De kunst van het loslaten van je ex #129

En nu moeten wij verhalen terug gaan lezen om er misschien achter te komen over wie je het hebt? Geef dan meteen een naam enzo!

Dat kan ik maar beter niet doen. Namen in dit geval publiceren is al helemaal niet netjes vind ik.

Ik zou snel een naam noemen en het hele verhaal posten voordat hij het doet en je zwart maakt

Als hij het af heeft gekapt en hier komt posten zou hij zich misschien eens af moeten vragen waar hij mee bezig is

The plot thickens...

Pff ik begin zo langzamerhand echt een beetje ten einde raad te raken...

Een half jaar is inmiddels verstreken, en heb alle contact en mogelijkheden om met haar geconfronteerd te worden verwijderd maar het helpt echt geen reet.
Zit nu op kamers met 5 andere huisgenoten, veel sociale interactie, veel werken, veel studeren, veel uit, zoenen met andere meiden : het helpt echt allemaal geen ene reet..

De mensen die in dit topic postte toen ik begon met posten zijn allang weer weg, en de generatie daarna ook al zo ongeveer, alleen ik ben nog over
Heb mezelf ook al een paar keer een figuurlijke schop onder mijn reet gegeven, en constant wanneer haar naam in mn hoofd voorbij komt geforceerd aan iets anders gaan denken maar op een zwak moment kan ik het niet tegen houden.
WTF doe ik fout

quote:

Op maandag 29 november 2010 01:20 schreef Ernemmertje het volgende:
Hmm er is flink gelogen hier over mij door iemand dat nog niet eens mijn "ex" is. Ik zal geen namen noemen maar hij had beter geen bericht over mij kunnen typen hier iig. Er was niet eens sprake van een relatie oid. en wat ik vind is dat ik gewoon ben gebruikt voor de sex (aan het lijntje gehouden dus). Daarom heb ik op een gegeven moment hem een keuze laten maken, of verder gaan of kappen. Hij wilde dus niet verder dus goed heb ik ook meteen het contact verbroken. Lijkt me heel normaal, niet?

Zo dat was mijn verhaaltje. Ik ga liever niet in details op want dat is een te lang verhaal en bovendien begrijpen we elkaar niet eens of willen we elkaar gewoon niet begrijpen. Dat kan ook . .

Mja ik hou er niet van om zwart gemaakt te worden door iemand wat dan ook niet waar is, dus vandaar mijn berichtje hier. Stom van hem trouwens, hij moet weten dat ik ook een Fokker! ben . Ach ja , iedereen maakt welleens fouten, haha.

Ok je komt met een beschuldiging, dat er is gelogen over jou. Ik kan me niet voorstellen dat hij jouw naam heeft gebruikt daarbij anders hadden we wel geweten wie, je wilt geen naam geven en geen fatsoenlijke uitleg, dus wat wil je dan? Wat moeten we dan met deze info?

Wie a zegt moet ook b zeggen. Jij beschuldigd nu net zo goed iemand en wel van liegen. Als je vervolgens niet die beschuldiging hard wilt maken is mijn mening dat je zo iemand helemaal niet moet beschuldigen en als je dat al doet en wij mogen toch niet weten wie en waarom, doe het dan via PM. Of wees gewoon eerlijk en leg je kaarten op tafel.

Ik weet wel over welke post dat gaat :p groot gelijk hoor, ik zou ook niet gebruikt willen worden voor de seks. En dan vind die gozer van je het nog raar ook dat je alles afkapt !

quote:

Op maandag 29 november 2010 09:27 schreef Bartinhoo het volgende:

WTF doe ik fout

Je hebt toch nog steeds contact met haar? Het is toch niet zo dat je al maanden niet meer met haar spreekt? Je zit pas nog te vertellen dat je steeds die ontmoetingen met haar hebt en zelf met haar wil babbelen enzo.

Dat doe je fout. Hoe kan een wond helen als jij het iedere keer open laat rijten?

Stiekem wil je nog geen afscheid nemen denk ik. Stiekem wil je helemaal het einde niet accepteren en dat gaat je nu opbreken. Maak toch een keus. Ga ervoor met het risico volkomen op je plaat te gaan en weer helemaal overnieuw te moeten beginnen of kap nou eens alles af. Geen leuke praatjes meer, geen toevallige ontmoetingen. Als ze komt, zeg dat je bezig bent, dat ze bij een andere collega kan aansluiten, dat je het moeilijk vindt om haar tegen te komen en dat ze je met rust moet laten.

Laat niet zo met je spelen en hak die knoop nou door. Je kunt het wel accepteren, maar omdat je eigenlijk hoopt dat er nog een vervolg komt blijf je hangen.En ja je zegt dat je er zo lang mee zit dan geloof ik ook wel ja en de een is daar wat makkelijker mee dan de ander. Ik ben er ook al een hele lange tijd mee bezig maar gun jezelf die tijd gewoon.

quote:

Op maandag 29 november 2010 09:38 schreef melanie_x het volgende:
Ik weet wel over welke post dat gaat :p groot gelijk hoor, ik zou ook niet gebruikt willen worden voor de seks. En dan vind die gozer van je het nog raar ook dat je alles afkapt !

Enlighten us

Ik zeg overigens ook niet dat ze ongelijk heeft hoor maar ik vind het nogal vreemd om beschuldigingen op een forum te zetten naar een medeforumgebruiker zonder dat daarbij een naam genoemd wordt. Stuur het dan via PM want zo wordt het voor ons ook erg lastig om er wat zinvols over te stellen.

Het was denk ik ook meer bedoeld voor de persoon in kwestie, dat 'ie 'effe normaal' moet doen aangezien ze ook meeleest.

quote:

Op maandag 29 november 2010 09:44 schreef Jolene22 het volgende:

[..]

Je hebt toch nog steeds contact met haar? Het is toch niet zo dat je al maanden niet meer met haar spreekt? Je zit pas nog te vertellen dat je steeds die ontmoetingen met haar hebt en zelf met haar wil babbelen enzo.

Dat doe je fout. Hoe kan een wond helen als jij het iedere keer open laat rijten?

Stiekem wil je nog geen afscheid nemen denk ik. Stiekem wil je helemaal het einde niet accepteren en dat gaat je nu opbreken. Maak toch een keus. Ga ervoor met het risico volkomen op je plaat te gaan en weer helemaal overnieuw te moeten beginnen of kap nou eens alles af. Geen leuke praatjes meer, geen toevallige ontmoetingen. Als ze komt, zeg dat je bezig bent, dat ze bij een andere collega kan aansluiten, dat je het moeilijk vindt om haar tegen te komen en dat ze je met rust moet laten.

Laat niet zo met je spelen en hak die knoop nou door. Je kunt het wel accepteren, maar omdat je eigenlijk hoopt dat er nog een vervolg komt blijf je hangen.En ja je zegt dat je er zo lang mee zit dan geloof ik ook wel ja en de een is daar wat makkelijker mee dan de ander. Ik ben er ook al een hele lange tijd mee bezig maar gun jezelf die tijd gewoon.

Dit dus.

Met geforceerd bezig zijn met andere dingen schiet je natuurlijk ook geen fuck mee op. Je moet het uiteindelijk wel accepteren dat het over is. Enne, een psycholoog is in dit geval zo gek nog niet, aangezien je nogal met jezelf en je gedrag tijdens de relatie in de knoop zit. Misschien is het voor jezelf handig als je eens accepteert dat je fouten hebt gemaakt, dan kun je daarna gaan werken aan het herstel zodat je die fouten niet meer zal maken.

Nou, contact met haar is een groot woord...

De laatste 3 maanden heb ik haar 2 keer gesproken, en 1 keer een sms voor haar verjaardag gestuurd, hetgeen nu niet eens meer zou kunnen aangezien ik haar nummer heb verwijderd en heel slecht ben in nummers onthouden...

Als ik haar zie in de winkel, of op straat dan loop ik de andere kant op. Ik heb alleen geen ogen in mijn rug zitten, en zo kan het gebeuren dat ik soms plots met haar geconfronteerd word maar dit is hoogstens 1 keer per maand...
Het is inderdaad een optie om te zeggen dat ik niet meer met haar wil spreken, echter lijkt me dat disproportioneel vooral gezien het feit dat ik me tijdens die gesprekken heel nonchalant en luchtig op heb weten te stellen....

Verder ben ik niet geforceerd met dingen bezig, het bevalt me allemaal best en ik maak er flinke progressie mee. Het is alleen niet zo, dat het me in dergelijke mate voldoening geeft dat ik op dit moment tevreden kan zijn met mijzelf en mijn leven.
Daarnaast kom ik in het dagelijks leven ( vriendinnen huisgenoten/ uitgaan / uni ) echt bijna alleen maar van die brallerige corpsmeisjes tegen die echt totaal niet mijn typ zijn, waardoor ik alleen nog maar meer heimwee krijg naar ex

quote:

Op maandag 29 november 2010 12:29 schreef Bartinhoo het volgende:
Nou, contact met haar is een groot woord...

De laatste 3 maanden heb ik haar 2 keer gesproken, en 1 keer een sms voor haar verjaardag gestuurd, hetgeen nu niet eens meer zou kunnen aangezien ik haar nummer heb verwijderd en heel slecht ben in nummers onthouden...

Het is inderdaad een optie om te zeggen dat ik niet meer met haar wil spreken, echter lijkt me dat disproportioneel vooral gezien het feit dat ik me tijdens die gesprekken heel nonchalant en luchtig op heb weten te stellen....

Met alle respect, maar dit lijkt wel een vorm van self-SM. Het is duidelijk dat je er niets aan wilt doen, dan moet je ook op de (zelf gemaakte) blaren zitten. Je slaat alle adviezen in de wind, maar komt elke keer weer om advies vragen

Sorry maar dat vind ik simpelweg niet waar...

Houd ook rekening met het feit, dat ik haar op alle mogelijke manieren geblokkeerd heb op netwerksites, msn weg, nummer en alle sms'jes weg. ( Weet haar nummer ook niet uit mn hoofd ), alle foto's van computer af, cadeautjes / fotoboeken die ik van haar gekregen heb van weekendjes weg heb ik weggegooid terwijl ik dit eigenlijk helemaal niet wou...

Ik werk in de enige supermarkt hier op het dorp als bijbaan, als ik haar in de winkel/buiten zie lopen ga ik altijd direct de andere kant op, ik mijd alle contact. Maar als zij opeens achter me staat en zegt hey hoe gaat het met je, dan praat ik gewoon vriendelijk doch oppervlakkig terug ( en zelfs dit gebeurt slechts een keer in de 4/5 weken ). Ik vind hiermee niet dat ik al jullie adviezen in de wind heb gegooid...

Daarnaast wil ik , dat ze denkt dat ik er allang niet meer mee zit. Dat denkt ze nu hoogstwaarschijnlijk. In haar ogen heb ik een ''wild'' studentenleven, en ben ik helemaal niet meer met haar bezig. Zo stel ik me ook naar haar op. Wanneer ik tegen haar ga zeggen dat ik haar niet meer wil spreken omdat ik er nog zo mee zit is alles voor niets geweest, en denkt ze weer dat ik het ''zielige'' mannetje ben, terwijl ze nu denkt dat ik door ben gegaan en super tevreden ben met mijn leven op het moment. Dat wil ik liever zo houden...

Wat boeit het je nog wat zij denkt?

quote:

Op maandag 29 november 2010 13:31 schreef Bartinhoo het volgende:
Sorry maar dat vind ik simpelweg niet waar...

Houd ook rekening met het feit, dat ik haar op alle mogelijke manieren geblokkeerd heb op netwerksites, msn weg, nummer en alle sms'jes weg. ( Weet haar nummer ook niet uit mn hoofd ), alle foto's van computer af, cadeautjes / fotoboeken die ik van haar gekregen heb van weekendjes weg heb ik weggegooid terwijl ik dit eigenlijk helemaal niet wou...

Ik werk in de enige supermarkt hier op het dorp als bijbaan, als ik haar in de winkel/buiten zie lopen ga ik altijd direct de andere kant op, ik mijd alle contact. Maar als zij opeens achter me staat en zegt hey hoe gaat het met je, dan praat ik gewoon vriendelijk doch oppervlakkig terug ( en zelfs dit gebeurt slechts een keer in de 4/5 weken ). Ik vind hiermee niet dat ik al jullie adviezen in de wind heb gegooid...

Daarnaast wil ik , dat ze denkt dat ik er allang niet meer mee zit. Dat denkt ze nu hoogstwaarschijnlijk. In haar ogen heb ik een ''wild'' studentenleven, en ben ik helemaal niet meer met haar bezig. Zo stel ik me ook naar haar op. Wanneer ik tegen haar ga zeggen dat ik haar niet meer wil spreken omdat ik er nog zo mee zit is alles voor niets geweest, en denkt ze weer dat ik het ''zielige'' mannetje ben, terwijl ze nu denkt dat ik door ben gegaan en super tevreden ben met mijn leven op het moment. Dat wil ik liever zo houden...

"Omwille van mijn eigen verwerking heb ik geen zin in <x>, het gaat nu juist zo lekker met me".

Je moet je sowieso niets aantrekken van wat zij denkt, maar als je dat wel doet...een dergelijke opmerking is geen zwaktebod ofzo. Who cares als zij jou zielig vindt.

Zo heb ik het ook met mijn ex gedaan. Zij wilde mij ontmoeten en ik heb duidelijk gemaakt dat ik daar nog geen behoefte toe had, zonder uitvoerig op de redenen in te gaan. Ze heeft/had mijn keuze maar te respecteren, ik ben er niet meer voor haar.

Misschien vind ze je nu ook wel zielig... Mijn 'ex' vind mij naar alle waarschijnlijkheid ook een zak. Tja, boeiend. Kan er echt niet (meer) mee zitten. Waste of energy.

Tja, het is heel raar allemaal en ik snap mezelf soms niet eens meer..

Laat ik het zo zeggen, in de eerste weken/maanden nadat het uitging had ze heel erg een houding van '' lekker puh, kijk mij eens''. Van alle avondjes uit en foto's met jongens in de kroeg werdt op hyves uitgebreid verslag gedaan, wanneer ik haar sprak had ze het alleen maar over zichzelf en vroeg helemaal niet hoe het met mij ging etc.

Of dat op hyves nog steeds zo is weet ik niet, daar kijk ik nooit meer op, maar in de laatste 2 x dat ik met haar gesproken heb, heb ik wel heel erg gemerkt dat haar houding naar mij sterk is veranderd. Meer wederzijds ''respect'', ook geinteresseerd in hoe het met mij gaat/mijn verhaal, niet meer alleen over zichzelf pratend... Is denk ik het voordeel van afstand nemen...

JA, inderdaad, ik heb nog gevoelens voor haar, daar kan ik niets aan doen.
Daardoor weet ik niet wat me op het moment meer pijn doet, haar 1 keer per maand spreken en daardoor weer allerlei herinneringen naar boven, of tegen haar zeggen dat ik haar niet meer wil spreken omdat ik daar niet klaar voor ben, met als gevolg dat ze misschien weer afstandelijk tegen me gaat doen omdat ze doorheeft dat ik nog steeds niet over haar heenben...

En misschien, ahw fuck it ook ik zeg het gewoon, heb ik nog steeds wel de naieve hoop dat het ooit weer wat wordt tussen ons nu alles zo ''anders'' is dan een half jaartje terug.
Als ik haar spreek dan lijkt het allemaal heel wat, elkaar lang en diep aankijken, lachen om elkaar, aanrakingen. Maar verder hoor ik nooit meer iets van haar. Mijn hoop zegt dat ze misschien geen contact meer durft te maken omdat ze denkt dat ik geen behoefte heb aan een relatie door mijn '' nieuwe '' leven. Mijn verstand zegt dat ze me gewoon niet wil...

Ze wil je ook niet. Niet als (relatie)vriend in ieder geval. Je put hoop uit dingen die er duidelijk niet zijn. Als jij je daar koste wat kost aan vast wil blijven houden... tja, your choice.

Zat in precies hetzelfde schuitje als jou bartinhoo. Kon het gewoon niet afsluiten en het bleef maar in mijn hoofd malen waarom het nou fout was gegaan. De schuld gigantisch bij mezelf gezocht. Bij mij kwam er een moment dat we het weer gingen proberen. Hadden het op één of andere manier heel leuk maar toch had ik, als ik bij haar was dat ik soms liever gewoon thuis was. Ze vroeg of ik bleef slapen maar dat ik toch thuis ging slapen.
Maandje geprobeerd. Ging opzich best wel goed en ze gaf echt aan dat ze het idee had dat we weer bij elkaar zouden komen. Op een gegeven moment gaf ze ineens aan dat het gevoel toch weg was. Heb me één dag gigantisch klote gevoeld en ben toen weer verder gegaan. Achteraf bleek dat ze ondertussen al (half) met iemand anders liep, ook iemand waarvan ik al wel het gevoel had dat er daar iets meer speelde. Was er niet verdrietig van maar wel gigantisch boos over. Laatst nog weer een keer ruzie gehad en ik vind het wel best zo.

Ik heb echt geen idee of jullie bij elkaar passen of niet maar als jullie elkaar weer een kans geven is dat waarschijnlijk alleen om voor jezelf de bevestiging te krijgen dat het echt niet werkt in plaats van dat het weer een geweldige relatie gaat worden. Zoals ik zei zocht ik de schuld gigantisch bij mezelf maar als ik haar nu mee maak is het echt een onmogelijk en onredelijk persoon.

Heb wel veel minder zin in de feestdagen moet ik zeggen. Ben blij als het allemaal weer over is en de lente weer begint. Terwijl ik hier normaal altijd heel erg naar uit leefde. Tussen kerst en oud & nieuw vrij nam. Heb ik nu zo iets dat ik liever zoveel mogelijk ga werken.

Tja dat heb ik dus ook, totaal geen zin in de feestdagen etc..
Nu ook met die sneeuw en shit, wil lekker naar het bos burgerlijk wandelen oid maar wel met HAAR... Ik irriteer me ook alleen maar aan andere meiden, vooral aan dat studentikoze, brallerige gedrag van de meiden die ik doorgaans tegen kom....

En de kans is inderdaad groot hoor, dat ''als'' we weer samen zouden komen, er toch achter zouden komen dat we niet bij elkaar passen, maar toch...We zouden het in ieder geval geprobeerd hebben, en daarmee laat ook zij zien, dat het echt wel iets voor haar betekend heeft, iets waar ik constant aan twijfel de laatste tijd...

Het kutte is gewoon dat ik, in tegenstelling tot wat jullie zeggen, niet eens twijfel of ik de fouten heb gemaakt, maar dit gewoon zo IS, en niet anders uit te leggen valt... Ze heeft zich heel vaak aan mij aangepast, en ik en onrechte boos geworden om niets etc etc.. Ik zal het niet allemaal nog vaker herhalen, maar ik was gewoon nog niet toe aan een relatie. Kennelijk moest ik een keer goed op mijn bek te gaan, voordat ik inzag hoe fout ik bezig was. Ben blij dat ik er nu van heb geleerd overigens, maar vind het des te frustrerender dat ik waarschijnlijk nooit meer aan haar kan laten zien hoeveel ik daadwerkelijk om haar geef...

Laat haar gewoon gaan. Hoeveel je om haar geeft heb je aan het begin laten weten toen het uit was en daar had je uiteindelijk spijt van. Stop die energie beter in een relatie die niet gedoemd is meteen te mislukken. Volgens mij wil je gewoon voor je eigen ego te horen krijgen dat ze je terug wil.

quote:

Op maandag 29 november 2010 16:29 schreef Bartinhoo het volgende:
Ben blij dat ik er nu van heb geleerd overigens, maar vind het des te frustrerender dat ik waarschijnlijk nooit meer aan haar kan laten zien hoeveel ik daadwerkelijk om haar geef...

En? Hoeveel ben je er al mee opgeschoten door in zelfmedelijden te blijven hangen en geforceerd leuk te doen naar haar toe? Geen moer. Zou het niet veel leuker voor haar zijn om ook daadwerkelijk te zien dat het goed met je gaat? Vergis je niet: vrouwen merken dat snel genoeg, wanneer een man doet alsof het goed gaat terwijl dit niet zo is... En tja, 8 maanden man. Get over it. Je hebt een fout gemaakt, kan gebeuren. Relaties kunnen gecompliceerd zijn. Zorgen dat je het niet weer doet bij je volgende verovering.

Ik had spijt van het feit dat ik het tegen haar gezegd heb, gezien de manier waarop ze het oppakte en zich ging gedragen alsof ik nu enorm tegen haar opkeek.... De inhoud was daarentegen wel degelijk gemeend. Gelukkig lijkt de verstandhouding inmiddels weer redelijk normaal geworden te zijn...

Over dat ego hmm ik weet niet of je daar gelijk in hebt, zou best kunnen eigenlijk. Mijn hele leven al ben ik al zo, dat ik bepaalde dingen wil hebben of krijgen, of wil herstellen naar de situatie zoals deze vroeger was, dan zou ik helemaal tevreden zijn en is mijn leven perfect.
Dat ging zo met speelgoed, later steeds wisselen van studies, recent nog mijn kamer in Amsterdam die mij een heel nieuw leven zou geven en alles zou verbeteren en wellicht is het terugkrijgen van mijn ex ook na 2 weken weer zo normaal geworden dat ik weer doorga op dezelfde voet als tijdens de relatie, en ga denken hoe kom ik er weer vanaf?

Dat idee moet ik maar vasthouden lijkt me...

quote:

Op maandag 29 november 2010 16:53 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

En? Hoeveel ben je er al mee opgeschoten door in zelfmedelijden te blijven hangen en geforceerd leuk te doen naar haar toe? Geen moer. Zou het niet veel leuker voor haar zijn om ook daadwerkelijk te zien dat het goed met je gaat? Vergis je niet: vrouwen merken dat snel genoeg, wanneer een man doet alsof het goed gaat terwijl dit niet zo is... En tja, 8 maanden man. Get over it. Je hebt een fout gemaakt, kan gebeuren. Relaties kunnen gecompliceerd zijn. Zorgen dat je het niet weer doet bij je volgende verovering.

Als ik mijn leven nu zou nemen zoals het gaat, alleen ik streep alle gedachten/gemis/etc omtrend mijn ex weg, dan zou het ook enorm goed gaan. Maar helaas worden mijn feelgood momentjes nog altijd verpest of verkort door gedachten aan mijn ex.. Daarom voel ik me, ondanks dat alle andere factoren in mijn leven super zijn, nog altijd niet gelukkig..Stupid but i can't help it...

Bij dat laatste kan ik me allleen maar aansluiten...