Dat dus.quote:
Dat ook ja! Ik hoef ook geen mega vriendenkring, ik zou doodmoe worden om dat te onderhouden. Een vriendin van mij heeft dat wel en die leeft daar juist echt van op, veel afspraken is voor haar echt een soort van ontspanning.quote:Op zondag 28 februari 2010 12:58 schreef AKnynke het volgende:
En iedereen heeft ook andere behoeftes...
Ik denk dat dat schijn is. Ik zie daar ook wel tegenop, als ik straks klaar ben met studeren, weer naar een andere stad en waarschijnlijk een ander land verhuis en ga werken..hoe bouw ik dan in hemelsnaam een sociaal leven op? Want ik heb dat echt nodig, een sociaal leven. Hier heb ik een heel beperkt sociaal leven, en ik merk dat dat me ongelukkig maakt...quote:Op zondag 28 februari 2010 12:59 schreef Mini_rulez het volgende:
Goh, ik val net in een interessante discussie. Ik kan me wel vinden in wat Phaidra zegt, er zijn wel een paar goede vrienden maar dat zijn niet echt mensen die ik in mijn dagelijks leven zie, wonen ver weg enzo. Tijdens mijn studententijd waren er wel mensen waar ik veel mee omging, maar toen ik die niet meer regelmatig zag was het ook snel over.Ik vraag me nog steeds af hoe je na je studie aan nieuwe vrienden moet komen, of hoe vriendje en ik bijvoorbeeld gemeenschappelijke vrienden zouden moeten opdoen. Hij kent ook nog wel een paar mensen van zijn studie maar hij werkt nu voor zichzelf dus collega's ofzo zijn er ook niet. Hoe doen andere mensen dat?
Ik vind mezelf alleen al sociaal gehandicapt omdat ik überhaupt over dit soort dingen moet nadenken.Bij andere mensen lijkt het een stuk meer vanzelf te gaan, maar misschien is dat ook maar schijn.
quote:Op zondag 28 februari 2010 13:03 schreef conleche het volgende:
Herkenbaar wat Sigme schrijft over beleefdheid/meeleven en de dunne scheidslijn. Vaak als heel veel mensen al sterkte hebben gezegd, dan laat ik het maar. Dat wil niet zeggen dat ik het niet gelezen heb, of niet meeleef.
Het lijstje van gisteren post ik maar even niet.was erg lekker en erg zoet.
Sneaky hoor, GeeBeetje!quote:Op zondag 28 februari 2010 13:04 schreef Goodbye het volgende:
[..]
Ik heb hem ook stiekem achterwege gelaten. Er is nog een fles prosecco bij gekomen ook
Ik vind dit heel herkenbaar. Ik wil helemaal geen grote vriendenkring, lijkt me erg vermoeiend. Een paar goede vrienden vind ik prima! Ik heb er relatief (denk ik) heel veel behoefte aan om alleen zijn. Ik vind dat echt heerlijk. Ik zou het dus niet kunnen opbrengen om zo'n grote vrienden groep te onderhouden.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:01 schreef Goodbye het volgende:
[..]
Dat ook ja! Ik hoef ook geen mega vriendenkring, ik zou doodmoe worden om dat te onderhouden. Een vriendin van mij heeft dat wel en die leeft daar juist echt van op, veel afspraken is voor haar echt een soort van ontspanning.
Ik ook hoor...quote:Op zondag 28 februari 2010 13:06 schreef DevilsAndDust het volgende:
Ik word nogal emotioneel van dit onderwerp, geloof ik..
Iig, tijd om naar de UB te gaan.
Uhuh, ik ook niet. Ik heb iedereen in MSN en op m'n Hyves en ik vind het leuk om op de hoogte te blijven van hoe het met ze gaat, maar als ik dan op MSN het laatste nieuws heb gehoord, vind ik het nooit zo nodig om dan ook nog af te spreken. Mijn vrije tijd is heilig en die breng ik liever door met series, films en boeken dan met mensenquote:Op zondag 28 februari 2010 13:09 schreef Rituals het volgende:
[..]
Ik vind dit heel herkenbaar. Ik wil helemaal geen grote vriendenkring, lijkt me erg vermoeiend. Een paar goede vrienden vind ik prima! Ik heb er relatief (denk ik) heel veel behoefte aan om alleen zijn. Ik vind dat echt heerlijk. Ik zou het dus niet kunnen opbrengen om zo'n grote vrienden groep te onderhouden.
mja weet je, dit soort dingen zijn echt persoonlijk... het ligt enrom aan je karakter waar je je prettig bij voelt.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:14 schreef Mini_rulez het volgende:
[..]
Ik ook hoor...
Of eigenlijk al van de repetitiedag waar ik gisteren was, een aantal mensen daar ging ik vroeger best veel mee om maar het is nogal verwaterd en nu is het alleen maar lastig als ik ze weer zie. Ga je nou een praatje maken, of niet... Er zijn genoeg mensen waar het best mee klikt en ik kan best leuk met mensen kletsen als we elkaar toch zien, maar dat zijn allemaal van die gelegenheidsdingen. De stap naar vriendschap buiten hetgene waar je elkaar van kent lukt me niet, ofzo.
Wat Nynke zegt, ik mis het ook wel, zeker na zo'n dag, maar wat moet je eraan doen? Het is niet dat ik zo asociaal ben dat ik volstrekt gelukkig ben als ik altijd alleen thuis zit (dat heb ik ook wel nodig, maar niet alleen maar), een paar mensen om iets mee te doen zou toch wel leuk zijn.
Dat heb ik inderdaad wel gedaan bij sommige mensen. Bij anderen (die er gisteren niet bij waren) moet ik de moed nog even bijeen rapen.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:17 schreef kwakz0r het volgende:
[..]
mja weet je, dit soort dingen zijn echt persoonlijk... het ligt enrom aan je karakter waar je je prettig bij voelt.
mijn eerste instinct zou zijn om op die mensen af te stappen met een heeee hoe is t met jullie/wat zonde dat ik jullie al zo lang niet gesproken heb/etc. niet met de insteek om t weer volledig op te pakken, maar wel om weer even gezellig een praatje te maken...
ik zou gene moment twijfelen. maar goed dat is dus MIJN karakter, en daarom zou IK dat doen, maar dat betekent nog niet dat dat voor jou zo werkt.
en wat ritual;s zegt: sommige mensen hebben liever een kleinere vriendenkring...ik niet toevallig.
maar wat voor iedereen hetzelfde geldt is dat vriendschap energie en investering kost. en iedereen heeft daar een andere hoeveelheid voor over...
Heel herkenbaar.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:44 schreef DevilsAndDust het volgende:
Wat het bij mij voor het grootste gedeelte veroorzaakt is dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat er mensen zijn die op me zitten te wachten. Ik herinner me nog dat ik tijdens therapie de opdracht kreeg om een studiegenootje uit te nodigen om bij me te komen eten. Ik vond het doodeng, de angst om afgewezen te worden was zo groot. Daardoor blijf ik altijd toch afstand houden, denk ik. Ik kan met heel veel mensen goed opschieten, maar er is een soort lijn die ik maar heel weinig mensen toesta om over te steken.
En nu ga ik echt studeren, ik heb nog 103 passages om te typeren!
Aw DaDtje!quote:Op zondag 28 februari 2010 13:44 schreef DevilsAndDust het volgende:
Wat het bij mij voor het grootste gedeelte veroorzaakt is dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat er mensen zijn die op me zitten te wachten. Ik herinner me nog dat ik tijdens therapie de opdracht kreeg om een studiegenootje uit te nodigen om bij me te komen eten. Ik vond het doodeng, de angst om afgewezen te worden was zo groot. Daardoor blijf ik altijd toch afstand houden, denk ik. Ik kan met heel veel mensen goed opschieten, maar er is een soort lijn die ik maar heel weinig mensen toesta om over te steken.
En nu ga ik echt studeren, ik heb nog 103 passages om te typeren!
Dat studiegenootje heeft daarna ook niets van zich laten horen, dus de oefening heeft nogal averechts gewerkt.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:54 schreef XcUZ_Me het volgende:
Ik neem wel eens initiatief, maar dan lijkt het vervolgens éénrichtingsverkeer te zijn en dan haak ik wel af...
Interessante discussiequote:Op zondag 28 februari 2010 13:17 schreef kwakz0r het volgende:
[..]
mja weet je, dit soort dingen zijn echt persoonlijk... het ligt enorm aan je karakter waar je je prettig bij voelt.
mijn eerste instinct zou zijn om op die mensen af te stappen met een heeee hoe is t met jullie/wat zonde dat ik jullie al zo lang niet gesproken heb/etc. niet met de insteek om t weer volledig op te pakken, maar wel om weer even gezellig een praatje te maken...
ik zou gene moment twijfelen. maar goed dat is dus MIJN karakter, en daarom zou IK dat doen, maar dat betekent nog niet dat dat voor jou zo werkt.
en wat ritual;s zegt: sommige mensen hebben liever een kleinere vriendenkring...ik niet toevallig.
maar wat voor iedereen hetzelfde geldt is dat vriendschap energie en investering kost. en iedereen heeft daar een andere hoeveelheid voor over...
Kan me voorstellen... Ik voel me dan ook zo'n Toos Hopeloos en ik wil niet zo'n pushy typ zijn dat maar blijft zaniken om een keer wat af te spreken. Vreselijk.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:56 schreef DevilsAndDust het volgende:
[..]
Dat studiegenootje heeft daarna ook niets van zich laten horen, dus de oefening heeft nogal averechts gewerkt..
Veel plezier er mee! Ik heb hem al gezien geloof ik, want er was deze week geen nieuwe ep!quote:
Het ligt inderdaad enorm aan je karakter, of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent. Na een lange zware dag, heb je dan de neiging om je af te sluiten, of wil je je juist onder de mensen begeven?quote:Op zondag 28 februari 2010 13:15 schreef Viking84 het volgende:
[..]
Uhuh, ik ook niet. Ik heb iedereen in MSN en op m'n Hyves en ik vind het leuk om op de hoogte te blijven van hoe het met ze gaat, maar als ik dan op MSN het laatste nieuws heb gehoord, vind ik het nooit zo nodig om dan ook nog af te spreken. Mijn vrije tijd is heilig en die breng ik liever door met series, films en boeken dan met mensen.
Shoarma (varkensvlees) zelf maken, hoe?quote:Op zondag 28 februari 2010 14:06 schreef uniekhoorn het volgende:
Even snel: weet iemand hier hoe je zelf je shoarmakruiden maakt??
Herkenbaar! Het begint hier nu net een beetje te komen (ik vind Vlamingen echt een ramp om vriendschap mee te sluiten - mijn vrienden hier komen echt uit alle hoeken van de aardequote:Op zondag 28 februari 2010 13:01 schreef AKnynke het volgende:
[..]
Ik denk dat dat schijn is. Ik zie daar ook wel tegenop, als ik straks klaar ben met studeren, weer naar een andere stad en waarschijnlijk een ander land verhuis en ga werken..hoe bouw ik dan in hemelsnaam een sociaal leven op? Want ik heb dat echt nodig, een sociaal leven. Hier heb ik een heel beperkt sociaal leven, en ik merk dat dat me ongelukkig maakt...
Dat heb ik wel.quote:Op zondag 28 februari 2010 14:19 schreef _Calimero_ het volgende:
[..]
Het ligt inderdaad enorm aan je karakter, of je bijvoorbeeld introvert of extravert bent. Na een lange zware dag, heb je dan de neiging om je af te sluiten, of wil je je juist onder de mensen begeven?
Ik merkte dinsdag, nadat ik slecht nieuws van mijn werk had gekregen, dat mijn eerste impuls was om mijn vriendje te bellen en even mijn verhaal te doen. Ik heb dan behoefte aan contact op zo'n moment...
Dat heb ik niet. Feestjes, familiedagen, ik vind het allemaal vreselijk vermoeiend.quote:Ik krijg ook altijd heel veel energie van tussen de mensen zijn, dat kan met vrienden/goede kennisses of een leuk praatje met een vreemde...
@ DaD: zo was ik ook altijd hoor!! ik herken het heel erg...onzeker als kind en puber. op de middelbare school kwam ik erachter dat mensen om me konden lachen dus werd ik de clown onder de meisjes. met als gevolg dat iedereen me aardig vond, maar niemand echt vrienden was behalve een klein groepje meisjes. twee daarvan ben ik nog steeds close mee.quote:Op zondag 28 februari 2010 13:44 schreef DevilsAndDust het volgende:
Wat het bij mij voor het grootste gedeelte veroorzaakt is dat ik me nauwelijks voor kan stellen dat er mensen zijn die op me zitten te wachten. Ik herinner me nog dat ik tijdens therapie de opdracht kreeg om een studiegenootje uit te nodigen om bij me te komen eten. Ik vond het doodeng, de angst om afgewezen te worden was zo groot. Daardoor blijf ik altijd toch afstand houden, denk ik. Ik kan met heel veel mensen goed opschieten, maar er is een soort lijn die ik maar heel weinig mensen toesta om over te steken.
En nu ga ik echt studeren, ik heb nog 103 passages om te typeren!
Daar kan ik me echt niets bij voorstellen! Hoewel ik wel houd van het incidentele weekendje rommelen in huis (dit weekend de diepvries weer eens vullen!), kan ik me echt verheugen om gezellige activiteiten - een avondje in de kroeg met collega's, een oud-huisgenoot die komt logeren, een etentje met een vriendin, een bruiloft van vrienden...quote:Op zondag 28 februari 2010 13:15 schreef Viking84 het volgende:
Mijn vrije tijd is heilig en die breng ik liever door met series, films en boeken dan met mensen.
Klopt het nu ook echt dat je bij die Belgen vaak op eieren loopt omdat wij ons wat grover en meer nuchter op stellen in gesprekken? Dat gevoel heb ik namelijk altijd: dat ik mijn woorden in een mooi jasje moet pakken omdat ik bang ben om te kwetsen. Belgische vrienden trekken mij daarom ook niet echtquote:Op zondag 28 februari 2010 14:29 schreef ColdFeet het volgende:
[..]
Herkenbaar! Het begint hier nu net een beetje te komen (ik vind Vlamingen echt een ramp om vriendschap mee te sluiten - mijn vrienden hier komen echt uit alle hoeken van de aarde). En enerzijds vind ik het geen reden om niet te emigreren en om direct terug te gaan naar Nederland. Maar ja, anderzijds: soms mis ik mijn Nederlandse vrienden best wel, en al is het maar 200 km, je doet het toch niet zo effe als je wilt bijpraten.
Hoera voor online telefonie
eens. Ik kan ook echt naar dat soort dingen uitkijken. Een feestje als dat van gister, daar keek ik al de hele week naar uit.quote:Op zondag 28 februari 2010 14:34 schreef ColdFeet het volgende:
[..]
Daar kan ik me echt niets bij voorstellen! Hoewel ik wel houd van het incidentele weekendje rommelen in huis (dit weekend de diepvries weer eens vullen!), kan ik me echt verheugen om gezellige activiteiten - een avondje in de kroeg met collega's, een oud-huisgenoot die komt logeren, een etentje met een vriendin, een bruiloft van vrienden...
DaD, je hebt het echt mis wat betreft mensen die niet op je zitten te wachten! Echt! Ik vind jou een van de leukste fokkers die ik IRL heb ontmoet!
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |