R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
mn vriendin is 21quote:Op donderdag 4 maart 2010 12:52 schreef Starr_003 het volgende:
Herkenbaar probleem, alleen ben ik in dit geval het eigenwijze betweterige meisje
Ik heb er in het verleden best veel problemen mee gehad. Ik ging voortdurend in de aanval en dacht alles beter te weten. Opvallend was wel dat deze 'eigenschap' van mij bij bepaalde mensen meer opspeelde dan bij anderen. Dat heeft te maken met de interactie tussen beiden.
Ik vraag me af hoe oud jouw vriendin in TS? Ik merk namelijk bij mezelf dat het in de loop van de jaren is afgenomen. Deze feedback krijg ik zowel vanuit het privéleven als van mensen die mij enkele jaren kennen binnen het werkveld. Ik ben hier mede in veranderd door hiervoor therapie te volgen, begeleiding te krijgen vanuit school en het probleem aan te kaarten in de omgeving (familie, vrienden, op het werk) zodat mensen je kunnen aanspreken en bewust maken op momenten dat het 'fout' gaat.
Ja, het zit in de aard van het beestje maar het komt ergens vandaan.
Ik heb zelf erg de neiging om daarbij snel te praten en denken, ik ga over het algemeen een stukje sneller dan andere mensen en daarbij laat ik me niet zomaar 'overtuigen' van iets. Het is de kunst om deze eigenschap van jezelf onder ogen te zien en er zélf wat aan te wíllen veranderen. Zolang zij het niet als een probleem ervaart, zal ze er waarschijnlijk niet veel aan gaan doen.
Ik merk zelf na een aantal jaren dat ik me rustiger voel, dat ik tot 10 kan tellen en me niet overal vol overvloed instort. Ook al dénk ik nog dat ik het beter weet; laat de ander eens in zijn waarde is het gevoel wat tegenwoordig meer overheerst in mijn denken.
Betreft relaties; ik merk aan mezelf dat ik iemand nodig heb die 'overheerst' in de zin van het uitstralen van rust en betrouwbaarheid. Iemand die op een bepaald moment gewoon zegt 'Zo is het, klaar' en waarmee vervolgens de kous is afgedaan. Ik kan wel degelijk iets van iemand aannemen, maar ik merk dat ik dit makkelijker vind bij mensen die deze eigenschappen bezitten. Een man die de discussie aangaat maakt het over het algemeen alleen maar erger bij mij.
Ik herken dit wel en heb dat eigenlijk ook nodig; als iemand rust en betrouwbaarheid uitstraalt en het is op een gegeven moment genoeg, dan straalt zijn/haar rust en betrouwbaarheid ook op mij af (dan word ik zelf ook rustig) en kan ik er ook mee stoppen.quote:Op donderdag 4 maart 2010 12:52 schreef Starr_003 het volgende:
Betreft relaties; ik merk aan mezelf dat ik iemand nodig heb die 'overheerst' in de zin van het uitstralen van rust en betrouwbaarheid. Iemand die op een bepaald moment gewoon zegt 'Zo is het, klaar' en waarmee vervolgens de kous is afgedaan. Ik kan wel degelijk iets van iemand aannemen, maar ik merk dat ik dit makkelijker vind bij mensen die deze eigenschappen bezitten. Een man die de discussie aangaat maakt het over het algemeen alleen maar erger bij mij.
Ik ben van mezelf al rustig maar in mijn passies ben ik superenthousiast en dat is tegelijkertijd mijn valkuil - iemand met een rustig overwicht kan mij dan tot bedaren brengen. Vanuit mezelf vind ik dat soms moeilijk.
Misschien 'groeit' ze er wel doorheen? 
Herkenbaar!quote:Op donderdag 4 maart 2010 19:41 schreef Jumping-Skippy het volgende:
[..]
Ik herken dit wel en heb dat eigenlijk ook nodig; als iemand rust en betrouwbaarheid uitstraalt en het is op een gegeven moment genoeg, dan straalt zijn/haar rust en betrouwbaarheid ook op mij af (dan word ik zelf ook rustig) en kan ik er ook mee stoppen.
Ik ben van mezelf al rustig maar in mijn passies ben ik superenthousiast en dat is tegelijkertijd mijn valkuil - iemand met een rustig overwicht kan mij dan tot bedaren brengen. Vanuit mezelf vind ik dat soms moeilijk.
Ik denk dat je het totaal verkeerd aanpakt.quote:Op maandag 1 maart 2010 23:13 schreef Evil_Bastard het volgende:
Maar wat denken jullie? heeft dit gewoon geen zin en kan ik het beste iemand anders opzoeken of moet ik het gewoon een kans geven?
Je gaat de discussie met haar aan. Waarom doe je dat eigenlijk? Om haar te overtuigen? Om te winnen? Welk doel bereik je met die discussie?
Pick your battles.
Als ze over je auto's zemelt zeg je 'ja'. Echt lullig, gewoon gelijk geven.
En als ze vervolgens over samenwonen begint zeg je nee. Want dan zouden je auto's wegmoeten.
Niet op argumenten ingaan. Geen discussie aangaan. Gewoon altijd ja zeggen en vervolgens je eigen ding doen.
Dat is de beste enige manier om haar met haar neus op de zinloosheid van haar discussies te drukken. Als ze er niks mee bereikt leert ze dat vanzelf. Je moet haar gewoon een beetje opvoeden.
|
|
