[INZENDINGEN] FOK! WK actie

Ik was thuis samen met het gezin aan het kijken. Hoewel het voetbal mijn moeder en mijn zusje weinig kan schelen (laatstgenoemde zat zelfs alleen maar onder de wedstrijd door met haar mobiel te spelen, de schaamteloze!), zaten mijn vader en ik wel gespannen voor de TV. Juist voor hem hoopte ik eigenlijk dat we zouden winnen, gezien hij ook nog eens '74 en '78 heeft meegemaakt, en omdat hij een ontzettende voetbalfanaat is. Ikzelf ben dat niet heel erg.

Toen het doelpunt van Spanje gemaakt werd, was het eigenlijk al beslist natuurlijk. Wij speelden maar met 10 man en dan een gelijkmaker scoren is moeilijk, helemaal tegen Spanje. Sowieso was het belachelijk dat dat doelpunt goedgekeurd werd, maar goed, de grensrechter dacht daar anders over. Die vijf minuten die na de goal volgde was het bij ons muisstil; niet alleen in de huiskamer, maar in de gehele buurt. Ik durf te wedden dat iedereen nog gespannen afwachtte op dat ene wonderlijke schot. Dat deze niet gekomen was, besefte wij ons pas goed toen het eindsignaal werd gegeven. De stilte werd doorbroken door mijn lichtvloekende vader die naar buiten stapte met een peuk in zijn mond. Mijn zusje bleef doorkloten op haar mobiel, mijn moeder stond snel op om haar eigen dingetje te doen, en ik keek naar het team dat inmiddels onder luid gejuich in extase waren geraakt..

Heel verdrietig ben ik er zelf niet om; de eerste 90 minuten wisten de jongens van Oranje zich toch mooi te verdedigen tegen het almachtige Spanje, en daarbij: we zijn al heel ver gekomen. Toch is het wel jammer voor mijn vader, ik had het hem zeker wel gegund als Nederland nu wereldkampioen zou zijn. Ikzelf ben uiteindelijk gewoon rustig naar boven gegaan, om te kijken wat de rest van Nederland (en het buitenland) nou eigenlijk van deze finale vond.

Maar goed, morgen eten we paella en over 4 jaar halen we dan wel de wereldcup binnen. Ik en mijn vader geloven er in ieder geval heilig in!

Het zure is ook dat de goal pas helemaal op het einde van de wedstrijd viel, iedereen had de hoop al verschoven naar de penalty's omdat wij met een man minder speelden. Was de goal in het eerste kwartier gevallen was er nog zoveel tijd om terug te komen of ons voor te bereiden op het verlies.

De hoop bleef lang overeind, en met gegronde redenen. Maar toch was het geweldenaar Andres Iniesta die met een hard schot Stekelenburg toch op de knieën dwong. Ironisch, een speler die bij zijn club Barcelona veel kilometers maakt, enorm belangrijk is voor de Catalanen, maar nooit in de schijnwerpers staat. Tot de WK-finale van vandaag. Zelfs buiten Catalonië zullen de Spanjaarden hem gaan zien als een held, en eerlijk is eerlijk, het is lang een onderschatte voetballer geweest.

Ook na de wedstrijd was er niet veel om te rouwen, een vriend van me was al helemaal de weg kwijt en ging midden op de weg liggen. Ik heb hem met veel moeite van de weg gekregen en hem toch maar naar huis gebracht. Ik denk dat hij morgen weinig meer weet van vandaag, had ik toch ook maar nog een glas bier gepakt dan was het misschien minder hard aangekomen.

Bij m'n oom op z'n 40e verjaardag, waar we samen in een kring met z'n allen hebben staan huilen en een fles wodka hebben doorgegeven om de teleurstelling weg te drinken.

Ik was bij mijn opa en oma

Opa, oma, mams en ik: Hup Holland hup kutscheids etc.

0-1
Ik: Godverdomme
Mams: Nou!
Ik: sorry
Tot opa zijn mond opentrok.
Opa: *gecensureerd* ²
Ik:

En toen ging ik naar huis.
Ik:
Opa, oma en mams:

En we leefden nog lang en gelukkig

ik zag het al aankomen dat spanje won, op afgrijzen van anderen. desondanks niet verkeerd, 2e van de wereld. over 4 jaar weer een kans.

slechte wedstrijd trouwens, klote scheids, wss nog partijdig ook, maar ook slechte wissel toen kuijt eruit ging. rode kaart was onterecht. Allemaal foutjes die het verschil HADDEN kunnen maken.

moet er wel bij zeggen dat ik twijfelde aan de winst. Nederland speelde best goed dit keer, anders dan de baklappen van vorige keer. Toen was ik voor Korea

één groot feest. Tot aan het doelpunt, stemming sloeg om en was flink ziek van de nederlaag. Nu beetje afreageren op Fok! en MSN, en dan maar even slapen en morgen er maar het beste van maken.

Nooit meer een Engelse scheids

Ik heb in een café achter de Heineken Music Hall in Amsterdam gekeken. Daarvoor was ik even wezen kijken in het centrum van Amsterdam, maar dat was zo druk en aangezien ik gewoon morgen weer moet werken dacht ik, ik ga dichtbij huis kijken.

Begin van de wedstrijd zag ik het al eigenlijk helemaal niet meer zitten. Maar toch na het eerste kwartier ging het al de goede kant uit. Zodoende heb ik dus tot op de 93ste minuut echt in spanning gezeten. Constant kreeg Spanje kansen, kregen wij kansen. Maar een doelpunt bleef helaas uit.

Ook in de verlenging was het ongelofelijk spannend. Maar het doelpunt van Spanje deed het hem. Het was gedaan, ik was boos aangezien Spanje buitenspel stond en er niet gefloten werd. Maar goed ik had m`n bier opgedronken en was weer verder gegaan met de orde van de dag. Verdrietig dat het voorbij was voor Nederland, maar goed we zijn wel tweede geworden en dat hadden we van tevoren nooit kunnen dromen! Dus met gemengde gevoelens heb ik gereageerd op de uitslag.

Ik heb gezegd "tja, jammer", en ben weer verder gegaan met mijn leven. Het voetbal keek ik overigens alleen maar omdat we aan het barbecuen waren, en er toevallig een TV bij stond.

Het is maar een spelletje.

Ik was thuis, omdat ik mijn vrienden op het museumplein niet kon vinden, dus naar huis gefietst. Daar in spanning gezeten, en sinds we verloren hebben zit er een deuk in de overkapping van de verwarming, en baal ik gewoon keihard, kon wel janken...
Dat dus

Dit zegt genoeg:

Zo ging het er bij mij aan toe tijdens de wedstrijd. In het vierde plaatje werd het eindsignaal gefloten.

Ik was thuis.. samen met mn moeder de wedstrijd aan t kijken.. ik was na de 90 minuten even het balkon op gelopen voor een sigaret.. en heb vanaf t balkon het begin van de eerste verlenging gezien.. ben daarna naar binnen gegaan, en toen een aantal minuten in de tweede verlenging weer naar het balkon toe.. ik kon door het raam de wedstrijd gewoon volgen.. en stond dus op het balkon toen spanje de 0-1 maakte.. ongeloof.. ik dacht even van waarom fluit de scheids niet? aangezien het buitenspel leek. had vrij snel door dat het doelpunt telde.. toen ben ik helemaal naar buiten gegaan, en heb ik buiten onder het balkon gestaan, en terwijl ik frank snoeks nog vaag hoorde over hoeveel minuten er bij zouden komen heb ik daar toen met een corona en een sigaret het verlies al geaccepteerd.. weer een trauma erbij.. maar ik ben nog jong.. dus hopelijk komt er in mijn leven nog een WK finale langs. hopelijk..

Bij een twee teammaten thuis (tweeling). Sfeer was goed, totdat de verlenging begon. Het geloof daalde en jahoor, de goal viel. Het nodige gescheld vloog terecht door de kamer, want Webb had natuurlijk de vrij trap van Sneijder volledig verkeerd tot doeltrap beoordeeld. Kan het overingens nog steeds niet geloven. Dit was voorlopig de laatste kans.

Ik sta in de achtertuin met een sigaret en staar omhoog. De sterren tussen de wolken fonkelen vanavond zachter dan normaal. Het is doodstil. Hoe anders zou het zijn geweest als Robben die bal over het been van de keeper had getikt, als Heitinga die rode kaart niet had gehad, als die corner was toegekend door de scheidsrechter, als de grensrechter wel voor buitenspel had gevlagd, als, als, als? Dan zou de stilte van de avond opgeluisterd zijn door toeterende auto's, krijsende vuvuzela's, vuurwerk dat nog verborgen lag op de zolder na oud en nieuw en een euforie en verbondenheid die we sinds 1988 niet meer gekend hebben. Nu gaat iedereen teleurgesteld naar huis, want blijdschap kun je delen, maar verlies verwerk je altijd alleen. Even bedenk ik me hoe ongelooflijk het is dat elf man die achter een bal aanrennen zoveel emoties kunnen oproepen, maar dan beginnen de druppels te vallen uit de paar wolken die overdrijven, alsof zelfs het weer treurt over het verlies van Oranje, en zie ik weer de grootsheid van wat onze jongens hebben gedaan. Ik voel het verkoelende water en ergens in de verte hoor ik toch nog een eenzame vuvuzela. Morgen. Morgen zal alles alweer grotendeels verwerkt zijn en zal Nederland haar normale ritme weer oppakken, maar voor nu koester ik mijn teleurstelling. Het was een geweldig WK.

[ Bericht 0% gewijzigd door Xessive op 12-07-2010 01:01:39 ]

We waren met wat vrienden bij iemand achter in de tuin het WK aan het kijken. Toen die goal van Spanje echter werd gemaakt en de tijd voorbij was, gingen alle vuvuzela's de kachel in en werd ie goed aangestoken!

Ik was thuis en gooide mijn tv door het raam.

Ik heb de huilende Belg uit Sint-Niklaas die naast mij stond een schouderklopje gegeven.

quote:

Op maandag 12 juli 2010 00:12 schreef TheRabbitEars het volgende:
Ik was thuis samen met het gezin aan het kijken. Hoewel het voetbal mijn moeder en mijn zusje weinig kan schelen (laatstgenoemde zat zelfs alleen maar onder de wedstrijd door met haar mobiel te spelen, de schaamteloze!), zaten mijn vader en ik wel gespannen voor de TV. Juist voor hem hoopte ik eigenlijk dat we zouden winnen, gezien hij ook nog eens '74 en '78 heeft meegemaakt, en omdat hij een ontzettende voetbalfanaat is. Ikzelf ben dat niet heel erg.

Toen het doelpunt van Spanje gemaakt werd, was het eigenlijk al beslist natuurlijk. Wij speelden maar met 10 man en dan een gelijkmaker scoren is moeilijk, helemaal tegen Spanje. Sowieso was het belachelijk dat dat doelpunt goedgekeurd werd, maar goed, de grensrechter dacht daar anders over. Die vijf minuten die na de goal volgde was het bij ons muisstil; niet alleen in de huiskamer, maar in de gehele buurt. Ik durf te wedden dat iedereen nog gespannen afwachtte op dat ene wonderlijke schot. Dat deze niet gekomen was, besefte wij ons pas goed toen het eindsignaal werd gegeven. De stilte werd doorbroken door mijn lichtvloekende vader die naar buiten stapte met een peuk in zijn mond. Mijn zusje bleef doorkloten op haar mobiel, mijn moeder stond snel op om haar eigen dingetje te doen, en ik keek naar het team dat inmiddels onder luid gejuich in extase waren geraakt..

Heel verdrietig ben ik er zelf niet om; de eerste 90 minuten wisten de jongens van Oranje zich toch mooi te verdedigen tegen het almachtige Spanje, en daarbij: we zijn al heel ver gekomen. Toch is het wel jammer voor mijn vader, ik had het hem zeker wel gegund als Nederland nu wereldkampioen zou zijn. Ikzelf ben uiteindelijk gewoon rustig naar boven gegaan, om te kijken wat de rest van Nederland (en het buitenland) nou eigenlijk van deze finale vond.

Maar goed, morgen eten we paella en over 4 jaar halen we dan wel de wereldcup binnen. Ik en mijn vader geloven er in ieder geval heilig in!

Ja dat he. Mijn vader was helemaal ziek van het WK van '74. Nu is hij dood en had ik zo graag gewild dat dit team zou winnen.Maar een hele mooie 2e plaats is gehaald (met 10 man tegen 11); ik ben trots op Oranje.

Heb de wedstrijd gevolgd tezamen met half uitgelopen Eindhoven bij een enorm scherm. Maar alleen mijn beste vrienden konden mij troosten na dit verlies. In de druilende regen huilde ik traanloos om een oorlog van kaarten binnen een sport waar ik eigenlijk helemaal niet van hou.

Daarna heb ik een biertje geat door een vuvuzela en deze oranje vuvuzela daarna compleet aan gort geslagen

Ik was bij mijn vriend thuis en heb mijn energie na de wedstrijd dus maar op hem gebotvierd. Hoe precies, dat mogen jullie zelf invullen, maar er kwam veel passie bij kijken, haha

EDIT: alleen inzendingen.

[ Bericht 98% gewijzigd door Greys op 12-07-2010 09:52:51 ]

Bij mijn vriendin thuis met mijn ouders en schoonma, een oranje kamer en natuurlijk een hoop gezelligheid.

Na de eerste kans van Robben was het eigenlijk al duidelijk, dit soort kansen krijgen we niet meer.
Toen de vrije trap van Wesley, wat daarna een corner had moeten zijn, ging het gezelligheid naar stilte. De hele buurt was stil, en na de wedstrijd ineens een hoop vuurwerk en toen kwam ik er achter dat dit echt de kans was om wereldkampioen te worden.

Ach de beste wint, en deze keer waren wij het niet

Nadat ik terugkwam van het pissen tijdens het korte tijdsbestek dat er is tussen het laatste fluitsignaal en het begin van de verlenging, stonden er wat dames in de inmiddels welbekende Bavariajurkjes voor me die de desbetreffende jurk prima konden hebben op de plek waar ik de laatste tijd de wedstrijden van Oranje bekeek. De Korenmarkt in Arnhem.

Een van de meisjes werd uitgeroepen tot 'meisje dat geluk zou moeten brengen'. Hierop raakten we wat aan de praat (alles voor de wereldtitel) en bleek ze zowaar nog dommer te zijn dan je zou vermoeden wanneer iemand het jurkje van zo'n smerig biermerk draagt.
Hoogtepunten waren onder meer: 'verlengen is toch tot 23:00', 'hoe lang duren die strafschoppen dan' en nadat ik voor de gein zei dat je bij 5 keer buitenspel geel hoort te krijgen na de zoveelste buitenspelval waar David Villa intrapte 'Ja, waarom doet die scheidsrechter' dat niet.

Na de goal van Iniesta, tevens het bewijs dat ik zojuist de slechtste talisman ooit was tegen gekomen, had ik er uiteraard flink de pest in en op het moment dat het fluitsignaal klonk dacht ik dat het niet erger kon dan zojuist een WK Finale te hebben verloren. Uiteraard liet ze blijken dat haar eerdere opmerkingen niet helemaal op zichzelf stonden. Immers, waar heel het plein uit pure woede z'n laatste bier begon te gooien richting man die al deze ellende over ons heeft afgeroepen (Andres Iniesta), weet zij nog doodleuk te melden 'dat lang haar Torres beter stond'.

Waarop ik besloot dat als Nederland niet zou scoren die avond, ik dat ook niet kon maken tegenover Gio & co en al helemaal niet met het meisje dat van een volle Korenmarkt het minst van voetbal wist.

Ik werd ruim een uur voordat de wedstrijd begon opgehaald door mijn beste vriend in een levensgevaarlijke suzuki alto! Hij zou eerst met zijn vrouw en kind een weekendje weg gaan, maar door omstandigheden ging dat niet door.

Gelukkig voor mij en voor mijn beste vriend, want ik was toen van plan het hier in Amersfoort op de Hof te gaan kijken, maar dat massale is niet voor mij weggelegd en hij had daarop de camping geen gelegenheid gehad om het te kijken. Ik kijk liever lekker rustig TV bij goede vrienden thuis.

Verbaasd over het aantal gele kaarten en dat het bier zo hard ging hebben wij tot aan de laatste seconde met hoop en geloof de wedstrijd bekeken, al geef ik toe dat wij na de 1-0 voorsprong van Spanje wij het wel eventjes "spaans benauwd" kregen.

Het humeur hing tussen trots en teleurgesteld in. Trots op het feit dat we zover zijn gekomen, maar teleurgesteld niet het hoogsthaalbare gehaald te hebben. Na een paar biertjes ben ik weer thuis afgezet en ben daar nog even doorgegaan... heb deze post in dit topic geplaatst en ga toch ook gewoon weer verder met het leven.

In het pittoreske Assen, bevond me in m'n kroeg waar ik alle wedstrijden (ja alle wedstrijden van het Wk, dus niet alleen van Holland..) heb gezien. In een oranje heidie jurkje (Bavariajurkjes begin ik niet aan, dat bier is niet te zuipen en samen met vrienden, kennissen en barmannen hebben we de longen uit ons lijf geschreeuwd, al paraat om 14:00 's middags en met volle moed gingen we de wedstrijd in.. Zenuwen ten top, trillende handjes en gemorste biertjes. Er zijn heel wat sigaretten gesneuveld en fietsen in de vaart beland. Goede hoop op penalty's die ik zou doorbrengen buiten, in een hoekje, zo riep ik vorige week ergens al, penalty's zijn niet m'n sterkste kant.. Uiteindelijk heb ik heel wat traantjes gelaten om de oh zo foute buitenspel goal van Spanje.. Moesten ze nou echt zo winnen? Hoe dan ook.. Ze verdienen het net zo hard als ons Nederland. We hebben geknokt and so did they! Spanje, felicitado. Eindelijk in bed nu, straks heerlijk op vakantie en het laatste restje verdriet er uithuilen ondanks het feit dat we toch maar even 2e van de wereld zijn geworden! Kreta kleurt straks oranje net als de rest van de wereld! For now, back to reality na een zenuwslopende wedstrijd.. Ik ben trots op onze jongens!

Hoe dan ook zal ik in het vervolg de persoon die naast me staat te juichen voor Spanje in het vervolg wat harder aanpakken.. Lef had ze wel in ons afgeladen Holland House de Boer!

Oh en Jordan (mijn hondje) sorry voor het geschreeuw toen ik thuiskwam makker! Het was echt de schuld van Webb!

[ Bericht 3% gewijzigd door Rockabella op 12-07-2010 02:30:02 ]