De kunst van het loslaten van je ex #130

quote:

Op vrijdag 3 december 2010 17:39 schreef ex het volgende:
Ze komt over een half uurtje, ik weet hoe hekel ze heeft aan dit soort gesprekken maar ik wil nu echt van haar weten wat ze vind en nog voelt.

Ik ga er met een leeg hoofd in en wil gewoon eindelijk is weten waar ik aan toe ben, zodat we of verder kunnen, of dat ik echt 100% los ga laten, en dit ook aan haar vraag.

No more games.

Succes!!

Nou ze is weg, maar of ik het antwoord heb wat ik horen wil is wat anders. Ik heb iig wel duidelijkheid..

En om maar even een klein beeld te scheppen wat ik af en toe heb door gemaakt de laatste maanden;

Ik vertelde dus dat ik die onzekerheid en duidelijkheid zat was, en vroeg haar om nu eindelijk is een keer eerlijk te zijn, en niet zich niet zo opervlakkig te houden over de situatie.

Eerst vertelde mevrouw dat ze het allemaal ook niet wist er er nooit over na dacht (fijn, na 3 jaar) en vervolgens schoot ze in de slappe lach.

Haar eigen claim was, dat het kwam omdat ze niet met haar emoties kon omgaan maar voor mij was het de druppel..

Na iets meer als 3 jaar heb ik haar voor de laatste keer uit m'n huis gegooid en ik kap er mee, geen contact meer geen e-mails meer, helemaal niks meer. Ik ga op zoek naar een nieuw huis vanaf morgen hier ver vandaan en laat deze hele tering zooi achter me, zoals ik al had aangegeven.

Godver, wat ben ik boos, verdrietig en opgelucht door elkaar nu.
Trots, dat ik haar heb weg gestuurd, tot het bot beledigd dat ze me uit lachtte.

Ik dacht dat ik dit nooit zou zeggen maar gadver, wat heb ik een hoop tijd, geld, en moeite weg gegooid de afgelopen 3 jaar.

Getver wat een teleurstelling zeg, jij zit nog vol emoties en dan blijft ze vaag en onduidelijk terwijl jij dat juist zo nodig hebt. Maar aan de andere kant, je weet nu wel wat je aan haar hebt, en dat is hoe lastig ook, niet zo heel veel lijkt het.

Ik zou wel ff een paar weekjes wachten voor je plannen maakt om naar de andere kant van t land te verhuizen, de emotie zit nu nog heel hoog en dan zie je t niet altijd heel helder. Maak nu even geen grote keuzes maar wees gewoon even een tijdje lief voor jezelf.

Sterkte!

quote:

Op vrijdag 3 december 2010 19:13 schreef ex het volgende:
Nou ze is weg, maar of ik het antwoord heb wat ik horen wil is wat anders. Ik heb iig wel duidelijkheid..

En om maar even een klein beeld te scheppen wat ik af en toe heb door gemaakt de laatste maanden;

Ik vertelde dus dat ik die onzekerheid en duidelijkheid zat was, en vroeg haar om nu eindelijk is een keer eerlijk te zijn, en niet zich niet zo opervlakkig te houden over de situatie.

Eerst vertelde mevrouw dat ze het allemaal ook niet wist er er nooit over na dacht (fijn, na 3 jaar) en vervolgens schoot ze in de slappe lach.

Haar eigen claim was, dat het kwam omdat ze niet met haar emoties kon omgaan maar voor mij was het de druppel..

Na iets meer als 3 jaar heb ik haar voor de laatste keer uit m'n huis gegooid en ik kap er mee, geen contact meer geen e-mails meer, helemaal niks meer. Ik ga op zoek naar een nieuw huis vanaf morgen hier ver vandaan en laat deze hele tering zooi achter me, zoals ik al had aangegeven.

Godver, wat ben ik boos, verdrietig en opgelucht door elkaar nu.
Trots, dat ik haar heb weg gestuurd, tot het bot beledigd dat ze me uit lachtte.

Ik dacht dat ik dit nooit zou zeggen maar gadver, wat heb ik een hoop tijd, geld, en moeite weg gegooid de afgelopen 3 jaar.

Denk maar aan wat Hans Teeuwen zo mooi heeft verwoord: Alle vrouwen zijn...

Juist Nou is dat niet zo, maar op zulke momenten voel het wel ff lekker om het uit te schreeuwen!

Zeker, gelukkig heb ik echt top familie en heb ik net een half uur met me zus gebeld, er spookt eigenlijk maar 1 ding door me hoofd en dat is dit liedje:


Toepasselijker kan gewoon niet op het moment.

Het komt allemaal wel weer goed, zelfs als het nooit meer goed komt, snap je?

Ik heb mijn ex gebeld na drie weken. Dom, dom, dom, dom...

Gebeurd is gebeurd, met weten dat het stom is ben je al 50% op weg, nu jezelf nog onder controle houden, al doe ik zelf niet anders

quote:

Op vrijdag 3 december 2010 13:32 schreef Tegan het volgende:
Ik las dit in een oud topic, en nu wil ik helemaal nooit meer neuken met iemand anders dan mijn ex.

[..]

Jezus, jij blijft er ook maar lekker in hangen zeg.

Ja ach, ik weet niet of ik gelijk ga verhuizen hoor , maar ze staat hier nog in geschreven en als ze zich uitschrijft (wat ze vast gaat doen) moet ik hier weg..

Nou lijkt mij dat helemaal niet zo erg want ik wil hier ook weg lekker opnieuw beginnen, ik verdien genoeg om naar een leuker/gezelliger huisje te kijken in een buurt waar ik wel wil wonen.. Ik woon tenslotte door/voor haar in deze omgeving.

Hoe rot/naar ik me gister avond voelde hoe opgelucht ik me nu voel.. Me zus probeerde nog om een gesprek met haar aan te gaan, en tegen haar kon ze wel eerlijk zijn..Ze wil het allemaal nog wel maar wil niet meer zoveel ruzies en eigenlijk wat meer haar eigen leven, bla bla bla.. Alsof ik haar ooit daar in heb beperkt.. Ze hing als een soort tas aan mij, dat deed ik niet..

Maar goed, long story short heb ik er vanacht nog is goed over na gedacht en een voor/tegen lijstje gemaakt om uberhaut nog met haar te praten, en het voor lijstje bleef een beetje leeg .

Ik denk dat ik er zo in blijf hangen omdat het me eerste relatie is, het is gewoon tijd om los te laten en verder te gaan.

Probeer die laatste gedachte maar vast te houden! Het zal lastig zijn, vooral als het straks wat langer duurt... Begrijp ik het goed dat jij de relatie hebt verbroken?

Ik zou jullie nog even up to date houden wat betreft die meid van vakantie. Donderdagavond zou ze dus met een groep meiden vanuit nijmegen uitgaan in amsterdam. Ik had gezegd, dat ik misschien ook wel even langskwam...

Kreeg al allerlei sms' jes de hele avond, waar ze wel en niet heenmoesten, waar je lekker kon eten etc etc. Ik moest tot 11 uur werken, en was pas om half 1 thuis. Dit in combinatie met de kou en een nogal schrale bankrekening deed mij beslissen maar lekker thuis te blijven die avond...
Toen ik dit haar sms' te, duurde het maar een half uurtje voordat zij om 1 uur al, met maar 1 vriendin ( ipv. een hele groep) voor de deur stond...

Toen dacht ik eigenlijk wel een beetje door te hebben hoe de vork in de steel zat, en ze zijn helemaal niet met een ''hele groep meiden'' uit geweest, ' maar waarschijnlijk zijn ze dus speciaal voor mij naar amsterdam gekomen...
Leuke avond gehad, lekker gepraat en gelachen ed, maar het spel op zo' n manier spelen daar houd ik toch niet zo van eigenlijk, had liever gehad dat ze gewoon eerlijk was geweest en dat ze van tevoren had gezegd dat ze met een vriendin langs zou komen, ipv zo' n omslachtig verhaal...

Nu stond ik echt een beetje voor het blok, heb tot half 5 op gezeten met die meiden, terwijl ik eigenlijk al lekker vroeg wou gaan pitten. Vond het toch een beetje een turn off. Merkte overigens sowiezo nu ze wat ''dichterbij'' komt, dat ik eigenlijk nog helemaal geen zin heb om weer door die hele molen van een relatie te gaan. Dat besef heeft me volgens mij wel een van de laatste stappen doen zetten wat betreft het verwerken van mijn ex...

Nope, ze heeft het zelf uit gemaakt maar ging vervolgens nog 3 maanden elke dag contact zoeken, ze kwam per week minstens 2x langs en noem maar op.. erg frustrerend als je probeert verder te gaan .

Dus ik eiste nu duidelijkheid en naja, die heb ik nu

Pffff it's driving me crazy.

Ik word de laatste tijd door een hoop jongens versierd en mee uit gevraagd, maar dat wil ik niet.

De jongen die ik wél echt leuk vind.. daar kan ik geen hoogte meer van krijgen. Hij vroeg een tijdje terug of ik een keer wat leuks met m wilde gaan doen. Ik blij en natuurlijk ja gezegd! Vervolgens niks meer van gehoord.. ik smste hem wel eens en kreeg toen eigenlijk geen reactie. Dus ik vond het mooi geweest, laat maar lekker zitten denk ik dan. Vervolgens toch weer gezellig als we elkaar zien en smst hij ook dingen als: Hee lief, (...) xxxxxx Maar hij smst dan weer niet uit zichzelf. Maar hij zit verder ook haast nooit met zijn telefoon, hij gebruikt hem meer voor z'n werk.
Vaak kijkt hij ook naar me (zie ik in mijn ooghoeken) en als ik dan terug kijk, kijkt hij weer snel weg

Ik snap het gewoon niet. Wat wil je dan? Vraag me dan ook niet mee uit als je niks wil ofzo.
Ik weet dat jullie waarschijnlijk gaan zeggen van, vraag het hem. En binnenkort ga ik dat ook doen, want hier word ik dus niet goed van.

quote:

Op zaterdag 4 december 2010 15:29 schreef ex het volgende:
Nope, ze heeft het zelf uit gemaakt maar ging vervolgens nog 3 maanden elke dag contact zoeken, ze kwam per week minstens 2x langs en noem maar op.. erg frustrerend als je probeert verder te gaan .

Dus ik eiste nu duidelijkheid en naja, die heb ik nu

Hmm voor zover ik dan kan lezen heb je de juiste keuze gemaakt door nu afstand van haar te nemen Jij hebt dat natuurlijk zelf ook toegelaten dat ze langs kwam, hoopte je zelf nog dat ze je weer terug zou nemen maar toen ze dat na 3 maanden nog steeds niet had gedaan maakte je deze afweging

Dat kan ik dus niet begrijpen, dat je het uitmaakt maar vervolgens nog wel contact blijft zoeken....

Nah dat niet echt.. die hoop had ik al niet meer hoor.. En ik wou zelf ook niet meer, ik wou gewoon duidelijkheid. En zelfs dat gunde ze me niet.

Ik snap dat ook niet, ze heeft me geen 1 dag met rust gelaten sinds het uit is.. zelfs vandaag niet

IK WIL RUST.

Ja oke, maar daarmee insinueer je dus ( met duidelijkheid willen ) , dat wanneer ze dus had gezegd dat ze je wel weer terug wou, je daarin had meegegaan?

Anders had het voor jezelf al duidelijk zat geweest als je haar niet meer terug wou en had je daar dus ook geen behoefte aan...

Ik begrijp overigens heel goed hoe je je voelt hoor... De eerste weken probeerde ik me echt wanhopig aan mijn ex vast te klampen, en een tijdje later ( tot nu toe eigenlijk ) wil ik het liefst zo weinig mogelijk met haar te maken hebben. Niet omdat ik haar niet mag, in tegendeel zelfs ik vind haar nog steeds een supermeid, maar gewoon omdat het pijn doet en je inderdaad niet door kunt gaan...

quote:

Op zaterdag 4 december 2010 17:03 schreef Bartinhoo het volgende:

Ik begrijp overigens heel goed hoe je je voelt hoor... De eerste weken probeerde ik me echt wanhopig aan mijn ex vast te klampen, en een tijdje later ( tot nu toe eigenlijk ) wil ik het liefst zo weinig mogelijk met haar te maken hebben. Niet omdat ik haar niet mag, in tegendeel zelfs ik vind haar nog steeds een supermeid, maar gewoon omdat het pijn doet en je inderdaad niet door kunt gaan...

Om die reden heb ik eigenlijk ook geen zin om dinsdag 'gezellig' te gaan eten. Omdat het heus wel gezellig kan zijn. Maar dan zit ik dadelijk weer thuis met alle mayhem van dien. Terwijl ik eigenlijk ook weer zo iets heb van "fuck it."

quote:

Op zaterdag 4 december 2010 16:56 schreef ex het volgende:
Nah dat niet echt.. die hoop had ik al niet meer hoor.. En ik wou zelf ook niet meer, ik wou gewoon duidelijkheid. En zelfs dat gunde ze me niet.

Ik snap dat ook niet, ze heeft me geen 1 dag met rust gelaten sinds het uit is.. zelfs vandaag niet

IK WIL RUST.

Doe er dan wat aan. Of houdt iets je soms tegen?

Nope , ben aan het kijken naar een nieuw huisje en heb al haar mailtjes vandaag genegeerd. het is gewoon voorbij.

@Bartinhoo
Tja, je probeert vast te houden aan een veilige tijd ofzo, tenminste zo lijkt het.. ach ik weet het niet, ik ga het ook niet meer analyseren, ik laat het gewoon los en ga verder.. Ik weet niet waarom ik perse duidelijkheid van haar kant nodig had, maar nu ben ik duidelijk geweest en zij indirect ook met haar gedrag relaties & gevoel zijn helaas niet zo zwart wit je wilt niet meer verder maar toch wil je van haar horen dat ze je ook mist, je kent het wel. Het is jammer dat ik ziek ben want er waren vanavond 2 leuke feestjes. Nu zit ik met een biertje op de bank en vind ik het eigenlijk ook prima.. Morgen lekker sinterklaas vieren met me familie.

Mijn ex wilt me terug. Even denken hoe ik hier op ga reageren. Niet te veel nadenken. Binnenkort maar ff wat gaan eten met de dame.

Bah, somehow beginnen de ups en downs meer te komen nu. Eerst ging het heel goed, maar nu begin ik me weer steeds vaker kut te voelen. Gevoel van jaloers zijn, terwijl dat niet eens nodig is.
Ben een enorme controllfreak, maar kan dat nu niet meer uitoefenen. Nouja, dat kan ik wel, maar dat maakt meer kapot dan goed is.

Nee, het zit me allemaal niet zo lekker momenteel.

quote:

Op zondag 5 december 2010 17:47 schreef MOD het volgende:
Mijn ex wilt me terug. Even denken hoe ik hier op ga reageren. Niet te veel nadenken. Binnenkort maar ff wat gaan eten met de dame.

Ik wou dat ik in je schoenen stond...

Nee, dat wil je niet.

quote:

Op zondag 5 december 2010 18:12 schreef MOD het volgende:
Nee, dat wil je niet.

Heb het dan ook niet over jouw ex...

dit lied beschrijft overigens precies 21 november jl

Punt is zegmaar dit:

Het raakt uit, je raakt in een emotionele achtbaan waar je nooit eerder in gezeten heb. De eerste weken/maanden verlang je zo intens naar je ex maar je kan haar niet terug krijgen, je moet verder.

Dus na dat alle heftigste emoties afgevlakt zijn, kijk je wat verder dan je neus lang is en zie je wat de toekomst allemaal nog meer te bieden heeft, ipv dat je blijft hangen in het verleden.

Het voelt nog steeds rot en je wilt eigenlijk gewoon je ex terug, maar hee, nieuwe kansen, nieuw leven, nieuwe dingen, laat het allemaal maar lekker op de vrije loop.

Je accepteert het langzaam maar zeker, maar echt gelukkig voel je je nog niet helemaal, want je mist haar toch wel, of in ieder geval iets dat je eerst wel had en nu niet meer.

Spontaan lach je je zelf uit naar het gedrag dat je de eerste weken/maanden heb vertoont, dat je zo zwak en zielig was en al die dingen, maar ach.. hoort er bij

Met alle pijn en moeite heb je dus een persoon achter je gelaten en ga je alleen verder.

Het kost wat tijd en moeite om dat allemaal te gaan inzien en als ik zelf zie hoe mongool en zwak ik me zelf heb gedragen voel ik me soms zo stom. Maar hee, that's life, blijkbaar.

Nu is het zo dus, dat mijn ex mij nog ziet zitten, ze heeft een hele lange mail getikt en ja, ik zie zeker de potentie in van ons beide. Maar fuck dat.

Na heel die helse rit van mindfucks en chaos in je kop, wil je wel eens wat rust om je zelf tijd te geven om andere zaken des levens op een rijtje te hebben, alvorens je weer opnieuw een relatie in duikt.

Dan kan ik haar dus wel ontzettend missen en terug willen, en dat blijkt dan allemaal wederzijds te zijn, maar alsjeblieft. NU EVEN NIET!

Jammer dan. Ik zie het wel zitten met haar, want die klik is er nog steeds en het is een hele toffe mooie meid, maar het is wel even goed zo dus. Wat heb je er aan, als je besluit weer bij elkaar terug te komen, als je zelf nog chaos bent. Is het dan nog wel leuk?

Serieus. Als jij nu weer met je ex zou gaan, dan zou de sfeer niet te harden zijn. Enkel omdat de balans er niet meer is. Jij zit met je hoofd nog in het verleden en verlangt naar de goede oude tijd en zij heeft zo iets van "mja.. fuck it"

Of iets dergelijks. Dusss jah, de spreuk is als volgt:

Je kan er pas weer voor gaan als je bereid bent het compleet los te laten. Alles loslaten en stabiliteit zoeken in je eigen leven. Pas daarna kan je gaan kijken of het echt wel de moeite waard is om bij elkaar terug te komen.

Maar tegen die tijd is het nog maar de vraag of je het niet veel leuker vind om weer op jacht te gaan en te kijken wat voor vrouwen er nog meer rond lopen.