Wat mag je kind opvoedkundig niet? # 3

quote:

Op zondag 31 januari 2010 18:33 schreef Leandra het volgende:
Dus nu stopt die snotneus zijn snotvingers in jouw bak met chips, en dat is allemaal geen probleem, en als jij straks een kind hebt dan mag het ineens niet meer??

Waarom nu het kind niet even meenemen naar de keuken om de handen te wassen nadat hij zijn neus heeft afgeveegd aan zijn vingers, en voordat hij die vingers weer in de chipsbak stopt??

Of voor het kind een eigen bakje chips maken?

Het is nu ook wel een probleem (want: ranzig) maar ik zou me er later zekerder in voelen als ik de ouders er op aan zou spreken. Vooral omdat ik dan zelf ook ouder (als in: met kinderen) zou zijn, en niet gewoon iemand zonder kinderen die er dus eigenlijk geen ervaring mee heeft (dit is althans hoe ik denk dat zij het nu misschien op zouden vatten).

Gelukkig is het kind in kwestie eigenlijk haast nooit in ons huis, de laatste keer dat hij hier was hebben we idd een apart schaaltje met chipjes aangeboden (maar dit bleek niet echt te werken omdat hij toch vrij snel aan de andere hapjes zat). Zijn ouders zeggen er dan (soms) wel iets van, maar zijn helaas niet consequent. Het ergste vind ik het als we bij gezamelijke familie zijn (of bij zijn ouders thuis) en hij daar overal aan mag zitten. Dan vind ik dat ik al helemaal geen recht van spreken heb omdat ik daar te gast ben, in dat geval is het dus vooral me inhouden en maar geen chips pakken

Het eigenlijke probleem is voor mij dan ook een beetje dat het niet mijn kind is, niet eens mijn eigen familie, en ik er dus niet echt iets over durf te zeggen. Temeer omdat ik zelf geen kinderen heb. Mijn eigen kleine familieleden durf ik wel op dergelijke dingen aan te spreken, omdat ik met hun ouders ook meer op één lijn zit qua opvoedingsideeën. Het is dan ook ironisch genoeg eigenlijk niet nodig om hen ergens op aan te spreken, omdat het (mi) nette kindjes zijn

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:03 schreef k_i_m het volgende:

[..]

Omdat ik aan deze discussie niks toe te voegen heb, maar me wel elke keer zit te irriteren als het topic omhoog schiet .

Herkenbaar. Ik heb nl. niet veel op met opsommen van voor de hand liggende zaken als slaan en brutaal zijn.
Ik irriteer me niet maar ik kan me er wel aan ergeren dat dit topic steeds hoog staat.
Maar ik zeik er niet als een verwend meisje over natuurlijk want de eerdere discussie was heel aardig. .

quote:

Op zondag 31 januari 2010 18:09 schreef Leandra het volgende:

[..]

Ja hoor... ik doe daar niet zo moeilijk over.

Gewoon van "Pietje, hier in huis is het niet toegestaan je tuimelbeker richting de televisie te gooien"

Het boeit me werkelijk niets wat andere ouders in hun huis allemaal goedvinden, dit is mijn huis en hier gelden mijn regels, en al mogen ze thuis op de muur vingerverven, het is geen kindermishandeling als je ze vertelt dat op jouw dure Eijffinger behang geen vingerverf hoort.

Met netjes eten wordt idd weer wat lastiger, maar desnoods zou ik dat doen door mijn met bestek etende kind even te prijzen voor zijn keurige tafelmanieren

Aan onze eettafel wordt dus niet gesmakt of met open mond gegeten. Ik corrigeer zelfs mijn moeder , dus met vriendjes en vriendinnetjes heb ik geen probleem. Ze moeten ook verplicht proeven van het eten voro ze gillen dat ze het niet lusten. Het bezoek dus ook ja.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 18:15 schreef debuurvrouw het volgende:
Het ging mij meer om het eten van hapjes van tafel. Ik heb voor kinderen altijd apart een schaaltje chips en nog wat lekkers en dan andere hapjes op tafel. Mijn kinderen mogen dan alleen een plakje komkommer oid als ze daar om vragen.
Er komen dus kinderen die zich eerst hun chips nassen, en dan zich verder vol eten aan wat op tafel staat voor de volwassenen. Dat mag dus blijkbaar daar. Hoe zeg je daar iets van?

Waarom eigenlijk een eigen portie? Mijn kinderen eten gewoon mee met de volwassenen en hebben zich maar in te houden. Af en toe een hapje eten en niet alles voor de ander zijn neus wegsnaaien. Daarentegen hoeven ze niet voor elk toastje toestemming te vragen, al doen ze dat vaak wel. Helemaal als er chocola op tafel staat. Ze mogen dat best pakken, maar vragen het iedere keer keurig.

Ediit: oh, het ging dus om de vieze snot handen. Die worden dus gewoon gewassen voor het eten en snoepen. Ook bezoek dus.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 18:18 schreef Miss_Isis het volgende:
Hehe, ik zeg ook niet dat ze absoluut niet aan het eten mogen voelen, babies doen dat sowieso natuurlijk. Maar zodra ze wat ouder zijn kun je ze toch wel de goede kant op sturen lijkt me en met mes en vork laten eten. Een kindje (3,5) in onze omgeving doet dat dus niet; die zwaait met z'n mes, eet met z'n vingers, kauwt ergens op en spuugt het dan weer op z'n bord, prakt dit vervolgend door wat ander eten op z'n bord en eet daar weer van... echt, dat vind ik zo smerig..

Haha, heb je het over mijn zoon?
Over tafelmanieren ga ik écht geen heisa maken. Wij hebben het meestal erg gezellig aan tafel, mijn kind lust alles en hij geniet. Als er eters zijn of we eten bij anderen kan hij het eigenlijk best netjes, maar dan moet ik hem wel eens corrigeren.

quote:

vroeger kreeg ik ook gewoon mijn eigen schaaltje met een paar dingetjes (bv gehaktballetje, paar chipjes) die ik aangewezen had, en dan mocht ik daarvan pakken voor mezelf. En als ik dat dan op had kreeg ik eventueel wat nieuws nadat ik er om had gevraagd of ik had genoeg gehad en dan was het gewoon gedaan. Bij mijn eigen kinderen zou ik dat ook gewoon zo aan willen pakken.

Oh, ik geef kinderen geen apart schaaltje ivm evt viezigheid. Een snotneus heb je als ouder natuurlijk gewoon schoon te maken, want dat is een onsmakelijk gezicht. Maar volwassenen hebben net zo'n vieze vingers hoor, hoeveel (vooral) mannen wassen hun handen niet na het naar het toiletgaan?

Echt, ik was voor ik moeder werd behoorlijk neurotisch qua hygiene, maar dat leer je met een kind wel af. tenminste, als je de boel een beetje relaxed wil houden.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 19:13 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Waarom eigenlijk een eigen portie? Mijn kinderen eten gewoon mee met de volwassenen en hebben zich maar in te houden. Af en toe een hapje eten en niet alles voor de ander zijn neus wegsnaaien. Daarentegen hoeven ze niet voor elk toastje toestemming te vragen,

Nou, dat dus.

Mijn kinderen hebben ook nooit vieze handen (dat mag dus ook niet, vieze handen hebben, om maar OT te blijven). De kinderen van een vriendin van mij hadden altijd vieze handen, die ze ook nog aan mijn dure werkkleding afveegden. Ik had toen nog geen kinderen, en dacht dat dat normaal was met kinderen (dat zei de vriendin tenminste tegen me, dat ik niet zo moest zeuren). Mijn eigen kinderen hebben gek genoeg nooit mijn bank of mantelpak ondergesmeerd met eten

quote:

Op zondag 31 januari 2010 19:13 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Waarom eigenlijk een eigen portie? Mijn kinderen eten gewoon mee met de volwassenen en hebben zich maar in te houden. Af en toe een hapje eten en niet alles voor de ander zijn neus wegsnaaien. Daarentegen hoeven ze niet voor elk toastje toestemming te vragen, al doen ze dat vaak wel. Helemaal als er chocola op tafel staat. Ze mogen dat best pakken, maar vragen het iedere keer keurig.

Ediit: oh, het ging dus om de vieze snot handen. Die worden dus gewoon gewassen voor het eten en snoepen. Ook bezoek dus.

Hier ook wel eigen porties etc.. dat vraag ik ook bij anderen, maar goed andere reden.
Ik denk dat ik normaliter ook niet daar aan zou doen, ze moeten leren dat niet alles kan en leren maat te houden, dat krijg je niet door ze porties te geven, dan wordt het nl. bepaald voor ze. En zo zullen ze in mijn ogen eerder uit de maat springen wanneer het een keer wel mag.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 19:17 schreef Tinkepink het volgende:
Mijn eigen kinderen hebben gek genoeg nooit mijn bank of mantelpak ondergesmeerd met eten

Mijne ook nooit. Die zit na het _{met zijn handen} eten meteen met zijn handen in de lucht: "Handen wassen!"

lijkt me ook een kwestie van aanleren. Senna eet nu nog niet veel meer dan wat stukjes fruit en 's avonds wat stukjes groente, met de handen uiteraard, maar ik doe altijd eerst de handjes en toetje schoonmaken als ze klaar is. GEwoon om de routine erin te krijgen.

ik ben zelf niet zo voor de eigen porties, hoewel ik daarin ook wel het gemak kan zien. Wij mochten vroeger ook gewoon met de volwassenen mee-eten, maar dan wel op een rustige en bescheiden manier. Dus niet aan de tafel gaan hangen en je even snel vol eten, maar gewoon een hapje of een toastje of een klein handje chips pakken. hoe ik dat zelf ga doen, weet ik nog niet, want daar is ze nog wat klein voor

Niet onbelangrijk idd om wat manieren aangeleerd te krijgen. Dat heeft imho niet veel met je banksaldo te maken.
Je wilt toch gewoon dat je kind zich kan handhaven later alsie groot is. Bijvoorbeeld dattie met z'n baas kan gaan lunchen zonder zichzelf voor lul te zetten.. om maar eens een voorbeeldje te geven.

Ook respect voor je tafelgenoten en het eten wat je voorgeschoteld krijgt, dus idd, proeven, niet schrokken, etc etc..

Jezelf en je gedrag op een hoge lat zetten uit eigenwaarde, dat zou voor mij de perfecte samenvatting zijn en ik hoop dat ik mijn kinderen en pleegkind dat kan meegeven.

Ik heb apart eten voor kinderen omdat ik er zelf drie heb, en als er bezoek is er dus vaak veel kinderen lopen. Dan zit er ook veel visite en past het gewoon niet dat ze aan tafel komen.
voor de rest vragen mijn kinderen of ze iets mogen. Ik zie toch regelmatig kinderen die zonder vragen iets van tafel pakken terwijl er verderop voor hen dingen staan. en ja, dat vind ik opbeschoft. en heus geen afgepaste porties, gewoon gewoon. Want je kan niet een volwassenen tafel volzetten en de kinderen afschepen met een doosje rozijntjes. Het gaat mij echt om ongevraagd ongelimiteerd staan schransen aan tafel. mijn neefje doet dat en het is zó irritant. Of krabben aan zijn waterpokken en dan zijn hand in de nootjes steken.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 19:20 schreef Moonah het volgende:

[..]

Mijne ook nooit. Die zit na het _{met zijn handen} eten meteen met zijn handen in de lucht: "Handen wassen!"

herkenbaar

Heerlijk he!

Ik ben van de gemakzucht Als er hier toastjes op tafel komen smeer ik ze niet alvast in de keuken, maar bijv. een frans kaasje op een plankje, kaasmesje er bij en mijn kinderen komen daar verder niet aan, want dan verkrachten ze de kaas en hebben ze uiteindelijk misschien wel één snippertje kaas op het toastje gekregen, dus moeten ze gewoon even vragen of wij een toastje maken,klaar probleem opgelost

Idd.. zoiets.
Ik heb altijd bij feestjedingen wel wat dingen apart voor de kids, spekkies of iets.
Niet per sé omdat ze niet aan de hapjes voor de grote mensen mogen komen, maar gewoon voor ieder wat wils.
Wel belangrijk dat ze gewoon goed leren omgaan met.. en dat leer je imho niet door het ze te verbieden.

Mijn kinderen zullen nooit mogen schelden en zeer zeker niet met ziektes. Dan gaan mijn haren echt recht omhoog staan. Als 1 van mijn kinderen het geen zou zeggen wat bovengenoemde dame (2 posts up) met gemak over kaas roept, dan zitten ze per ommegaande op de gang

quote:

Op zondag 31 januari 2010 19:13 schreef Moonah het volgende:

[..]

Haha, heb je het over mijn zoon?
Over tafelmanieren ga ik écht geen heisa maken. Wij hebben het meestal erg gezellig aan tafel, mijn kind lust alles en hij geniet.

Ik denk met een warm gevoel terug aan die momenten dat we op de grond aan de salontafel aten met de tv aan. Zo knus. En aan de momenten waarop mijn vader met me naar Het Gouden Ei in Barneveld reed om een soort Kentucky Fried Chicken met onze handen te eten. En dat mijn gezicht er dan helemaal onder zat.

De eerste keer dat ik bij de ouders van mijn ex-vriend at werd ik tevoren geïnstrueerd om niet met mijn ellebogen op tafel te eten. Allemachtig, wat voelde ik me ongemakkelijk bij zijn ouders aan tafel. Ik vind het dan ook belangrijker dat wij het met z'n allen thuis gewoon gezellig hebben en daar past die mate van formaliteit niet bij.

Wat ik wél belangrijk vind is samen eten, van begin tot eind. Mijn broertje mocht als puber op zijn eigen kamer eten en dat vond en vind ik vreselijk. Ik vind het sowieso niet OK als kinderen zich veel terugtrekken op hun eigen kamer.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 20:58 schreef draaijer het volgende:
Mijn kinderen zullen nooit mogen schelden en zeer zeker niet met ziektes. Dan gaan mijn haren echt recht omhoog staan. Als 1 van mijn kinderen het geen zou zeggen wat bovengenoemde dame (2 posts up) met gemak over kaas roept, dan zitten ze per ommegaande op de gang

U hebt gezocht op het woord: verkrachten.
RESULTAAT
 ver·krach·ten -krachtte, h -kracht 1 overtreden: de wetten ~ 2 geweld aandoen: een vrouw ~ met geweld seksueel misbruiken 3 door slechte uitvoering bederven: Beethoven ~

quote:

Op zondag 31 januari 2010 21:03 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Ik denk met een warm gevoel terug aan die momenten dat we op de grond aan de salontafel aten met de tv aan. Zo knus. En aan de momenten waarop mijn vader met me naar Het Gouden Ei in Barneveld reed om een soort Kentucky Fried Chicken met onze handen te eten. En dat mijn gezicht er dan helemaal onder zat.

De eerste keer dat ik bij de ouders van mijn ex-vriend at werd ik tevoren geïnstrueerd om niet met mijn ellebogen op tafel te eten. Allemachtig, wat voelde ik me ongemakkelijk bij zijn ouders aan tafel. Ik vind het dan ook belangrijker dat wij het met z'n allen thuis gewoon gezellig hebben en daar past die mate van formaliteit niet bij.

Wat ik wél belangrijk vind is samen eten, van begin tot eind. Mijn broertje mocht als puber op zijn eigen kamer eten en dat vond en vind ik vreselijk. Ik vind het sowieso niet OK als kinderen zich veel terugtrekken op hun eigen kamer.

Wat jij en Moonah zeggen is wel het beste, denk ik.
Hou het samen eten leuk en gezellig.

Ik heb een dochter van tien en ben in haar eerste jaren wel in die valkuil getrapt van je kind moet dit en moet dat per dag binnenkrijgen en dat gaf stress en een gevecht en achteraf bleek het ook allemaal flauwekul.
Ze houdt nu het meest van eten met de zgn. smaak voor volwassenen en dit door ongedwongen binnen te hebben gekregen.

Ik zou het iedere ouder met een peuter willen aanraden, laat je kind van alles proeven en met allerlei voedsel kennismaken en wat er blijft staan? No worries, want ze worden heus allemaal groot maar hou het avondeten in teken van gezelligheid i.p.v een dagelijkse strijd.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 21:27 schreef Stali het volgende:

[..]

Wat jij en Moonah zeggen is wel het beste, denk ik.
Hou het samen eten leuk en gezellig.

Ik heb een dochter van tien en ben in haar eerste jaren wel in die valkuil getrapt van je kind moet dit en moet dat per dag binnenkrijgen en dat gaf stress en een gevecht en achteraf bleek het ook allemaal flauwekul.
Ze houdt nu het meest van eten met de zgn. smaak voor volwassenen en dit door ongedwongen binnen te hebben gekregen.

Ik zou het iedere ouder met een peuter willen aanraden, laat je kind van alles proeven en met allerlei voedsel kennismaken en wat er blijft staan? No worries, want ze worden heus allemaal groot maar hou het avondeten in teken van gezelligheid i.p.v een dagelijkse strijd.

Fully agree. Ons zoontje eet in de ochtend en in de middag veel (alleen maar brood met beleg) maar in de avond is hij zeer selectief. Als hij niet wilt eten, dan zit hij er gewoon bij en praat hij mee, maar als hij dan in de avond trek zou krijgen, dan heeft hij pech. Hij heeft nu 1x trek gekregen en vanaf dat moment eet hij in de avond uit zichzelf een beetje.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 21:30 schreef draaijer het volgende:

[..]

Fully agree. Ons zoontje eet in de ochtend en in de middag veel (alleen maar brood met beleg) maar in de avond is hij zeer selectief. Als hij niet wilt eten, dan zit hij er gewoon bij en praat hij mee, maar als hij dan in de avond trek zou krijgen, dan heeft hij pech. Hij heeft nu 1x trek gekregen en vanaf dat moment eet hij in de avond uit zichzelf een beetje.

Ik ben echt overtuigd geraakt dat dit ook gewoon de beste houding is.

Hier idem. Ze eet overdag erg goed maar zeurt vaak met het avondeten maar heeft intussen wel echt een heel uitgesproken smaak ontwikkeld juist door de dingetjes die altijd ongedwongen naar binnen gingen, neem de toastjes met een visje of kaasje, garnaaltjes, olijven, pesto e.d. Daar is ze allemaal gek op.

En wrs. hou je er op deze manier juist kinderen aan over die houden van eten i.p.v. dat ze het blijven zien als dat dagelijks terugkerende moetje.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 21:46 schreef Stali het volgende:

[..]


Ik ben echt overtuigd geraakt dat dit ook gewoon de beste houding is.

Hier idem. Ze eet overdag erg goed maar zeurt vaak met het avondeten maar heeft intussen wel echt een heel uitgesproken smaak ontwikkeld juist door de dingetjes die altijd ongedwongen naar binnen gingen, neem de toastjes met een visje of kaasje, garnaaltjes, olijven, pesto e.d. Daar is ze allemaal gek op.

En wrs. hou je er op deze manier juist kinderen aan over die houden van eten i.p.v. dat ze het blijven zien als dat dagelijks terugkerende moetje.

Ha ha briljant. Hier is de kleine man ook idolaat op olijven, paprika etc. Hij kan zijn stokbroodjes met zo'n dikke laag aioli smeren dat je hem bij wijze van spreken na 1 broodje nog weken kan ruiken

Eten inderdaad... Bord leeg hoeft niet, maar je gedraagt je netjes aan tafel. Dus met de mond open eten mag niet, smakken ook niet, want de rest van de tafelgenoten wllen ook graag genieten van het eten. En 'lust ik niet' mag hier ook pas na proeven.

Wat zijn jullie gemeen tegen Draaijer zeg! Ik snap hem wel hoor, volgens mij is het een lieve papa. _{Alleen "wanstaltelijk" is geen woord, lieve Draaijer .}

Verder wil ik mijn zoon natuurlijk de gebruikelijke beleefdheidsvormen mee geven, maar wat ik veel belangrijker vind is zijn "geestelijke" vorming. Zo wil ik hem stimuleren om zoveel mogelijk dingen te proberen en zo zijn mening te vormen, zijn eigen weg te volgen (ik HAAT na- en meelopers) en maakt het mij niet uit wat hij gaat doen, als hij het maar uit passie doet en niet uit berusting. Ik wil hem zo opvoeden dat hij een man wordt die veel te kiezen en weinig te accepteren heeft.

quote:

Men have been taught that it is a virtue to agree with others. But the creator is the man who disagrees. Men have been taught that it is a virtue to swim with the current. But the creator is the man who goes against the current. Men have been taught that it is a virtue to stand together. But the creator is the man who stands alone.-- Ayn Rand