PDD [Autisme, Asperger, PDD-NOS] part 61: Regen

quote:

Op dinsdag 1 juni 2010 23:44 schreef Stupendous76 het volgende:

[..]

Verder, niet om je iets aan te willen praten: mensen zijn niet in jou geïnteresseerd. Ook niet in mij. Wel in henzelf.
_{(Gechargeerd natuurlijk, mensen zijn tot op zekere hoogte wel geïnteresseerd in anderen, maar wel in een beperkte kring, meestal vrienden en familie. En dan nog, heel veel is maar uiterlijk.)}

Oh ja, TVP.

Ik ben zeer zeker wel geinteresseerd Mensen die ik mag kan ik ook moeilijk loslaten, in die zin dat ik mij vaak druk maak om anderen. True, het is een ander soort interesse dan die ik bij mijn vriend heb, maar ik ben zelden in grotere mate geinteresseerd
Ehm.. En interesse in mijzelf heb ik niet.. Niet echt,,

quote:

Op dinsdag 1 juni 2010 19:00 schreef tijnbrein het volgende:

[..]


Komende dagen wordt het weer mooi weer. Dus dat is iig al een goed vooruitzicht.

oh mijn god wat een dag... Ik ben weer héél goed bezig geweest De politie trots, ikke trots, papa trots.. maar ik moet het nog verwerken, afsluiten en ben een klein beetje van slag nog..
Ik ga het proberen van mij af te schrijven en te omschrijven wat er gebeurd is.

Zoals sommige van jullie weten, heb ik iets met de hulpdiensten en ongevallen/calimiteiten.
Ben er ook mee opgegroeid. Ik ben ook nieuwschierig maar ook iemand die graag helpt waar en als dat nodig is. Soms zie je ook wel eens een ongeluk gebeuren, dan ben je als eerste ter plaatse en dan ga ik ook helpen.
Als het een hele grote calimiteit is of er is heel veel spoed en ernst dan krijg ik een hele zware adrenaline stoot en verander ik in "SuperAuti" .. dan gaat er echt een knop om en gaan alle zintuigen nog meer open staan en gaat alles 3 keer sneller vol op de autopiloot.. niet meer vloeiend als een film maar in snapshots.. synapses.. zo beleef ik het nu ook terug.. in flitsen..

Dit is wat er gebeurde;

Ik zat thuis en ik hoorde een sirene, die kwam dichterbij.. en stopte bij mij om de hoek.
Er gebeuren wel eens ongelukken bij mij in de buurt, maar ik had geen klap gehoord. Er wonen ook veel oude mensen bij mij in de buurt en er zijn de laatste tijd veel oudjes die overlijden of die een beroerte/hartaanval krijgen etc..
Maar ik ging dus rustig naar buiten om te kijken wat er precies aan de hand was en om wie het zou gaan.

Ik loop rustig in de poort en ik zie 2 buurvrouwen bij een flatwoning, benedenverdieping, door het raam naar binnen kijken..
Ik loop de poort uit en zie 1 politieauto staan, de deur van het portiek van de flat open staan en ik hoor inene hard GEBONK!! .. En toen was het FLITS!! Het volgende alles binnen 2 of 3 seconde;

Ik kreeg in 1 keer door "ze zijn de deur aan het intrappen, slachtoffer!! SPOED!!" Ik ging rennen en binnen 2 tellen ren ik die portiek binnen.. FLITS; 1 Agente bij portiekdeur met porto, 1 jonge agent die met man en macht tegen die deur aan staat te trappen.. Hij kijkt mij met een haast al uitgeputte blik aan, ik kom binnengerend en zeg "moet ik ff helpen man?!!?" en nog voordat ik de zin af had was de eerste powerkick van SuperAuti zijn rechter Heipaal al tegen de deur aan gebotst.. KRAK!!.. nog één!!
GVD.. kutdeur JONG!!! En toen gewoon VOL!!! trap ik gewoon helemaal dwars door die deur heen jong!!
Halve deur eruit!! Zat nog ff vast mijn voet maar ze konden naar binnen!!!

Ondertussen ging ik een bloempot verschuiven voor als de brancard erdoor moest en toen zag ik dat de portiekdeur al weer dicht was en ik hoorde de ambu aankomen.. Dus ik ging de deur openhouden.. Ambu broeder vroeg om een update, ik zeg ik heb alleen de deur ingetrapt..ze zijn binnen..
En toen kwam de agente naar buiten met de mededeling dat er geen spoed meer was.. het was al gebeurd. Mevrouw is waarschijnlijk gisteren al overleden.. ... dat was een domper op de adrenaline rush.

Voor de rest is alles correct afgehandeld, ben ik er nog even bij gebleven om menselijk en sociaal te zijn,
ze had geen familie meer ofzo en is "gevonden" door een kennis, die dus de politie had gebeld. Deze man moest dus wachten om gegevens te noteren terwijl de politie binnen bezig was. En andere omstanders waren ook al vertrokken en die man stond daar helemaal alleen, en ik moest ook nog ff bijkomen van alles en wist niet of de politie mij nog nodig had dus heb ik hem nog even "bijgestaan" voor zover ik dat kan doen. Het werd wel gewaardeerd, en de politie heeft mij 2 x bedankt voor het intrappen van de deur.
De agente nog haast verontschuldigend uitleggen dat ze wel kan trappen maar met haar gewicht niets uithaald tegen zo'n deur enzo.. Ik zeg.. das geen probleem.

Goed.. het heeft even heel de dagplanning in de war geschopt en het was weer een ervaring...
De beelden, het geluid.. die kop van die agent.. die trappen tegen die deur.. dat gekraak en gebonk.
Mijn voet dwars door die deur heen, agent die de rest eruit trapt zodat mijn voet weer makkelijk vrijkwam..
etc. zal het nooit vergeten. En het interessante qua ASS en beelddenken en alles is dat ik dit nu niet als film kan terugbeleven.. althans.. niet helemaal.. Door de adrenaline en dat alles NOG sneller ging dan normaal zit ik zeg maar met "still images" er ontbreken heel wat frames in het "filmpje"

Maar poeh.. 2.5 uur later is het adrenaline niveau pas weer gedaald..
Door dit te schrijven ben ik nu ook rustiger en kan ik het beter verwerken.

De sporen staan nog op mijn schoen


Taekwondo JONG!!

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 12:52 schreef Autidude het volgende:

*Auti trapt hard kont*

FUCK! Auti! Held!
BAM! en hij is binnen

heb ik ook ja, zo'n moment van *klik* en robuust kan de hele wereld aan, sneller dan zn eigen schaduw

rest nu nog een eerbiedige witregel.
<witregel>

</witregel>

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 13:35 schreef robuust89 het volgende:

FUCK! Auti! Held!
BAM! en hij is binnen

heb ik ook ja, zo'n moment van *klik* en robuust kan de hele wereld aan, sneller dan zn eigen schaduw

rest nu nog een eerbiedige witregel.
<witregel>

</witregel>

Het ging automatisch, ik kick er wel op.. dat wel, maar het gaat vol automatisch. Alleen het afhandelen en verwerken ben ik dan ff lang mee bezig of heb ik moeite mee. Het geeft ook heel veel gevoelens, niet alleen zijn anderen trots op mij, maar ik ben zelf ook weer trots op mezelf omdat ik in zo'n situatie dus echt gewoon perfect reageer en helemaal in op ga.. Die adrenaline kick en de rush en alles in zo'n moment is zo extreem heftig.. Daarom zijn er ook altijd dingen als "de- briefing" enzo, dat heb ik zojuist ook gedaan..
Een "raport" opgesteld.

Daarnaast zorgt adrenaline ook gewoon voor superpowers.. extra kracht, snelheid, reflexen, waarneming etc. Het toppunt van het menselijk brein overclocken. Alleen dan weer terugswitchen, en alles verwerken wat er in dat superhectische moment allemaal is gebeurd.. daar ben ik lang mee bezig.
Ín dit geval is het ook weer zo'n naar of raar gemixed kutgevoel en kwam de switch erg snel..
Je zit in een rush levensreddend te handelen, gecontroleerde paniek, SPOED!! SPOED!! SPOED!!
en dan nog geen 30 seconde later is het duidelijk dat de hulp te laat is.
En er gebeurd een hoop tijdens zoiets..

Ik ben de rest van de dag nog wel "van de kaart" maar ik ben wel trots op mezelf en blij dat ik weer eens een echte super goede positieve kant heb kunnen laten zien en gedaan heb. Want een hele hoop mensen die blijven ook alleen maar kijken of weten niet wat ze moeten doen, maar als de nood hoog is dan verander ik altijd in "SuperAuti" en dan regel ik het wel ff.. En vandaag was weer zo'n dag!

En toch... zou ik je adviseren om de volgende keer eerst die vraag af te maken "Moet ik even helpen?" en te wachten op een "Ja is goed". Voor hetzelfde geld grijpen ze je in je kraag omdat ze denken dat je een of andere malloot bent. Je kan je niet zomaar met politietaken/hulpverleningstaken bemoeien, ook al bedoel je het nog zo goed... Als er iets mis gaat, en de deur bijvoorbeeld om je been zit en omvalt waardoor jij je been breekt, wat dan? Wie is er dan verantwoordelijk? En wat als jij zonder het antwoord af te wachten al een trap geeft en zij zeggen "Nee, dat mag niet"...
Begrijp me niet verkeerd, ik vind het super dapper van je, maar of het nou echt verstandig is om zó impulsief te handelen als de professionals er al zijn... Die paar seconden waarin je de vraag afmaakt en wacht op het antwoord maken ook niet meer uit.

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 14:35 schreef Pandora73 het volgende:
En toch... zou ik je adviseren om de volgende keer eerst die vraag af te maken "Moet ik even helpen?" en te wachten op een "Ja is goed". Voor hetzelfde geld grijpen ze je in je kraag omdat ze denken dat je een of andere malloot bent. Je kan je niet zomaar met politietaken/hulpverleningstaken bemoeien, ook al bedoel je het nog zo goed... Als er iets mis gaat, en de deur bijvoorbeeld om je been zit en omvalt waardoor jij je been breekt, wat dan? Wie is er dan verantwoordelijk? En wat als jij zonder het antwoord af te wachten al een trap geeft en zij zeggen "Nee, dat mag niet"...
Begrijp me niet verkeerd, ik vind het super dapper van je, maar of het nou echt verstandig is om zó impulsief te handelen als de professionals er al zijn... Die paar seconden waarin je de vraag afmaakt en wacht op het antwoord maken ook niet meer uit.

Ik snap je reactie. Maar jij kent mij niet . Daarnaast kennen de regionale hulpdiensten mij wel, er zijn wel nieuwe bij gekomen.. maar ik had toevallig ook de juiste outfit aan om in 1 keer al als "bevoegd" geacht te worden..

De hulpdiensten en calimiteiten is niet alleen of zomaar een obsessie.. ik ben er mee opgegroeid. Mijn vader is 30 jaar beroepsbrandweerman geweest, hoofdbrandwacht (3 strepen), wou zelf niet verder dan dat,
verder wel als specialist chauffeur en ademlucht etc etc..
Het mag vanzelfsprekend zijn dat ik zelf afgekeurd ben voor de hulpdiensten.. Maar dat wil nog niet zeggen dat ik er geen verstand van heb

Ik ben niet dom, ik heb geen officeel EHBO want ik heb geen AED cursus etc. Maar die dingen zijn gemaakt om door iedereen te kunnen bedienen en als je een beetje koppie koppie bent dan lukt dat ook nog wel.. Al zal ik die verantwoordelijk zelf niet snel nemen.. alleen als niemand anders wat doet. En mits er zo'n ding aanwezig is.. Maar als die er is.. dan is er ook wel een bevoegd BHV'er of iets dergelijks... Het ligt puur aan de situatie.

Het zit in de familie, ik heb kennis van zaken uit goede bronnen. Mijn Pa, mijn broer (ex-CLS) en de nodige
theoriestoffen en enkele praktijk ervaringen.

In dit geval heb ik dus ook correct gehandeld.. het ging snel ja.. maar wel hyperfocus op zijn extreemst. Ik ben ook niet voor niets tot 2 x toe bedankt.. Het was allemaal heel helder en duidelijk, de vrouwelijke agent kon niets anders doen dan "toekijken" en portofoon verkeer doen, en dat jonge binkie deed heel erg goed zijn best maar had het écht niet in zijn eentje gered.. en er was haast. Het was echt super duidelijk allemaal.
Ik doe niet zomaar wat.. echt niet.

Als het niet helemaal duidelijk is dan neem ik ook een afwachtende houding aan.. in dit geval was het overduidelijk maar dan ook écht duidelijk dat er SPOED!!! was en assistentie.. En dan heb je aan mij een goeie.. alleen ben ik daarna zelf helemaal van de kaart.. Ik zou vandaag naar een auto gaan kijken en nog wat dingetjes doen.. maar ik zit ff vast .. vast in een moment.

Sterkte dan maar auti... Hopelijk kom je snel weer in je normale doen.

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 15:19 schreef Pandora73 het volgende:
Sterkte dan maar auti... Hopelijk kom je snel weer in je normale doen.

Oh, ik red het wel..het is gewoon even pauze nemen.. Heel toevallig, Woensdag Rustdag
Ik doe mijn dingetjes.. praat er over, schrijf er over.. en dan kan het het register in.
Het is igg een tijd geleden dat ik zo trots op mijzelf ben geweest.. en dat ik voor de zoveelste keer
echt een cameraploeg bij me had willen hebben. Het was niet te filmen..

Achteraf kan je nog zoveel dingen bedenken en zelfs nog zieke humor ook.. kwam ook nog naar boven;
"verkleed als De Vieze Man, naar die jonge agent toe gaan.. die was immers 1,5 uur later nog steeds aanwezig... en dan zo van ' daaaag!! lekker heh.. deuren in trappen? .. fijn heh is dat? zo deuren
intrappen.. lekker hard zo.. hard deuren intrappen.. lekker heh? .. bij ouwe vrouwtjuhs.. toch?
Lekker deuren intrappen bij ouwuh vrouwtjuhs??? viespeuk!! ..

Maar kan je niet maken.. want dit was REALITY.. en dat is best pittig hoor.. Want voor de duidelijkheid..
De melding was dus eigenlijk gewoon dat je door het raam kon zien dat die vrouw op de grond lag.
En die kennis, die had dus geen sleutel etc.. dat pand MOEST open. Klaar. en SNEL!!!!..
Helaas bleek het dus al vrij snel te laat.. En dan ben je in 1 keer uit die reddende modus.. en is er teleurstelling en onmacht. En dat is een harde omschakeling.

Op pagina 1 heb ik nogal een klaag verhaal verteld over autorijden.
Hebben jullie ook meer moeite met autorijden, anderen inschatten, hierop anticiperen en dergelijke?
Ik denk ook teveel na zegt mn instructeur. Dat is hoe ik ben klaar geen gelul / er om heen draaien ofzo.
Ik kan het wel maar heb moeite het consistent toe te passen(met name op het einde, mn lessen zijn vaak 2 uur)

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 20:15 schreef ScarFace- het volgende:
Op pagina 1 heb ik nogal een klaag verhaal verteld over autorijden.
Hebben jullie ook meer moeite met autorijden, anderen inschatten, hierop anticiperen en dergelijke?
Ik denk ook teveel na zegt mn instructeur. Dat is hoe ik ben klaar geen gelul / er om heen draaien ofzo.
Ik kan het wel maar heb moeite het consistent toe te passen(met name op het einde, mn lessen zijn vaak 2 uur)

tja,als je nagaat dat ik ruim 1jaar erover gedaan heb om dat pasje binnen te hebben, is het wel duidelijk dat het lastig was.
De instructeur vondt mij te rustig/voorzichtig.
En ik had veel moeite met situaties inschatten, dus ipv van de bocht te nemen , wachte ik te vaak af tot die auto van het einde van de straat voorbij was.
En ik ben bij de 3e Keer pas geslaagd, door de stomme kleine foutjes.

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 20:48 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Ik pas na 5 keer En ik keek altijd te slecht

Ik keek soms slecht maar soms te goed en te veel

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 20:55 schreef tijnbrein het volgende:

[..]

Wat bij heeft gelopen is van rijschool wisselen Ook al heeft mij dat soms tot wanhoop gedreven. Ik heb mijn rijbewijs

Bij mij heeft het geholpen dat ik tussendoor op vakantie in chili daar rijlessen tegen een redelijk prijsje heb kunnen nemen, doordat mijn tante daar instructrice is.
En als je daar kan rijden in het centrum kan je hier al helemaal rijden, op al dat bouwgedoe en in/uitvoegen dat was het lastigste voor mij maar dat bestaat daar amper..tenminste de stad waar ik verbleef

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 20:15 schreef ScarFace- het volgende:
Op pagina 1 heb ik nogal een klaag verhaal verteld over autorijden.
Hebben jullie ook meer moeite met autorijden, anderen inschatten, hierop anticiperen en dergelijke?
Ik denk ook teveel na zegt mn instructeur. Dat is hoe ik ben klaar geen gelul / er om heen draaien ofzo.
Ik kan het wel maar heb moeite het consistent toe te passen(met name op het einde, mn lessen zijn vaak 2 uur)

Ik heb niet zo veel moeite met autorijden.
Andere weggebruikers daarentegen...

Voor mij is dat harstikke gemakkelijk (misschien wel een autismetrek: regels toepassen)
Maar anderen... Als je mij een bonnenboekje mee zou geven was het aan de eind van de dag vol, zo veel mensen die zo ontzettend veel dingen vergeten.

Nadenken doe ik trouwens ook te veel: als auto A gas geeft, past ie er precies tussen in, hoef ik niet veel te doen maar moet auto B wel even gas geven naar de snelheid die hier normaal gereden wordt. Auto B let natuurlijk niet op (radio, telefoon of gewoon dom) waardoor auto A angstzweet krijgt en ik toeren moet gaan uithalen...

Periodieke rijvaardigheid controle aub direct invoeren!

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 01:10 schreef ScarFace- het volgende:
We zijn in je geinteresseerd Stupendous76.
We lezen immers je posts althans, deze dan hehe

&

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 09:21 schreef Cassandra87 het volgende:

[..]

Ik ben zeer zeker wel geinteresseerd Mensen die ik mag kan ik ook moeilijk loslaten, in die zin dat ik mij vaak druk maak om anderen. True, het is een ander soort interesse dan die ik bij mijn vriend heb, maar ik ben zelden in grotere mate geinteresseerd
Ehm.. En interesse in mijzelf heb ik niet.. Niet echt,,

Nu ja, bij vrienden is dit natuurlijk minder, dan ben je al meer in elkaar geïnteresseerd (anders zou je waarschijnlijk geen vrienden zijn)
Maar met veel vreemde mensen, of met onbekenden, zullen de meesten absoluut niet geïnteresseerd zijn, of slechts heel even om te kijken of 'het wat is'. Maakt weinig uit wie of wat of welke afkomst, maar er is maar een klein deel waar je mee overweg kan. De kunst is het om dat kleine deel er uit te pikken, want daar heb je het meeste aan.

Nu probeert (bijna) iedereen binnen een groep dat, maar naar mijn mening zijn veel mensen daar enkel oppervlakkig mee bezig, willen niet verder kijken dan de buitenkant. Meer zoiets als: waarschijnlijk zelfde interesses of afkomst, dús het zal wel goed zijn. Of verder niet mee bemoeien, als ik maar buiten schot/beeld blijf. Dat is wat ik probeerde duidelijk te maken.
_{Maar ik vermoed dat deze post daar ook niet zo heel veel aan bijdraagt}

Slaapproblemen..al heel mn leven lang echt vanaf jongs af aan.
Soms is het leven echt..zwaar klote.
Maar, er komt altijd wel weer verbetering in geduld hebben en je creativiteit wat aanspreken helpt bij mij vaak.
De thuis situatie is helemaal waardeloos. Maarja.

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 21:37 schreef Stupendous76 het volgende:

[..]

Ik heb niet zo veel moeite met autorijden.
Andere weggebruikers daarentegen...

Voor mij is dat harstikke gemakkelijk (misschien wel een autismetrek: regels toepassen)
Maar anderen... Als je mij een bonnenboekje mee zou geven was het aan de eind van de dag vol, zo veel mensen die zo ontzettend veel dingen vergeten.

Nadenken doe ik trouwens ook te veel: als auto A gas geeft, past ie er precies tussen in, hoef ik niet veel te doen maar moet auto B wel even gas geven naar de snelheid die hier normaal gereden wordt. Auto B let natuurlijk niet op (radio, telefoon of gewoon dom) waardoor auto A angstzweet krijgt en ik toeren moet gaan uithalen...

Periodieke rijvaardigheid controle aub direct invoeren!

Mja het kan ook aan mn instructeur liggen hoor.
Ik rijd netjes en dan probeer ik naar zijn verhaal te luisteren bij het stoplicht.
Gaat het stopicht op groen, zit ik nog met mn gedachten bij zijn verhaal gelul.
Gevolg: de motor slaat af. Nouja, soms.
Dat soort gekloot.

quote:

Op woensdag 2 juni 2010 22:38 schreef ScarFace- het volgende:
Slaapproblemen..al heel mn leven lang echt vanaf jongs af aan.
Soms is het leven echt..zwaar klote.
Maar, er komt altijd wel weer verbetering in geduld hebben en je creativiteit wat aanspreken helpt bij mij vaak.
De thuis situatie is helemaal waardeloos. Maarja.

Dat laatste maakt het natuurlijk altijd erger. Het scheelt heel veel stress als je thuissituatie wel OK is....

Heb je ook anderen waar je kan spuien?

Sempron, als je dit leest, hoe gaat het met je?

dus, robuust ontmoet een lotgenoot (ik weet dat ze asperger heeft, tis een vriendin van me maat, heeft ie vertelt) vraag ze zo opeens: he, ik heb gehoord dat jij ook autisme heb! wat heb jij?
ik denk: "SHHHHHHHHH, dude, straks horen andere mensen het " Ik vind namelijk dat niet iedereen het hoeft te weten, mede omdat veel mensen het niet snappen. zij schaamt zich nergens voor, en kletst honderuit. leuk gesprek mee gehad heur, valt me alleen op dat sommige mensen er zo makkelijk mee omgaan, terwijl ik t probeer te "verbergen"

op zich schaam ik me er niet voor, maar moet dat zo dat iedereen het hoort?

alsof andere lotgenoten hun stoornis makkelijker accepteren dan ik doe. hoe dan?

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 11:46 schreef robuust89 het volgende:

op zich schaam ik me er niet voor, maar moet dat zo dat iedereen het hoort?

Nee. Discretie niet nooit verkeerd

quote:

alsof andere lotgenoten hun stoornis makkelijker accepteren dan ik doe. hoe dan?

Misschien wel het meest moeilijke wat er is. Ik heb geen tips, helaas.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 11:46 schreef robuust89 het volgende:
dus, robuust ontmoet een lotgenoot (ik weet dat ze asperger heeft, tis een vriendin van me maat, heeft ie vertelt) vraag ze zo opeens: he, ik heb gehoord dat jij ook autisme heb! wat heb jij?
ik denk: "SHHHHHHHHH, dude, straks horen andere mensen het " Ik vind namelijk dat niet iedereen het hoeft te weten, mede omdat veel mensen het niet snappen. zij schaamt zich nergens voor, en kletst honderuit. leuk gesprek mee gehad heur, valt me alleen op dat sommige mensen er zo makkelijk mee omgaan, terwijl ik t probeer te "verbergen"

op zich schaam ik me er niet voor, maar moet dat zo dat iedereen het hoort?

alsof andere lotgenoten hun stoornis makkelijker accepteren dan ik doe. hoe dan?

Tja, ik zelf denk dat het er honderduit over praten niet echt heel veel te maken heeft met acceptatie. Want vaak heb je ook mensen die er veel grappen over kunnen maken en zo open zijn erover buitenshuis terwijl het binnenshuis toch andrs is.

Verder accepteren, is zowieso een lastig fenomeen ik zelf schat het als er vrede mee hebben dat je in jou geval autisme hebt. En vooral er gewoon mee leren te leven en niet ertegen vechten.

En ach, miss ben jij bang benadeeld te worden al je over je autisme verteld? Of dat mensen jou gelijk gaan "negeren" of niet meer met je willen omgaan ofzo?
Het is maar een idee, de een gaat nou eenmaal makkelijker met de dingen om dan de ander.

En ik mag volgende week donderdag weer naar de psych, en wil dit keer iig heel goed duidelijk maken dat het echt slechter begint te gaan. Hoewel ze alles zo gigantisch rustig opnemen, en wil ook nog ff vragen hoe het nou zit met het naar de psychiater gaan.
En als ik nederland blijf overweeg ik om te stoppen met de psych na de vakantie want ik heb niet echt het idee dat ik wat mee opschiet

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 12:11 schreef francis998 het volgende:

[..]

Tja, ik zelf denk dat het er honderduit over praten niet echt heel veel te maken heeft met acceptatie. Want vaak heb je ook mensen die er veel grappen over kunnen maken en zo open zijn erover buitenshuis terwijl het binnenshuis toch anders is.

Verder accepteren, is sowieso een lastig fenomeen ik zelf schat het als er vrede mee hebben dat je in jou geval autisme hebt. En vooral er gewoon mee leren te leven en niet ertegen vechten.

En ach, miss ben jij bang benadeeld te worden al je over je autisme verteld? Of dat mensen jou gelijk gaan "negeren" of niet meer met je willen omgaan ofzo?
Het is maar een idee, de een gaat nou eenmaal makkelijker met de dingen om dan de ander.

En ik mag volgende week donderdag weer naar de psych, en wil dit keer iig heel goed duidelijk maken dat het echt slechter begint te gaan. Hoewel ze alles zo gigantisch rustig opnemen, en wil ook nog ff vragen hoe het nou zit met het naar de psychiater gaan.
En als ik Nederland blijf overweeg ik om te stoppen met de psych na de vakantie want ik heb niet echt het idee dat ik wat mee opschiet

Dat.
Ik heb het een keer meegemaakt, dat mensen mij opeens anders gaan behandelen, alsof ik achterlijk ben. I'm not. associaties he..
Ik heb een paar fantastische vrienden en vriendinnen, en in dat grotere geheel zitten een paar rotte appels ja. wat ik al zei, sommige mensen snappen gewoon *niet* wat het is, bleh.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 11:49 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Nee. Discretie niet nooit verkeerd
[..]

Misschien wel het meest moeilijke wat er is. Ik heb geen tips, helaas.

Hoe ging het dan bij jou?

WAAAAAA!!!!

Ik heb een auto!!! Echt weer goed gedaan.
Een Citroen ZX 1.4 Reflex uit 1994, 178000km voor 500 euro. Donkerblauw.
Simpel autootje.. geen stuurbekrachtiging of elektrische ramen.. maakt mii niet uit.
Hij rijdt en zit heerlijk En de "vrijheid" die ik nu weer heb... zalig!

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 15:14 schreef Autidude het volgende:
WAAAAAA!!!!

Ik heb een auto!!! Echt weer goed gedaan.
Een Citroen ZX 1.4 Reflex uit 1994, 178000km voor 500 euro. Donkerblauw.
Simpel autootje.. geen stuurbekrachtiging of elektrische ramen.. maakt mii niet uit.
Hij rijdt en zit heerlijk En de "vrijheid" die ik nu weer heb... zalig!

desondanks dat ik de aankoop niet snap, vindt ik het fijn voor je auti.
Want er is niks prettiger dan je vrij te voelen.

Ik denk ook dat dat een van mijn grootste zoektochten is, mijzelf vrij zien te voelen.

Verder iedereen zeker van het mooie weer aan het geniten, hierzo wel...heb zowat de hele dag in de tuin gezeten. En onder andere gras gemaaid, wat takken omgezaagd..enz.
Heerlijk dagje En mijn witte beetjes showen dmv. shorts

@Echtgaaf klopt helemaal.
Ik heb ook een tijdje op mezelf gewoond toen had ik het wel minder.
Maar eerlijk is eerlijk, dan krijg je wel wat andere zorgen erbij.
Vandaag ging het auto rijden juist erg goed jaja..iets met slaap middelen enzo.

Gefeliciteerd met je auto Autidude
Een auto is wel een auto toch.
Het is geen vervanging voor een huis, en zelfs als dat het zou zijn, verveel je je kapot.
Of zie jij dat anders?

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 18:56 schreef ScarFace- het volgende:
Gefeliciteerd met je auto Autidude
Een auto is wel een auto toch.
Het is geen vervanging voor een huis, en zelfs als dat het zou zijn, verveel je je kapot.
Of zie jij dat anders?

Danku!
Ja het is natuurlijk geen vervanging voor een huis. Maar nu kan ik er af en toe ook eens lekker uit, ff een toertje maken of ff naar een rustig plekje, en hoef ik ook niet meer met de bus naar afspraken ofzo.
En met mijn netbookje erbij kan ik nog lekker overal internetten ook, .
Nu zal ik waarschijnlijk ook wel weer vaker op het circuit te vinden zijn, op de paddock dan heh.

Ook alles er om heen vind ik leuk. Morgen lekker wassen en van binnen helemaal schoonmaken enzo.
Autootje is goed en goedkoop. Verzekering is 14 euro per maand, wegenbelasting nog geen 3 tientjes ofzo.

Ik heb intens genoten vandaag, lekker beetje rond gereden. Genieten van het weertje, en leuke vrouwtjes.
Lekker rijden, in 1 keer doe ik ook weer mee met het verkeer.. hoor ik weer ergens bij en ben ik een iemand.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 12:11 schreef francis998 het volgende:

[..]

Tja, ik zelf denk dat het er honderduit over praten niet echt heel veel te maken heeft met acceptatie. Want vaak heb je ook mensen die er veel grappen over kunnen maken en zo open zijn erover buitenshuis terwijl het binnenshuis toch andrs is.

En ach, miss ben jij bang benadeeld te worden al je over je autisme verteld? Of dat mensen jou gelijk gaan "negeren" of niet meer met je willen omgaan ofzo?
Het is maar een idee, de een gaat nou eenmaal makkelijker met de dingen om dan de ander.

Ik heb het vermoeden dat je de oorzaak van de neiging om niet over je stoornis te praten ergens anders moet zoeken.

Dit heeft te maken met onzekerheid en angst, niet zozeer met autisme. Hoewel er natuurlijk ook een sterke correlatie is - de doorsnee autist is behoorlijk angstig en onzeker.

Als mensen onzeker zijn gaan ze bepaalde negatieve kanten verbergen omdat ze bang zijn om benadeeld te worden, genegeerd te worden, etc. Waarom zou je iets van jezelf verbergen of verdoezelen als je compleet zelfzeker bent?

Het is dus eerder iets menselijks dan iets autistisch.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 12:20 schreef robuust89 het volgende:

[..]

Dat.
Ik heb het een keer meegemaakt, dat mensen mij opeens anders gaan behandelen, alsof ik achterlijk ben. I'm not. associaties he..
Ik heb een paar fantastische vrienden en vriendinnen, en in dat grotere geheel zitten een paar rotte appels ja. wat ik al zei, sommige mensen snappen gewoon *niet* wat het is, bleh.
[..]

Hoe ging het dan bij jou?

Je zegt het zelf al. Die mensen zijn jou gewoon niet waard. Je hebt er totaal niets aan .

Mijn ervaring is dat mensen autisme vaak niet (willen) begrijpen. Als je het vertelt denken ze gelijk aan Rain Man, en als ik dan geprobeerd hebt uit te leggen dat dat wat anders is dan wat ik heb (Asperger), knikken ze braaf, gaan vervolgens Googlen en komen uiteindelijk nog op hele bizarre conclusies uit.

Mijn vorige leidinggevende heeft me dit bijvoorbeeld geflikt. Ik werkte al een paar jaar voor/met hem, kreeg mijn diagnose, vertelde hierover (omdat het ook effect had op mijn werk, bijvoorbeeld de verklaring dat ik zo veel moeite heb met prikkels en een andere werkplek wilde) en een paar weken later stond er keihard in mijn beoordeling dat ik "niet ontwikkelbaar" was. Want dat was toch zo met autisten? Euh nou als ik niet ontwikkelbaar was kroop ik nog in luiers over de grond heen. Duh, vond ie geen vergelijking. Met veel moeite heb ik dat weten te veranderen naar "moeilijker ontwikkelbaar". Maar een jaar later (mede dankzij een jobcoach) moest hij toegeven dat ik een enorme ontwikkeling (op het gebied van sociale vaardigheden en zelfrespect) had doorgemaakt. Uiteraard wist hij dat uit te leggen als dat het zijn verdienste was, hij had mij immers voor het blok gezet en daardoor had ik mezelf kunnen bewijzen
En dat was dan iemand met een universitaire opleiding, dus zeker geen dom iemand. Maar hij kon wel érg dom *doen* blijkbaar!

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 20:43 schreef PlasticTreePecker het volgende:

[..]

Ik heb het vermoeden dat je de oorzaak van de neiging om niet over je stoornis te praten ergens anders moet zoeken.

Dit heeft te maken met onzekerheid en angst, niet zozeer met autisme. Hoewel er natuurlijk ook een sterke correlatie is - de doorsnee autist is behoorlijk angstig en onzeker.

Als mensen onzeker zijn gaan ze bepaalde negatieve kanten verbergen omdat ze bang zijn om benadeeld te worden, genegeerd te worden, etc. Waarom zou je iets van jezelf verbergen of verdoezelen als je compleet zelfzeker bent?

Het is dus eerder iets menselijks dan iets autistisch.

onzekerheid, mja. Echt veel zelfvertrouwen heb ik inderdaad niet altijd, daar baal ik van. Hoe kan ik hier het beste mee handelen dan?

Ben jij dan bv helemaal tevreden met wie je bent?

Bedankt voor je nuttige bijdrage

[ Bericht 5% gewijzigd door robuust89 op 04-06-2010 11:32:26 ]

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 15:14 schreef Autidude het volgende:
WAAAAAA!!!!

Gefeliciteerd met je nieuwe aanwinst.

Zeer comfortabel auto idd.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 21:15 schreef robuust89 het volgende:

[..]

onzekerheid, mja. Echt veel zelfvertrouwen heb ik inderdaad niet altijd, daar baal ik van. Hoe kan ik hier het beste mee handelen dan?

Ben jij dan bv helemaal tevreden met wie je bent? (heb je iets in het spectrum toevallig?)

Bedankt voor je nuttige bijdrage een nieuw gezicht, ook. Introduce yourself!

Ik kan je niet echt een duidelijk antwoord geven op hoe te handelen met de onzekerheid.
Maar je moet gewoon doen, schijt hebben dat helpt wat, wel in normale mate.
En ik heb dus ook altijd veel onzekerheid gehad, en heeft er mee te maken met hoe je in je vel zit. En ik heb mijn onzekerheid aangepakt door mijn overtuigingsvermogen te gebruiken om mezelf te overtuigen...het is lastig uit te leggen, maar je moet gewoon je zelf ervan zien te overtuigen dat je het waard bent, en dat je de dingen goed aanpakt. Tuurlijk fouten maakt iedereen en niemand is perfect.

Maar vooral jezelf overtuigen dat je "goed' bent heeft wat invloed.
want volgens mijn psycholoog ontstaat onzekerheid door een (wat) negatiever zelfbeeld en jezelf in sommige gevallen zelf te onderschatten.

(BTW de irc kom ik niet meer op, mijn ip is geblokt )

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 18:55 schreef ScarFace- het volgende:
@Echtgaaf klopt helemaal.
Ik heb ook een tijdje op mezelf gewoond toen had ik het wel minder.
Maar eerlijk is eerlijk, dan krijg je wel wat andere zorgen erbij.
Vandaag ging het auto rijden juist erg goed jaja..iets met slaap middelen enzo.

Inderdaad, als je op jezelf woont, dan heb je weer andere zorgen.

Elke oplossing heeft weer z'n voor en nadelen. Ik hoop toch dat je een weg kan vinden, waarin je redelijk kan leven.

Gelukkig dat het autorijden goed gaat. De ene keer gaat het nu eenmaal beter dan de andere.

@Echtgaaf volgens mij snap je de moraal van het verhaal niet helemaal.
Maarja. Bedankt, komt wel goed verder.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 11:46 schreef robuust89 het volgende:
dus, robuust ontmoet een lotgenoot (ik weet dat ze asperger heeft, tis een vriendin van me maat, heeft ie vertelt) vraag ze zo opeens: he, ik heb gehoord dat jij ook autisme heb! wat heb jij?
ik denk: "SHHHHHHHHH, dude, straks horen andere mensen het " Ik vind namelijk dat niet iedereen het hoeft te weten, mede omdat veel mensen het niet snappen. zij schaamt zich nergens voor, en kletst honderuit. leuk gesprek mee gehad heur, valt me alleen op dat sommige mensen er zo makkelijk mee omgaan, terwijl ik t probeer te "verbergen"

op zich schaam ik me er niet voor, maar moet dat zo dat iedereen het hoort?

alsof andere lotgenoten hun stoornis makkelijker accepteren dan ik doe. hoe dan?

Tja, veel autisten zijn eerlijk tot op het bot en handelen daar ook naar. Helaas is er een boze buitenwereld die daar niet mee kan omgaan (en zitten er ook nog wat figuren tussen die daar bewust(?) mee aan de haal gaan.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 21:12 schreef Pandora73 het volgende:
Mijn ervaring is dat mensen autisme vaak niet (willen) begrijpen. Als je het vertelt denken ze gelijk aan Rain Man, en als ik dan geprobeerd hebt uit te leggen dat dat wat anders is dan wat ik heb (Asperger), knikken ze braaf, gaan vervolgens Googlen en komen uiteindelijk nog op hele bizarre conclusies uit.

Mijn vorige leidinggevende heeft me dit bijvoorbeeld geflikt. Ik werkte al een paar jaar voor/met hem, kreeg mijn diagnose, vertelde hierover (omdat het ook effect had op mijn werk, bijvoorbeeld de verklaring dat ik zo veel moeite heb met prikkels en een andere werkplek wilde) en een paar weken later stond er keihard in mijn beoordeling dat ik "niet ontwikkelbaar" was. Want dat was toch zo met autisten? Euh nou als ik niet ontwikkelbaar was kroop ik nog in luiers over de grond heen. Duh, vond ie geen vergelijking. Met veel moeite heb ik dat weten te veranderen naar "moeilijker ontwikkelbaar". Maar een jaar later (mede dankzij een jobcoach) moest hij toegeven dat ik een enorme ontwikkeling (op het gebied van sociale vaardigheden en zelfrespect) had doorgemaakt. Uiteraard wist hij dat uit te leggen als dat het zijn verdienste was, hij had mij immers voor het blok gezet en daardoor had ik mezelf kunnen bewijzen
En dat was dan iemand met een universitaire opleiding, dus zeker geen dom iemand. Maar hij kon wel érg dom *doen* blijkbaar!

Gezien de actie dus wel dom. Opleiding zegt niets, gedrag, maar vooral mentaliteit, zijn veel bepalender.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 21:15 schreef robuust89 het volgende:

[..]

onzekerheid, mja. Echt veel zelfvertrouwen heb ik inderdaad niet altijd, daar baal ik van. Hoe kan ik hier het beste mee handelen dan?

Toch merkte ik daar niks van.
Ik ben zelf ook onzeker, maar toch ben ik redelijk eerlijk over alles. Waar mogelijk. Dus ook daar hoeft geen directe relatie tussen te zijn blijkbaar.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 21:12 schreef Pandora73 het volgende:
Mijn ervaring is dat mensen autisme vaak niet (willen) begrijpen. Als je het vertelt denken ze gelijk aan Rain Man, en als ik dan geprobeerd hebt uit te leggen dat dat wat anders is dan wat ik heb (Asperger), knikken ze braaf, gaan vervolgens Googlen en komen uiteindelijk nog op hele bizarre conclusies uit.

Mijn vorige leidinggevende heeft me dit bijvoorbeeld geflikt. Ik werkte al een paar jaar voor/met hem, kreeg mijn diagnose, vertelde hierover (omdat het ook effect had op mijn werk, bijvoorbeeld de verklaring dat ik zo veel moeite heb met prikkels en een andere werkplek wilde) en een paar weken later stond er keihard in mijn beoordeling dat ik "niet ontwikkelbaar" was. Want dat was toch zo met autisten? Euh nou als ik niet ontwikkelbaar was kroop ik nog in luiers over de grond heen. Duh, vond ie geen vergelijking. Met veel moeite heb ik dat weten te veranderen naar "moeilijker ontwikkelbaar". Maar een jaar later (mede dankzij een jobcoach) moest hij toegeven dat ik een enorme ontwikkeling (op het gebied van sociale vaardigheden en zelfrespect) had doorgemaakt. Uiteraard wist hij dat uit te leggen als dat het zijn verdienste was, hij had mij immers voor het blok gezet en daardoor had ik mezelf kunnen bewijzen
En dat was dan iemand met een universitaire opleiding, dus zeker geen dom iemand. Maar hij kon wel érg dom *doen* blijkbaar!

Wat een vervelende ervaring en wat een slechte leidinggevende: buitengewoon onprofessionele reactie. En dat mensen met een universitaire opleiding per definitie niet dom zijn: tjsa, ik kom regelmatig mensen tegen op mijn werk waarvan ik me afvraag hoe het mogelijk is dat ze de universiteit afgemaakt hebben.

PS: Ik vind dat je in dit topic goede, zinvolle reacties en berichten post.

quote:

Op donderdag 3 juni 2010 22:43 schreef Stupendous76 het volgende:

[..]


Gezien de actie dus wel dom. Opleiding zegt niets, gedrag, maar vooral mentaliteit, zijn veel bepalender.

Ook onder academici heb je veel lomperiken. Ook hele domme.

quote:

Op vrijdag 4 juni 2010 11:33 schreef Satsuma het volgende:

[..]

Toch merkte ik daar niks van.
Ik ben zelf ook onzeker, maar toch ben ik redelijk eerlijk over alles. Waar mogelijk. Dus ook daar hoeft geen directe relatie tussen te zijn blijkbaar.

Die dag was ik op me normaalst

Het is gewoon, zoals autidude het beschrijft "stemmingswisselingen FTW!!!" Bij mij zijn er triggers, hoe minuscuul ook, die nogal wat impact kunnen hebben, dat ik dus -zoals nu- me wat minder leuk voel.

En achteraf voel ik me er schuldig over dat ik me zo gedraag omdat ik me zo voel op dat moment, want ik wil niet dat mensen me zielig vinden oid Vind ik ook niet leuk voor me omgeving, aan zeikerds en jankerds hebben we niks, denk ik altijd. (misschien wat hard voor mezelf, non? )

Kan er alleen niks aan doen, alleen wachten tot het overgaat En het gaat over, dat is zeker

(oeh, ik kan vertellen wat ik voel! JOY! )

@Echtgaaf heb je dit topic al gezien Hoe meer anti-VVD topics EchtGaaf opent, hoe meer....
Maarum wat ik dus bedoelde was, ik rijd veel rustiger en beter als ik de dag ervoor zo`n slaappil neem(en die werkt 24 uur ongeveer)
Beetje het tegenovergestelde als niet drinken voor het rijden maar anders zit ik met veel te veel in mn kop enzo.

quote:

Op vrijdag 4 juni 2010 11:33 schreef Satsuma het volgende:

[..]

Toch merkte ik daar niks van.
Ik ben zelf ook onzeker, maar toch ben ik redelijk eerlijk over alles. Waar mogelijk. Dus ook daar hoeft geen directe relatie tussen te zijn blijkbaar.

Nee, niet per se. Het gaat niet twee kanten op. Wel durf ik te zeggen dat wanneer iemand iets verschuilt hij / zij onzeker is over datgene. In welke mate dan ook. (onzeker is een heel ruim begrip)

quote:

Op vrijdag 4 juni 2010 20:32 schreef PlasticTreePecker het volgende:

[..]

Nee, niet per se. Het gaat niet twee kanten op. Wel durf ik te zeggen dat wanneer iemand iets verschuilt hij / zij onzeker is over datgene. In welke mate dan ook. (onzeker is een heel ruim begrip)

Meestal als je iets verschuilt heeft het te maken met angst of onzekerheid. En de angst is meestal voor gevolgen en die angst zorgt meestal ook voor de onzekerheid.
Het is net een viceuze circel

quote:

Op vrijdag 4 juni 2010 16:45 schreef ScarFace- het volgende:
@Echtgaaf heb je dit topic al gezien Hoe meer anti-VVD topics EchtGaaf opent, hoe meer....
.

Ik had em idd gezien en mod gevraagd het ding te sluiten. Triest dat crew een naamtopic toestaat, ik had ook bij ADMIN geklaagd, maar die vind dat het ding gewoon open mag. Hoe triest en omprofesiioneel men kan zijn.

[ Bericht 15% gewijzigd door EchtGaaf op 05-06-2010 13:00:36 ]