Slank # 964 - We hebben heul geen vrienden nodig

Lijstje van vandaag:

O: kaiserbroodje gekookt ei + kaiserbroodje gelderse rookworst
T: 1 bonbon, thee
L: kom oranje groentensoep (met wortel, paprika en pompoen) 2 crackers humus
T: banaan
D: biefstukje, spruitjes, gepofte aardappel

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:44 schreef DevilsAndDust het volgende:
Wat het bij mij voor het grootste gedeelte veroorzaakt is dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat er mensen zijn die op me zitten te wachten. Ik herinner me nog dat ik tijdens therapie de opdracht kreeg om een studiegenootje uit te nodigen om bij me te komen eten. Ik vond het doodeng, de angst om afgewezen te worden was zo groot. Daardoor blijf ik altijd toch afstand houden, denk ik. Ik kan met heel veel mensen goed opschieten, maar er is een soort lijn die ik maar heel weinig mensen toesta om over te steken.

En nu ga ik echt studeren, ik heb nog 103 passages om te typeren!

Heel herkenbaar. Ik neem nooit initiatief omdat ik denk dat mensen daar gewoon niet op zitten te wachten, maar waar ze écht niet op zitten te wachten is natuurlijk iemand die altijd maar volgt en alles van hun kant laat komen. Daar spreekt natuurlijk niet echt uit dat je graag vrienden wilt worden.

Nou ja, succes met studeren!

Ik neem wel eens initiatief, maar dan lijkt het vervolgens éénrichtingsverkeer te zijn en dan haak ik wel af...

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:44 schreef DevilsAndDust het volgende:
Wat het bij mij voor het grootste gedeelte veroorzaakt is dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat er mensen zijn die op me zitten te wachten. Ik herinner me nog dat ik tijdens therapie de opdracht kreeg om een studiegenootje uit te nodigen om bij me te komen eten. Ik vond het doodeng, de angst om afgewezen te worden was zo groot. Daardoor blijf ik altijd toch afstand houden, denk ik. Ik kan met heel veel mensen goed opschieten, maar er is een soort lijn die ik maar heel weinig mensen toesta om over te steken.

En nu ga ik echt studeren, ik heb nog 103 passages om te typeren!

Aw DaDtje! _{Beetje herkenbaar!} Wat zijn we trouwens allemaal een stel bij mekaar he! Ik vind dat boekwinkelplan van laatst nog steeds geniaal trouwens, kunnen we met zn allen non-sociaal sociaal zijn!

Studeerder ze!

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:54 schreef XcUZ_Me het volgende:
Ik neem wel eens initiatief, maar dan lijkt het vervolgens éénrichtingsverkeer te zijn en dan haak ik wel af...

Dat studiegenootje heeft daarna ook niets van zich laten horen, dus de oefening heeft nogal averechts gewerkt. .

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:17 schreef kwakz0r het volgende:

[..]

mja weet je, dit soort dingen zijn echt persoonlijk... het ligt enorm aan je karakter waar je je prettig bij voelt.
mijn eerste instinct zou zijn om op die mensen af te stappen met een heeee hoe is t met jullie/wat zonde dat ik jullie al zo lang niet gesproken heb/etc. niet met de insteek om t weer volledig op te pakken, maar wel om weer even gezellig een praatje te maken...

ik zou gene moment twijfelen. maar goed dat is dus MIJN karakter, en daarom zou IK dat doen, maar dat betekent nog niet dat dat voor jou zo werkt.

en wat ritual;s zegt: sommige mensen hebben liever een kleinere vriendenkring...ik niet toevallig.

maar wat voor iedereen hetzelfde geldt is dat vriendschap energie en investering kost. en iedereen heeft daar een andere hoeveelheid voor over...

Interessante discussie

Ik denk ook dat karakter er heel veel mee te maken heeft of veel vrienden onderhoudt of niet. Ik heb er zelf ook niet zo veel, maar dat heeft er ook mee te maken dat ik vroeger altijd alles alleen heb moeten doen. Ik heb geen denderende opvoeding gehad en vertrouwde niet zo veel mensen. En in zo'n situatie ben je ook alleen maar bezig met "een goed leven voor jezelf krijgen", met andere woorden een betere basis dan die van je ouders creëren. Ik ben nu 29 en pas sinds een paar jaar merk ik meer behoefte te krijgen aan meer mensen om me heen. Maar nu ben ik dan ook gesetteld: al heel lang een vaste baan, net een bedrijf gestart etc. En nu loopt dat allemaal op rolletjes. Dan geef je jezelf ook veel meer ruimte om je sociale leven verder uit te bouwen. Ik denk dat dat ook de clou is: jezelf de ruimte en rust gunnen voor een vriendenkring.

Maar toch blijf ik Mo's verhaal ook wel herkennen: als je gaat trouwen kan het heel confronterend zijn: wat gaan mensen over je vertellen en welke mensen zijn dat dan? En zeker als je niet zo veel mensen om je heen hebt van vroeger: met welke bril hebben ze naar je gekeken.? Je stelt je bij nieuwe vrienden toch vaak op met een bepaalde rol. Mensen van vroeger kennen al die rollen, terwijl de nieuwere vrienden die nog niet allemaal hebben gezien!

En alleen zijn of met vriendje is inderdaad ook lekker: zo veel mensen zijn er niet waar je volledige rust me kunt ervaren

Ik ben niet van de vriendschappen.. mensen die ik vaker dan 2 x per jaar zie dat is een verplichting

Zo, ben net een kwartier uit bed... feestje gisteren was gezellig, ben weer helemaal op de hoogte van de laatste Nederlandse hits ;')
Kater..

Lijst:
O/L: 2 boterhammen kaas, gekookt ei, beschuit jam, 2 glazen melk
T: peer, appel, sinaasappel
D: Brood met een hamburger ofzo

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:56 schreef DevilsAndDust het volgende:

[..]

Dat studiegenootje heeft daarna ook niets van zich laten horen, dus de oefening heeft nogal averechts gewerkt. .

Kan me voorstellen... Ik voel me dan ook zo'n Toos Hopeloos en ik wil niet zo'n pushy typ zijn dat maar blijft zaniken om een keer wat af te spreken. Vreselijk.

Nog 30 sec

quote:

Op zondag 28 februari 2010 14:01 schreef Californium het volgende:
Nog 30 sec

Veel plezier er mee! Ik heb hem al gezien geloof ik, want er was deze week geen nieuwe ep!

Even snel: weet iemand hier hoe je zelf je shoarmakruiden maakt??

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:15 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Uhuh, ik ook niet. Ik heb iedereen in MSN en op m'n Hyves en ik vind het leuk om op de hoogte te blijven van hoe het met ze gaat, maar als ik dan op MSN het laatste nieuws heb gehoord, vind ik het nooit zo nodig om dan ook nog af te spreken. Mijn vrije tijd is heilig en die breng ik liever door met series, films en boeken dan met mensen .

Het ligt inderdaad enorm aan je karakter, of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent. Na een lange zware dag, heb je dan de neiging om je af te sluiten, of wil je je juist onder de mensen begeven?
Ik merkte dinsdag, nadat ik slecht nieuws van mijn werk had gekregen, dat mijn eerste impuls was om mijn vriendje te bellen en even mijn verhaal te doen. Ik heb dan behoefte aan contact op zo'n moment...
Ik krijg ook altijd heel veel energie van tussen de mensen zijn, dat kan met vrienden/goede kennisses of een leuk praatje met een vreemde...

quote:

Op zondag 28 februari 2010 14:06 schreef uniekhoorn het volgende:
Even snel: weet iemand hier hoe je zelf je shoarmakruiden maakt??

Shoarma (varkensvlees) zelf maken, hoe?

http://zuinighuishouden.w(...)shoarmakruiden_.html

Ik ben net gaan lunchen met vriendinnen maar dat kwam ook omdat het (alweer) een idee van iemand anders was. Ik denk ook altijd dat men niet op mij zit te wachten

Maar we gaan een avondje weg plannen en een dag shoppen

DaD> Superherkenbaar. Ik heb een keer of twee voor een vriendin gekookt, maar die is zo sociaal en emphatisch dat ze gewoon meehelpt etc. dus dat is behoorlijk faalproof

En het waait hier heel erg en ik ben een beetje doodsbenauwd dat dalijk de boom voor de flat op m'n balkon ligt

Tahnks Ewelina... dus gewoon alles doorelkaar gooien Dat kan ik wel

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:01 schreef AKnynke het volgende:

[..]

Ik denk dat dat schijn is. Ik zie daar ook wel tegenop, als ik straks klaar ben met studeren, weer naar een andere stad en waarschijnlijk een ander land verhuis en ga werken..hoe bouw ik dan in hemelsnaam een sociaal leven op? Want ik heb dat echt nodig, een sociaal leven. Hier heb ik een heel beperkt sociaal leven, en ik merk dat dat me ongelukkig maakt...

Herkenbaar! Het begint hier nu net een beetje te komen (ik vind Vlamingen echt een ramp om vriendschap mee te sluiten - mijn vrienden hier komen echt uit alle hoeken van de aarde ). En enerzijds vind ik het geen reden om niet te emigreren en om direct terug te gaan naar Nederland. Maar ja, anderzijds: soms mis ik mijn Nederlandse vrienden best wel, en al is het maar 200 km, je doet het toch niet zo effe als je wilt bijpraten.

Hoera voor online telefonie

quote:

Op zondag 28 februari 2010 14:19 schreef _Calimero_ het volgende:

[..]

Het ligt inderdaad enorm aan je karakter, of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent. Na een lange zware dag, heb je dan de neiging om je af te sluiten, of wil je je juist onder de mensen begeven?
Ik merkte dinsdag, nadat ik slecht nieuws van mijn werk had gekregen, dat mijn eerste impuls was om mijn vriendje te bellen en even mijn verhaal te doen. Ik heb dan behoefte aan contact op zo'n moment...

Dat heb ik wel.

quote:

Ik krijg ook altijd heel veel energie van tussen de mensen zijn, dat kan met vrienden/goede kennisses of een leuk praatje met een vreemde...

Dat heb ik niet. Feestjes, familiedagen, ik vind het allemaal vreselijk vermoeiend.

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:44 schreef DevilsAndDust het volgende:
Wat het bij mij voor het grootste gedeelte veroorzaakt is dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat er mensen zijn die op me zitten te wachten. Ik herinner me nog dat ik tijdens therapie de opdracht kreeg om een studiegenootje uit te nodigen om bij me te komen eten. Ik vond het doodeng, de angst om afgewezen te worden was zo groot. Daardoor blijf ik altijd toch afstand houden, denk ik. Ik kan met heel veel mensen goed opschieten, maar er is een soort lijn die ik maar heel weinig mensen toesta om over te steken.

En nu ga ik echt studeren, ik heb nog 103 passages om te typeren!

@ DaD: zo was ik ook altijd hoor!! ik herken het heel erg...onzeker als kind en puber. op de middelbare school kwam ik erachter dat mensen om me konden lachen dus werd ik de clown onder de meisjes. met als gevolg dat iedereen me aardig vond, maar niemand echt vrienden was behalve een klein groepje meisjes. twee daarvan ben ik nog steeds close mee.

op de uni kwam ik gelukkig in een leuke eerstejaarsgroep terecht, maar was ik nog steeds een onzekere volger, en was mijn eerste instinct altijd bij iedereen "zou ik wel leuk/goed/interessant genoeg zijn" en het idee dat niemand er op zat te wachten om met mij af te spreken...

in mn bestuursjaar is dat pas over gegaan. mijn leven is in 2006 echt 180 graden omgekeerd, en de mensen die me van daarvoor kennen hebben dat in eerste instantie niet gemerkt/begrepen. vandaar dat ik ook ineens wat moeilijker lag in mn groep met studievrienden die niet snapten dat ik het ineens druk had (want ineens een drie keer zo groot sociaal leven als dat van hen)

bestuur heeft vooral geholpen omdat ik me ineens geaccepteerd en de moeite waard voelde. iedereen wilde wel met mij kletsen want ik was secretaris van t bestuur. ik was de go-to voor alle mensen in de vereniging, met mijn bestuursgenoten, ineens konden mijn bestuursgenoten op mij bouwen en was ik belangrijk geworden voor mensen... dat gevoel gaf me vleugels en ineens werd ik spontaan en extravert...

ik heb na mijn bestuursjaar een enrome inzinking gehad, omdat die zekerheid die met het shirtje kwam, wegviel, maar wat ik had was de sociale kring die ik opgebouwd had. dat heeft me opgevangen... nou toen de sociale boost van mn eerste vriendje, en ineens was ik daarna in staat om vrienden te zijn met mannen, en te flirten...

kortom: ik herken heel erg wat je zegt, maar ik ben dus heel erg veranderd... en dat betekent niet dat jij moet veranderen, maar wel dat ik als ervaringsdeskundige kan zeggen dat er best veel mensen wél op je zitten te wachten, ook al denk je van niet... je kan alleen nooit verwahcten dat iedereen op je zit te wachten, en daarom is een steekproef van 1 niet zo heel geschikt om je meer zelfvertrouwen te geven denk ik... kijk nou hier alleen al: ik denk dat iedereen in dit topic wel gezellig een keer met jou zou willen afspreken...

Het regent hier al de hele dag! M'n pa is al afgehaakt om te lopen en ik zit hier nu al een uur ofzo met m'n spullen aan Eigenlijk zou ik vanmiddag met iemand koffie drinken maar ik ga er vanavond maar even langs denk ik, ze doet toch altijd voetbal voor me aan

haha, de duutser en ik gaan volgende week samen yoga doen. We hebben het allebei opgepakt, thuis met een podcast, en nu heeft hij een aflevering voor 'partneryoga' gevonden.

Ik ben benieuwd!

Vriendje bellen doe ik ook meteen, maar dat vind ik ook heel anders. Bij hem zijn is bijna als alleen zijn.
Soms denk ik echt dat het een foutje is dat ik wel al jaren een relatie heb. Dat ze hem zijn vergeten te vertellen dat ik sociaal gestoord ben ofzo. (Het is niet zo dramatisch als het klinkt hoor.)

Sociale dingen, behalve met naaste familie en mensen die ik echt heel goed ken, kosten wel veel energie maar tegelijkertijd heb ik er toch wel behoefte aan.

quote:

Op zondag 28 februari 2010 13:15 schreef Viking84 het volgende:
Mijn vrije tijd is heilig en die breng ik liever door met series, films en boeken dan met mensen .

Daar kan ik me echt niets bij voorstellen! Hoewel ik wel houd van het incidentele weekendje rommelen in huis (dit weekend de diepvries weer eens vullen!), kan ik me echt verheugen om gezellige activiteiten - een avondje in de kroeg met collega's, een oud-huisgenoot die komt logeren, een etentje met een vriendin, een bruiloft van vrienden...

DaD, je hebt het echt mis wat betreft mensen die niet op je zitten te wachten! Echt! Ik vind jou een van de leukste fokkers die ik IRL heb ontmoet!

quote:

Op zondag 28 februari 2010 14:29 schreef ColdFeet het volgende:

[..]

Herkenbaar! Het begint hier nu net een beetje te komen (ik vind Vlamingen echt een ramp om vriendschap mee te sluiten - mijn vrienden hier komen echt uit alle hoeken van de aarde ). En enerzijds vind ik het geen reden om niet te emigreren en om direct terug te gaan naar Nederland. Maar ja, anderzijds: soms mis ik mijn Nederlandse vrienden best wel, en al is het maar 200 km, je doet het toch niet zo effe als je wilt bijpraten.

Hoera voor online telefonie

Klopt het nu ook echt dat je bij die Belgen vaak op eieren loopt omdat wij ons wat grover en meer nuchter op stellen in gesprekken? Dat gevoel heb ik namelijk altijd: dat ik mijn woorden in een mooi jasje moet pakken omdat ik bang ben om te kwetsen. Belgische vrienden trekken mij daarom ook niet echt

quote:

Op zondag 28 februari 2010 14:34 schreef ColdFeet het volgende:

[..]

Daar kan ik me echt niets bij voorstellen! Hoewel ik wel houd van het incidentele weekendje rommelen in huis (dit weekend de diepvries weer eens vullen!), kan ik me echt verheugen om gezellige activiteiten - een avondje in de kroeg met collega's, een oud-huisgenoot die komt logeren, een etentje met een vriendin, een bruiloft van vrienden...

DaD, je hebt het echt mis wat betreft mensen die niet op je zitten te wachten! Echt! Ik vind jou een van de leukste fokkers die ik IRL heb ontmoet!

eens. Ik kan ook echt naar dat soort dingen uitkijken. Een feestje als dat van gister, daar keek ik al de hele week naar uit.