"Keith Bakker misbruikt patienten"

Ergens begrijp ik de reden van die onconventionele aanpak wel, maar aan de andere kant begrijp ik hem ook niet.

De reden van het overnachten zou zijn, dat de cliënt/cliënte op dat moment in staat zou zijn om suïcide te plegen, en daarom niet alleen zou mogen zijn in die uren. Waken. Ok... dat gedeelte snap ik.

Maar dat waken, zou dan in de kliniek moeten gebeuren lijkt mij.

Dat is dan wel lastig voor Keith of ander daarvoor beschikbaar personeel, maar dat is dan maar zo. Ik heb een beetje het gevoel, dat dat mee naar huis nemen vooral voor het gemak van Keith zelf was (die na zijn werk ook gewoon thuis op de bank wil zitten), dan in het belang van de cliënt/cliënte.

Je creëert daarmee wel een enorm platform voor wilde fantasiën.

quote:

Op maandag 13 december 2010 20:10 schreef Krantenman het volgende:

[..]

Waarom maak je een onderscheid tussen mannen en vrouwen in de hulpverlening? Alsof alle vrouwen zulke schatjes zijn of zo. Dat is de grootste misvatting die je ooit kan maken.

Ik maak een onderscheid tussen mannen en vrouwen in de hulpverlening omdat mannen en vrouwen simpelweg niet hetzelfde zijn. Iedereen reageert anders op mensen van het andere geslacht. Als man loop je gewoon het risico dat labiele vrouwen je onterecht beschuldigen van zaken als wat nu bij dhr. Bakker het geval is. Als vrouw loop je dat risico niet/nauwelijks.

Doen alsof mannelijke en vrouwelijke hulpverleners hetzelfde zijn is erg idealistisch, maar niet realistisch. Een goede hulpverlener is imho zich hier bewust van en weet het om te draaien tot zijn/haar voordeel. Want elk geslacht heeft voor- en nadelen.

quote:

Op maandag 13 december 2010 18:40 schreef Lo-Fi het volgende:

[..]

Hij bedoelt denk ik dat het een 'doodzonde' is voor een therapeut om dit te doen. Dat het precies iets is wat je niet zou moeten willen. Niet zozeer dat het veel voorkomt.

Ik heb geen cijfers, maar ik heb al genoeg verhalen gehoord. Ikzelf zal er in elk geval alles aan doen om niet in zo'n situatie te komen. Al heb je de beste bedoelingen als hulpverlener, voor je het weet is je complete carrière naar de kloten. Bewijs immers maar eens dat je het niet hebt gedaan.

Toch is het zonde. Het zou zo fijn zijn als je zo'n labiel meisje nou eens niet op de gesloten afdeling hoeft te plaatsen in de isoleer als ze zelfmoord wil plegen maar dat je kan doen wat iedereen het liefste wil, een arm om het kind heen slaan en dr met een kop thee op je bank zetten.

Meer relatie-opbouwende therapie.

Maar goed, dan zou je dat met regels moeten omkleden zoals dat alleen vrouwen dat mogen of altijd met z'n tweeën, of in een "thuis"ruimte met camera toezicht.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:44 schreef Vandaag... het volgende:
Toch is het zonde. Het zou zo fijn zijn als je zo'n labiel meisje nou eens niet op de gesloten afdeling hoeft te plaatsen in de isoleer als ze zelfmoord wil plegen maar dat je kan doen wat iedereen het liefste wil, een arm om het kind heen slaan en dr met een kop thee op je bank zetten.

Meer relatie-opbouwende therapie.

Maar goed, dan zou je dat met regels moeten omkleden zoals dat alleen vrouwen dat mogen of altijd met z'n tweeën, of in een "thuis"ruimte met camera toezicht.

Ik heb het idee, dat dit ook de gedachte is van Keith Bakker. En ik denk ook, dat dat in veel gevallen goed kan uitpakken (en ook goed heeft uitgepakt). Maar dan hoeft het maar 1 keertje fout te gaan (misschien niet eens in het echt, maar slechts in fantasie), en dan zit je met de gebakken peren. Daarom is het gewoon niet handig, om cliënten bij je thuis te laten overnachten. Als ze supervisie nodig hebben, zorg je daar gewoon voor op de kliniek zelf. Dat hoeft nergens anders te gebeuren.

Eensch met de twee dames hierboven,
Een stabiel en steunend milieu zou in zoveel gevallen zoveel kunnen helpen, maar dat hebben ze niet van huis uit en dat creëer je ook niet zomaar als hulpverlener.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:53 schreef Banjerkanjer het volgende:

[..]

Ik heb het idee, dat dit ook de gedachte is van Keith Bakker. En ik denk ook, dat dat in veel gevallen goed kan uitpakken (en ook goed heeft uitgepakt). Maar dan hoeft het maar 1 keertje fout te gaan (misschien niet eens in het echt, maar slechts in fantasie), en dan zit je met de gebakken peren. Daarom is het gewoon niet handig, om cliënten bij je thuis te laten overnachten. Als ze supervisie nodig hebben, zorg je daar gewoon voor op de kliniek zelf. Dat hoeft nergens anders te gebeuren.

Of zorg dat er meerdere mensen bij zijn, zodat hij niet alleen met haar is in zijn slaapkamer.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:55 schreef P8 het volgende:
Eensch met de twee dames hierboven,
Een stabiel en steunend milieu zou in zoveel gevallen zoveel kunnen helpen, maar dat hebben ze niet van huis uit en dat creëer je ook niet zomaar als hulpverlener.

Maar dat soort opvang en therapieen bestaan dan ook gewoon in een soort huiskameromgeving, maar een hulpverlener kan niet zomaar zelfstandig gaan zeggen:

"Kom maar hoor, logeer maar een nachtje bij mij."

Dat kan gewoon niet!

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:59 schreef JoepiePoepie het volgende:

[..]

Maar dat soort opvang en therapieen bestaan dan ook gewoon in een soort huiskameromgeving, maar een hulpverlener kan niet zomaar zelfstandig gaan zeggen:

"Kom maar hoor, logeer maar een nachtje bij mij."

Dat kan gewoon niet!

Voor wat ik ervan begreep, gebeurde dat ook niet op die manier. Maar met toestemming van de familie vooraf.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:59 schreef JoepiePoepie het volgende:

[..]

Maar dat soort opvang en therapieen bestaan dan ook gewoon in een soort huiskameromgeving, maar een hulpverlener kan niet zomaar zelfstandig gaan zeggen:

"Kom maar hoor, logeer maar een nachtje bij mij."

Dat kan gewoon niet!

Hij is dan ook geen erkende prof-hulpverlener.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:59 schreef JoepiePoepie het volgende:

[..]

Maar dat soort opvang en therapieen bestaan dan ook gewoon in een soort huiskameromgeving, maar een hulpverlener kan niet zomaar zelfstandig gaan zeggen:

"Kom maar hoor, logeer maar een nachtje bij mij."

Dat kan gewoon niet!

Ik heb nergens gezegd dat ik het eens ben met Bakkers handelswijze wat dit betreft

@Banjer: Ook al is er toestemming, dan nog hoort een hulpverlener dit niet te doen. Zie hier de gevolgen (er vanuit gaande dat Bakker onschuldig is).

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:00 schreef Banjerkanjer het volgende:
Voor wat ik ervan begreep, gebeurde dat ook niet op die manier. Maar met toestemming van de familie vooraf.

Nee, ook dan kan het niet, want je mag er niet zomaar vanuit gaan dat familie zomaar weet hoe en wat qua opvang en therapie.

De familie zal dit soort beslissingen eerder uit wanhoop nemen, maar niet uit deskundigheid en rationaliteit.

"De hulpverlener zegt dat het goed is als dochterlief bij hem logeert en omdat de hulpverlener het zegt zal het wel goed zijn."

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:03 schreef P8 het volgende:

[..]

Ik heb nergens gezegd dat ik het eens ben met Bakkers handelswijze wat dit betreft

@Banjer: Ook al is er toestemming, dan nog hoort een hulpverlener dit niet te doen. Zie hier de gevolgen (er vanuit gaande dat Bakker onschuldig is).

Ik bedoel daarmee ook zeker niet te zeggen dat het dan allemaal ok zou zijn. Maar juridisch, heeft hij zich daarmee wel ingedekt. Immers, het zijn altijd nog de gezagdragende ouders die de beslissing nemen en vooral ook de verantwoordelijkheid dragen in dat geval.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:07 schreef Banjerkanjer het volgende:

[..]

Ik bedoel daarmee ook zeker niet te zeggen dat het dan allemaal ok zou zijn. Maar juridisch, heeft hij zich daarmee wel ingedekt. Immers, het zijn altijd nog de gezagdragende ouders die de beslissing nemen en vooral ook de verantwoordelijkheid dragen in dat geval.

En stel dat dhr. Bakker schuldig zou zijn? Is het dan ook de schuld van de ouders?

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:07 schreef JoepiePoepie het volgende:

[..]

Nee, ook dan kan het niet, want je mag er niet zomaar vanuit gaan dat familie zomaar weet hoe en wat qua opvang en therapie.

De familie zal dit soort beslissingen eerder uit wanhoop nemen, maar niet uit deskundigheid en rationaliteit.

"De hulpverlener zegt dat het goed is als dochterlief bij hem logeert en omdat de hulpverlener het zegt zal het wel goed zijn."

Ja, zo zal de gemiddelde ouder inderdaad reageren op dat verzoek. Maar dat neemt niet weg, dat het de ouder/voogd is in dit geval, die daarin wordt geconsulteerd en zowel een goedkeuring of afkeuring kan geven. Alleen met goedkeuring van de voogd, hadden deze logeerpartijtjes doorgang.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 00:59 schreef JoepiePoepie het volgende:

[..]

Maar dat soort opvang en therapieen bestaan dan ook gewoon in een soort huiskameromgeving, maar een hulpverlener kan niet zomaar zelfstandig gaan zeggen:

"Kom maar hoor, logeer maar een nachtje bij mij."

Dat kan gewoon niet!

Dat ken ik, zo'n huiskameromgeving. Dat is meer bedoeld om een sfeer te creëren dan dat er echt een band wordt opgebouwd. Een arm om iemand heen slaan of een knuffel is ook in die settings hartstikke taboe. En de ene SPHer wisselt de andere af en als ze naar huis gaan zijn ze je vergeten...

En het werkt niet goed zoals het nu gaat. Misschien kan er nu door Keith Bakker een discussie komen over hoe je jongeren op moet vangen en wat wel en niet kan en werkt. Ik vind jouw enorm afwijzende reactie ook veelzeggend over hoe de houding nu is.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:12 schreef Vandaag... het volgende:

[..]

Dat ken ik, zo'n huiskameromgeving. Dat is meer bedoeld om een sfeer te creëren dan dat er echt een band wordt opgebouwd. Een arm om iemand heen slaan of een knuffel is ook in die settings hartstikke taboe. En de ene SPHer wisselt de andere af en als ze naar huis gaan zijn ze je vergeten...

En het werkt niet goed zoals het nu gaat. Misschien kan er nu door Keith Bakker een discussie komen over hoe je jongeren op moet vangen en wat wel en niet kan en werkt.

NOVO Groningen ontwikkelt momenteel een interessante methode. De Regiemethode. Deze gaat uit van een emotioneel neutrale, bijna klinische houding van de hulpverlener. Ook met het idee dat liefde van de hulpverlener een vorm van betaalde liefde is en dus per definitie niet werkt. Erg interessant gastcollege over gehad, en ze schijnen er bijzonder goede resultaten mee te boeken.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:10 schreef P8 het volgende:

[..]

En stel dat dhr. Bakker schuldig zou zijn? Is het dan ook de schuld van de ouders?

Dat is toch helemaal niet wat ik zeg? Ik geef enkel het dilemma weer. Stel dat een minderjarige inderaad zou zijn misbruikt, zou dat nooit de schuld zijn van de voogd die toestemming gaf voor die logeerpartij. Alleen, bewijs seksueel misbruik maar eens. Ook als seksueel kontakt bewezen kan worden, hoeft dat nog geen bewijs van misbruik te zijn. En als een kind dan ook nog in medeweten en met toestemming van de voogd(en) bij je verblijft, wordt het knap ingewikkeld allemaal.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:15 schreef P8 het volgende:

[..]

NOVO Groningen ontwikkelt momenteel een interessante methode. De Regiemethode. Deze gaat uit van een emotioneel neutrale, bijna klinische houding van de hulpverlener. Ook met het idee dat liefde van de hulpverlener een vorm van betaalde liefde is en dus per definitie niet werkt. Erg interessant gastcollege over gehad, en ze schijnen er bijzonder goede resultaten mee te boeken.

Bij mijn weten is de houding van de hulpverlener nu juist al neutraal en klinisch. Dát is juist betaalde liefde.
Als iemand niet naar huis gaat en je vergeet, maar emotioneel in je investeert, af en toe een arm om je heen slaat, een keer wat langer blijft voor je, dan is dat geen betaalde liefde maar betrokkenheid. Dat verschil voelt een jongere dondersgoed.

Op de site van NOVO zie ik dat zij verstandelijk gehandicapten behandelen. Dat lijkt mij sowieso een andere doelgroep dan ontspoorde jongeren.

Ik denk onschuldig. Maar baseer mijn mening dan ook puur op gevoel wat ik bij hem heb!

quote:

Vandaag schreef:
Bij mijn weten is de houding van de hulpverlener nu juist al neutraal en klinisch. Dát is juist betaalde liefde.
Als iemand niet naar huis gaat en je vergeet, maar emotioneel in je investeert, af en toe een arm om je heen slaat, een keer wat langer blijft voor je, dan is dat geen betaalde liefde maar betrokkenheid. Dat verschil voelt een jongere dondersgoed.

Op de site van NOVO zie ik dat zij verstandelijk gehandicapten behandelen. Dat lijkt mij sowieso een andere doelgroep dan ontspoorde jongeren.

NOVO richt zich (voor zover ik weet) voornamelijk op lichtverstandelijke gehandicapte jongeren (IQ<85 met een bijkomende problematiek). Die problematiek kan een gevolg zijn van omgevingsfactoren (zoals een hechtingsproblematiek door verwaarlozing/misbruik) en niet van biologische aard (zoals ASS).
32% van de mensen heeft een IQ<85 of een IQ>115. Dus pakembeet 16% van de mensen valt onder deze grens van 85. Van de mensen die bij Bakker komen met een hulpvraag kun je dus zeggen dat ongeveer 16% een lvg'er is (relaties tussen IQ en kans op hulpverleningstrajecten buiten beschouwing gelaten). Ik ben niet bekend met eventuele toelatingseisen die Bakker hanteert voor zijn programma's, maar ik vermoed dat die niet heel hoog zijn.
Mijn voorlopige conclusie is dan ook dat dhr. Bakker zich bezig houdt met jongeren die maatschappelijk gezien deze stempel hebben gekregen (of hiervoor in aanmerking komen).

Maar hoe bedoel je dat de huidige houding van hulpverleners vaak al klinisch en neutraal is? Mijn ervaring is juist het tegenovergestelde. Veel gebruikte methodieken (in groepshulpverlening) gaan er vanuit dat je als hulpverlener naast of achter de cliënt(en) staat en dat de emotionele band juist stimulerend werkt voor het traject.

Hij heeft momenteel wel geluk dat zijn misbruikpraktijken dik overschaduwd worden door de misselijkmakende zaak van die pedo uit Letland.

Ach, zo kun je het ook zien
Maar om het "zijn misbruikpraktijken" te noemen suggereer je alsof jij hem al veroordeeld hebt. Ik hoop dat het een ongelukkige woordkeuze is.

quote:

Op dinsdag 14 december 2010 01:12 schreef Vandaag... het volgende:
Dat ken ik, zo'n huiskameromgeving. Dat is meer bedoeld om een sfeer te creëren dan dat er echt een band wordt opgebouwd. Een arm om iemand heen slaan of een knuffel is ook in die settings hartstikke taboe. En de ene SPHer wisselt de andere af en als ze naar huis gaan zijn ze je vergeten...

En het werkt niet goed zoals het nu gaat. Misschien kan er nu door Keith Bakker een discussie komen over hoe je jongeren op moet vangen en wat wel en niet kan en werkt. Ik vind jouw enorm afwijzende reactie ook veelzeggend over hoe de houding nu is.

Voor de knuffel en de arm om iemand heen, zijn opvanggezinnen bedoeld. Een opvanggezin geeft geen therapie, maar alleen opvang. Daarnaast kan zo iemand in therapie gaan. Bovendien krijgt een opvanggezin ook begeleiding van Maatschappelijk Werk.

En ja, ik snap en weet ook wel dat dat allemaal niet zo makkelijk gaat van: "Nou, dan ga je toch gewoon naar een opvanggezin!" en/of "Dan ga je toch gewoon naar die of die therapie!"

Maar een 'hulpverlener' die zomaar zelfstandig clienten bij hem/haar thuis laat logeren, is gewoon absoluut uit den boze. En dom, amateuristisch, wereldvreemd, en alles.

[ Bericht 2% gewijzigd door JoepiePoepie op 14-12-2010 13:15:33 ]