33 jaar en zo groen als gras #3

quote:

Op donderdag 17 december 2009 20:17 schreef Schenkstroop het volgende:
Ik heb geen zin om alles te lezen maar vindt de originele TS het vervelend dat meneer geen ervaring heeft? Anders is het toch leuk! Verder vind ik TS een hoertje. "vanaf dr zestiende niet meer stilgezeten". Als 33 jarige groentje zou ik me naast geen ervaring ook zorgen maken hoevel ziektes je in je kut hebt zitten. Hoeveel anti's eroverheen zijn geweest. dat je zo makkelijk bent. ik zou je gewoon dumpen. Gatver

Gezien het feit dat ze toegeeft dat ze wat onzeker is en liever als "standaard" of "normaal" gezien wordt (binnen haar kringen) denk ik dat het in haar geval nog wel enigzins mee zal vallen wat dat allemaal betreft, hoewel dat natuurlijk koffiedik kijken is. Maar ik denk wel dat het inderdaad iets bevestigt over onzekerheid, en het graag als gewoon gezien worden: in de context die zeus al eerder aanhaalde namelijk.... hoeveel mensen rollen niet van relatie in relatie omdat ze gewoon "bang" zijn om alleen achter te blijven. Net als verschillende meiden waar ik mee gedate heb. Sorry, ik heb geen bindingsangst of wat dan ook en heb gigantisch veel voor een partner over, maar ik ga me niet aan allerlei dingen die zij graag wilt (willen) vastleggen zonder dat ik een goed beeld heb van "ons". En dat heb je niet na een jaar elkaar 2 of 3x een paar uurtjes per week zien. Nee, een jaar samenzijn. Veel. En dan een paar jaar samenwonen. En niet dan het werk de boventoon laten voeren, maar de relatie en de tijd die je samen bent. En als het dan goed blijft gaan zonder onderhuids onbespreekbare irritaties, dan is het pas tijd om eens aan kids e.d. te gaan denken. Maar dat is slechts een aarskabouter die dat vind. En ik heb een hekel aan aarsnaaien.... dus waarom ik die naam gekozen heb... i don't really know hahaha ;-P

We schrijven weer met z'n allen een boek?

De meeste posters hier zitten aardig tot goed op 1 lijn

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:27 schreef kieskleurig het volgende:

[..]

Hmm ik snap de gedachte wel, maar ik vind dat iemand die het op zo'n manier doet zichzelf onderuit haalt. Zelfs als de andere persoon er niet achterkomt is het toch een aantasting van je zelfrespect?

Hoezo een aantasting van je zelfrespect? Je gaat ook niet vertellen dat je in je vorige 3 relaties allemaal bent vreemdgegaan. Het is in je eigen voeten schieten. Het is een negatief stuk verleden van jezelf wat je denk ik beter verborgen kan houden.

quote:

En het is ook een genoegen nemen met, want is dat nou wat iemand moet willen, bij iemand zijn die als hij/zij de waarheid wist afgeknapt zou zijn?

Ik vind dat men alleen maar blij kan zijn als iemand gek op hem/haar is vanwege het tot voor een relatie oppervlakkige contact, uiterlijk en persoonlijkheid. Terugkomend op mijn voorbeeld: fouten die je maakt (bijv. vreemdgaan) houdt iedereen wel verborgen, maar een "verloop van leven" (dus dat is NIET EENS fouten maken) dat zou je wel moeten vertellen en daarop worden afgedaan? Ergens volg ik dat niet helemaal. Nou lopen hier vast moraalridders die gaan vertellen dat je het moet zeggen dat je ooit bent vreemdgegaan, maar bij een nieuwe liefde zal helemaal niemand dat ooit doen. Men gaat aan de lopende band vreemd (zie maar eens al die topics hier) en dat zal ook geen enkele nieuwe vlam acceptabel vinden, maar dat is niet reden tot het nooit meer aangaan van een relatie.

Kortom: hou je skeletten gewoon in de kast.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 20:22 schreef Schenkstroop het volgende:

[..]

Dat komt rchtsreeks uit het handbook "duh, obvious duh". Wat zijn vrouwen eigenlijk makkelijk. je zegt gewoon wat iedereen wilt horen. en hoppa! vrouwen vinden je aardig

Das nie helemaal waar.... ik was het met een bepaalde meid via msn toevallig over heel veel dingen met haar eens, dachten hetzelfde. Zegt ze: "huh, je zegt zovaak dat je het met me eens bent, dat er zoveel dingen hetzelfde zijn" etc etc etc. Maw: achterdochtig als de P. En daar kwam dus niets uit. Net alsof ik dat soort dingen zei om haar maar in bed te krijgen ofzo. Paranoia.... jammer. Leek zo leuk.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 20:52 schreef kieskleurig het volgende:
Interessant topic, ik heb me er zelfs speciaal voor geregistreerd
Ik ben een vrouw van 30+ met weinig tot geen ervaring. Niet omdat ik niks of niemand kan krijgen trouwens, ik heb zo mijn eigen redenen en nee dat is geen enorme rugzak vol ellende of andere soapachtige taferelen
De sociale druk is wel behoorlijk groot, ook de vooroordelen. En tja ondanks dat ik weet waarom ik geen ervaring heb, is wéér moeten zeggen dat je vrijgezel bent tijdens bijvoorbeeld feestdagen bij familie toch niet bepaald geweldig voor mijn ego.
Daarom wel leuk om te lezen dat er meerdere mensen zijn van ongeveer mijn leeftijd die om wat voor reden dan ook zo groen als gras zijn. En om de mannen te laten weten dat er wel degelijk vrouwen zijn zonder ervaring.

Vrouwen zonder ervaring....

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:49 schreef Aarskaboutertje het volgende:

[..]

Vrouwen zonder ervaring....

[quote]Op donderdag 17 december 2009 22:38 schreef Xeanor het volgende:

[..]

Hoezo een aantasting van je zelfrespect? Je gaat ook niet vertellen dat je in je vorige 3 relaties allemaal bent vreemdgegaan. Het is in je eigen voeten schieten. Het is een negatief stuk verleden van jezelf wat je denk ik beter verborgen kan houden.
[..]

Ik vind dat men alleen maar blij kan zijn als iemand gek op hem/haar is vanwege het tot voor een relatie oppervlakkige contact, uiterlijk en persoonlijkheid. Terugkomend op mijn voorbeeld: fouten die je maakt (bijv. vreemdgaan) houdt iedereen wel verborgen, maar een "verloop van leven" (dus dat is NIET EENS fouten maken) dat zou je wel moeten vertellen en daarop worden afgedaan? Ergens volg ik dat niet helemaal. Nou lopen hier vast moraalridders die gaan vertellen dat je het moet zeggen dat je ooit bent vreemdgegaan, maar bij een nieuwe liefde zal helemaal niemand dat ooit doen. Men gaat aan de lopende band vreemd (zie maar eens al die topics hier) en dat zal ook geen enkele nieuwe vlam acceptabel vinden, maar dat is niet reden tot het nooit meer aangaan van een relatie.

Kortom: hou je skeletten gewoon in de kast.

Je geeft zelf al aan dat een levensverloop geen fout is, maar vervolgens categoriseer je het wel als een skelet dat in de kast moet blijven, net als vreemdgaan. Toch wel een erg duidelijk verschil tussen moedwillig iemand belazeren door vreemd te gaan of een leven leiden waarin je om wat voor reden dan ook vrijgezel bent. Ik kan dat laatste niet als iets negatiefs zien (maar goed ook in mijn geval ) het is ook niet iets dat je iemand anders aandoet of hebt gedaan.
En wat betreft zelfrespect, als je blij bent met wie je bent en zelf weet hoe dingen in elkaar steken, dan is liegen of jezelf schamen voor het ontbreken van ervaring niet nodig als je een relatie aan wilt gaan met iemand.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 21:44 schreef keesjeislief het volgende:

[..]

Mensen liegen daar standaard over, vooral mannen denk ik, was er niet eens een onderzoekje waaruit bleek dat dat gemiddelde man ongeveer een factor 2 overdrijft qua ervaring en de gemiddelde vrouw juist ongeveer een factor 2 onder het tapijt veegt? .

Hahaha, dat klopt zeker weten! Mannen willen stoer gevonden worden, en vrouwen willen niet voor "hoer" aangezien worden. Denk dat dat erachter zit. En dat gaat spelenderwijs. En dat is de valkuil. Want het beeld klopt niet wat daarmee gecreerd wordt en de mensen die met dergelijke problematiek worstelen, of jongere en niet zulke bijster slimme generaties (i.e. de mensen die niet van hard nadenken houden, in dit specifieke geval), denken dan dat dat "normaal" is. En "iedereen" wil graag binnen dat kader vallen en gaan zichzelf onbewust vormen richting dat wat er in hun ogen van hen verwacht wordt. Et voila, instant ellende. Just add water!!

quote:

Op donderdag 17 december 2009 21:45 schreef Cassandra87 het volgende:
Goh die biologische klok..
Als je een relatie hebt, is de vraag wanneer de kids komen. Ben je single is de vraag of je niet aan een partner moet want anders is t te laat.
Waar overigens niemand rekening mee houdt is dat t al dan niet krijgen van kids niet vanzelfsprekend is en zulke vragen kwetsend kunnen zijn. Ook weer zo'n maatschappelijk beeld.

En dat je tegenwoordig ook na je 30ste nog prima kids op de wereld kan zetten. Er zijn er genoeg die zelfs na hun 40ste nog probleemloos kinderen op aarde zetten. En er zijn er helaas ook genoeg die voor hun 30ste al miskramen hebben gehad...

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:17 schreef kieskleurig het volgende:

[..]

Daar valt dus niet zo veel over te vertellen
Ik heb in ieder geval geen rotervaringen oid waardoor het zo gelopen is. Het is ook geen gebrek aan mannelijke aandacht, vaak was het juist het te happig zijn van mannen waardoor ik weer even genezen was van de poging dan toch maar eens te gaan proberen of ik kan voldoen aan wat verwacht wordt.
En natuurlijk was mijn eigen uitgangspunt op die momenten al niet de juiste, dus was het natuurlijk te makkelijk voor mij om iemand af te rekenen op banale dingen en ik was dan wel op een date geweest dus de "druk" van mijn omgeving was er weer even af.
Dus tja....wat kan ik erover vertellen, zal mijn levenspad op dit gebied eens nagaan en dan kom ik er nog op terug

Ik zou het interessant vinden om te lezen wat er volgens jou nu (op de achtergrond) speelde bij het afwijzen van de mannen die op je afgestapt kwamen. Dat is namelijk toch een verschil met de mannen die hier posten, die veelal juist afgewezen worden.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:59 schreef kieskleurig het volgende:
Je geeft zelf al aan dat een levensverloop geen fout is, maar vervolgens categoriseer je het wel als een skelet dat in de kast moet blijven, net als vreemdgaan. Toch wel een erg duidelijk verschil tussen moedwillig iemand belazeren door vreemd te gaan of een leven leiden waarin je om wat voor reden dan ook vrijgezel bent. Ik kan dat laatste niet als iets negatiefs zien (maar goed ook in mijn geval ) het is ook niet iets dat je iemand anders aandoet of hebt gedaan.

Het is een skelet omdat het een negatieve invloed heeft op je relatiekansen. Als je 33 bent en zo graag een relatie wil krijgen zul je dat gewoon moeten doen. Vrijwel iedere vrouw (jij niet dus, dan ben je een uitzondering) ziet het als een negatief iets.

quote:

En wat betreft zelfrespect, als je blij bent met wie je bent en zelf weet hoe dingen in elkaar steken, dan is liegen of jezelf schamen voor het ontbreken van ervaring niet nodig als je een relatie aan wilt gaan met iemand.

Je moet geen open huis houden over je eigen leven, dan wordt relaties aangaan sowieso moeilijker. Vertel het dan gewoon ergens in de eerste maanden van de relatie, wanneer je elkaar beter leert kennen.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:38 schreef Xeanor het volgende:

[..]

Hoezo een aantasting van je zelfrespect? Je gaat ook niet vertellen dat je in je vorige 3 relaties allemaal bent vreemdgegaan. Het is in je eigen voeten schieten. Het is een negatief stuk verleden van jezelf wat je denk ik beter verborgen kan houden.

Nee, als je vreemd bent gegaan ben je gewoon vreselijke gemene takketrol, of een ongelooflijke douchebag. En als je er dan nog over gaat liegen ook omdat je donders goed weet dat je fout gedrag hebt vertoont, dan ben je een NOG veel grotere soepkip. Leugens met leugens verbergen. En toen werd je Dexter Morgan...

Nah... once a player, always a player. En dan verdien je iemand als de mensen die in dit topic op 1 lijn zitten gewoon niet meer. Ik zou NOOIT vreemdgaan. En ik zou het ook van niemand accepteren.

quote:

[..]

Ik vind dat men alleen maar blij kan zijn als iemand gek op hem/haar is vanwege het tot voor een relatie oppervlakkige contact, uiterlijk en persoonlijkheid. Terugkomend op mijn voorbeeld: fouten die je maakt (bijv. vreemdgaan) houdt iedereen wel verborgen, maar een "verloop van leven" (dus dat is NIET EENS fouten maken) dat zou je wel moeten vertellen en daarop worden afgedaan? Ergens volg ik dat niet helemaal.

Deze gedachtengang kan ik volgen. Ik ben op dergelijke dingen ook afgerekend in het verleden: nooit vreemdgegaan, wel een bepaalde levensloop waar ik eerlijk over ben, en dan is het bij een aantal dames direcht: ciao!! En nu zijn een aantal van die dames mama en hebben de zogenaamd "beter-dan-mij" heren ze in de steek gelaten, en kwamen ze weer zielig aankloppen. Opzouten. Mwoehahaha!
Owh... sorry... got a bit carried away there. Never mind, ben niet helemaal mezelf even

quote:

Nou lopen hier vast moraalridders die gaan vertellen dat je het moet zeggen dat je ooit bent vreemdgegaan, maar bij een nieuwe liefde zal helemaal niemand dat ooit doen. Men gaat aan de lopende band vreemd (zie maar eens al die topics hier) en dat zal ook geen enkele nieuwe vlam acceptabel vinden, maar dat is niet reden tot het nooit meer aangaan van een relatie.

Kortom: hou je skeletten gewoon in de kast.

OF doe het gewoon niet om mee te beginnen. En ga lekker met je kont op de blaren zitten als je het wel hebt gedaan. Verantwoording nemen enzo? Ik zou mijn "partner voor het leven" geen verhaaltjes op de mouw willen spelden. Ik kan me voorstellen dat je dat als moraalriddergedrag ziet. Ik zie het echter als puur zijn op dat vlak. En ik ben geen moraalridder. Ik ben op andere gebieden misschien weer rotter/lakser dan anderen en misschien net zo immoreel. Alhoewel ik dat niet geloof. Maar dat mag een ieder die mij kent voor zichzelf beslissen.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:14 schreef Xeanor het volgende:

Je moet geen open huis houden over je eigen leven, dan wordt relaties aangaan sowieso moeilijker. Vertel het dan gewoon ergens in de eerste maanden van de relatie, wanneer je elkaar beter leert kennen.

Daar ben ik het dan wel weer helemaal mee eens. Ik zie het dus zeker niet als iets negatiefs, maar het is ook niet iets om meteen tijdens een 2de of 3de date ff op tafel te gooien.
Sowieso een heel levensverhaal meteen op tafel gooien....brrrrr

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:39 schreef Aarskaboutertje het volgende:

[..]

Das nie helemaal waar.... ik was het met een bepaalde meid via msn toevallig over heel veel dingen met haar eens, dachten hetzelfde. Zegt ze: "huh, je zegt zovaak dat je het met me eens bent, dat er zoveel dingen hetzelfde zijn" etc etc etc. Maw: achterdochtig als de P. En daar kwam dus niets uit. Net alsof ik dat soort dingen zei om haar maar in bed te krijgen ofzo. Paranoia.... jammer. Leek zo leuk.

Sterker nog, waar de communicatie echt helemaal super verliep, was dat na dat vertoon van wantrouwen echt helemaal weg. Dus ik wilde daar over praten. Kon niet met haar. Kon ze niet/wilde ze niet. Sja... dan ist bye bye. Niet direct natuurlijk, zo ist nu ook weer niet, maar na verloop van tijd wel. We hebben nog wel contact via msn, oppervlakkig, maar ik kan er gewoon niets meer mee. Doosje chocolaatjes wat ik voor haar heb gekocht heb ik zelf lekker opgegeten

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:14 schreef Xeanor het volgende:

Je moet geen open huis houden over je eigen leven, dan wordt relaties aangaan sowieso moeilijker. Vertel het dan gewoon ergens in de eerste maanden van de relatie, wanneer je elkaar beter leert kennen.

Ik ben het niet geheel met je eens, maar wat dit betreft kan ik me voorstellen dat je op bepaalde vlakken best wat "easy" going kan zijn... wat minder hard gas geven. Daarmee heb ik ook mensen van me weggejaagd. Vrouwen die me heel erg leuk leken

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:25 schreef kieskleurig het volgende:

Daar ben ik het dan wel weer helemaal mee eens. Ik zie het dus zeker niet als iets negatiefs, maar het is ook niet iets om meteen tijdens een 2de of 3de date ff op tafel te gooien.
Sowieso een heel levensverhaal meteen op tafel gooien....brrrrr

Sorry dat ik het zeg, maar dit vind ik dan toch wel redelijk contradictorisch.

Je ziet het zeker niet als iets negatiefs, maar je wil het wel niet te snel aan je date vertellen.

En hoe dacht je het zo lang verborgen te houden ?

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:14 schreef keesjeislief het volgende:

[..]

Ik zou het interessant vinden om te lezen wat er volgens jou nu (op de achtergrond) speelde bij het afwijzen van de mannen die op je afgestapt kwamen. Dat is namelijk toch een verschil met de mannen die hier posten, die veelal juist afgewezen worden.

Mijn uitgangspunt bij het toch ingaan op een man die interesse toonde was meestal, nouja toe dan maar, dat is tenslotte normaal...ik hoor te daten.
Dus die man had dan al geen schijn van kans natuurlijk en om een 2de date af te kunnen ketsen en om dat voor mijn omgeving te kunnen rechtvaardigen kwam ik dan met domme, infantiele redenen.
Eigenlijk was het een heel verkeerde manier van mezelf om toch een beetje proberen mezelf aan te passen aan de heersende norm, iets wat ik nu niet meer doe. Ik heb dat niet meer nodig nu ik voor mezelf besloten heb dat ik mezelf niet laat beheersen door wat anderen normaal vinden. Ok op sommige uitzonderingsmomenten na dan Iedereen mag af en toe een keertje zwak zijn toch
Maar goed dat was mijn persoonlijke reden meestal voor het afwijzen van mannen.

Komt nu misschien over alsof ik absoluut geen relatie wil, maar dat is het ook niet, het is alleen niet iets wat ik najaag of nodig heb in mijn leven. Het staat simpelweg niet zo hoog op mijn prioriteitenlijstje.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 22:38 schreef Xeanor het volgende:

[..]

Hoezo een aantasting van je zelfrespect? Je gaat ook niet vertellen dat je in je vorige 3 relaties allemaal bent vreemdgegaan. Het is in je eigen voeten schieten. Het is een negatief stuk verleden van jezelf wat je denk ik beter verborgen kan houden.
[..]

Ik vind dat men alleen maar blij kan zijn als iemand gek op hem/haar is vanwege het tot voor een relatie oppervlakkige contact, uiterlijk en persoonlijkheid. Terugkomend op mijn voorbeeld: fouten die je maakt (bijv. vreemdgaan) houdt iedereen wel verborgen, maar een "verloop van leven" (dus dat is NIET EENS fouten maken) dat zou je wel moeten vertellen en daarop worden afgedaan? Ergens volg ik dat niet helemaal. Nou lopen hier vast moraalridders die gaan vertellen dat je het moet zeggen dat je ooit bent vreemdgegaan, maar bij een nieuwe liefde zal helemaal niemand dat ooit doen. Men gaat aan de lopende band vreemd (zie maar eens al die topics hier) en dat zal ook geen enkele nieuwe vlam acceptabel vinden, maar dat is niet reden tot het nooit meer aangaan van een relatie.

Kortom: hou je skeletten gewoon in de kast.

Juist.

Fake it till you make it.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:41 schreef kieskleurig het volgende:

[..]


Komt nu misschien over alsof ik absoluut geen relatie wil, maar dat is het ook niet, het is alleen niet iets wat ik najaag of nodig heb in mijn leven. Het staat simpelweg niet zo hoog op mijn prioriteitenlijstje.

oeh, bij mij is dit bijna een levensdoel geworden en heb al vrij snel ervaren dat dat dus helemaal fout is, iedereen liep gillend weg

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:36 schreef emiliana het volgende:

[..]

Sorry dat ik het zeg, maar dit vind ik dan toch wel redelijk contradictorisch.

Je ziet het zeker niet als iets negatiefs, maar je wil het wel niet te snel aan je date vertellen.

En hoe dacht je het zo lang verborgen te houden ?

Waarom meteen zo persoonlijk worden bij een date? Nee ik zie het niet als iets negatiefs, maar het is wel iets vrij persoonlijks en ik heb überhaupt nooit zo de neiging om iemand meteen alles over mezelf te vertellen.
Zulke dingen vertel je aan mensen die je wat beter kent, niet aan Piet Puk waar je net voor de 2de of 3de x mee aan tafel zit.
En het is ook geen verborgen houden, ik heb ook geen vastgesteld tijdsbestek wat betreft het vertellen over mijn "ervaring". Als een contact op een bepaalde manier verloopt komt er vanzelf een moment dat wel passend is om het te vertellen, net zoals met zoveel andere persoonlijke dingen.
Dus ik zie het tegenstrijdige niet.

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:41 schreef kieskleurig het volgende:

[..]

Mijn uitgangspunt bij het toch ingaan op een man die interesse toonde was meestal, nouja toe dan maar, dat is tenslotte normaal...ik hoor te daten.
Dus die man had dan al geen schijn van kans natuurlijk en om een 2de date af te kunnen ketsen en om dat voor mijn omgeving te kunnen rechtvaardigen kwam ik dan met domme, infantiele redenen.
Eigenlijk was het een heel verkeerde manier van mezelf om toch een beetje proberen mezelf aan te passen aan de heersende norm, iets wat ik nu niet meer doe. Ik heb dat niet meer nodig nu ik voor mezelf besloten heb dat ik mezelf niet laat beheersen door wat anderen normaal vinden. Ok op sommige uitzonderingsmomenten na dan Iedereen mag af en toe een keertje zwak zijn toch
Maar goed dat was mijn persoonlijke reden meestal voor het afwijzen van mannen.

Komt nu misschien over alsof ik absoluut geen relatie wil, maar dat is het ook niet, het is alleen niet iets wat ik najaag of nodig heb in mijn leven. Het staat simpelweg niet zo hoog op mijn prioriteitenlijstje.

ben je ooit al eens echt verliefd geweest in je leven ?

quote:

Op donderdag 17 december 2009 23:55 schreef emiliana het volgende:

[..]

ben je ooit al eens echt verliefd geweest in je leven ?

De vraag is dan wel niet aan mij gesteld maar wil hier toch even op reageren,in mijn pubertijd wel maar dat was ALTIJD eenrichtingverkeer.
Op een gegeven moment ga je je dan maar onbewust afsluiten voor het "verliefdheid" gevoel en ga je situaties vermijden om ooit weer in de verleiding te komen.
Op mijn 36e ga ik nu toch merken dat ik "iets "mis maar door ervaringen uit het verleden durf ik mij er nu niet meer voor open te stellen.

quote:

Op vrijdag 18 december 2009 00:09 schreef rechtsafslaand-verkeer het volgende:


De vraag is dan wel niet aan mij gesteld maar wil hier toch even op reageren,in mijn pubertijd wel maar dat was ALTIJD eenrichtingverkeer.
Op een gegeven moment ga je je dan maar onbewust afsluiten voor het "verliefdheid" gevoel en ga je situaties vermijden om ooit weer in de verleiding te komen.
Op mijn 36e ga ik nu toch merken dat ik "iets "mis maar door ervaringen uit het verleden durf ik mij er nu niet meer voor open te stellen.

waarom toch ?

blauwtjes lopen hoort er toch bij, ik heb al meer blauwtjes gelopen in mijn leven dan dat het "bingo" was hoor. Wat heb je te verliezen, of je nu 20 of 50 keer wordt afgewezen maakt toch ook niet meer uit. Misschien was de 51ste wel de ware.

Misschien zijn jullie gewoon veel te ijdel zodat jullie niet omkunnen met afwijzingen

Ik ben wel ijdel, maar ben ook nooit bang geweest voor blauwtjes.... kan dat?