Het dreumestopic (1-2 jaar) deel 83

Esmee

Zo was er maanden terug toch ook een filmpje van die peuter die zoveel rookte, tot 2 pakjes per dag, ondertussen is hij wel gestopt met roken....
Was overgens in het buitenland.

Sorbootje, gedeeltelijk denk ik wel dat je gelijk hebt. En zeker in de VS is het toch weer heel anders dan hier. Gezond boodschappen doen is daar al veel moeilijker en duurder. Ongezond voedsel is goedkoper en gemakkelijker te verkrijgen. Maar toch, he, als je dan ziet dat je kind echt dik begint te worden, dan ga je toch nadenken? En info zoeken? En artsen, die zullen toch ook wel aan de bel trekken? Er is toch wel een punt VOOR dit punt van vreselijk overgewicht dat ouders zouden moeten gaan dneken: hier gaat iets niet goed, dit moet anders.

En er is natuurlijk ook een enorm verschil tussen een stevig en een dik kind. Maar als je kind zo ontzettend dik wordt doordat je er als ouder verkeerd eten instopt dan staat dat voor mij toch wel gelijk aan een vorm van kindermishandeling.

Inderdaad, nou ja, ik zou het verwaarlozing noemen. En dan je kind tentoonstellen op de televisie

quote:

Op dinsdag 9 november 2010 16:21 schreef sproet-je het volgende:
Ik ben opgehouden met kijken na het intro, ik word er gewoon echt ziek van...

ik ook!!

Ik kan hier wel naar blijven kijken!

je kind te veel en slecht eten geven, is naar mijn idee ook gewoon een vorm van mishandeling. Of je je kind nou een gebroken arm bezorgd of diabetes door slecht eten, ik zie het verschil niet echt.

We hebben hier het eerste echt kdv ongelukje gehad. Driekus heeft ruzie gehad met de klep van een graafmachine met een bloedneus al gevolg. Hij is het zelf al weer vergeten want sinds hij thuis is heb ik em drie keer van zijn speeltafel moeten vissen en al twee keer van de salontafel. Het grote klimseizoen is dus begonnen. Ook sleept ie nou een stoeltje mee door de woonkamer, dat ie kan gebruiken om en te lopen en op andere dingen te klimmen. Fijn joh, zo'n ondernemend kind.

en nou ga ik even bijlezen...

quote:

Op dinsdag 9 november 2010 17:13 schreef miss_sly het volgende:
Sorbootje, gedeeltelijk denk ik wel dat je gelijk hebt. En zeker in de VS is het toch weer heel anders dan hier. Gezond boodschappen doen is daar al veel moeilijker en duurder. Ongezond voedsel is goedkoper en gemakkelijker te verkrijgen. Maar toch, he, als je dan ziet dat je kind echt dik begint te worden, dan ga je toch nadenken? En info zoeken? En artsen, die zullen toch ook wel aan de bel trekken? Er is toch wel een punt VOOR dit punt van vreselijk overgewicht dat ouders zouden moeten gaan dneken: hier gaat iets niet goed, dit moet anders.

Nou, ik heb dus een véél te dik buurmeisje, en die man en vrouw zelf zijn ook veel te dik. Maar zij wekken de indruk dik te worden van lucht. of zo geboren. duizend smoezen en excuses. "ze werd van te weinig flesvoeding al te dik" nou kan ik me alleen nog levendig herinneren hoe ze zat te forcefeeden als het kind aangaf vol te zijn.
En echt verbaal supersterk, altijd woordje klaar. Maar puntje bij paaltje is toch dat er meer energie ingaat dan er verbruikt wordt. Het feit dat ze met een caloriebeperkt dieet best snel afvalt geeft dat voor mij ook aan. Tuurlijk sommige mensen zijn eerder dik dan anderen, maar 60 of 70 kilo overgewicht, dat eet je er toch echt zelf aan.
Maar goed, mijn punt, er is dus geen redelijk woord mee te wisselen, want dan gaat ze meteen opsommen wat voor verantwoorde dingen en hoe weinig dat meisje eet. maar als ik haar dan 4 (!!!) restaurantpannekoeken zie eten tijdens afsluiting van het schooljaar waar de grote jongens er maar 2 opkonden, en bijna zonder kauwen en zonder proeven, dan vermoed ik toch wel iets anders hoor.

Haha, Mef, Lente klimt ook echt overal op en in. Op de kinderopvang hoor ik het ook wekelijks, vooral als er een nieuwe leidster is die haar nog niet kende.

En thuis wil ze de hele dag alles 'aa' (aan) wat ze tegenkomt. Jas, vest, schoenen, noem maar op. Ook komt ze elke keer mijn jas brengen. En brullen als het niet mag!

Ze vindt zichzelf sowieso nog steeds erg zielig als ze 'nee' te horen krijgt. Het grappige is dat het dan ook geen kwaad, maar een echt verdrietig huiltje is. Ze kan echt intens bedroefd huilen als ze vindt dat 'r onrecht wordt aangedaan. En ook als ik de boosdoener ben, komt ze alsnog naar me toe om getroost te worden.

[ Bericht 0% gewijzigd door Ssserpente op 09-11-2010 20:36:29 ]

Oscar wat is het toch een heerlijk ventje BE!

quote:

Op dinsdag 9 november 2010 17:13 schreef miss_sly het volgende:
Sorbootje, gedeeltelijk denk ik wel dat je gelijk hebt. En zeker in de VS is het toch weer heel anders dan hier. Gezond boodschappen doen is daar al veel moeilijker en duurder. Ongezond voedsel is goedkoper en gemakkelijker te verkrijgen. Maar toch, he, als je dan ziet dat je kind echt dik begint te worden, dan ga je toch nadenken? En info zoeken? En artsen, die zullen toch ook wel aan de bel trekken? Er is toch wel een punt VOOR dit punt van vreselijk overgewicht dat ouders zouden moeten gaan dneken: hier gaat iets niet goed, dit moet anders.

Voor mijn werk heb ik regelmatig te maken met kinderen met overgewicht/obesitas. Het verbaast me echt dat het gros van de ouders de verantwoordelijkheid op het kind schuift. Ja, hij vind snoepjes/chips zo lekker. Nou en.... dan haal je het niet of een stuk minder in huis zodat hij het ook niet kan eten. Het gaat hier om kinderen van een jaar of 6, dus die gaan nog niet zelf naar de supermarkt om snoep te kopen. En als je ze dan voorlicht over een gezond eet en beweegpatroon zitten ze heel hard te knikken dat ze het wel begrijpen, 3 maanden later komen ze weer en er zit weer 3 kilo bij.

O, buuf die verhalen over dik worden van de lucht Nee, hij eet echt nooit wat ongezonds, ondertussen drinkt het kind zijn tweede beker met warme chocolademelk en gooit een paar liga's (maar dat is toch gezond!!) naar binnen.

De een wordt echt wel makkelijker zwaarder dan de ander maar meestal heeft het toch echt wel te maken met voeding.

Oscar, wat doe jij dat goed zo. En als het niet gaat met de lepel heb je gelukkig je ook je handen nog als het niet lukt.
Esmee, wat ben je groot geworden! En dat filmpje is echt heel schattig.

Driekus was ook helemaal niet van de knuffels tot voor kort. Mijn zusje was hier twee weken geleden en was bezig met Driekus op het aankleedkussen. INeens kwam ie overeind en sloeg zijn armen om haar heen. Mijn zusje was zo verbaasd dat ze me er bij riep, ze dach dat er iets was. Het is gewoon geen knuffeldier. Nou ja, niet met ons. Wel met knuffels, die krijgen knuffels genoeg.
Over die dikke kinderen. Ik denk dat Sorbo gelijk heeft. Wij hebben de tijd en de mogelijkheden om heel bewust met onze kinderen bezig te zijn, maar dat is natuurlijk lang niet overal zo. En ja, er zijn kinderen met aanleg en dus pech, maar dat zijn er zo weinig.

Driekus komt ook nog niet zo ver met praten, papa en mama is het meest gehoord. En de rest is japans of koeterwaals, maar iig niet te verstaan. Vanochtend lag ie met zijn knuffelhond op het aankleedkussen. Dus ik "hondje doet woef". Driekus: woe? Nee, Woef..woe? En uiteindelijk ging ie een heel verhaal tegen me houden waarin nog wel drie keer woe naar voren kwam, maar wat ie nou bedoelde, geen idee.

de kindjes van mijn nichtje zijn van die handvol kinderen: zet er op een verjaardag een schaaltje kaas/worst/tomaat/chips whatever voor en ze eten het leeg. En dan niet netjes 1 voor 1, maar met handen tegelijk. En dan verbaasd zijn dat die kinderen zo fors zijn. Nou, sorry, maar dat vind ik dan echt niet vreemd.
Zo krijgt Driekus eigenlijk niet anders dan water thuis. Kreeg ik laatst ook de vraag of dat niet zielig was. Want er is zoveel anders dat lekker is. Ja, dat zal best. Maar hij lust dat water prima en dan ga ik em niet wennen aan iets zoets. Of afgelopen zondag bij zijn opa en oma. Er stond chips op tafel, van de kaasdingen. Opa eet die dingen dus met bakken tegelijk (en dan nog smekkend ook ) en Driekus jatte er 1 van tafel. Die ene krijgt ie dan van me, laat em maar proeven. Maar daarna is het over en uit. En dat zei ik dus hardop. Waarop opa em vervolgens gewoon nog een keer wat geeft, want Driekus pakt het uit zijn hand. Dus ik zeg daar wat van, krijg ik commentaar, zo van maakt niet uit toch. Maakt wel uit. Kei zout en ik wil het niet hebben. Simpel zat. Maar ja, zo is natuurlijk niet iedereen.

Dat filmpje van Oscar Wat kan ie dat al goed zeg! En dat commentaar van Sasha tussendoor "Is wel koud hoor!"

En wat een lieve reacties op mijn kleine Esmee. Voel me nu echt zo'n trotse moeder

Die dikke kinderen discussie Zien die mensen dan niet dat hun dikke kind gewoon zoveel meer kans heeft om ziek te worden en om gepest te worden? Zo zielig. Hier mogen ze veel dingen wel eten, ook snoepjes, maar alles echt met mate. Vooral om verkeerde dingen ook niet te spannend te maken. Maar geen suiker over aardbeien, in de yoghurt, in de thee etc. En na een dagje met snoep, is het de volgende dag tijd voor snacktomaatjes ofzo...

Ik heb dat filmpje niet gezien, maar los hiervan vind ik het naar om van verwaarlozing en kindermishandeling te spreken. Dat heeft er alles mee te maken dat ik een dik kind was en als student al 60 kg overgewicht had. Mijn ouders hebben me verwaarloosd noch mishandeld.

Het is lastig om uit te leggen hoe het zover kan komen. Mijn ouders hadden slechte gewoontes waar ze zich niet echt bewust van waren. Aan vaderskant van de familie was iedereen dik en dus werd mijn overgewicht gerationaliseerd door van aanleg te spreken. Aan slechte gewoontes kon het niet liggen, want mijn broertje was een spriet. Ook wilden mijn ouders hun kind niet op dieet doen. Het gezonde eten werd daarbij beridiculiseerd ('Ik ben geen konijn! Als ik zo moet eten dan hoeft het voor mij niet meer. Je moet wel een beetje genieten van het leven.')

Het heeft mij heel veel tijd gekost om afstand van de situatie te nemen en te zien wat er verkeerd is gegaan op dit gebied in mijn jeugd. Het was echt niet zo simpel als 'me gewoon een beetje verdiepen in gezond eten'. Sterker nog, wat me opvalt is dat zo weinig mensen weten wat gezond eten is. De voorschriften van Sonja Bakker worden vaak als gezond eten gezien terwijl zij juist een bizar lage calorie-inname propageert en ook niet de werkelijk gezonde keuzes in haar menu's laat prevaleren.

Nou ja, al met al reden genoeg voor mij om minder hard te denken over ouders van dikke kinderen.

Da's nou precies wat ik bedoelde Claudia. Het is niet allemaal zo zwart wit.
Zoals gewoonlijk weet jij het weer beter onder woorden te brengen. In dit geval helaas doordat je ervaring hebt met het onderwerp.

quote:

Op dinsdag 9 november 2010 20:03 schreef sproet-je het volgende:

O, buuf die verhalen over dik worden van de lucht Nee, hij eet echt nooit wat ongezonds, ondertussen drinkt het kind zijn tweede beker met warme chocolademelk en gooit een paar liga's (maar dat is toch gezond!!) naar binnen.

Ik snap wel wat je bedoelt te zeggen, Claudia, maar die kinderen waar het hier over gaat, die hebben op 3-4 jarige leeftijd al tientallen kilo's overgewicht. En dat is toch echt iets heel anders. En kinderen die zich volproppen (letterlijk!) met hamburgers, chips, snoep, frisdrank, patat, worstjes, etc, de hele dag door, daar kunnen ouders imo echt wel iets aan doen. Ik vind dat bij een kind van 3 toch echt iets heel anders dan bij grotere kinderen. Bovendien was jij wel in een andere tijd jong dan deze kinderen. De aandacht voor (gezonde) voeding en bewegen is tegenwoordig toch veel groter. Sonja Bakker is inderdaad geen goede dieet, maar het feit dat ze zo populair is, geeft wel aan dat in deze tijd gewicht en gezondheid in de belangstelling staan. Kijk ook maar naar de diverse spotjes en instanties als het voedingscentrum.

Nu wil ik helemaal niet zeggen dat deze instanties het helemaal goed doen, maar het kan in ieder geval een opstap zijn naar informatie over voeding en beweging.

Wat ik meekrijg van dit soort programma's is juist vaak dat het vaak (bijvoorbeeld) alleenstaande moeders zijn, die veel werken en vaak gewoon hun kind een 'pleziertje' willen doen, uit een soort van schuldgevoel/onmacht, want veel tijd met ze doorbrengen dat zit er gewoon niet voor ze in, met 3 banen etc..

Ook hebben we hier geen cb, en veel dames in de VS gaan niet met hun kinderen regelmatig naar de arts, geen verzekering en vooral geen tijd. Ze weten dan echt niet beter, en als er op van die kaasstengels staat: VOL CALCIUM, maar niet VOL VET EN ROTZOOI, dan geloven ze dat ook meteen, en wie zegt dat het niet zo is?

Natuurlijk, je hoopt dat mensen beter weten, en ook echt willen/kunnen veranderen, maar voor sommige mensen is een McDonald happy meal gewoon echt een dagelijkse maaltijd en het komt totaal niet bij ze op dat brood, vlees, aardappelen en een blaadje sla slecht voor je kunnen zijn. Vertellen ze er in de Mac ook niet bij natuurlijk. En dan is 'buiten de deur' eten hier ook nog eens vreselijk goedkoop, en gezond koken (lijkt) vaak gewoon duurder....

Ik heb het natuurlijk ook niet over die extreme gevallen uit dat filmpje. Meer over de 'gewoon' te dikke kinderen in NL. Ik wil het zéker niet goedpraten, ik vind alleen dat het niet altijd mishandeling genoemd kan worden. Dat gaat me te ver.

Claudia Wat rot dat je dat meegemaakt hebt.

Ik heb dat filmpje niet helemaal afgekeken ( enzo ) maar er kwam een moeder in voor die gewoon trots was op het gewicht van haar veel te zware kind (driejarige van 50 kg). Als je dat dan ook nog op de televisie gaat zitten showen, dat kind was zich ondertussen enorm aan het volstouwen met junk food, vind ik dat wel wreed.

nou, dát was voor mij een eye-opener! Dat een pakje yogi en een pakje sultana samen de voor één dag aanbevolen calorieen hebben voor kinderen.

En Claudia, hoe rot ook, je legt precies de vinger op de zere plek. Het is danwel geen mishandeling of verwaarlozing, ze hebben wel nagelaten om adequate hulp te aanvaarden of om kritisch naar hun voedingspatroon te kijken. en ja, dat is pijnlijk en rot en naar.

Ik ben zelf echt niet hyperslank, en mijn familie ook niet en juist dat maakt dat ik er juist bij mijn kinderen nog bewuster naar kijk en mee bezig ben. Maar ook dat ik slecht tegen dat gekwaak kan dat het kind zo gezond eet en toch 60 kilo weegt. (meisje wordt 8 deze week) néém dan ook je verantwoordelijkheid als ouder! het kind zit maar op de bank te DS-en... Echt hoor ik kan me daar toch kwaad over maken, sorry.
*uitdreumestopic wegsluipt*

Oh, dan heb ik het misschien verkeerd begrepen Oeke.