gefocust op jezelf. Meiden zijn nou eenmaal niet geïnteresseerd in een gast die weinig zelfvertrouwen uitstraalt en negatief denkt. En gelijk hebben ze, dat is toch ook een afknapper voor jou?

Dus werk aan jezelf en zoek desnoods hulp, tot je op een punt komt dat je ook oprecht gelukkig bent, dan gaat de wereld vanzelf weer voor je open en ben je binnen no-time over je ex heen.

100% waar, lees dat is goed door!

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 20:31 schreef J0ycie88 het volgende:
Mijn dag was goed!

Stand:
2 keer op zijn twitter gekeken
1 keer op de hare
1 keer op haar hyves!

Dat is gewoon een record.. En nu moet ik mezelf heel de avond inhouden! (ik hoop dat dat lukt!)

Goed bezig dus.... volhouden.... ik heb vandaag nog helemaal niks gecheckt.... al merk ik wel dat ik een aantal keer vaker dan ik zelf zou doen msn op start... zie dat ze online is (ik offline weergeven) en dan gewoon weer afmeld....beetje sneu maar ja...

@meandutchy.... 100% waar.... uiteindelijk komt alles wel weer goed... duurt bij de een wat langer als de ander maar belangrijkste punt is focus op jezelf.... straal het uit en het komt vanzelf....

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 21:49 schreef MeanDutchy het volgende:

[..]

Je bent heus niet de enigste, ik denk overigens wel dat jouw probleem wat dieper gaan dan een verbroken relatie. Ik gok op een laag zelfbeeld / weinig zelfvertrouwen. En kerel waarom zo gefocust op het feit dat je niet genoeg contacten hebt met meiden?
Hoe voelde je toen je 10 kilo was afgevallen en er in jouw ogen goed uit zag? Oh en even uit nieuwsgierigheid, deed je dat voor jezelf of om indruk te maken op je ex?

Ik denk ook wel is aan me ex, maar ik kan tegenwoordig wel genieten van de goede herinneringen die ik met haar heb gehad zonder me er kut om te voelen.

Deels heb je gelijk, deels niet. Afvallen deed ik in eerste instantie voor mezelf, maar moet wel zeggen dat, toen mijn ex zij goh wat ben je afgevallen, ik toch wel een extra steun in de rug kreeg om ermee door te gaan...

Mijn problemen liggen niet zozeer dieper dan alleen de kwestie met mijn ex. Alle dingen waar ik ''bang'' voor was toen mijn relatie uit ging, zijn in tegenovergestelde richting gebeurd. Mijn leven is nu eigenlijk, zoals ik vorig jaar rond deze tijd ( toen het nog aan was) precies wou dat het zou moeten zijn..
Toch heb ik sinds het uit is last van een soort van chronische onterechte ontevredenheid...

Ik kan namelijk, in tegenstelling tot jou, nog niet terugdenken aan de mooie momenten zonder hier pijn bij te hebben. Als ik denk dat we in mei nog samen zo ''close'' waren tijdens bijvoorbeeld een weekendje brussel, en elkaar nu nooit meer spreken vind ik dat heel moeilijk te accepteren. Ik hecht me heel moeilijk aan mensen, maar als ik eenmaal gehecht ben vind ik het kennelijk extreem moeilijk om los te laten en afstand te nemen...

Dat over contact met meiden,, Tsja, dat is inderdaad een vorm van onzekerheid. Ik weet wat dat betreft vaak gewoon niet waar ik aan toe ben.. Hoor soms van vrienden dat ik iedereen kan krijgen, meiden die zeggen niet te snappen dat ik geen vriendin heb, maar aan concrete interesse van het vrouwelijke geslacht ontbreekt steeds.. Onzekerheid dus, hoe lig ik in de markt..