Wat mag je kind opvoedkundig niet? # 3

Over opvoeding in een klassenmaatschappij

Nou, ik heb alweer spijt dat ik gepost heb geloof ik.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:00 schreef k_i_m het volgende:
Nou, ik heb alweer spijt dat ik gepost heb geloof ik.

Wrom?

quote:

Op zondag 31 januari 2010 16:56 schreef k_i_m het volgende:
Waar gáát dit topic over?

Afgunst

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:02 schreef Dr.Hilfiger het volgende:

[..]

Afgunst

Waar basseer je dat op?

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:01 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Wrom?

Omdat ik aan deze discussie niks toe te voegen heb, maar me wel elke keer zit te irriteren als het topic omhoog schiet .

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:03 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

Waar basseer je dat op?

Ik lees tussen de regels door.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:00 schreef k_i_m het volgende:
Nou, ik heb alweer spijt dat ik gepost heb geloof ik.

Hoezo, ik gaf in een eerdere post toch ook normaal antwoord? In het vorige topic had ik al een lijstje gepost, en daar komt nog zeuren bij.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:03 schreef Dr.Hilfiger het volgende:

[..]

Ik lees tussen de regels door.

En waarop is men dan afgunstig?

Vermoedelijk op het succes van sommige mensen.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:03 schreef k_i_m het volgende:

[..]

Omdat ik aan deze discussie niks toe te voegen heb, maar me wel elke keer zit te irriteren als het topic omhoog schiet .

Ik realiseer me alleen maar dat ik blijkbaar vrij naief ben...

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:06 schreef Tinkepink het volgende:
Vermoedelijk op het succes van sommige mensen.

Da's maar net wat je definitie van succes is.

Mijn kinderen zijn iig niet echt "maakbaar" en gelukkig maar. Vaak blijkt toch wel dat je toch ook in je "eigen" sociale klasse blijft. Over het algemeen lijkt mij de conclusie dat iedereen hetzelfde wil van en voor zijn kinderen. Niet liegen en stelen, lief en beleefd zijn.

Ik was oprecht benieuwd of wat ik van mijn kind verlang overéén komt met dingen die andere kinderen niet mogen. Kennelijk had ik dan of in deel 1 moeten posten waar het nog wel ontopic was, of deel 2 moeten lezen waardoor ik had kunnen besluiten hier ook niet mee te posten in een heel andere discussie met dezelfde topictitel.

Ik lees eens een keer niet alles hoor, sue me .

Maar we komen zo wel weer lekker OT.

En dat van die middelbare scholen speelt voor mij nu even heel sterk...
Merk wel dat de regels in de basis niet veranderen, maar toch wel anders worden. Maar dat ook mijn idee van wat ik wel wil of niet wil meegroeit met de kinderen. Wel leuk eigenlijk.

Ik wil hier wel even OT reageren

Ook al heb(ben) ik/wij (nog) geen kinderen, ik denk dat we best streng zouden zijn. Mijn/onze kinderen mogen niet:

- met hun handen eten (behalve dan een kippenpootje oid) of anderzins onsmakelijk eten (met open mond, smakken, dingen uitspugen, met je eten 'kleien', je hoofd er onder smeren etc) maar moeten gewoon met mes(je) en vork(je) eten vanaf een jaar of 2 (toen kon ik dat zelf ook).

- dingen zomaar van tafel pakken zoals kopjes, lepeltjes, hapjes van een schaal, glazen, etc. Ze moeten vragen als ze iets willen en vervolgens aanwijzen zodat ik het ze kan geven. Niets onsmakelijker dan kleuters met kleffe handjes die zó in een schaal nootjes of chips graaien

- dieren plagen of tegen hun zin vasthouden etc. We hebben veel huisdieren en ik vind het heel erg belangrijk dat mijn kinderen daar goed mee kunnen omgaan, dus niet stiekem knijpen of schoppen, aan oortjes trekken en in oogjes prikken. Zoveel mogelijk onder toezicht spelen, niet met een dier alleen zijn en een gezond respect krijgen voor nageltjes en tanden.

- en verder natuurlijk de standaard dingen zoals liegen, mensen bewust pijn doen, onbeleefd gedragen (bv schreeuwen, schelden), stelen, dingen kapot maken etc.

- en ik heb ook liever dat mijn kinderen gaan hockeyen (net als mijn vriend doet), dat kunnen ze dan fijn samen met papa doen

quote:

Op zondag 31 januari 2010 15:26 schreef debuurvrouw het volgende:
Dan moet je wel in een gebied gaan wonen waar je nog niet hoeft te loten voor een goede school leerde ik uit de krant. Mén, daar sta je dan met al je goede voornemens, mag je je kind maar op één middelbare school inschrijven en wordt ie vervolgens uitgeloot. Moet je dus naar de niet zo goed aangeschreven buurtscholengemeenschap waar ze te weinig aanmeldingen hebben.

Nou, daar is dat netwerk dan weer voor, dat zorgt dat je niet uitgeloot wordt

Oh ja, niet van de tafel graaien, maar vragen of je iets mag, da's ook regel hier. Wat nog veel moeilijker is? Kinderen die op bezoek komen en het wel mogen van hun ouders. Oh echt, ik zit me op te vreten dan. Want daar durf ik dan niet iets van te zeggen. Hoe doen anderen dat eigenlijk? omgaan met kinderen die de huisregels overtreden?

En over dat netjes eten zonder smeren? veel succes.
Ik vind dat het bij de ontwikkeling hoort, lekker voelen aan je eten, dat is ook maar een korte periode dat ze dat willen. Kinderen weten natuurlijk van niks, en moeten alles nog ontdekken.
Maar goed, dat is mijn kijk erop.

Ik heb een kind van een ander altijd gewoon verteld dat gedrag X bij mij niet toegestaan is, en over het algemeen is dat voor kinderen geen probleem, ze hebben dat zo door.

Het mag dan vervelend zijn voor het op-visite-kind, maar ik vond het nog veel vervelender als mijn kind lijdzaam moest toezien dat het op-visite-kind in ons huis iets mag wat hij absoluut niet mag.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:58 schreef Leandra het volgende:
Ik heb een kind van een ander altijd gewoon verteld dat gedrag X bij mij niet toegestaan is, en over het algemeen is dat voor kinderen geen probleem, ze hebben dat zo door.

Het mag dan vervelend zijn voor het op-visite-kind, maar ik vond het nog veel vervelender als mijn kind lijdzaam moest toezien dat het op-visite-kind in ons huis iets mag wat hij absoluut niet mag.

Ook als de ouders er zelf bij zijn?

quote:

Op zondag 31 januari 2010 18:01 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ook als de ouders er zelf bij zijn?

Ja hoor... ik doe daar niet zo moeilijk over.

Gewoon van "Pietje, hier in huis is het niet toegestaan je tuimelbeker richting de televisie te gooien"

Het boeit me werkelijk niets wat andere ouders in hun huis allemaal goedvinden, dit is mijn huis en hier gelden mijn regels, en al mogen ze thuis op de muur vingerverven, het is geen kindermishandeling als je ze vertelt dat op jouw dure Eijffinger behang geen vingerverf hoort.

Met netjes eten wordt idd weer wat lastiger, maar desnoods zou ik dat doen door mijn met bestek etende kind even te prijzen voor zijn keurige tafelmanieren

Het ging mij meer om het eten van hapjes van tafel. Ik heb voor kinderen altijd apart een schaaltje chips en nog wat lekkers en dan andere hapjes op tafel. Mijn kinderen mogen dan alleen een plakje komkommer oid als ze daar om vragen.
Er komen dus kinderen die zich eerst hun chips nassen, en dan zich verder vol eten aan wat op tafel staat voor de volwassenen. Dat mag dus blijkbaar daar. Hoe zeg je daar iets van?

Gewoon zeggen dat ze hun chips gehad hebben en dat de hapjes op tafel voor volwassenen zijn, of 2 tafels maken: dit is de tafel waar jullie snacks op staan, als het op is is het op, de snacks op de andere tafel zijn voor volwassenen.

Ze moeten wel weten dat het niet hun hapjes zijn, en dat datgene wat ze krijgen hun deel is.

quote:

Op zondag 31 januari 2010 17:52 schreef debuurvrouw het volgende:
Oh ja, niet van de tafel graaien, maar vragen of je iets mag, da's ook regel hier. Wat nog veel moeilijker is? Kinderen die op bezoek komen en het wel mogen van hun ouders. Oh echt, ik zit me op te vreten dan. Want daar durf ik dan niet iets van te zeggen. Hoe doen anderen dat eigenlijk? omgaan met kinderen die de huisregels overtreden?

En over dat netjes eten zonder smeren? veel succes.
Ik vind dat het bij de ontwikkeling hoort, lekker voelen aan je eten, dat is ook maar een korte periode dat ze dat willen. Kinderen weten natuurlijk van niks, en moeten alles nog ontdekken.
Maar goed, dat is mijn kijk erop.

Hehe, ik zeg ook niet dat ze absoluut niet aan het eten mogen voelen, babies doen dat sowieso natuurlijk. Maar zodra ze wat ouder zijn kun je ze toch wel de goede kant op sturen lijkt me en met mes en vork laten eten. Een kindje (3,5) in onze omgeving doet dat dus niet; die zwaait met z'n mes, eet met z'n vingers, kauwt ergens op en spuugt het dan weer op z'n bord, prakt dit vervolgend door wat ander eten op z'n bord en eet daar weer van... echt, dat vind ik zo smerig..

Ik vind het ook wel moeilijk trouwens als je kinderen in huis hebt die bijvoorbeeld wel zomaar (met het handje waar hij eerst mee aan z'n snotneus veegde) iets van tafel mogen pakken (ja, gaat over hetzelfde kindje ) ik vind dat super vies, maar goed het is natuurlijk niet mijn kind... ik vind het ook wel moeilijk om het kind of de ouders daar dan op aan te spreken. Ik denk dat zodra ik zelf ook een kind zou hebben ik het gewoon aan de ouders zou zeggen dat ik liever niet heb dat hun kind dat soort dingen doet in ons huis, omdat die van ons het ook niet mag, en dan een apart schaaltje ofzo met iets lekkers aanbieden. En tot die tijd gewoon afzien en geen chips uit dezelfde schaal eten

edit: vroeger kreeg ik ook gewoon mijn eigen schaaltje met een paar dingetjes (bv gehaktballetje, paar chipjes) die ik aangewezen had, en dan mocht ik daarvan pakken voor mezelf. En als ik dat dan op had kreeg ik eventueel wat nieuws nadat ik er om had gevraagd of ik had genoeg gehad en dan was het gewoon gedaan. Bij mijn eigen kinderen zou ik dat ook gewoon zo aan willen pakken.

Dus nu stopt die snotneus zijn snotvingers in jouw bak met chips, en dat is allemaal geen probleem, en als jij straks een kind hebt dan mag het ineens niet meer??

Waarom nu het kind niet even meenemen naar de keuken om de handen te wassen nadat hij zijn neus heeft afgeveegd aan zijn vingers, en voordat hij die vingers weer in de chipsbak stopt??

Of voor het kind een eigen bakje chips maken?