Wat mag je kind opvoedkundig niet? # 3

Ik ben ook voor veel verschillende dingetjes proeven, mee-eten met volwassenen en van alles proberen hoor. Alleen als er iets op tafel staat vind ik dat ze moeten vragen en wachten tot ze het krijgen (of van een eventueel eigen schaaltje pakken) en niet van de algemene hapjesschaal graaien.

En ik zou mijn kind ook nooit dwingen om iets per se te eten (maar wel regels stellen zoals wel proeven, en niet alleen je vlees oid opeten maar ook groenten). Ik vind wel dat je strenge regels kan hanteren mbt tafelmanieren. Ik vind met je handen in je eten graaien of dingen op je bord weer uitspugen echt not-done, ook niet bij een kind. Een baby weet natuurlijk niet beter, maar zodra ze iets ouder zijn kun je ze dat best aanleren. En eten met mes en vork zonder met open mond te smakken en niet met je ellebogen op tafel hangen kan toch echt wel ontspannen en gezellig zijn hoor, dat weet ik uit eigen ervaring

Ik denk dat als je vroeg begint met een kind manieren te leren (netjes eten, niet zomaar iets van tafel graaien maar vragen en wachten tot je het krijgt, u zeggen tegen vreemden, etc.) ze daar later nog veel aan kunnen hebben.

Als ze bij mij net even te gretig zijn en hun mond verbranden heb ik toch liever dat ze het uitspugen (en daarna meteen weggooien)

quote:

Op maandag 1 februari 2010 12:16 schreef moussy het volgende:
Als ze bij mij net even te gretig zijn en hun mond verbranden heb ik toch liever dat ze het uitspugen (en daarna meteen weggooien)

Zeker. Als het kiezen is verbranden of etiquette, dan is het een makkelijke beslissing Etiquette helemaal onderaan de ladder

quote:

Op zondag 31 januari 2010 18:15 schreef debuurvrouw het volgende:
Het ging mij meer om het eten van hapjes van tafel. Ik heb voor kinderen altijd apart een schaaltje chips en nog wat lekkers en dan andere hapjes op tafel. Mijn kinderen mogen dan alleen een plakje komkommer oid als ze daar om vragen.
Er komen dus kinderen die zich eerst hun chips nassen, en dan zich verder vol eten aan wat op tafel staat voor de volwassenen. Dat mag dus blijkbaar daar. Hoe zeg je daar iets van?

Ik heb en hoef geen kinderen, maar een regel die bij ons thuis, en op veel andere plekken, opging was "wat op tafel staat, staat er om op te eten". Uiteraard wel met mate, ik geloof niet dat het vroeger gewaardeerd zou worden als ik een heel bord met worst en kaas in 1x in mijn mond zou schuiven, maar ik mis eigenlijk totaal de reden waarom kinderen losse bakjes chips moeten, en niet gewoon mee kunnen eten met de rest.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:28 schreef Dichtpiet. het volgende:

[..]

Tja, van je eigen kinderen weet je misschien wel dat ze met mate hapjes van tafel eten, maar om te voorkomen dat kinderen van anderen zich schransend op de tafel storten kun je maar beter uit voorzorg een aparte tafel maken denk ik.

Neuh, want in mijn huis gelden mijn regels. Dus er wordt niet geschranst van tafel

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:08 schreef LeeHarveyOswald het volgende:

[..]

Ik heb en hoef geen kinderen, maar een regel die bij ons thuis, en op veel andere plekken, opging was "wat op tafel staat, staat er om op te eten". Uiteraard wel met mate, ik geloof niet dat het vroeger gewaardeerd zou worden als ik een heel bord met worst en kaas in 1x in mijn mond zou schuiven, maar ik mis eigenlijk totaal de reden waarom kinderen losse bakjes chips moeten, en niet gewoon mee kunnen eten met de rest.

Wat als je met sinterklaas snoep (in de sin van suikers) op tafel staat. Dat zullen wij echt zelden aan onze kinderen geven. Menig kind is aan het stuiteren na het eten van die zoete meuk. Wij vinden persoonlijk dat je daar altijd rekening mee moet houden. We vragen altijd aan de ouders van die kinderen of ze ook ... mogen hebben.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 20:52 schreef moussy het volgende:
Ik ben van de gemakzucht Als er hier toastjes op tafel komen smeer ik ze niet alvast in de keuken, maar bijv. een frans kaasje op een plankje, kaasmesje er bij en mijn kinderen komen daar verder niet aan, want dan verkrachten ze de kaas en hebben ze uiteindelijk misschien wel één snippertje kaas op het toastje gekregen, dus moeten ze gewoon even vragen of wij een toastje maken,klaar probleem opgelost

Dat dus!!

Wij hebben leuke vrienden enzo, maar sommigen hebben van vervelend ongemanierde kinderen.
Heb je een leuk kaasplankje op tafel staan, gaan die kids erin lopen hakken, en niet 1 keer, nee, constant!!
Alsof ze uitgehongerd zijn.

Ken je dat? Zo'n kutkind van een jaar of 2 met een snottebel en speeksel kwijlend want altijd verkouden, die met zijn kaken nog kauwend op het vorige toastje alvast een nieuwe klaarmaakt, zeer onhandig een toastje pakt uit het schaaltje, daarbij meteen 23 andere toastjes op de grond laat flikkeren, die zelf opraapt en per twee tegelijk terug propt in het bakje, waardoor er minsten 10 breken. Vervolgens probeert ie alle mesjes uit op 1 soort kaas, zodat ik tussendoor alle messen af moet wassen, en dat stuk kaas dat ie slacht is niet meer om aan te zien en kun je ook weggooien. En dan zo'n moeder die vol trots zegt: 'Wat issie al zelfstandig hé?' als die kutkoter besluit brie ineens niet meer lekker te vinden en een half gekauwd toastje met een vies gezicht uit zijn mond pulkt en terug op het kaasplankje deponeert.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:56 schreef Dichtpiet. het volgende:

[..]

Zeg er dan wat van.

Sowieso, wat kan dat kind er aan doen, we waren allemaal zo vroeger. Zeik dan liever die moeder af.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:59 schreef ElizabethR het volgende:

[..]

Is dat heus zo raar? Ik zou het in elk geval niet zo laten gebeuren...

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:53 schreef ElizabethR het volgende:

[..]

Ken je dat? Zo'n kutkind van een jaar of 2 met een snottebel en speeksel kwijlend want altijd verkouden, die met zijn kaken nog kauwend op het vorige toastje alvast een nieuwe klaarmaakt, zeer onhandig een toastje pakt uit het schaaltje, daarbij meteen 23 andere toastjes op de grond laat flikkeren, die zelf opraapt en per twee tegelijk terug propt in het bakje, waardoor er minsten 10 breken. Vervolgens probeert ie alle mesjes uit op 1 soort kaas, zodat ik tussendoor alle messen af moet wassen, en dat stuk kaas dat ie slacht is niet meer om aan te zien en kun je ook weggooien. En dan zo'n moeder die vol trots zegt: 'Wat issie al zelfstandig hé?' als die kutkoter besluit brie ineens niet meer lekker te vinden en een half gekauwd toastje met een vies gezicht uit zijn mond pulkt en terug op het kaasplankje deponeert.

wat een moeder. die van mij zou regelrecht de hoek in kunnen, maar die hebben daar geen tijd om zo iets te doen.

ik deed bij het kinderfeestje wel verdelen in bakjes wel zo makkelijk met 5 kids waarvan 4 onder de 2 jaar.
nu doe ik dat ook bij die 2 van mij omdat ze een periode hebben van elkaar in de haren vliegen en letterlijk trekken met plukken haren.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 12:00 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Is dat heus zo raar? Ik zou het in elk geval niet zo laten gebeuren...

Ik ook niet, ik omschrijf alleen de situatie, nogal gechargeerd ook.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:08 schreef LeeHarveyOswald het volgende:

[..]

Ik heb en hoef geen kinderen, maar een regel die bij ons thuis, en op veel andere plekken, opging was "wat op tafel staat, staat er om op te eten". Uiteraard wel met mate, ik geloof niet dat het vroeger gewaardeerd zou worden als ik een heel bord met worst en kaas in 1x in mijn mond zou schuiven, maar ik mis eigenlijk totaal de reden waarom kinderen losse bakjes chips moeten, en niet gewoon mee kunnen eten met de rest.

Omdat ik, gezien de beperkte ruimte als er visite is, geen zin heb in steeds een kauwend kind tussen je gesprek. Ik moet eerlijk bekennen dat mijn ergernis zich beperkt tot één kind, Mijn neefje.
Eigenlijk alle kinderen vragen netjes en zijn er verder niet zo mee bezig, hij lijkt een voedselobsessie te hebben en een moeder zonder ruggegraat die dan zo poeselig nee, *insert naam*, je hebt net al gehad. en dat hij dan vervolgens nog drie stukken worst in zijn bakkes steekt. en dat niemand daar wat van zegt. Maar dat er zéker geen ruimte is om er als ander iets over te zeggen, want dan zijn de rapen helemaal gaar.

Het was eigenlijk een lang verhaal waarin ik er omheen praat dat mijn neefje een onopgevoede hork is die ook nog eens iedere keer mijn jongste zit te kleineren zonder dat er iets van gezegd wordt.
Maar iedereen is hier van mening dat ik daar best iets van kan zeggen? Want daar was ik een beetje naar op zoek...

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 12:41 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Omdat ik, gezien de beperkte ruimte als er visite is, geen zin heb in steeds een kauwend kind tussen je gesprek. Ik moet eerlijk bekennen dat mijn ergernis zich beperkt tot één kind, Mijn neefje.
Eigenlijk alle kinderen vragen netjes en zijn er verder niet zo mee bezig, hij lijkt een voedselobsessie te hebben en een moeder zonder ruggegraat die dan zo poeselig nee, *insert naam*, je hebt net al gehad. en dat hij dan vervolgens nog drie stukken worst in zijn bakkes steekt. en dat niemand daar wat van zegt. Maar dat er zéker geen ruimte is om er als ander iets over te zeggen, want dan zijn de rapen helemaal gaar.

Het was eigenlijk een lang verhaal waarin ik er omheen praat dat mijn neefje een onopgevoede hork is die ook nog eens iedere keer mijn jongste zit te kleineren zonder dat er iets van gezegd wordt.
Maar iedereen is hier van mening dat ik daar best iets van kan zeggen? Want daar was ik een beetje naar op zoek...

jouw huis, jouw regels vind ik persoonlijk.

Maar ik snap ook wat je bedoelt met dat je er niets van kunt zeggen want dan zijn de rapen gaar Moeilijk is dat zo'n situatie, hoe je het ook wendt of keert, je voedt toch het kind van een ander op dan, of corrigeert het zeg maar.

Overigens vind ik aparte bakjes voor kindjes niet zo'n heel raar fenomeen, wij hadden dat vroeger ook wel eens. Ging prima. Ik vond het irritanter als kind dat mijn oma bijvoorbeeld ons wel liet helpen met rondgaan met de schalen met blokjes kaas en toastjes maar dat we er zelf niets van mochten want het was voor volwassenen

debuurvrouw als iemand mijn kind kleineerde dan zou ik er wel wat van zeggen ook als er manieren van een kind mij niet aanstaan dan zou ik dat ook zeggen. leuke feestjes zo elke keer. is toch niet echt ontspannen en leuk als je je irriteert aan 1 iemand elke keer.

dan maar ruzie of dat iemand op zijn teentjes is getrapt dan dat jezelf de hele tijd moet opletten of er iets is of wat dan ook.

ik heb het ook subtiel geprobeerd bij bepaalde mensen maar na zoveel jaar was ik het zat.

ik heb ruzie met schoonouders over de opvoeding van mijn kinderen. het boeit me niks.
zij ziet de kinderen niet en ik wel. in april heeft ze ze al een jaar niet gezien.
de ruzie gaat oa. omdat wij de kinderen niet voor mensen wakker maken of omdat ze op tijd naar bed gaan ook al zijn hun er en wij de regels thuis ook ergens anders hanteren en niet bij oma mag het wel.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 15:41 schreef debuurvrouw het volgende:
Ik ken mensen die het echt verbieden aan hun kinderen. Voetballen that is. En die jongetjes willen het zó graag. Maar nee, het mag niet. Dat vind ik gewoon zielig.

Ik vind voetbal géén fijne sport, en de sfeer op zo'n club is ook niet de mijne. Maar mijn kind geniet. En dáár gaat het mij om.

Die van mij mag ook niet op voetbal(met note erbij dat als er niks anders zou zijn wat hij leuk zou vinden ik waarschijnlijk wel zou toegeven op ten duur).
Heb teveel op het voetbalveld rondgelopen en zelfs nu nog bij schoolvoetbal is de sfeer om te huilen vergeleken bij andere sporten.

Zo ga ik ook niet naar de buurt bbq met mijn kind omdat daar teveel mensen tussen zitten die het heel normaal vinden om tegen een uur of 7 in de avond al stevig aangeschoten te zijn en hun kinderen vanaf een jaar of 12 ook een lekker biertje geven.

Ik vind voetbal geen fijne sport, ik vind het geen juiste omgeving, ik zal er alles aan doen om hem van voetbal af te houden, wat betekend dat ik hem vooral andere leuke sporten laat zien, waar er wel een normale sfeer hangt.

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 13:26 schreef erodome het volgende:

[..]

Die van mij mag ook niet op voetbal(met note erbij dat als er niks anders zou zijn wat hij leuk zou vinden ik waarschijnlijk wel zou toegeven op ten duur).
Heb teveel op het voetbalveld rondgelopen en zelfs nu nog bij schoolvoetbal is de sfeer om te huilen vergeleken bij andere sporten.

Zo ga ik ook niet naar de buurt bbq met mijn kind omdat daar teveel mensen tussen zitten die het heel normaal vinden om tegen een uur of 7 in de avond al stevig aangeschoten te zijn en hun kinderen vanaf een jaar of 12 ook een lekker biertje geven.

Ik vind voetbal geen fijne sport, ik vind het geen juiste omgeving, ik zal er alles aan doen om hem van voetbal af te houden, wat betekend dat ik hem vooral andere leuke sporten laat zien, waar er wel een normale sfeer hangt.

Daarnaast kunnen kinderen toch ook prima voetballen op een veldje om de hoek, zonder de opvoed-hooligans die staan te schreeuwen dat ze bij de tevens negenjarige tegenpartij de enkels kapot moeten trappen?

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 11:28 schreef Dichtpiet. het volgende:

[..]

Tja, van je eigen kinderen weet je misschien wel dat ze met mate hapjes van tafel eten, maar om te voorkomen dat kinderen van anderen zich schransend op de tafel storten kun je maar beter uit voorzorg een aparte tafel maken denk ik.

Als ze voor de zoveelste keer komen om wat te pakken zeg ik gewoon laat je ook wat over voor de anderen?
Werkt altijd prima, vaak gaat zo'n kind dan snel met schalen rond om uit te delen, want misschien mag hij/zij daarna ook nog wat!

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 13:41 schreef Dichtpiet. het volgende:
Ik ben trouwens benieuwd hoe je zoiets uitlegt aan je kind. "Nee, je mag niet op voetbal net als je nieuwe vriendjes, want ...."

want je nieuwe vriendjes zijn niet ons soort mensen???

Dichtpiet, misschien zal het e.e.a. wel veranderen als je daadwerkelijk weet hoe het is om een kind te hebben. Dit is een serieuze opmerking dus vat het niet op als aanval oid

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 13:34 schreef Dichtpiet. het volgende:

[..]

Ik snap jullie echt niet.

Maar misschien komt het ook omdat ik in een klein dorp ben opgegroeid, bij ons in het dorp hing er op de voetbalclub (volgens mij, heb er nooit opgezeten) een hele normale sfeer.

Kan me niet voorstellen dat er zó'n erge sfeer daar hangt dat je kind niet mag genieten en zijn dromen na mag jagen.

Dat je je kind niet op voetbal wilt vanwege de aggresieve sfeer die er schijnt te hangen, daar kan ik nog inkomen, net als dat je je kind misschien ook niet graag op zwaardvechten zou doen Maar een kind te dwingen een bepaalde sport te gaan doen lijkt mij een beetje verkeerd, dan maak je er een verplichting van, terwijl ieder kind wel iets heeft wat hij/zij leuk vindt, daarnaast is beweging makkelijk te stimuleren door een stel inlineskates te geven, of een fiets

quote:

Op dinsdag 2 februari 2010 13:46 schreef draaijer het volgende:

[..]

Dichtpiet, misschien zal het e.e.a. wel veranderen als je daadwerkelijk weet hoe het is om een kind te hebben. Dit is een serieuze opmerking dus vat het niet op als aanval oid

Ik zou mijn kind niet verbieden. Wat ík er van vind doet er namelijk niet zo heel veel toe. Het zijn eigen individuen, geen blinde kopieen. zo ontwikkelen ze ook een eigen muzieksmaak. Persoonlijk houd ik liever zo contact en begeleid het dan dat ik me vervreemd van mijn kind. Ik heb zomaar het gevoel dat dat dan in de puberteit keihard terugboemerangt.
zo zit mijn kind dus wel op voetbal. Hij weet ook wat ik er van vind. zijn vader gaat nu met hem naar wedstrijden enzo. en dat is prima, want ik vind het leuk dat hij het leuk heeft. En ik ga ook echt wel kijken. Niet te vaak want ik erger me kapot.