[Paint] Albumcovers #3

Mooi om te zien hoe sommigen er echt iets heel moois van maken, en anderen het voor elkaar krijgen pure bagger te produceren.

In de vorige reeks probeerde we ook om een 'recensie' van de plaat te maken...ik mag hier niets uploaden, dus ik pakte wel eens een plaatje van iemand die niets had toegevoegd, en gebruikte die. Ik neem aan dat dat nog steeds moet kunnen.

Op een creatie van Waaghals een recensie gemaakt.


KXXX klinkt als de titel van de eerste CD van Vin Diesel. Gelukkig is dit niet het geval. Alhoewel, het was leuk geweest om te zien of de beste man WEL kan zingen. KXXX is echter een Letse zangeres, en dan niet van de gelikte Balkan disco kijk-eens-naar-mn-tieten soort. Dit is een serieus goede plaat zelfs. Jammer dat ze het in het Lets vol heeft gezongen, want dat werpt een beetje een drempel op, maar haar stem vergoed veel.
Grootste teleurstelling is wel dat de (kennelijk in Letland wereldberoemde) gitarist Halke Bjordusskon aan een paar nummers heeft meegewerkt, nu houd KXXX in het midden van een aantal nummers precies een minuut lang haar mond om deze ongetalenteerde nootjes-spugende wanna be een solo te laten spelen. dat had van mij niet gehoeven. Maar verder zijn het lekkere luisterliedjes, met een stuwende piano erbij. volgende keer wel graag in een taal die ik begrijp, en zonder Halke. Dan wordt dit gewoon goud.

Even snel twee gemaakt!

quote:

Op woensdag 12 januari 2011 13:28 schreef Captain_Fabulous het volgende:
Op een creatie van Waaghals een recensie gemaakt.
[ afbeelding ]

KXXX klinkt als de titel van de eerste CD van Vin Diesel. Gelukkig is dit niet het geval. Alhoewel, het was leuk geweest om te zien of de beste man WEL kan zingen. KXXX is echter een Letse zangeres, en dan niet van de gelikte Balkan disco kijk-eens-naar-mn-tieten soort. Dit is een serieus goede plaat zelfs. Jammer dat ze het in het Lets vol heeft gezongen, want dat werpt een beetje een drempel op, maar haar stem vergoed veel.
Grootste teleurstelling is wel dat de (kennelijk in Letland wereldberoemde) gitarist Halke Bjordusskon aan een paar nummers heeft meegewerkt, nu houd KXXX in het midden van een aantal nummers precies een minuut lang haar mond om deze ongetalenteerde nootjes-spugende wanna be een solo te laten spelen. dat had van mij niet gehoeven. Maar verder zijn het lekkere luisterliedjes, met een stuwende piano erbij. volgende keer wel graag in een taal die ik begrijp, en zonder Halke. Dan wordt dit gewoon goud.

Cap_Fab

Als het mijn albumcover zou zijn, dan ongeveer zo:



Uurtje geshopped

[ Bericht 5% gewijzigd door RichCalibier op 12-01-2011 19:55:33 ]

van Tackleberry


Nu Steven dood is, houdt John de eer van de familie Irving hoog in de showbizgebied. En al blijft hij qua verkoopcijfers een artiest voor de fijnproevers, toch is het niet onverdienstelijk. Zijn country-blues blijft verfrissend ook al maakt hij al jaren dezelfde plaat, het gastoptredens van violist Al 'Swoosh' Gordon was een goed idee en vaste begeleiders Downtown Horn Hounds blazen ook lekker mee. Toch is de grootste vraag bij deze plaat : Zou jij het durven om Steven te zeggen dat je binnen niet meer mag roken? Misschien toch verstandig als de volgende plaat iets experimenteler wordt.

Ik vind 'm mooi.

creatie van Ascendancy

The source of misunderstanding. Ja, daar zeg je wat. Het allergrootste misverstand is wel dat deze mensen ooit in een studio zijn toegelaten, Of een instrument is verkocht.
Lelijk zijn kan niemand wat aan doen, maar blijf dan weg van een camera. De uitklapfoto van drumster ' Bessy' Cloud is genoeg om een mens voor de rest van het leven homosexueel te maken. En het is exemplarisch voor de groep, de plaat, en, misschien wel de huidige maatschappij. Dat dit kan.
Moeten we het over de muziek hebben? Moet dat? Ik ben in geen enkel nummer verder gekomen dan de eerste paar seconden, dus dat wordt moeilijk. Moeten we ook niet willen. Kijk om je heen. Ga de straat op, zoek, er is altijd wel iemand te vinden waarmee je zelf een nummertje kan maken. De liefdesmuziek kan spelen. En geloof me, wie je ook oppikt, hij of zij zal mooier zijn dan de bandleden van dit gezelschap. Julie wilde, passsionele kreten zullen, hoe slecht julie ook bij stem zijn, mooier zijn dan elk nummer hier. Geloof me, ik doe dit al een tijdje.

Oh ja, had ik al gezegd dat ik dit geen goede plaat vind?

jammer dat dit niet verder gaat. Ik kan nog steeds geen plaatjes posten overdag, misschien dat iemand andders ook de handschoen weer oppakt? Ik doe dan maar een schot voor de boeg met een plaatje van een ander...



Na het uitelkaar vallen van de Frayed Sinners leek Emmet O'Neil van de kaart verdwenen, maar nu is dan eindelijk zijn eerste soloplaat uit. En het wordt gelijk duidelijk, zijn idealen is hij niet kwijt. De hele plaat is gedrenkt in het soort sociale woede die mischien op Cuba nog scoort, maar eigenlijk hopeloos uit de tijd is. Desalnietemin, is dit een hele fijne plaat geworden. Voor als je eens lekker mee wil schreeuwen, en de kamer door wil springen met een geestelijk Che Guevara shirt aan. Dit festivalseizoen zal Emmet dan ook ongetwijfeld een paar heel geslaagde optredens doen op de alternatieve festivals. Of zal hij als excuus-revolutionair geboekt worden op fesitvals die hun mainstraim inhoud willen verbloemen met iemand als Emmet. Of dat een goed idee is, is een tweede, met de Frayed Sins heeft Emmet menig would-be-hippe festival bezoeker het podium opgetrokken, om ze daarna weer met een flinke trap onder de kont het publiek in te lanceren. Poseurs kan hij nu eenmaal slecht hebben. Maar het maakt hem wel de legende die hij is.

Hmm, niet zo veel geluk met de albumnaam en artiest

Met 'Activity in our consciousness' verschijnt alweer de derde studioplaat van het Languedoc-Rousillonse kwartet Cleric. En het lijkt erop dat deze activiteit in het bewustzijn van de heren eindelijk gaat leiden tot succes. Nadat de titelsong aardig wat Airplay kreeg op Radio 2 was de CD-presentatie in concertzaal d'Eco in Hattemersluis binnen enkele dagen uitverkocht.
Waar het eigen geluid van Cleric in het verleden niet verder ging dan eindeloze harpsolo's afgewisseld met de matige zangstem van zanger Ignace Joubert, kent dit dit album een ietwat grotere afwisseling in stijlen, zonder het typische, ietwat melancholische, uit het oog te verliezen.

En omdat ik nachtdienst heb (met Word en Paint tot mijn beschikking ) nog maar een...



Schlotheim - More important than knowledge

Belangrijker als kennis is en wordt dit semi-artistieke en minimalistische niemendalletje niet. De in de teksten overdreven pompeus neergezette ondergang van de beschaving door de ontwikkeling van wetenschap wordt er bijna ieder nummer weer tot in den treure bijgesleept. Kleine uitzondering hierop is de eerste single 'Teach it to others', waar dezelfde boodschap op een wat positiever wijze voor het voetlicht wordt geworpen. Maar, en dat geldt voor meer debuutalbums die we hier voorbij hebben zien komen: de rest van de CD haalt dit niveau absoluut niet. De pakkende, zacht golvende melodielijnen lijken na dit nummer uitgekabbeld, en er is door de producers toch nog een poging gedaan het een en ander synthetisch op te rekken, uit te vergroten en te herkauwen.
Schlotheim: blijf waar je vandaan komt (Oost-Duitsland).

1/5

Dat dit topic dood is. Eeuwige zonde.



I need a man - We must use them

Na 26 jaar te hebben rondgereisd over de hele wereld slaat soulzangeres Darcia Winston een andere weg in. Haar rondreizen over de wereld verliepen de laatste 15 jaar in een neerwaartse spiraal. Van uitzinnige menigtes op vliegvelden over de hele wereld tot een driekwart leeg achterafzaaltje op het platteland van Charlo, Montana, USA. En van de ster van de avond op het grootse Soulqueen gala in Monaco naar de opening van de braderie in Gladenbach.

Vorig jaar tijdens een maand vakantie voor een volgende treurige tournee door de baltische staten werd het haar duidelijk: "Ik heb een man nodig". Dit motto werd dan ook de naam van haar nieuwe project, waarin ze evangeliserend te werk gaat in haar songs, om vrouwen aan te sporen al jong in het huwelijk te treden. Omdat ze haar wilde haren niet helemaal kwijt is werd de titel van het album "We must use them", verwijzend naar de uptempo songs waar in de man als lustobject wordt toebezongen, begeleid door opzwepende slagwerkers.

quote:

Op dinsdag 11 januari 2011 22:07 schreef leRomein het volgende:
Mooi om te zien hoe sommigen er echt iets heel moois van maken, en anderen het voor elkaar krijgen pure bagger te produceren.

Goede kick. Nieuwe:



"Indonesische deathmetal formatie Busung Biu, Buleleng brengt kerstalbum uit."