Ugh, mannen die niet weten wat ze willenquote:Op maandag 6 december 2010 22:10 schreef MOD het volgende:
Wat is het toch ingewikkeld allemaal. Missen als een motherfucker, wil haar dolgraag terug. Ik zou niet anders willen.. En dan komt ze met het bericht dat ze me terug wilt en dan hoeft t voor mij niet echt meer. Wtf.
Mja dat lijkt me eerlijk gezegd nog het ''engste'' van een relatie..quote:[b] Op woensdag 8 december 2010 18:30
Het ene uur is het nog voor altijd, is er geen ander, wil ze niemand anders etc het volgende uur is het einde oefening..... geloof dat ik ook maar eens moet proberen het te begrijpen...
feit blijft en daar zul je mee door moeten..... meer voor jezelf kiezen...
Vaak makkelijker gezegd als :S
Ik hoop dat je dat niet hebt gedaanquote:Op donderdag 9 december 2010 10:53 schreef ennudan het volgende:
zwak moment en enorm de neiging te smsen en te vragen waar die onzin zaterdag nou over ging....
Hmm, heel simpel gezegd: er is dus niets wat liefdesverdriet echt tegengaat.quote:Op donderdag 9 december 2010 20:31 schreef AmorFati het volgende:
Nu op ned3 metropolis over liefdesverdriet
Precies hetzelfde gevoel toen ik zojuist keek...quote:Op donderdag 9 december 2010 20:54 schreef AmorFati het volgende:
Inderdaad. Vond het toch wel prettig om te zien, dat het zoiets globaals is...overal en voor iedereen hetzelfde. Dat wist je natuurlijk al, maar toch is het wat anders als je het ziet en hoort...
Als ik ook zie dat er zoveel mensen nog hopen dat het weer goed komt, dat geeft me ook het gevoel dat ik dat min of meer mag hopen, al is het beter van niet.
Nee, niet doen. Ze doet het toch niet en je haalt je er een hoop zeik mee op je schouders.quote:Op donderdag 9 december 2010 21:02 schreef AmorFati het volgende:
Ik zit trouwens met een vraagstuk.
Mijn ex had het uitgemaakt voordat ze voor 2 maanden naar het buiteland zou gaan, ze was 2 weken voordat ze weg ging ook vreemdgegaan. Drie weken geleden echter kwam ik haar weer tegen op MSN. Hoop blabla. Uiteindelijk besloten we het weer te proberen, ondanks de afstand. Ze had spijt van hoe ze het had afgesloten en hoe ze alles had aangepakt. Die gesprekken en haar gestalk voor het besluit kostte mij al veel smsjes maar een week nadat we weer wat hadden belde ze me op en vroeg me om haar terug te bellen. Het was een gesprek van een half uur a drie kwartier. In dit gesprek vertelde ze me dat ze toch liever los wilde zijn omdat het te moeilijk was met de afstand en alle sjans die ze had gehad.
Nu heb ik gister een vodafone rekening binnengehad van 120 euro. Ongeveer 50 euro voor de smsje naar het buitenland en 50 euro voor dat ene gesprek. Nu heb ik eigenlijk het idee dat ik onterecht dit bedrag moet gaan betalen en zit eigenlijk met het idee om haar te mailen, te vragen/eisen dat ze (een deel) van het bedrag betaald.
Zal ik dat doen ? Ik heb het overigens met een ruzie afgesloten via mail.
Haar kennende zal ze er niet op reageren (in de laatste ruzie zei ze ookal dat ze niets meer met me te maken willen hebben -n.a.v. enkele beledigingen van mijn kant). Als ik haar had gevraagd te betalen had ik ook gezegt dat ik het wel via mijn saldo merk of ze het er mee eens is.quote:Op donderdag 9 december 2010 21:11 schreef Neo-Mullen het volgende:
[..]
Nee, niet doen. Ze doet het toch niet en je haalt je er een hoop zeik mee op je schouders.
Sorry dat ik nu pas reageer, had je reactie niet gezien.quote:
Ik wil zoveel mogelijk elke plek vermijden waar we samen waren... om de herinneringen zo levendig mogelijk te houden... Ik werk in de Media Markt en we zijn daar wel eens vaker samen doorheen gelopen als we in de stad waren. Ik heb onbewust de plekken onthouden waar we langsliepen of ergens tussen de cd's gingen kijken. Als ik dan aan het werk ben, staar ik telkens naar de plekken/producten waar we samen stonden of die ze in handen had...quote:Op donderdag 9 december 2010 07:50 schreef ennudan het volgende:
@Neo niet alleen met liedjes... ook allerlei andere liedjes, plaatsen etc... het zijn fijne herinneringen, nu nog zaak ze los te zien van de toekomst
Zelfde hier. Ze woonde hier ook bijna in voor 2 maanden. Alles in m'n flat is één grote herinnering aan haar. De laatste tijd wel wat minder, het is wat aan het vervagen maar soms kom ik nog op plekken waar we ook vaak geweest zijn. Daar zijn doet nogsteeds pijn. Zoals b.v. in de supermarkt...iets wat ooit een neutrale plek was is nu een trigger voor pijn... netzoals bankjes in het park hier achter, en zoquote:Op donderdag 9 december 2010 21:16 schreef Neo-Mullen het volgende:
Ik wil zoveel mogelijk elke plek vermijden waar we samen waren... om de herinneringen zo levendig mogelijk te houden... Ik werk in de Media Markt en we zijn daar wel eens vaker samen doorheen gelopen als we in de stad waren. Ik heb onbewust de plekken onthouden waar we langsliepen of ergens tussen de cd's gingen kijken. Als ik dan aan het werk ben, staar ik telkens naar de plekken/producten waar we samen stonden of die ze in handen had...
Ja, dit gaat best ver
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |