De kunst van het loslaten van je ex #116

quote:

Op woensdag 16 juni 2010 19:51 schreef goofy_goober het volgende:
Het staat notabene uitgebreid(er) beschreven op deze pagina.

Ja, sorry. Wist het ook wel achteraf want lees wel mee maar zag de reactie bedacht het me even niet.

Overigens heb ik een beetje hetzelfde. Vorige week 3x in 1 week gezien waarvan we 2x zelf hadden afgesproken er geen andere mensen bij waren. De 3e keer was in de stad met heel veel andere mensen en bier op, juist dat trok ik allemaal wat minder. Geen of vrijwel geen contact is denk ik beter maar of ik dat ook kan en wil tjah..

Als je maar zorgt dat je genoeg andere dingen te doen hebt, dan is het een stuk makkelijker.

Ja, opzich heb je daar wel een punt maar dan nog is het wel met enkele ups en downs. Heb genoeg vrienden, een goed sociaal leven, enkele hobby's en noem het maar op maar toch is dat doordeweeks s'avonds wel is saai...Ik moet het wegzetten dat dat spelletjes doen er niet meer in zal zitten en een stukje wandelen ook niet

Ja, die downs verhelp je niet zomaar. Maar daarom moet je zorgen dat je ook genoeg te doen hebt als je alleen bent. Doe eens iets wat je normaal niet doet. Voor de verandering eens vroeg naar bed ofzo.

Invictus, je probleem is begrijpelijk. Mensen zijn gewend aan routine, en als dat deel van je leven ineens verdwijnt dan is het moeilijk om dat zomaar te vergeten. Toch raad ik je aan om voor dat soort momenten dat je alleen bent een nieuwe 'praatpaal' te zoeken om te voorkomen dat je terugvalt op je ex. Juist voor dat soort momenten moet je iemand hebben om je hart bij te luchten en niet weer het contact op te zoeken. Krabbel eens een leuke vage kennis op hyves, start weer eens een gesprek op met een oude vriendin etc.

Zelf ben ik ook zo begonnen. Ik begon met een leuke krabbel aan een meisje dat ik op de hockeyclub tegen kwam omdat ik niks te doen had. Inmiddels praat ze haast elke dag tegen me (anderhalve maand later), en heb ik een leuke vriendin van haar leren kennen met potentie. Ookal klinkt dit vaag en onnatuurlijk, het scheelt zoveel pijn en moeilijke momenten. Als het lukt dan schiet je zelfvertrouwen trouwens ook weer omhoog.

quote:

Op donderdag 17 juni 2010 17:58 schreef Tegan het volgende:
Jezus, mijn ex is echt een mongool. Ik smste hem gisteren dat ik heb wel mis omdat hij zo lang weg is. Smst hij net dat zijn telefoon zo goed als dood is en dat ik dus niets meer van hem hoor tot hij terug is. En verder niets.

Je smst je ex dat je hem mist? Dat is natuurlijk niet zo slim.
Of wil je weer een relatie hebben?

quote:

Op donderdag 17 juni 2010 17:58 schreef Tegan het volgende:
Jezus, mijn ex is echt een mongool. Ik smste hem gisteren dat ik heb wel mis omdat hij zo lang weg is. Smst hij net dat zijn telefoon zo goed als dood is en dat ik dus niets meer van hem hoor tot hij terug is. En verder niets.

Een verkapt "Ik wil je uit mijn hoofd zetten en momenteel niks met je te maken hebben"-sms naar mijn idee. Kan hem ook niet erg ongelijk geven omdat hij denk ik ook wat afstand wil creëren. Blijkbaar is het wel duidelijk dat hij jou niet mist omdat hij het expliciet weg laat of dat hij het te moeilijk vind om het terug te zeggen en dat hij je eigenlijk niet WIL missen. Dus hij is in ieder geval hard aan het proberen om van je los te raken.

(Tenzij natuurlijk zijn telefoon ECHT stuk is en hij veel moeite heeft moeten doen om je dit toch nog te laten weten)

Maar goed, het tussen haakjes lijkt mij vrij onwaarschijnlijk.

Meid, kies nou toch alsjeblieft voor jezelf en doe wat het beste is, en dat is loslaten. Zoals het op mij over komt hang je nog zo ontzettend veel aan die jongen.

(sorrie als ik hard overkom maar bedoel het echt goed... )

Vraag me af of ik me hier wel of niet moet melden.

Ik heb het dinsdag na meer dan 3 jaar relatie uitgemaakt. We hadden vaker wat ruzie en dan werd er gepraat over wat ons (een beetje) dwarszat. De enige conclusie was dan "dat er aan gewerkt" moest worden, maar niet concreet hoe we dat gingen doen. Het gevolg was dat alles weer op de oude manier verder ging. Zij zegt ook dat zij soms het idee heeft dat ik meer energie in de relatie steek, maar dat ze niet goed kan plaatsen hoe dat kan. Ikzelf heb dat gevoel overigens niet echt, misschien dat we anders tegen de term "energie" aankijken.

Zij is veel impulsiever en extroverter dan ik, ik ben introvert en niet zozeer impulsief. Zij mist wat impulsiviteit bij mij.

Afgelopen dinsdag (ik heb er al vaker over nagedacht) knapte er iets bij mij. Het kon en kan op deze manier niet verder. Sindsdien ben ik een wandelend wrak eigenlijk.

Ik heb haar wel te kennen gegeven dat mijn deur niet volledig gesloten is. Maar dat ie wel gesloten wordt als het op de oude manier verder zou gaan. Wil die deur verder open gaan, zullen er structureel dingen moeten veranderen. Beter communiceren, luisteren en er moet beter gekeken worden naar een aantal eigenaardigheden.

Doe ik er slecht aan om te deur open te houden? Is het slecht dat ik het nog een kans wil geven? Of zijn de verschillen in introvert/extravert onoverkombaar? Wanneer zijn verschillen in een relatie onoverkombaar? Of althans, wanneer heeft het geen zin meer om er aan te werken omdat je te veel verschilt?

quote:

Op donderdag 17 juni 2010 20:33 schreef Maharbal het volgende:
Vraag me af of ik me hier wel of niet moet melden.

Melden mag altijd

quote:

Op donderdag 17 juni 2010 20:33 schreef Maharbal het volgende:
Doe ik er slecht aan om te deur open te houden? Is het slecht dat ik het nog een kans wil geven? Of zijn de verschillen in introvert/extravert onoverkombaar? Wanneer zijn verschillen in een relatie onoverkombaar? Of althans, wanneer heeft het geen zin meer om er aan te werken omdat je te veel verschilt?

De deur open houden is niet bij voorbaat slecht en je moet bij jezelf te rade gaan wat precies je motief is om die deur open te houden. Als het is omdat je niet graag alleen wilt zijn of als het vooral op jezelf betrekking heeft zul je je af moeten vragen of het dan wel eerlijk is. Mocht je nog veel om haar geven en nog wel een toekomst samen kunnen zien dan lijkt het mij geen slecht idee om te proberen er samen uit te komen.

introvert/extrovert durf ik weinig over te zeggen maar het schijnt juist dat tegenpolen zo ontzettend aantrekken omdat het elkaar in balans houd, dus opzich hoeft dit geen probleem te vormen maar het kan zeker een bron van ergernissen vormen. Dus let wel op die valkuil!

Wanneer verschillen onoverkoombaar zijn lijkt mij dat wanneer je levensdoelen ver uiteen liggen en als jij haar, of zij jou, niet voldoende mogelijkheid geeft hier een eigen invulling in te geven. Het is niet zo zwart wit en er valt in de praktijk moeilijk de vinger op te leggen. Maar bedenk je wel dat als jullie samen er toch voor willen knokken dat dit nog echt niet het einde van de relatie hoeft te zijn. Vooral als jullie dit bijvoorbeeld succesvol achter jullie laten, moet je kijken hoeveel energie je er dan uit kunt putten dat jullie samen een grote hindernis hebben overwonnen en dat jullie band daardoor nog sterker zal worden.

Het is maar net van welke kant je het verhaal wilt bekijken dus trek niet te snel voorbarige conclusies. Wel moet je je afvragen of je gelukkig bent en of je dit kunt blijven zijn SAMEN met je partner.

quote:

Op woensdag 16 juni 2010 19:41 schreef Tegan het volgende:

[..]

Of ik wel zo door kan gaan als vrienden terwijl ik toch dingen mis die ik niet ga krijgen. En of ik dan beter alle contact kan verbreken.

Ik denk dat je in ieder geval contact zal blijven houden. Je hebt rationeel de wijsheid van het verbreken al, maar je hebt ook een hele sterke emotionele weerzin die je maar niet lijkt te overwinnen.

Wat je ook kiest, ik hoop dat het je blijvend geluk zal brengen.

quote:

Op donderdag 17 juni 2010 21:04 schreef Lallend het volgende:

[..]

Melden mag altijd
[..]

De deur open houden is niet bij voorbaat slecht en je moet bij jezelf te rade gaan wat precies je motief is om die deur open te houden. Als het is omdat je niet graag alleen wilt zijn of als het vooral op jezelf betrekking heeft zul je je af moeten vragen of het dan wel eerlijk is. Mocht je nog veel om haar geven en nog wel een toekomst samen kunnen zien dan lijkt het mij geen slecht idee om te proberen er samen uit te komen.

introvert/extrovert durf ik weinig over te zeggen maar het schijnt juist dat tegenpolen zo ontzettend aantrekken omdat het elkaar in balans houd, dus opzich hoeft dit geen probleem te vormen maar het kan zeker een bron van ergernissen vormen. Dus let wel op die valkuil!

Wanneer verschillen onoverkoombaar zijn lijkt mij dat wanneer je levensdoelen ver uiteen liggen en als jij haar, of zij jou, niet voldoende mogelijkheid geeft hier een eigen invulling in te geven. Het is niet zo zwart wit en er valt in de praktijk moeilijk de vinger op te leggen. Maar bedenk je wel dat als jullie samen er toch voor willen knokken dat dit nog echt niet het einde van de relatie hoeft te zijn. Vooral als jullie dit bijvoorbeeld succesvol achter jullie laten, moet je kijken hoeveel energie je er dan uit kunt putten dat jullie samen een grote hindernis hebben overwonnen en dat jullie band daardoor nog sterker zal worden.

Het is maar net van welke kant je het verhaal wilt bekijken dus trek niet te snel voorbarige conclusies. Wel moet je je afvragen of je gelukkig bent en of je dit kunt blijven zijn SAMEN met je partner.

Net een redelijk lang gesprek met haar gehad aan de telefoon. Beiden waren we begrijpend naar elkaar toe. Zij heeft te kennen gegeven dat zij op dit moment er geen vertrouwen meer in heeft dat we er nog uit kunnen komen. De irritaties zitten bij haar zo diep geworteld op dit moment (het is ook vers), dat er maar iets hoeft te gebeuren (wat ongetwijfeld gaat gebeuren als je samen langzaam dingen verbetert)...en ze weer pissed is.

Normaal is ze onduidelijk, maar nu heeft ze me dus eindelijk te kennen gegeven dat ze op dit moment geen energie heeft om er in te steken. Ze sluit niet uit dat ze die energie misschien nog wel kan krijgen, maar dat weet ze niet. Ze twijfelt erg.
"Je hoeft niet eeuwenlang op me te wachten, de wil/energie/vertrouwen kan binnen een week terugkomen, binnen een maand, binnen een jaar of helemaal niet".

Ik heb mijn "duidelijkheid", en het doet pijn. Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan.

quote:

Op donderdag 17 juni 2010 22:28 schreef Tegan het volgende:

[..]

Wat een lieve post. Thanks .

Ik wilde eigenlijk zeggen dat ik mezelf niet zo in dit topic vind passen meer. Ik weet nog steeds niet hoe het gaat lopen, maar hier posten helpt niet ofzo. Ik kom nog wel af en toe een update geven. Maar misschien toch een ander topic vinden voor mijn probleem.

Tja ik raad je aan om gewoon je eigen topic te openen en wat dingen te quoten die je in deze thread ook gezegd hebt. Hopelijk krijg je daar meer input over hoe en wat. Succes en sterkte sowieso toegewenst!

Aan zijn reacties te zien (volgens jou dan) heeft hij ook niet veel sjoege om steeds geconfronteerd te worden met een ex die het allemaal niet kan loslaten...

Ja, maar het is wel duidelijk dat jij nog steeds hoopt op verzoening, terwijl hij zich heeft gespitst op vriendschap. En dat frustreert jou. Dat gaat natuurlijk niet werken zo, he? Daarmee forceer je de boel alleen maar. Tuurlijk zullen jullie genoeg leuke momenten hebben, maar ja, daar lezen we hier niks over. Ik baseer mijn mening op jou posts in dit topic.

quote:

Op vrijdag 18 juni 2010 01:14 schreef goofy_goober het volgende:
Ja, maar het is wel duidelijk dat jij nog steeds hoopt op verzoening, terwijl hij zich heeft gespitst op vriendschap. En dat frustreert jou. Dat gaat natuurlijk niet werken zo, he? Daarmee forceer je de boel alleen maar. Tuurlijk zullen jullie genoeg leuke momenten hebben, maar ja, daar lezen we hier niks over. Ik baseer mijn mening op jou posts in dit topic.

hehe... op dit moment is dat een beetje mijn situatie... ik moet niet hopen maar de ups zijn goed terwijl de donws erg veel neigen naar die verzoening.waarom is er niet zo'n simpele knop?

Hmm ik heb nu na een maand sinds het uit is vanavond weer een date..
Ik ben eigenlijk niet toe aan een relatie, maar vind de aandacht leuk, en het is wel een leuk meisje.
Ik zie 'r alleen nu al tegenop om haar straks wss te moeten vertellen dat ik niet verder met haar wil,
als 't vanavond leuk wordt.
Daarbij denk ik sinds ik dit meisje ontmoet hebt weer meer aan m'n ex. Hoort dat erbij als je een nieuw meisje ontmoet?

Een maand om je ex te vergeten is ook wel erg kort.

quote:

Op vrijdag 18 juni 2010 16:35 schreef goofy_goober het volgende:
Een maand om je ex te vergeten is ook wel erg kort.

Dit dus, maar een rebound zal opzich ook wel lekker kunnen zijn denk ik dan
Helaas moet ik het zonder stellen maar kan er eigenlijk ook niet heel erg mee zitten.

Ik heb ondertussen nog 'wat' met 2 jongens gehad nadat het uit is gegaan.
Uiteindelijk vond ik het gewoon leuk voor de aandacht en zodra het serieuzer werd kapte ik alles af.

Gisteren had ik mijn ex even ge-smst om hem te feliciteren. Even wat heen en weer ge-smst en er kwamen weer allemaal gevoelens bij mij omhoog.
Wanneer ben je over je ex heen? Als je hem niet meer mist? Als je geen gevoelens meer voor hem hebt?
Er lijkt geen einde aan te komen..