Jouw muziekcarriere als luisteraar

13 jaar: Alternative rock
14 jaar: Electronic, house, indie, alternative
15 jaar: Electronic, house, indie, ambient, alternative, reggae, post-rock
16 jaar: Hip-hop, electronic, classical, instrumental hip-hop, ambient, alternative, post-rock, latin

Muziek luisteren begon eigenlijk vanaf de middelbare school, onder andere door vrienden en Last.fm is mijn smaak steeds verder uitgebreid en ik luister nu vooral hip-hop maar ik luister ook graag ambient elektronische muziek (Aphex Twin, Boards of Canada, Flying Lotus, Four Tet etc. etc.)
Momenteel zit ik vooral in de Nederlandse hip-hop maar het algemene hip-hop thread hier geeft me ook veel inspiratie

quote:

Op donderdag 25 februari 2010 21:55 schreef cafca het volgende:

[..]

Je bent WTF-muziek vergeten.....

Ik luister eigenlijk steeds meer muziek minder <-- is dat een correcte zin, ik verlang wel eens weer terug naar een album helemaal tot in de puntjes te kennen maar dat zit er steeds minder in. Op mn werk zing ik bijna alles op 3fm mee vooral de wat oudere hitjes, laatst was het weer zover bij godley and creme - englishman in new york. En het stomme is ik heb geen idee waarom ik die nummers ken ik denk dat het echt komt omdat ik gewoon van 0 tot nu hilversum 3/radio 3/3fm heb geluisterd. De arbeidsvitaminen hebben me opgevoed

(fantômas meezingen wil ik ook altijd wel proberen )

Zat deze week wat klassieke hardrock albums te luisteren in de auto, dan kom je erachter dat het al 20 jaar geleden is dat je ze kocht...ze hebben gewoon niks aan kracht ingeboet, integendeel ik ontdek er nog steeds nieuwe dingen op. Prachtig !

quote:

Op zondag 24 april 2011 03:43 schreef female81 het volgende:
"Ik luister eigenlijk steeds meer muziek minder" --> bedoel je daarmee dat je je scheel downloadt, eigenlijk veels teveel, maar dat veel ervan ook weer heel vluchtig aan je voorbij gaat? Muziek als wegwerp-product?

Zo ja: Je hebt het zelf in de hand. Ik heb ook zo'n tijd gehad (2003/2004) waarin ik veels te veel uitprobeerde en daardoor vreselijk vervlakte, maar dat moet je eigenlijk gewoon niet toelaten.

Ik laat het nu een beetje op z'n beloop, onder het motto 'je kunt toch nooit alles leren kennen'. Ik zet een internetzender aan, en dan merk ik vanzelf wel of er wat bij zit. Met twee sterk bovengemiddeld leuke, voor mij onbekende nummers per week ben ik tevreden (het jaartal zal me verder worst wezen). Dat 'ik moet dit-en-dat-perse-horen', en 'ik-moet-perse-van-alle-nieuwe-muziek-op-de-hoogte-zijn', dat ik mezelf dat opleg, is voorbij.

Als je een hanteerbare aanvoer van leuke muziek die je nog niet kent hebt, heb je per nummer veel meer tijd om er aandacht aan te besteden, en blijft het ook fris klinken.

Het ergste is zelfs als ik die methode aanhoud is het nog te veel maar opzich ken ik mijn LPs wel goed en vaak ga ik daar ook echt voor zitten om ze te luisteren en is het iets minder muzikale behang. Alhoewel ik zeg wel muzikale behang maar ik heb wel een duidelijke voorkeur en laat niet alles opstaan. Nouja dit is allemaal niet ontopic.

Tijd om dit topic eens een trap te geven.

Goed, ik denk dat het begon in 2001. Toen was ik 8 en raakte ik voor het eerst in aanraking met popmuziek. Een hele ontdekking natuurlijk, maar je komt als jongere niet echt verder dan de muziek van je ouders en de TV. Toch was er al een afscheiding merkbaar, want ik kan me herinneren dat ik No One Knows van de 'oubollig klinkende' Queens of the Stone Age het goed deed bij mij. Tot aan 2005 waren het vooral hitjes van artiesten die het goed deden. Artiesten die wat mij betreft verder goede hitjes hadden waren Muse, Guns 'n Roses, Within Temptation maar ook Anouk, Gigi d'Agostino, DJ Tiesto, Kylie Minogue enz. Maar ach, daar was ik jong voor.

Maar in 2005 werd alles anders. Ik hoorde van mensen dat metal cool en hip was, ik was toen een jaar of 12 en niet heel erg actief met muziek bezig. Dat veranderde alleen met een nummer wat ik hoorde op TMF. Street Spirit van Radiohead. Wat een legendarisch mooi liedje vond ik dat, zeker met die clip. Het veranderde mijn hele beeld en ik was compleet om. Ik ging wat onderzoek doen en allereerst stuitte ik op Britpop, met dank aan MTV, anno 2006. Mijn favorieten werden toen Radiohead, Muse, The Cure, The Smiths, Arctic Monkeys en Snow Patrol. Maar de laatste 3 verdwenen snel toen ik daar op uitgekeken was.

Vervolgens liet ik mezelf toch meezuigen in de metalhype die er in mijn klas was. Slipknot vond ik vreselijk maar Metallica en Guns 'n Roses prima, dus ik ging zoeken. De eerste bands waar ik op kwam waren Dream Theater en Blind Guardian, maar later vooral heel veel Nightwish, Epica, dat soort bandjes met zangeressen. Dat hield ik vol tot aan mijn 14e. Favoriete bands: Nightwish, Muse, Blind Guardian, Epica, After Forever, Radiohead, Metallica, The Cure

Op mijn 14e, April-Juli 2007 herontdekte ik MTV en daarmee ook een aantal oude bands die ik eerder tof vond, zoals Queens of the Stone Age en Snow Patrol. Ook leerde ik kennis maken met de britpopgolf en postpunkrevival, in de vorm van bands als Interpol, Bloc Party, Editors, Athlete, Babyshambles en Air Traffic. Muse, Radiohead en Nightwish bleven echter onverslaanbaar. Electronische muziek en rap werd nog altijd niet gewaardeerd...

Maar dat werd anders in oktober 2007. Ik vond het nieuwe liedje van de Chemical Brothers wel lollig, dat was The Salmon Dance. Een nummer wat ik wel gimmicky vond, maar na een aantal keer begon ik ook andere electronische muziek beter te vinden. Te beginnen met Daft Punk ging het langzaam door naar Faithless, Björk en Fischerspooner. Dat werd snel opgevolgd met het leren kennen van 3voor12 digitaal, waarop ook alleraardigste plaatjes werden gedraaid. De hitjes van The Raveonettes en Asobi Seksu werden zeer gewaardeerd. In december waren mijn favoriete bands opeens helemaal anders buiten de eerste 2: Muse, Radiohead, Editors, Blind Guardian, Björk, Feist, Maxïmo Park, The Raveonettes, Blood Red Shoes, The Cure

En de verandering bleef eigenlijk een jaar doorgaan zonder mijn echte eigen geluid gevonden te hebben. Het was een tijd van veel proberen, en door Opgezwolle ging ik ook rapmuziek weer meer waarderen. Het was een kwestie van tijd voordat de Beastie Boys het bij mij erg goed deden. Ook Interpol, wat voor mij het zwakkere broertje van Editors was, steeg langzaam in achting. Daarnaast ging ik voor het eerst naar Rock Werchter, waar Sigur Ros indruk op me maakte. Dat dat zo goed was merkte ik eigenlijk pas toen ik hun lowlands-optreden terughoorde. Metal maakte voor het eerst een kleine comeback, maar ook popmuziek als van Katy Perry deed het op dat moment ineens weer goed bij mij. Ook leerde ik voor het eerst wat oudere dingen terugluisteren, en dan ook van voor de 80's. Dit alles door Let's Dance to Joy Division van The Wombats.
Maar ook triphop begon te komen, Machine Gun was geen binnenkomer voor Portishead maar door The Rip kwam het genre aardig goed aan en begon ik het meer te luisteren.:

September 2008: Muse, Radiohead, Sigur Rós, The Dillinger Escape Plan, Editors, MGMT, Opgezwolle, The Ting Tings, Katy Perry, Arctic Monkeys, Joy Division, The Kills, Nirvana, Portishead

Maar pas na die periode ging ik echt langzaam in de richting van wat ik nu luister. Pas rond die jaarwisseling greep ik voor het eerst naar nieuwe namen die ik zocht als dEUS, Pixies en The Arcade Fire. Maar het was toen nog het hardere werk dat me greep. Placebo werd een enorme hit, en die stonden later dat jaar op Pinkpop. Ook kwam ik door Joy Division steeds meer in de 80's gothic. VH1 stond ook steeds meer aan om oudere muziek te leren kennen. De naam My Bloody Valentine wekte ook voor het eerst interesse, maar ik kwam nog niet verder dan het repeaten van When You Sleep

April 2009: Placebo, Muse, The Cure, Joy Division, The Kills, Nirvana, Pixies, Queens of the Stone Age, Pearl Jam, Alice in Chains, Sigur Rós, Mogwai, Portishead, TV on the Radio...

Intussen had ik steeds meer media om muziek te ontdekken. Op school deed ik eindexamen muziek en in het boek stonden wat leuke oude bands. Ik luisterde voor het eerst redelijk de top 2000 mee, waarmee ik ook wat leuke oude dingen leerde kennen. Het duurde weliswaar nog een jaar voordat ik echt deze oude muziek ging luisteren. Wel werd de dream pop voor het eerst bekend voor me en vond ik ook een terugkeer naar de (vooral progressieve) metal.

Eind 2009: Muse, Placebo, Pixies, The Cure, Portishead, Sigur Rós, Textures, Dream Theater, Opeth, De Jeugd van Tegenwoordig, Daft Punk, This Mortal Coil, Queens of the Stone Age, Editors

In 2010 was het pas voor het eerst dat ik ook de openere maar toch noisy rock uitvond. Dingen als Arcade Fire, The National en dEUS sloot ik definitief in mijn armen nadat ik ze nooit echt makkelijk vond. Ik had ook voor het eerst wel eens een zender op UPC radio op staan die veel dingen van The Smiths, Blur, enz. draaiden. En dan was er nog de top 2000, die me vooral Pink Floyd lieten ontdekken in het eerste jaar, en natuurlijk de Beatles.

Eind 2010: Pixies, Placebo, Muse, The Cure, Portishead, Sigur Rós, Queens of the Stone Age, Arcade Fire, Kyuss, Blur, The Beatles, Nirvana, Joy Division, The Velvet Underground

Door de UPC radio leerde ik ook meer van My Bloody Valentine kennen, en ook dingen als Tool, Nine Inch Nails, enz. Het was voor mij wel de definitieve omslag van de recente rock naar de rock van eind jaren 80-begin jaren 90. Interpols Turn on the Bright Lights was ook niet meer weg te denken.

Eind 2011: Pixies, Interpol, Tool, Blur, Muse, Portishead, The Cure, Sigur Rós, Kyuss, My Bloody Valentine

En dan de tijd dat er misschien wel het minst veranderde: de laatste 2 jaar. Al deze bands luister ik namelijk nog steeds. Ik luister alleen veel meer shoegaze (Slowdive, maar ook The Raveonettes en Asobi Seksu die ik eerder noemde), harde metal (bijv. Ulver, ISIS) noise-achtige dingen als Sonic Youth en Boris, en ambient (Boards of Canada, Dead Can Dance). Daarnaast nog meer oudere dingen, mijn muzieksmaak is wel veel meer verouderd.

Nu: My Bloody Valentine, Interpol, Sonic Youth, Slowdive, ISIS, Boards of Canada, Tool, Kyuss, Portishead, Sigur Rós, Muse, Blur

En dat is het, denk ik.

Tot 12 de platenkast van mijn ouders(van motorhead tot spandue ballet...) en hier ligt de grond wel

12 jaar Mtv net als mexicona bakker en goede oude club 3voor12. Meteen al een gigantisch veelvraat uit deze tijd waren mijn favoriete bands queens of the stone age, muse en beastie boys, neem meteen een aboment op de oor(toen het nog goed was...). Maar ook het setje dat lost sounds(Jay Retarted voor solo gaan) speelde en het behoorlijk chaotische interview maakte een diepe indruk. Rond die tijd begong het indie balletje al een beetje te rollen

13 jaar, lang haar en bandjes als arctic monkeys en maximo park horen tussen de nieuwe favorieten. Uit deze tijd leerde ik ook met veel moeite slsk(soulseek) aan de praat te krijgen en begon ik een beetje oppervlakkig naar de inspiratie bronnen van boven staande bands te luisteren. Dingen als Joy division, the stooges, gang of four en the smiths bevallen me erg goed en vooral de laatste 2 blijven eeuwige favorieten. Langzaam beging door mijn buurjongen mij ook de hardcore punk bekend te worden.

14 jaar, gigantisch rommelig en alles zeggend jaar voor me maar ook voor de muziek. De postpunk diep ik nog verder uit en ik kom uit bij bandjes als de pop group en au pairs en dat smaakt naar meer. Ook is dit jaar de eerste aanraking met new weird america(o.a Joanna Newsom, Devendra Banhart en Cocorosie) en ik val hierdoor steeds meer in de expremintele kant van de muziek terwijl ik gewoon mijn oude favorieten blijf luisteren. Hierdoor kom ik uit bij bands als Xiu Xiu(nog steeds mijn favoriete band), animal collective en beging me echt te verdiepen in bands als stereolab wat lijd tot een stortvloed van jaren 80 synthpop en een hoop aparte postpunk en andere muziek

. Ohja en Jay Retarted's blood visions komt uit, ik ben meteen er weg van en beging ook de garage punk flink uit te zoeken. Ik beging nu ook al wat enige regelmaat naar optredens te gaan in de omgeving. Voor de rest val ik via Nirvana voor eeuwig in de macht van de oude boze mannen met gitaren muziek genaamd noiserock. Jesus lizard en Shellac zijn twee bands die het meest daarvan bovenuit schieten. Voor de rest beging ik bizar veel screamo(SKRAMZ) te luisteren waar ik nooit echt ook mee ben opgehouden.

15 jaar, de proto-hipster jaren noemen we het maar. Ik ondek bands als Liars en beging (serieus) met het luisteren van o.a krautrock, 'goede popmuziek', noise en ambient. Het lange haar gaat eraf en maakt plaats voor een opscheerig achtig kapsel. Ga nog meer naar optredens maar val ook weer terug op mijn geliefde (britse) indierock door bands als Los Campesinos! en born ruffians. Zie het beste concert dat ik ooit heb gezien in kortrijk, Boredoms in de kreun wat ook een flink schop in de goede richting was.

16 jaar het doorluisteren gaat door en ik geef een tijd op aan rockmuziek. Vooral hiphop, electronic (pop) en folk muziek. Beging me te verdiepen in jaren 80 pop muziek en darkwave en franse ye-ye pop en val vooral terug op dignen als smog en The Microphones.

17 tot nu ik luister eigenlijk gewoon waar ik zin en heb en er zit ook gewoon te bizare groei om hier neer te knallen in, ik ondek nog weinig nieuwe genres maar ben vooral aan het graven naar goede muziek. De bands hierboven blijven favorieten maar je blijf toch eeuwig ontdekken.

Hou oud ben jij brooklyndodger? ik dacht altijd dat jij zo'n enorme oude rot bent, met veel oudelullen muziek en muziek waar je even over moet doen voordat je het leert waarderen..maar als je geschiedenis slechts tot ongeveer 18 jaar gaat En als ik je verslag lees, klinkt die ontwikkeling ook echt totaal niet als een ontwikkeling in je tienerjaren? Of beslaat dat laatste stukje gewoon 10 jaar ofzo?

quote:

Op zondag 3 november 2013 01:14 schreef Norrage het volgende:
Hou oud ben jij brooklyndodger? ik dacht altijd dat jij zo'n enorme oude rot bent, met veel oudelullen muziek en muziek waar je even over moet doen voordat je het leert waarderen..maar als je geschiedenis slechts tot ongeveer 18 jaar gaat En als ik je verslag lees, klinkt die ontwikkeling ook echt totaal niet als een ontwikkeling in je tienerjaren? Of beslaat dat laatste stukje gewoon 10 jaar ofzo?

Ik vermoed zo rond de 20, gezien die clip uit 2005 stamt. Maar met zo'n ontwikkeling in je vroege tienerjaren moet je wel in goed gezelschap hebben verkeerd ja.

Leuk om deze thread na een paar jaar weer eens door te lezen. Bij mij is er qua smaak niet zo veel veranderd in tussentijd: zelfde genres, meer artiesten. Dat is het wel

9 jaar (80s):
Michael Jackson

11 jaar (80s):
Prince

13 jaar (80s)
Thrash Metal
Guns n' Roses

15 jaar (80s)
Sex Pistols
The Damned
Buzzcocks
Undertones
Red Hot Chili Peppers
The Stone Roses

17 jaar (90s)
Big Star
Nirvana
Pearl jam
Screaming Trees

19 jaar (90s)
The Posies
Gigolo Aunts

21 jaar (90s)
Blur
en veel andere britpop
The Replacements

23 jaar (90s)
The Smiths
Echo and the Bunnymen
The Only Ones
The Stooges
The Velvet Underground
New York Dolls

25 jaar (90s)
Nick Drake

27 jaar (00s)
Interpol
The Chameleons

29-39 (00s -10s)
Animal Collective
Cut Copy

Heel summiere opsomming dit, want er is veel meer

Voor m'n 8ste weet ik niet zoveel eigenlijk...

8 -10:
J.S. Bach (via onze leraar waarvoor nog eeuwig dankbaar ), Pink Floyd, Yes en Jeff Wayne via mijn vader, Kinderen voor kinderen omdat iedereen die shit luisterende, Raymond van het Groenewoud.

10-12:
Ohoh..de Bon Jovi fase. Véél Bon Jovi. Beetje Pearl Jam en Nirvana.

12-14:
Nirvana en de hele Seattle grunge scene. Bon Jovi achter me gelaten, op zoek naar hardere muziek.

14-16:
Bleef erg alto met nieuwere bands: Radiohead, Smashing Pumpkins etc. Ging in een eigen bandje spelen, speelde zelf meer instrumentale post-rock nummers. Herontdekking van klassieke muziek middels 2 vriendinnen die beide viool speelden.

16-20:
Beetje hetzelfde eigenlijk.

20-25:
Meer post-rock, post-grunge fase.

25-nu:
Vanuit de grotendeels instrumentale post-rock, post-grunge toch weer terecht gekomen bij klassieke muziek, hoewel ik bijna alles luister. Nooit in elektronische muziek geweest zoals je kunt zien.

C'est ma vie!

Toen ik heel jong was waren mijn favoriete liedjes. Mexico, lika virgin en bad.

6 - 10 met mijn broer vooral Bob Marley, Peter Tosh, Guns 'n Roses en Aerosmith geluisterd.

10 - 14 eigenlijk alles wat 'de klas' leuk vond.

14 - 18 The Offspring, sum41, linkin park, limp bizkit, RHCP

18 - 20 Deep purple, van Morrison, Bob Marley, Aerosmith

20 tot 29 Eigenlijk kan ik de meeste muziek wel waarderen, zelfs een enkel Nederlands nummer. Voorkeur gaat op dit moment naar singer-song writing.

quote:

Op zondag 3 november 2013 01:14 schreef Norrage het volgende:
Hou oud ben jij brooklyndodger? ik dacht altijd dat jij zo'n enorme oude rot bent, met veel oudelullen muziek en muziek waar je even over moet doen voordat je het leert waarderen..maar als je geschiedenis slechts tot ongeveer 18 jaar gaat En als ik je verslag lees, klinkt die ontwikkeling ook echt totaal niet als een ontwikkeling in je tienerjaren? Of beslaat dat laatste stukje gewoon 10 jaar ofzo?

Durf het niet met zekerheid te zeggen, maar volgens mij is hij een jaartje of twee jonger dan ik ben. Dat zal dan 21/22 moeten zijn. Even een brooklyndodger-worshippingpost hier, maar het is echt verbazingwekkend hoeveel muziekkennis die jongen heeft. Hij zou mij zo een lijst van 20 bands kunnen geven waar ik nog nooit van gehoord heb maar die perfect in mijn straatje zouden passen. Weet ook wie in welke band heeft gespeeld en zijprojectjes en nog meer van dat soort dingen. Hij noemde afgelopen donderdag, wachtende op Lust for Youth, nog tussen neus en lippen door een band met twee EP's uit en nog geen 300 listeners op last.fm, en gaat dan verbaasd zitten doen omdat ik het niet ken.

quote:

Op zaterdag 2 november 2013 21:30 schreef paulvdb08 het volgende:

[..]

Hoezo? Sum 41 en blink-182 zijn vet.. Wacht ik ga dit ook doen.

Op mijn 16e was blink-182 ook mijn favoriete band, maar toen ontdekte ik echte muziek. Als je eenmaal de instrumentatie en teksten van bijvoorbeeld The Beatles ontdekt hebt, dan is het bijna onmogelijk om terug te gaan naar alleen maar powerchords en liedjes over de meest kinderachtige dingen.

quote:

Op zondag 3 november 2013 16:33 schreef psychedelicate het volgende:

[..]

Op mijn 16e was blink-182 ook mijn favoriete band, maar toen ontdekte ik echte muziek. Als je eenmaal de instrumentatie en teksten van bijvoorbeeld The Beatles ontdekt hebt, dan is het bijna onmogelijk om terug te gaan naar alleen maar powerchords en liedjes over de meest kinderachtige dingen.

Nee hoor

quote:

Op zondag 3 november 2013 12:43 schreef Darkestrah het volgende:

[..]

Durf het niet met zekerheid te zeggen, maar volgens mij is hij een jaartje of twee jonger dan ik ben. Dat zal dan 21/22 moeten zijn. Even een brooklyndodger-worshippingpost hier, maar het is echt verbazingwekkend hoeveel muziekkennis die jongen heeft. Hij zou mij zo een lijst van 20 bands kunnen geven waar ik nog nooit van gehoord heb maar die perfect in mijn straatje zouden passen. Weet ook wie in welke band heeft gespeeld en zijprojectjes en nog meer van dat soort dingen. Hij noemde afgelopen donderdag, wachtende op Lust for Youth, nog tussen neus en lippen door een band met twee EP's uit en nog geen 300 listeners op last.fm, en gaat dan verbaasd zitten doen omdat ik het niet ken.

Dat je op zijn leeftijd, zoveel muziek kan kennen...ongekend. En sommige muziek die hij al luisterde toen ie 12/13 was...Bizar

quote:

Op zondag 3 november 2013 16:33 schreef psychedelicate het volgende:

[..]

Op mijn 16e was blink-182 ook mijn favoriete band, maar toen ontdekte ik echte muziek. Als je eenmaal de instrumentatie en teksten van bijvoorbeeld The Beatles ontdekt hebt, dan is het bijna onmogelijk om terug te gaan naar alleen maar powerchords en liedjes over de meest kinderachtige dingen.

Ja man. Nu zit ik elke avond te verpieteren terwijl ik de diepe teksten van the Beatles voor de honderdste keer analyseer.

Goede kick.

quote:

Op zaterdag 17 april 2010 23:31 schreef Desunoto het volgende:
- lang verhaal van ruim drie jaar geleden -

Leuk om weer terug te lezen... en natuurlijk aan te vullen.

Nu: Franstalige (pop)muziek heeft nu een groot aandeel (~33%) gekregen en vrouwenstemmen klinken veel vaker uit mijn speakers dan mannenstemmen. Wat wellicht de moeite is om te vermelden, is dat het vooral vrouwelijke soloartiesten zijn en dat de mannen vaak verbonden zijn aan een band of groep. Denk aan vrouwen als Kate Bush, Björk en Françoise Hardy‎ en bij de mannen aan The Doors en Led Zeppelin. De categorie mannelijke soloartiesten is echt heel klein.

Japanse muziek heeft nog steeds een redelijk aandeel, hoewel minder memorabele muziek er inmiddels is uitgefilterd. Van the GazettE word ik niet meer zo enthousiast als eerst, maar van Pizzicato Five en Meiko Kaji des te meer.

Qua genres is het gevarieerder dan ooit tevoren. Er komt vrij veel langs. Elektronische muziek en rapmuziek echter niet. De kans dat SkyRadio iets draait dat ik leuk vind is ook nog steeds nihil.

quote:

Op zondag 3 november 2013 01:14 schreef Norrage het volgende:
Hou oud ben jij brooklyndodger? ik dacht altijd dat jij zo'n enorme oude rot bent, met veel oudelullen muziek en muziek waar je even over moet doen voordat je het leert waarderen..maar als je geschiedenis slechts tot ongeveer 18 jaar gaat

Het ironische is je bent zeker niet de eerste die het denkt maar ik heb gewoon zo bizar veel tijd aan muziek uitzoeken, doorzoeken en luisteren besteed(nog steeds) vanaf jonge leeftijd en een apart kind zijn hebben ook meegehopen. Mijn hoofd heeft vaak ook een redelijk baard om zich heen(r.i.p) waardoor ik vaak als een 30 jarige man werd aangezien . Maar goed ik laat ben vaak genoeg bij 'hippe concerten' dus geef maar een shout zodat ik kan bewijzen dat ik niet zo oud ben.

Mijn leeftijd ach:
en dan min 1.

quote:

Op zondag 3 november 2013 09:22 schreef Trashcanman het volgende:

[..]

Ik vermoed zo rond de 20, gezien die clip uit 2005 stamt. Maar met zo'n ontwikkeling in je vroege tienerjaren moet je wel in goed gezelschap hebben verkeerd ja.

Hah valt eigenlijk heel erg mee. Ik heb het vooral zelf allemaal zitten uit te zoeken maar natuurlijk zijn er ook invloeden geweest van wat familie leden, vrienden en soortgenoten in deze idiote smaak. Mijn ouders smaak is wel echt een goede invloed geweest maar is ook echt al over the place maar nooit erg diep, pa vooral dingen als saxon, motorhead en oude u2 en country en ma daartegen leonard cohen, bob dylan en 80's pop Ook natuurlijk heeft internet en websites als musicmeter, last.fm en rateyourmusic grote rollen gespeeld.

Muziek is gewoon sinds jongs af aan een hobby geweest en ik steek er ook veel tijd in. Het scheelt ook dat ik woon in een dorp waar ik nouja weinig mee heb(nooit hier op school gezeten etc etc, maar nu dwalen we te veraf naar persoonlijke grond) en dus vooral de tijd door brengt met lezen, film kijken, schrijven en muziek luisteren. Dit is eigenlijk alles wat ik al doe vanaf mijn 12de en speelt ook zeker mee.

quote:

Op zondag 3 november 2013 12:43 schreef Darkestrah het volgende:

[..]

Durf het niet met zekerheid te zeggen, maar volgens mij is hij een jaartje of twee jonger dan ik ben. Dat zal dan 21/22 moeten zijn. Even een brooklyndodger-worshippingpost hier, maar het is echt verbazingwekkend hoeveel muziekkennis die jongen heeft. Hij zou mij zo een lijst van 20 bands kunnen geven waar ik nog nooit van gehoord heb maar die perfect in mijn straatje zouden passen. Weet ook wie in welke band heeft gespeeld en zijprojectjes en nog meer van dat soort dingen. Hij noemde afgelopen donderdag, wachtende op Lust for Youth, nog tussen neus en lippen door een band met twee EP's uit en nog geen 300 listeners op last.fm, en gaat dan verbaasd zitten doen omdat ik het niet ken.

Bedankt man. Echt niemand weet nooit hoe oud ik ben, zelfs mijn beste maat dacht vorige week dat ik ouder dan hem was . 21 jep en 2 jaar jonger dan jij, en ja darkstrah muziekkennis is ook niet beroerd. Zat ik donderdag ook niet uit te leggen hoe heel die Iceage en aanverwanten scene in elkaar zat Niet iedereen hoeft niet zo manisch en een bizar geheugen te hebben als mij en de briljante term 'muziek die darkestrah niet kent maar geweldig gaat vinden' burgert ook lekker in.

En ja je weet ik zit je soms ook gewoon te kutten met bands en wat je moet kennen omdat je vaak zelf ook met de meest random dingen komt aanzetten. Zie je bij jucifer(en dag dag erna ) enz.

Ohja dat bandje was dit trouwens:


[ Bericht 0% gewijzigd door brooklyndodger op 03-11-2013 20:11:42 ]

quote:

Op zondag 3 november 2013 12:43 schreef Darkestrah het volgende:

[..]

Durf het niet met zekerheid te zeggen, maar volgens mij is hij een jaartje of twee jonger dan ik ben. Dat zal dan 21/22 moeten zijn. Even een brooklyndodger-worshippingpost hier, maar het is echt verbazingwekkend hoeveel muziekkennis die jongen heeft. Hij zou mij zo een lijst van 20 bands kunnen geven waar ik nog nooit van gehoord heb maar die perfect in mijn straatje zouden passen. Weet ook wie in welke band heeft gespeeld en zijprojectjes en nog meer van dat soort dingen. Hij noemde afgelopen donderdag, wachtende op Lust for Youth, nog tussen neus en lippen door een band met twee EP's uit en nog geen 300 listeners op last.fm, en gaat dan verbaasd zitten doen omdat ik het niet ken.

Brooklyndodger is echt nog vele malen baziger dan ik ooit zou dromen te zijn inderdaad.