Het grote babietjestopic (6-12 maanden) deel 40

Lily, dat lijkt me heel erg moeilijk.

R heeft een maand alle groente enzo geweigerd en ik zag geen vooruitgang. Alleen maar dikke tranen op een gegeven moment. Dat is nog niks en dat vond ik al rot.

Echt, bewondering hoor .

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 11:40 schreef lily het volgende:
Jullie zijn goed bezig op eetgebied Kan ik nog wat van leren.

Want wat heb ik vaak gestreden met mijn middelste droppie en wat eet hij nog steeds vreselijk slecht _{(hij eet geen groente....nooit, geen aardappel....nooit...fruit...hmmn...nou ja..pfff)}

Ah maar dan wordt het wel wat anders hoor. Ik heb nu nog makkelijk praten omdat er heus wel iets ingaat en ook omdat er nog voldoende melk enzo ingaat en ze daarnaast goed groeit en voldoende actief is.
Dan kun je daar ook je schouders over ophalen.

Ik kan me dus wel goed voorstellen dat je ervan in de stress schiet als het eten echt helemaal niets is en dan niet een heel klein beetje van alles maar gewoon níets van wat dan ook. Kan me voorstellen dat je dan bereid bent om op je kop te gaan staan en kunstjes te doen als ie maar een hap neemt. _{en dat zie ik mezelf dan ook wel weer doen tzt.}
Maar voor nu ben ik daar te lam voor om er echt een issue van te maken nog, ze eet gevarieerd, alleen niet zo veel nouja dan is t ook prima.

Lily, mijn broer was ook zoals jouw zoon. Hij at geen groente, geen fruit, geen rijst, geen pasta etc... en nu is hij bijna dertig en sinds een jaar of 4 begint hij steeds meer te eten. Nu lust hij bijna alles.

Maar hij dreef mijn moeder ook tot wanhoop. 't Is een grote gezonde vent.


Weet ook niet waarom ik je dit vertel... je krijgt vast heel vaak dat soort verhalen te horen.. Nou ja, er is in ieder geval hoop

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 11:41 schreef Sorbootje het volgende:

[..]

Haha herkenbaar. Isaeau doet het nog nét een beetje anders. Als ik iets in haar mond stop, dan werkt ze het naar buiten, pakt het tussen haar vingers, kijkt wat ik haar nou weer probeer te voeren en als het haar bevalt stopt ze het zelf weer in haar mond.

Haha, Lente precies zo. Juist met brood. Dat moet ik gezellig in stukjes op een bordje doen, liefst met wat cherrytomaatjes ertussen en een blaadje peterselie er bovenop, dan eet ze als ik geluk heb 3/4 boterham. Meer ook niet, hoor. Als ze erg weinig heeft gegeten, bied ik als alternatief fruit aan, anders niets. Dan wil ik als ze ouder is ook doen. 's Avonds niet eten? Dan mag ze later op de avond ook niets anders meer eten dan fuit. Maar fruit mag ze sowieso van mij onbeperkt eten. Jammer alleen dat dat nu juist zo moeizaam gaat.

Huup, je hebt je roeping gemist! Raad eens wat de ha voorschrijft? Eerst Lactulose en als dat niet helpt een clysma. Ga het straks ophalen. Ze had net were z'n geitenkeutel. Keihard. En ze had er zo d'r best op gedaan.
Volgens m'n moeder had ik vroeger ook vaak verstopping. Maar die is niet zo geloofwaardig meer. Die zegt werkelijk bij alles: "O ja! Dat had jij vroeger ook!"

Twink, ik heb ook geen bv vervangen door Roosvicee, hoor. Normaalgesproken krijgt ze tijdens het eten wat water en alleen dat heb ik vervangen door Roosvicee. MAar dat vond ze natuurlijk zo lekker dat ze er veel meer van dronk. Gister heb ik 'r dus twee keer afgekolfde melk met een Flinke scheut Roosvicee gegeven, maar ook dat hielp niet.

Ze lijkt zelfs wat valse diarree te hebben, hoop dus echt dat die Lactulose gaat helpen.

Evie krijgt ook af en toe een scheutje lactulose; en helpt hier goed...

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 11:36 schreef Twinkly het volgende:

[..]

Precies zo doe ik het ook Inderdaad geen strijd maken van eten en ik zeg daarom ook geen goed zo als hij wel eet.

Dat doe ik ook bewust niet, wel zeg ik vaak iets van ''jij bent lekker aan het eten'' ofzo

Amélie goedgekeurd ik gebruik de grafiek van de Groei op site omdat ik geen bv geef.

Ik zeg tegen mijn dochter heel vaak : "Wat heb je goed gegeten, dat vind ik fijn"

Keshet, welkom met je dochter! Wat ziet ze er groot uit in haar spijkerbroekje!

Karin, ookal is het haar speelgoed, ze moet natuurlijk gewoon leren delen. Ik denk dat je op die manier voor jezelf wel kunt rechtvaardigen dat je het haar niet toestaat om zomaar iets van Lars te pakken. En ik vind de argumenten 'ze mag ook met het speelgoed van Lars spelen' en 'je zou het zelf ook niet leuk vinden als Lars iets pakte waar jij op dat moment mee aan het spelen was' ook goed. Ik denk dat ze die laatste twee dingen wel begrijpt.

Aoraki, als je vindt dat een rijstwafel niet goed goed vult dan geef je toch gewoon een (halve) boterham? Ik vind yoghurt zelf ook een fijn tussendoortje en ik geef gerust tweemaal op een dag fruit.

Huup, wat fijn dat het beter gaat met de ontlasting nu Am♪lie op flesvoeding over is (het muzieknootje was een ongelukje, maar het staat wel vrolijk, vind je niet?). Ik heb trouwens ook geen probleem met tv-kijken. Hij doet veel verschillende dingen en tussendoor even televisiekijken vind ik prima. Ik denk dat die gezapige televisiecultuur vooral voorkomt in gezinnen waarbij ouders zelf de hele dag de tv aan hebben staan bij wijze van achtergrondgeluid en waar de tv niet uitgezet wordt als er visite komt. Ook hiervoor geldt wat mij betreft dus ook: zelf het goede voorbeeld geven! Wat ik lastiger vind is dat wijzelf veel achter de computer zitten. Daar krijgt Ivan veel van mee doordat we veel thuiswerken. Het zou geen kwaad kunnen als we na werktijd minder achter de computer zitten...

Wat goed dat Niels kan lopen langs de bank! En hij eet ook nog eens van een bordje!

Lijnloos, ik zou me niet zoveel zorgen maken om die grote hoeveelheid flessen. Fruit en groenten zetten niet aan. Ik verwacht net als lily dat het laten vallen van de flessen makkelijker zal gaan als ze brood eet. Misschien eet ze daar niet meteen veel van en dan duurt het langer. Maar iedereen hamert er altijd op dat vast voedsel tot 1 jaar bijvoeding is, naast de melk dus. Langzaamaan zal vast voedsel de voedende functie van melk over moeten gaan nemen, maar het lijkt me niet meer dan logisch dat dat bij elk kind op een ander tempo gaat. Ivan krijg nu 's ochtends 1 boterham en 's middags ook 1 (soms 1,5). Als hij tussendoor echt honger heeft krijgt hij nog wat brood. Nu hij bij het avondeten rijst/pasta/aardappel krijgt merk ik bovendien dat hij vaak meer dan de helft van zijn fles laat staan en gewoon doorslaapt. (Woohoo, hij kent dus toch een gevoel van verzadiging!)

Sorbootje, Ivan eet brood heel goed en daar heb ik écht niks voor hoeven doen. Dat was vanaf dag 1 zo (nou ja, na 7 maanden dan, hè). Hij vindt bepaalde soorten pasta niet zo fijn/handig/lekker om te eten en die eet hij ook beter als ik de stukjes voor hem op een vorkje prik.

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:04 schreef Groofsken het volgende:
Ik zeg tegen mijn dochter heel vaak : "Wat heb je goed gegeten, dat vind ik fijn"

Ik vind dat ook niet zo'n punt. Ik ga niet de cheerleader uithangen als hij aan het eten is, maar het zit er gewoon ingebakken dat ik vaak positieve dingen tegen hem zeg, "Wat ben je lekker aan het spelen!" bijvoorbeeld. Het zou denk ik eerder raar zijn als ik een uitzondering zou maken voor het eten.

Ach Isabeau zal het licht ook nog wel eens zien. Italiaans brood met zo'n keiharde korst, dat vond ze overigens wél lekker.

Dat vond jij toch een moeilijk punt Claudia, dat verzadigingsgevoel? Fijn om te merken dat hij het wel heeft!

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:24 schreef Sorbootje het volgende:
Ach Isabeau zal het licht ook nog wel eens zien. Italiaans brood met zo'n keiharde korst, dat vond ze overigens wél lekker.

Voedselsnob!

Over snobisme gesproken: mijn vriend vindt het onzin dat ik Ivan geen parmezaanse kaas uit de supermarkt wil geven. Ik vind die kaas zelf niet te vreten en ga daarom speciaal naar de speciaalzaak _{(lees: ik stuur mijn vriend daarvoor speciaal naar de speciaalzaak)}. Ik vind het weer niet logisch dat je voor je kind de beste keuzes wilt maken (vers fruit, verse groenten, volkorenbrood) en dat je hem dan die baggerparmezaan voorschotelt. Oh well.

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:18 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Ik vind dat ook niet zo'n punt. Ik ga niet de cheerleader uithangen als hij aan het eten is, maar het zit er gewoon ingebakken dat ik vaak positieve dingen tegen hem zeg, "Wat ben je lekker aan het spelen!" bijvoorbeeld. Het zou denk ik eerder raar zijn als ik een uitzondering zou maken voor het eten.

Ik denk dat het zeggen van positieve dingen gewoon altijd goed is, ook als je kind lekker zit te eten. Kan me niet voorstellen dat je daarmee een eetprobleem o.i.d. veroorzaakt (ik weet dat ik het nu even een beetje overdrijf).
_{Zal mijn moeder eens vragen of ze eerder misschien te positief heeft gereageerd op mijn goede eetlust}

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:27 schreef Claudia_x het volgende:
Over snobisme gesproken: mijn vriend vindt het onzin dat ik Ivan geen parmezaanse kaas uit de supermarkt wil geven. Ik vind die kaas zelf niet te vreten en ga daarom speciaal naar de speciaalzaak _{(lees: ik stuur mijn vriend daarvoor speciaal naar de speciaalzaak)}. Ik vind het weer niet logisch dat je voor je kind de beste keuzes wilt maken (vers fruit, verse groenten, volkorenbrood) en dat je hem dan die baggerparmezaan voorschotelt. Oh well.

Plasticzaan

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:28 schreef Sorbootje het volgende:

[..]

Ik denk dat het zeggen van positieve dingen gewoon altijd goed is, ook als je kind lekker zit te eten. Kan me niet voorstellen dat je daarmee een eetprobleem o.i.d. veroorzaakt (ik weet dat ik het nu even een beetje overdrijf).
_{Zal mijn moeder eens vragen of ze eerder misschien te positief heeft gereageerd op mijn goede eetlust}

Ik begrijp het idee erachter wel (zie ook de Gordonmethode), namelijk dat eten iets alledaags is, iets vanzelfsprekends, en dat er daarom geen big deal van gemaakt moet worden. Ik kan het gewoon niet, geen complimentjes geven, en ga er ook niet te veel over nadenken. Zo ben ik en dit is dus ook de moeder die ik ben. Als hij straks voor het eerst op het potje gaat hang ik slingers op.

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:29 schreef Sorbootje het volgende:

[..]

Plasticzaan

De parmezaan was op en mijn vriend had geen zin om naar de speciaalzaak te gaan. Het compromis bestond eruit dat Ivan in plaats van parmezaan pittige, vegetarische geitenkaas over zijn risotto kreeg, zorgvuldig uitgezocht door zijn moesje de voedselsnob.

Claudia, ik snap de gedachte erachter ook wel. Ik heb alleen zo nu en dan het gevoel dat we iets te ver doorslaan met dit soort dingen. Ik denk dat het heel goed is om vooral 'jezelf te zijn' (even tussen aanhalingstekens, omdat ik het een vreselijk holle kreet vindt, heb alleen even geen alternatief). En waarom niet juichen voor alledaagse dingen?

Ik merk dat ik leuker en meer ontspannen ben nu ik wat meer op gevoel ben gaan moederen. De boeken wat meer links laten liggen en gewoon kijken naar mij, mijn man, mijn kind en de dingen die zich NU voordoen.

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:35 schreef Sorbootje het volgende:
Ik merk dat ik leuker en meer ontspannen ben nu ik wat meer op gevoel ben gaan moederen. De boeken wat meer links laten liggen en gewoon kijken naar mij, mijn man, mijn kind en de dingen die zich NU voordoen.

amen

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:33 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

De parmezaan was op en mijn vriend had geen zin om naar de speciaalzaak te gaan. Het compromis bestond eruit dat Ivan in plaats van parmezaan pittige, vegetarische geitenkaas over zijn risotto kreeg, zorgvuldig uitgezocht door zijn moesje de voedselsnob.

Goed zo!

Dat is wat ik bedoelde te zeggen, Sorbo, dat ik mezelf zou verloochenen als ik het complimenteren zou laten. Desalniettemin vind ik bewust ouderschap lovenswaardig! En ik ben dol op feiten en theorietjes.

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:39 schreef Claudia_x het volgende:
Dat is wat ik bedoelde te zeggen, Sorbo, dat ik mezelf zou verloochenen als ik het complimenteren zou laten. Desalniettemin vind ik bewust ouderschap lovenswaardig! En ik ben dol op feiten en theorietjes.

Vooral lekker complimenteren dus Er zijn zo vreselijk veel mensen die niet weten hoe ze een compliment moeten geven of ontvangen. Het is een geschenk van waarde hoor, voor Ivan!

Ik ben ook een informatiejunk en da's tegelijkertijd mijn valkuil. Dat ik té veel informatie ga zoeken en vooral dat ik meer vind dan goed voor me is.

Ja, bewust ouderschap vind ik ook heel belangrijk, absoluut. Echt. Ik ben voortdurend bewust ermee bezig. Mijn kinderen "dwingen" mij daar eigenlijk ook wel toe.

Maar boek a zegt weer iets anders dan boek b of boek c, en pedagoge "huppeldepup" zegt weer iets anders dan arts "zeg het maar". En artikel Y...hmmm..ook interessant.

Dan blijkt kind 1 ook weer totaal anders te reageren dan kind 2 om nog maar te spreken van kind 3.

Moet ik methode uit boek a bij kind 1 uitvoeren of toch bij kind 2? Of heeft arts "zeg het maar" weer gelijk wat betreft kind 2 of toch de theorie uit artikel Y maar toepassen?

uh

Maar wat wil je bereiken. Dat je kind gaat eten omdat het dan jouw goedkeuring krijgt (en misschien niet eens honger heeft) of omdat het honger heeft en het van het eten geniet? Je kan ook positief reageren wanneer het kind lekker aan het eten is door te zeggen "je vindt het lekker he? hmmm "

Hier nog een duidelijk stukje leesvoer over belonen

Wat grappig, Thomas is de laatste tijd ook zijn hapjes uit zijn mond aan het vissen 'ter controle'.

Hij was net op zijn tenen aan het sabbelen, en toen dacht hij dat het we leuk was om zijn tanden erin te zetten. Boy oh boy, daar kwam een verontwaardigde brul af ineens!

Naar aanleiding van jullie boterham-posts had Thomas vandaag een halve boterham pindakaas en een halve met roomkaas. Dit is de eerste keer pindakaas, en ja, hij eet ze wel netjes op hoor, maar niet met meer enthousiasme dan de stukjes met roomkaas. Ik heb zijn pinda-bloed te veel verdund denk ik

quote:

Op maandag 2 augustus 2010 13:30 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Ik begrijp het idee erachter wel (zie ook de Gordonmethode), namelijk dat eten iets alledaags is, iets vanzelfsprekends, en dat er daarom geen big deal van gemaakt moet worden. Ik kan het gewoon niet, geen complimentjes geven, en ga er ook niet te veel over nadenken. Zo ben ik en dit is dus ook de moeder die ik ben. Als hij straks voor het eerst op het potje gaat hang ik slingers op.

Ik gaf ook een staande ovatie toen hoor . En ze is er zelf ook heel trots op, nogsteeds, hoe groter de drol, hoe groter de trots .

De laatste tijd is alles wat ze maakt, kleurt, tekent, 'bakt' voor mij. En gisteren riep ze toen ik haar billen kwam afvegen vol trots "voor jou!".

Ik zeg dan dingen terug als "wauw!!! das een flinke", maar net zohard "oh S, wat een vieze". Gewoon hoe mijn pet staat .