Het is me nog steeds niet duidelijk wat er precies zo afgrijselijk abject en immoreel er aan het Iraanse regime is, onder leiding van Ahmadinejad waar een volledige internationaal isolement gerechtvaardigd is. Om over een eventueel militair ingrijpen nog maar te zwijgen. Ik zie genoeg punten waarop ze 100 jaar achter liggen, ten aanzien van mensenrechten bijvoorbeeld en vrijheid van meningsuiting. Vooropgesteld: Er gebeuren daar dingen die wij ten zeerste moeten afkeuren. Maar wij lopen voorop qua mensenrechten. In 80% van de wereld is het minder dan hier.
Maar als ik dat op landen als bijvoorbeeld Sudan, Saoedi-Arabië, Jemen, Somalië, Zimbabwe, China, Pakistan, Israël (Goldstone rapport, diverse oorlogsmisdaden, schendingen mensenrechten) en de VS projecteer (Guantanamo, doodstraf, een waslijst aan oorlogsmisdaden, militaire missies op basis van valse voorwendselen) kan ik niet concluderen dat Iran er slechter voor staat. Sterker nog, volgens mij veel beter.
Dat vermeende kernwapenprogramma, ik kan maar niet achterhalen wanneer het Internationaal Atoomagentschap IAEA eens aan de bel trekt, of getrokken heeft en termen als "onacceptabel" heeft gebruikt, of heeft opegeroepen tot internationale sancties. Onder die nieuwe Japanner hebben ze kenbaar gemaakt dat er -aanwijzingen zijn dat Iran met een kernwapenprogramma bezig is-. Meer niet. Blix prees Iran notabene, en El-Baradei is kennelijk nooit bezorgd geweest. En zij zijn de enige autoriteit op dit gebied. Géén VS, géén VK, en al helemaal geen Israël met een geschatte voorraad van 400 kernwapens. Bovendien; er valt nergens uit af te leiden dat er slechte bedoelingen mee gepaard gaan, mocht er een kernwapenprogramma zijn. Die kreten van "van de kaart vegen", die woorden zijn nooit gebruikt. Ahmadinejad pleit voor het verdwijnen van het Zionistische regime, net zoals dat van de Sovjetunie tot de geschiedenis behoort. In het licht van het lot van de Palestijnen, is dit niet eens een hele idiote uitspraak. Ik kan geen enkele quote van Ahmadinejad ontdekken, waar een militair offensief karakter in schuilt.
Iran heeft zelfs nog nooit een land aangevallen, als ik me niet vergis. Dat kun je van dat eerder genoemde rijtje niet bepaald zeggen. Wat dat betreft vind ik de normen en waarden van het regime niet van onze tijd, maar kan ik het in de verte niet abject of afschrikwekkend noemen. Daar zijn de argumenten simpelweg niet voor.
Toch staat het land continu in het middelpunt van negatieve publiciteit en bestaat er een brede lobby (zowel onder publieke opinie, als internationaal parlementair) die pleit voor militair ingrijpen (???). Hoe ontstaat zoiets nou, hoe komt iedereen aan die walgelijke ideeen? Overtuig me eens aan de hand van concrete voorbeelden? Dan leggen we die eens naast de bedenkelijke daden- en overtuigingen van andere -eerder genoemde- landen. Waar de regimes keurig met rust gelaten worden.
Vanwaar die angst en dat afgrijzen?