Agenten Hoek van Holland niet vervolgd

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:03 schreef Ghaazi het volgende:
De rookies hadden van mij hun munitie al uren eerder mogen legen, dan waren de rellen meteen in de kiem gesmoord.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 10:00 schreef Koekz het volgende:

[..]

Dus die pak em beet 100 a 150 man die als een bezetene op de politie afstormd, daar zaten nog goeie jongens tussen?
Lijkt mij het beste om daar een goalkeeper van de marine tegenover te zetten

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:16 schreef Keltie het volgende:

[..]

Als het harde kern is, is de kans groot aanwezig dat daar goedverdienende gasten tussen lopen jah

quote:

Op donderdag 10 december 2009 10:33 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Tja, tis triest voor hemn, denk dat we het er allemaal over eens kunnen zijn dat je het liefst geen slachtoffers ziet bij zoiets.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:17 schreef HeatWave het volgende:

[..]

Wat bezielt je dan in godsnaam om te gaan rellen? .

quote:

Op donderdag 10 december 2009 10:10 schreef nummer_zoveel het volgende:
Waarom hebben die ouders Moskovitz ingeschakeld? Die is toch bijna niet te betalen? Of doet ie zaken die in de publiciteit zijn voor minder?
Zou kunnen dat Moskovitz en de ouders geld ruiken natuurlijk.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:20 schreef Keltie het volgende:

[..]

Moet je aan hen vragen
Wat ik wel weet is dat er regelmatig gerept word over beroepen als chirurg en advocaat bij de harde kern

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:24 schreef JohnLocke het volgende:

[..]

Heb je daar ook enig bewijs voor, of is dat alleen gelul? Ik kan me echt niet voorstellen dat een hoogopgeleid iemand zoveel geeft om een zwakzinnig balspelletje, en ook niet dat die zo gevoelig zouden zijn voor groepsdruk enzo.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 08:04 schreef Keltie het volgende:

[..]

Heb het niet intensief gevolgd, aangezien het niet voetbalgerelateerd is. Maar wat ik zoal hoor is dat er vanuit die groep niet "gejankt" word, maar dat de ouders van de overledene "janken".
En dat lijkt mij terecht, als je zoon word neergeschoten...

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:24 schreef JohnLocke het volgende:

[..]

Heb je daar ook enig bewijs voor, of is dat alleen gelul? Ik kan me echt niet voorstellen dat een hoogopgeleid iemand zoveel geeft om een zwakzinnig balspelletje, en ook niet dat die zo gevoelig zouden zijn voor groepsdruk enzo.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:41 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Dat is een gebrek in jouw voorstellingsvermogen. De ene mens heeft nou eenmaal wat meer kicks nodig en een hogere adrenalinedrempel dan de ander. Er zijn weinig dingen die het hart sneller doen kloppen dan een echte vechtpartij. Dat is me nogal een roes. En in een grote groep is het helemaal feest.

Nou komt die hoge kickdrempel wel vaak voor bij achterstandskinderen, hoogopgeleiden zijn er zeker niet van uitgesloten.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:34 schreef TJDoornbos het volgende:

[..]

tsja voor die ouders is het erg maar het is en blijft zijn eigen schuld.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:48 schreef Koekz het volgende:

[..]

Om vervolgens dus een kogel door je kop te krijgen. Fijn!

quote:

Op donderdag 10 december 2009 13:58 schreef Keltie het volgende:

Klopt. Maar dat betekent niet dat voor die ouders die zaak niet uitgezocht hoort te worden
Anders geef je ook een beetje de verkeerde schijn aan..

quote:

Op donderdag 10 december 2009 11:48 schreef Koekz het volgende:

[..]

Om vervolgens dus een kogel door je kop te krijgen. Fijn!

quote:

Op donderdag 10 december 2009 14:05 schreef Northside het volgende:

[..]

Probleem is dat de zwarte piet bij de agenten wordt neergelegd en ze als moordenaars worden afgeschilderd. Dat terwijl in mijn ogen die zoon als een crimineel zou moeten worden neergezet die een gevaar voor de samenleving was. Niks "lieve jongen", die gast stond stenen te rapen om agenten de kop in te gooien.

quote:

De tentoonstelling, ‘Kameraden. Beeld van de harde kern van Feyenoord’ is vanaf 28 juni te zien in de Kunsthal. Het kameradenboek ligt tussen 20 en 28 juni in de winkel. Fotograaf Kees Spruijt concentreerde zich op een van de meest gevreesde supportersgroepen: de harde kern van Feyenoord.


De harde kern van de grote en trouwe supportersschare van Feyenoord bestaat uit ongeveer driehonderd jongens en mannen tussen de zeventien en zeventig jaar. Deze supporters steunen Feyenoord onvoorwaardelijk, sterven bij wijze van spreken voor het rood-witte shirt. Maar ze verwachten ook dat het bestuur, de trainers en spelers zich tot het uiterste inzetten voor de eer van hun club. Wie de eer van Feyenoord of de harde kern bezoedelt kan een botsing verwachten. Verbaal of fysiek. En dat geldt ook voor de politie en hooligans van andere clubs. Van de dramatische laatste wedstrijd van seizoen 2006-2007 tot en met de bekerfinale in seizoen 2007-2008. concentreerde Kees Spruijt zich op een van de meest gevreesde supportersgroepen: de harde kern van Feyenoord.

Laverend tussen orde en gezag en chaos en rumoer registreerde hij de hooligans tijdens hun supportersactiviteiten en in hun dagelijks leven. Hij maakte beelden van massale woede-uitbarstingen na verloren wedstrijden, bedreigingen en vechtpartijen. Tegelijkertijd kon hij de hooligans portretteren thuis en in hun werk. Het resultaat is een controversiële documentaire. Kameraden laat de leefwereld zien van verschillende generaties hooligans. Werk, school, gezinsleven, vriendschap, onuitputtelijk feestgedrag en de onderlinge sociale controle. Samen geven de beelden een fascinerend inzicht in de manier waarop de jongens en mannen in het leven staan.

Fotograaf Kees Spruijt is al vijftien jaar geboeid door het hooliganisme. Hij is freelance fotograaf voor onder
andere ANP, WFA, diverse dagbladen en verschillende culturele instellingen. Hij won in 2004 de tweede prijs bij de zilveren camera. Zijn voor liefde voor de sociale fotografie richt zich vooral op de zelfkant van de maatschappij.

quote:

Vriendschap, Feyenoord en Rotterdam
Willem Vissers op 30 augustus '08, 00:00, bijgewerkt 1 september 2008 14:31

‘Jij werkt toch bij de Volkskrant? Moet jij niet naar je vriendjes toe? Schiet nu maar op.’ In de stem van de angstaanjagend sterk en dreigend ogende Feyenoordsupporter zat een pesterige ondertoon van oppermacht. In zijn nek, onder de kale schedel, kronkelde een levensgroot litteken alle kanten op.

Hij zou me kunnen vermorzelen. Misschien had hij daar ook wel zin in, maar hij deed het toch maar niet. Geen tegenstand. Journalistenspieren. De moeite niet waard.

Wij, verslaggevers, maakten in september 2002 een wandeling door het centrum van Newcastle, waar Feyenoord een dag later met 1-0 won van Newcastle United. Het is nog steeds de laatste zege van het soms zieltogende Feyenoord in de Champions League.

Overal in Europa zijn we leden van de harde kern van Feyenoord tegengekomen. Harde kern. Dat klinkt rauw en dat is het soms ook. Vriendschap, Feyenoord en Rotterdam zijn de kernwoorden van hun broederschap. De fotograaf Kees Spruijt vertoefde niet af en toe bij een wedstrijd, zoals wij. Hij verbleef een jaar in de nabijheid van de harde kern. Hij bezocht feesten, wedstrijden, trainingen en ook de werkvloer van de mannen zelf want ja, ook voetbalsupporters van de harde kern hebben meestal een baan.

Via de lens geeft hij een indringend beeld van een groep van 300 jongens en mannen tussen de 17 en 70 jaar. De jongere generatie is vaak wilder, gevaarlijker en ongeremder dan de oudere.

Spruijt beoordeelt of veroordeelt niet, hij registreert. ‘Het is niet gemakkelijk om Feyenoordsupporter te zijn’, staat in het voorwoord van het boek Kameraden, Beeld van de harde kern van Feyenoord. ‘Het voetbal blinkt meestal niet uit in schoonheid.’ En ook: ‘Deze supporters steunen Feyenoord onvoorwaardelijk, sterven bij wijze van spreken voor het rood-witte shirt.’

Het is helemaal niet zo dat de harde kern altijd vecht, maar dat gebeurt wel geregeld. ‘Je hebt de voetbalfans en de vechters’, staat ergens in het boek. Maar ook de voetbalfans houden van een knokpartij op zijn tijd, al dan niet onder invloed van verdovende middelen. Al met al heeft de harde kern Feyenoord behoorlijk wat ellende bezorgd, maar paradoxaal genoeg is de groep ook trouw aan de club. Inderdaad: tot in de dood waarschijnlijk.

Wij zijn ze echt overal tegengekomen, ook als de club ze een reisverbod had opgelegd. We zagen ze tot in Trondheim, Turijn, Porto en Istanbul, maar ook tijdens een oefentoernooi in Belfast. Ook hun geld zit in Feyenoord. Ze zijn niet altijd gemakkelijk herkenbaar, want ze dragen geen opzichtige kleding. Veel donkere kleuren.

Op tv vertelde Spruijt dat hij een keer klappen kreeg tijdens zijn werk, dat eindigde bij de bekertriomf in mei. Hij bleef staan. Weglopen zou het einde van de vertrouwensrelatie hebben betekend. In het boek gaat het over het oppermachtige gevoel van de fans. Het staat vol met foto’s van tatoeages en dreigende gezichten, maar ook van vrolijkheid en verdriet. Verdriet bij het eerbetoon aan overleden makkers op het kerkhof, of bij het afscheid van een vriend die naar Afghanistan vertrekt. Soms vloeien tranen. Zelfs de harde kern is soms zacht van binnen.

Willem VissersKameraden, Beeld van de harde kern van Feyenoord. Door Kees Spruijt, Inmerc bv, Wormer, 158 pagina’s, euro 39,95, ISBN 978 906611627 6
http://www.volkskrant.nl/(...)yenoord_en_Rotterdam

quote:

Aan de zwijgplicht - Omerta - wordt zwaar getild. FOTO KEES SPRUIJT

ROTTERDAM - Niet de liefde voor Feyenoord. Niet het vechten. Het is vriendschap die de harde kern van de Rotterdamse club bindt.

Dat zegt de Rotterdamse fotograaf Kees Spruijt (44), die de onvoorwaardelijke vriendschap probeerde te vangen in zijn fotodocumentaire Voor Kameraden. Beeld van de harde kern van Feyenoord. Volgende week verschijnt het bijbehorende boek en opent een expositie in de Kunsthal.

Van voetbal houdt Spruijt niet. Hij komt dan ook niet in de Kuip om met zijn camera een mooie actie op het groene gras vast te leggen. Maar bij de Kuip komt hij wel. Daar maakte hij zijn eerste rellenfoto, vele jaren geleden.

Nu staat hij bekend als dé hooliganfotograaf van Rotterdam. Hij was de man die de aangrijpende foto van een stervende Ajacied Picornie maakte tijdens de veldslag van Beverwijk, het dieptepunt van hooliganisme van Feyenoord. Door de juiste contacten was Spruijt vaak op het juiste moment op de juiste plek. ,,De politie volgde mij soms van huis, om te weten waar ik heen ging.’’

Toen hij vier jaar geleden 40 jaar werd, stelde hij zichzelf een doel. Voor zijn 50ste wil hij vijf fotoboeken maken. De harde kern van Feyenoord was zijn logische eerste keus, ook vanwege het 100-jarige bestaan van de club dit jaar. Hij wilde geen rellenboek maken. Niet de bekende beelden van vliegende stenen naar politie en Ajax. De kick van de exclusieve nieuwsfoto kende hij immers al. ,,Ik wilde niet het hooliganisme verheerlijken, maar de andere kant laten zien. Een tijdsdocument afleveren.’’

Het werd een project met vele hobbels. Waar het bij hooliganfoto’s normaal is de gezichten ‘weg te poetsen’ wilde Spruijt dit niet. Hij moest dus vertrouwen kweken, de angst een ‘smoelenboek’ voor de politie te maken wegnemen. ,,Ik heb ze zover gekregen om te laten zien waar ze voor staan.’’

Op momenten wilde hij de camera aan de wilgen hangen. De hooligans bleken onvoorspelbaar. Toen hij bij een onschuldige barbecue met gebroken ribben op de grond eindigde – één gast was verre van gecharmeerd van zijn aanwezigheid – vluchtte hij niet. Ondanks de helse pijn. ,,Als je gelijk wegloopt, hoef je niet meer terug te komen.’’

Het voerde een maandenlang gevecht om de foto’s te maken die hij wilde maken. Hij moest continu opletten. Een enkele keer kwam hij op plaatsen waar hij niet wilde zijn. Zoals bij DRL, de amateurclub op Zuid waar vorig jaar tijdens een gevecht met honkbalknuppels zijn ramen van zijn auto werden ingeslagen.

Spruijt heeft er vrede mee dat hij sommige foto’s niet kon maken. Bijvoorbeeld omdat een lid van de harde kern zijn goede baan als advocaat of chirurg niet in gevaar wilde brengen. Zijn boek geeft toch een ongekend inzicht in het leven van de harde kern. Een leven dat hij slechts registreerde. ,,Ik wilde het laten zien, zoals het was. Zonder boodschap.’’

De haat tegen Ajax is ‘verdekt’ te zien, net als het geweld tegen de politie. Maar deze kant van het hooliganisme speelt geen hoofdrol. Het samen zijn is de rode draad. Samen naar de wedstrijd, samen rellen, samen feesten, samen huilen, samen sterk.

De rauwe foto’s zonder veel opsmuk tonen het rauwe leven. Van versneden cocaïne op een kinderdvd tijdens een feestje tot een wandeling achter de kinderwagen van een van de bekendste Rotterdamse hooligans. Van rouwenden bij een graf tot een jongen die wanhopig rondkijkt in zijn uitgebrande keuken. ,,Daar werd geld voor gelapt. Net als voor de gezinnen van jongens die langer in de cel zitten.’’

De vele tatoeages tonen hoe de mannen, die uit heel Nederland komen, hooligan zijn voor het leven. De tattoo met twee gezichten staat symbool voor het dubbelleven dat de jongens leiden, het woord ‘Omerta’ voor de zwijgplicht die boven alles gaat. Het meest aangrijpend vond Spruijt het afscheid van een van de jongens die naar Uruzgan ging. ,,Hij werd op handen naar buiten gedragen.’’

Werd Spruijt door eeuwig aanwezig te zijn met zijn camera geen deel van die groep? Kan hij er nog van loskomen? ,,Je blijft altijd een buitenstaander. Ik heb geen vrienden gemaakt. Van de 500 leden van de harde kern die ik nu ken, heb ik misschien met één procent een échte klik. Maar ze hebben mij als buitenstaander wel in hun leven gelaten. Zelfs in hun eigen huis. Uiteindelijk zijn het supernormale mensen, maar ze beleven alles extremer. Dat onderscheidt hen van de doorsneesupporter met pet en sjaal. Als het moet, willen ze sterven voor het shirt van Feyenoord.’’

Voor Kameraden. Beeld van een harde kern. Expositie Kunsthal van 28 juni tot en met 27 juli. Het bijbehorende boek van 39,95 euro is vanaf 28 juni te koop in de boekhandel. ISBN-nummer 9789066116276.


20/06/08 21u59


http://www.ad.nl/ad/nl/10(...)eyenoord-rsquo.dhtml

quote:

Op donderdag 10 december 2009 20:43 schreef RAVW het volgende:


pas toen er meerdere schoten waren gelost ging een grote groep verhaal halen bij de onbekende lui , die dus later agente bleken te zijn.
Waarop vele van die lui woest werden omdat er zo maar geschoten zouden zijn en dan nog wel door de politie ..

Want pas na de eerste schoten maakte de groep schietende mensen zich bekent als agenten..
Maar dan is het al te laat en is het rellen begonnen..
Dus vind het wel erg vreemd dat hier de agente niets te verwijten valt
Wel makkelijk om alles maar op die hooligans af te schuiven.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 20:56 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Dom geleuter. Als jij met vele tientallen een groepje "agenten" schietende mensen in het nauw drijft dan ben je op iets uit wat op geen enkele manier goed te praten is. Daar waren ze allemaal zelf bij en ze hadden het duidelijk naar hun zin.

Jammer dat er niet nog 50 een kogel door hun kop hebben gekregen.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 21:00 schreef RAVW het volgende:

[..]

Ja maar volgens de ooggetuigen ging het in eerste instantie niet om politie agenten .. dus de eerste paar schoten.....
Pas na dat een groep de schietende groep wilde aanvallen maakte de schietende groep zich bekent als agenten ..

quote:

maar dan ben je al te laat .. want dan heb je de woede al op je hals gehaald en als ook dan blijkt dta het politie is .. dan is het natuurlijk helemaal de woede.
Want die staan in Nederland nou niet echt bekent als respectvolle mensen ...

quote:

Op donderdag 10 december 2009 21:05 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

En waarom gingen die schieten dan denk je?
[..]

Ja logisch, dus laten we met zijn allen dat tiental agenten omsingelen en aanvallen, want we zijn boos, terwijl we vrolijk zingen en schreeuwen.

Prima, als dat het logische gevolg is bij die mensen, dan zit er maar een ding op, doodschieten, of nog beter, in de buik schuiten en laten kreperen.

quote:

Op donderdag 10 december 2009 21:12 schreef RAVW het volgende:

[..]

ik denk ook wel dat er een groep achter een kleine groep aan liep maar dat het agente waren ... dat was bij een grote groep niet bekent misschien alleen bij de hooligans van de harde kern ..
Maar waarom dan niet gelijk bekent maken voor dat je schoten gaat lossen..
Nee eerste schieten waar vele mensen dan van schrikken en dan zeggen : ja hallo wij hebben het recht om te schieten want we zin agenten ....

quote:

denk persoonlijk dat hier van bij de kanten de schuld ligt .. want een ongeluk is een samenloop van omstandigheden.
Maar als de politie al toegeeft dat er bij het feest grote fouten zijn gemaakt kan je natuurlijk niet de agenten vrij praten ..

Wel een beetje tegen strijdig

quote:

Op donderdag 10 december 2009 20:43 schreef RAVW het volgende:
Wat ik nog niet gehoord heb hier zo ..

Waarom zeggen ooggetuigen die er bij waren dat hun pas na paar schoten te horen kregen dat het politie was en er waren al diverse mensen afgekomen op die schoten omdat ze dachten dat er weer een gek bezig was...

quote:

pas toen er meerdere schoten waren gelost ging een grote groep verhaal halen bij de onbekende lui , die dus later agente bleken te zijn.
Waarop vele van die lui woest werden omdat er zo maar geschoten zouden zijn en dan nog wel door de politie ..

Want pas na de eerste schoten maakte de groep schietende mensen zich bekent als agenten..
Maar dan is het al te laat en is het rellen begonnen..
Dus vind het wel erg vreemd dat hier de agente niets te verwijten valt
Wel makkelijk om alles maar op die hooligans af te schuiven.

Dit heb ik dus gehoord van diverse mensen die ooggetuigen zijn geweest op die avond.