Laatste bezoek bij een stervende - Wat neem je mee?

quote:

Op vrijdag 16 april 2010 15:01 schreef opgebaarde het volgende:

[..]

ja het kan echt kut zijn met die verzorgers, hoewel ze het goed bedoelen. Net zoals familie, omdat het natuurlijk een een zeer rare en moeilijke situatie is.

en geen zorgen, ben geen arrogante nitwit of wat dan ook. Wil mijn persoonlijke verhaal niet kwijt en excuses voor mijn debiele reactie, het is nooit te vergelijken of erger dan. Voelde me misschien onterecht behandeld als een nobody en mijn ervaringen zijn totaal anders dan die van jou. En er is intensief gepraat hier

Maar mijn ervaring is dat smaak / eet lust gigantisch veranderen en blijven veranderen tijdens het proces. Bijvoorbeeld mijn pa begon ineens dingen die hij nooit at, meerdere keren per dag te eten. Dus vandaar, alles is persoonlijk en dus ook emt cadeaus, het is niet in te schatten. En je bent de ene week beter dan de andere week etc, en je kan er naar omstandigheden toch goed uit zien / levensvreugd etc? Op die fiets

bedankt voor je nuancering.
En ja, iedere mens (stervende of niet) reageert anders op opmerkingen en cadeautjes.
alleen denk je er niet zo bij na dat mensen negatief kunnen reageren op een simpel compliment als: wat zie je er goed uit (ook al is dat oprecht gemeend) en daarom haalde ik het aan.
Mijn moeder werd er iig nog repressiever van

Doe gewoon een mooi fleurig gemengd boeket. Dat is altijd fijn om naar te kijken, ziek of niet.

Verder gewoon vragen hoe ze zich voelt.

quote:

Op vrijdag 16 april 2010 00:55 schreef Papabear het volgende:
Zojuist heb ik contact gehad met een goede vriend van me. Zijn moeder ligt op sterven (kanker, uitbehandeld en nog hooguit enkele weken te leven) en ik kwam daar voorheen zo af en toe es met hem op de koffie.
Hij vertelde me vanavond dat het erg slecht gaat en ik heb daarom met hem afgesproken dat we morgenmiddag samen even naar haar toe gaan (ze vroeg af en toe hoe het met mij gaat).

Nu ben ik nog nooit bij iemand op bezoek geweest die nog slechts enkele weken te leven heeft en ik heb haar al een poosje niet meer gezien. Het zou dus ook heel goed de laatste keer kunnen zijn, dus wat doe je in zo'n situatie?
Ik zat te denken aan een mooie grote bos rode rozen, maar is dat wel gepast? Ik ben serieus bang om een flater te slaan bij een dergelijk bezoek

Zonder het topic gelezen te hebben adviseer ik het vooral luchtig en gezellig te houden. Niet teveel doen alsof ze zielig is of dat er iets dramatisch staat te gebeuren. Vaak willen deze mensen vooral nog even normaal zijn voor zolang dat kan.

En wat betreft het cadeau zou ik gewoon iets kiezen dat je leuk lijkt. Er zijn geen 'ze is binnenkort dood'-cadeaus.

tvp

Goed gedaan !

Fijn om te horen dat het voor beiden een prettig bezoek was en zo te lezen heeft ze haar gevoel voor humor nog niet verloren....hopelijk krijg je nog eens de kans om haar te bezoeken.

quote:

Op vrijdag 16 april 2010 22:26 schreef Papabear het volgende:

[..]

Het viel me achteraf ook heel erg mee en ik hoop van harte dat ik de komende week nog een bezoekje kan brengen. Iemand vroeg hier in dit topic hoe ziek ze is, maar dat leek me wel duidelijk genoeg. Waarschijnlijk een kwestie van dagen, misschien een week, hooguit 2. Net hoe lang haar lichaam nog mee wil werken.
Wel geniet ze nog heel duidelijk van alles om haar heen en grapt er nog lustig op los als ze een helder moment heeft

Dat was ik. Met de vraag " hoe ziek is ze" , bedoelde ik hoe ziek zij zich voelt (lichamelijk). Je had nl al geschreven dat ze dood gaat, dus dat ze heel ziek is, is wel duidelijk. Maar mijn vader vond niets heerlijker dan bv een softijsje eten. Terwijl hij een week later dood was. Die dingen werden dus voor ons heel belangrijk. Wat wil hij, wat vindt hij leuk, waar heeft hij trek in. Op een gegevn moment vroeg hij dus om een biertje. Het personeel begon te stuiteren Terwijl wij, zij en mijn vader wisten dat dit geen weken meer ging duren. Wij hebben dus een biertje voor hem meegenomen. Hij heeft dat niet opgedronken, maar meer het idee dat hij kreeg waar hij zin in had, dat hij dat als zieke nog " mocht". Ik zou zelf heel blij worden van een bos geurende voorjaarsbloemen, maar misschien kan iemand anders daar heel verdrietig van worden (met je neus op het feit gedrukt worden dat je dat nooit meer mee zult maken).

TS, prima , dit zijn moeilijke dingen in het leven, maar alleen al het feit dat je er naartoe gaat, er bent voor je vriend zegt meer dan 1000 woorden. Je wilt niet weten hoeveel mensen het laten afweten in zo'n situatie omdat ze het zelf niet aandurven/ er niet mee om kunnen gaan. Praat er met haar ook met humor over, maar laat haar ook de kans om verdrietig te zijn als ze dat wil (ga het niet dwangmatig uit de weg). Dat is voor jou moeilijk, maar maakt ws haar laatste tijd hier draagzaam, zij zal het niet gek vinden als je misschien moet huilen of laat zien dat je verdrietig bent. Zwaarder is het voor haar als zij een masker op moet zetten om haar bezoek niet te zwaar te belasten.

Ts, ik vind het héél goed van je dat je er mee om kunt gaan.

quote:

Op zaterdag 17 april 2010 01:31 schreef Papabear het volgende:

[..]

Ik zie dat ook helemaal voor me, zo'n man die dan intens kan genieten van een ijsje en een biertje. Heerlijk toch
Fysiek huilen doe ik eigenlijk nooit. Niet dat ik een gevoelloze zak ben, maar het komt er simpelweg nooit uit. Maar goed, daar gaat het hier niet over Zondagavond breng ik de jongens weer naar huis en wellicht dat ik dan nog een bezoekje breng

En dank je wel, childintime

Graag gedaan Ik geef je een virtuele zoen. Ook al ben ik geen 20ger meer; dit zijn dingen die je als 20/30/40/50 jarige meemaakt en die nooit wennen. Dingen waar je verdrietig van wordt en nooit leert (gelukkig maar) hoe ermee om te gaan, maar dingen die wel heel erg bij het leven horen (helaas heb ik het zelf al te vaak meegemaakt). Dat je zelf nooit huilt zegt niets over je gevoelens, dat je hier vraagt wat je het beste doet en helemaal dat je bij haar bent geweest en nogmaals gaat zegt 10 keer meer iets over jou en wie jij bent dat dat je een traan laat zien.

Heel veel sterkte TS!

quote:

Op zaterdag 17 april 2010 01:44 schreef Papabear het volgende:

[..]

Ik zou dat graag willen omdraaien, namelijk dat de lieve dame in kwestie hier zo ontzettend goed mee om kan gaan. Zij moet namelijk al het werk doen
Daar moest ik vanmiddag ook nog aan denken.... Dat ik me druk heb gemaakt om een boeketje bloemen en dan sta je daar... Who cares about die bloemen....

Daar heb je groot gelijk in. Maar ik vind het knap van je dat je er op deze manier mee omgaat, weinig mensen die je steunen in goede én slechte tijden.

..ah nee dat ga ik niet typen hier nu..

quote:

Op vrijdag 16 april 2010 22:01 schreef Papabear het volgende:
Ik ben vanmiddag dus geweest en bij de lokale bloemist een mooi lenteboeket laten maken. Daarna m'n kameraad opgehaald en samen naar zijn moeder gegaan.
Bij binnenkomst begon ze gelijk te glunderen, maar ze kon niet zo goed meer praten (beetje fluisterend, hees) en ze was erg slaperig van de zware medicatie waardoor ze af en toe even wegzakte.
Wel had ze weer redelijk wat haar terug gekregen, omdat ze al een tijd geen chemo meer heeft gehad.

Verder een hele gezellige middag gehad en ook best wel veel gelachen. Ze is wat dat betreft ook wel een echte nuchtere West-Fries
Maar zoals ik al zei, ze is verder heel erg zwak en broodmager. De familie en vrienden waken dag en nacht, er is altijd wel iemand aanwezig en 4 x per dag iemand van thuiszorg. Ook komt er iedere avond een nachtzuster langs.
Na een paar uur heb ik haar nog een knuffel gegeven en gedag gezegd en beloofd dat ik komende week nog even langs kom. Daarop vroeg ze me om haar eerst even te bellen om te vragen of ze wel thuis is

Iedereen nogmaals bedankt voor alle tips en goede raad

Wow! Dat heb je goed gedaan, en dat heeft haar ook goed gedaan! Klasse!
Meen het, er zijn echt mensen die dan wegblijven, en weet je, dat doet pas echt pijn bij iemand die zo ziek is.
Ook al zou je er tegen over haar eerlijk voor uit komen dat je niet weet waar je over moet praten, dan nog!
Ze zijn allang blij dat je er bent, en een gesprek "plan" je niet, dat ontstaat gewoon, dus daar hoef je je niet druk over te maken. Top gedaan.

quote:

Op vrijdag 16 april 2010 22:01 schreef Papabear het volgende:
Ik ben vanmiddag dus geweest en bij de lokale bloemist een mooi lenteboeket laten maken. Daarna m'n kameraad opgehaald en samen naar zijn moeder gegaan.
Bij binnenkomst begon ze gelijk te glunderen, maar ze kon niet zo goed meer praten (beetje fluisterend, hees) en ze was erg slaperig van de zware medicatie waardoor ze af en toe even wegzakte.
Wel had ze weer redelijk wat haar terug gekregen, omdat ze al een tijd geen chemo meer heeft gehad.

Verder een hele gezellige middag gehad en ook best wel veel gelachen. Ze is wat dat betreft ook wel een echte nuchtere West-Fries
Maar zoals ik al zei, ze is verder heel erg zwak en broodmager. De familie en vrienden waken dag en nacht, er is altijd wel iemand aanwezig en 4 x per dag iemand van thuiszorg. Ook komt er iedere avond een nachtzuster langs.
Na een paar uur heb ik haar nog een knuffel gegeven en gedag gezegd en beloofd dat ik komende week nog even langs kom. Daarop vroeg ze me om haar eerst even te bellen om te vragen of ze wel thuis is

Iedereen nogmaals bedankt voor alle tips en goede raad

En jij ook bedankt dat je de moeite hebt genomen om nog even de afloop van dat bezoekje te vertellen.
Fijn dat jullie ook nog gewoon lekker hebben kunnen lachen.
Goed gedaan man!

ik zei toch dat het waarschijnlijk erg gezellig zou zijn sterkte voor jou en je vriend voor de komende tijd

erg fijn om je "verslag" te lezen. sterkte idd! top dat je een mooi lenteboeket hebt laten maken.

had ze geen laatste wens? zoals renee froger zien ofzo, of misschien naar de ardennen

dát zou ze ook leuk vinden ....

dus ga nog even die laatste wens regelen met die familie

miss iets van een mooi boek ofzo? Ze verkopen ook cadeauboekjes met bemoedigende teksten bijvoorbeeld. Koop n mooi plantje, boekje erbij, schrijf voorin wat liefs en klaar ben je.

quote:

Op maandag 19 april 2010 15:25 schreef Papabear het volgende:

[..]

-knip-. Ze is 'op'. Ik ga van de week nog even langs

Wel doen he? Zal ze zeker leuk vinden gezien jouw "verslag"!!!

quote:

Op maandag 19 april 2010 15:25 schreef Papabear het volgende:

[..]

Nee, die fase is ze al voorbij en kan haar bed ook niet meer uit. Ze is 'op'. Ik ga van de week nog even langs

sorrie , in iedergeval heel triest allemaal. Kanker is een naar iets

ze zal gezelschap wel leuk vinden op haar laatste dagen