Wat doe je als je je respectloos behandeld voelt?

Gewoon direct fel in de aanval. Meestal heb ik het overigens wel snel door wanneer iemand mij respectloos behandeld of belachelijk maakt. Gewoon één dodelijke blik en ze stoppen meestal wel.

Nee, serieus. Wanneer je weet dat je respectloos behandel wordt, dan verbreek je toch gewoon het contact met diegene? In ieder geval wel wanneer je haar/hem duidelijk heb gemaakt dat hij/zij jou respectloos behandeld.

Ik zou gewoon kopen wat er op haar lijstje staat.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:41 schreef DrDentz het volgende:
Ik zou gewoon kopen wat er op haar lijstje staat.

Dan verdien je het gewoon om zo behandeld te worden. Niets erger dan mensen die voor tirannie zwichten.

Je hebt gelijk.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:27 schreef Pulzzar het volgende:Hij heeft ooit een keer gezegd dat hij zijn vriendin boven mij verkiest.

Dan is jouw pa, sorry dat ik het zeg, bij deze de grootste hufter die er op deze aardbol rondloopt.

Overigens is je vader een vuige klootzak dat hij haar boven z'n eigen kroost verkiest. Ik zou alle banden verbreken. En ik spreek uit ervaring.

Dus je wil:
a) minder over je heen laten lopen
b) de broze relatie met je vader niet verslechteren

Op zich kan dat best allebei, maar het is niet handig om a te gaan oefenen op je vaders vriendin. In verband met b.

Ik denk dat je voor vaders vriendin het beste kan overstappen op een strategie waarin je jezelf moreel superieur kan voelen zonder energie te verspillen aan het onplezierig maken van een geschenk. Geef d'r wat ze vraagt, zonder er moeite voor te doen. Verspil je aandacht niet aan haar en voel je daar goed bij. Zeg er desnoods bij, tegen haar, dat je het doet/geeft omdat je vader zo van d'r houdt. Zonder sarcasme.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:58 schreef Pulzzar het volgende:
Het gaat me niet eens om die kutcadeaus. Het gaat om haar attitude. Zoals zij me behandelt, heb ik het idee dat ze denkt dat ik een of andere inferieure randdebiel ben. Ik kan me daar niks van aan trekken, maar ik wil haar laten merken dat ik niet van haar gedrag gediend ben. Ik hou er niet van als mensen op me neerkijken.

Goed, ik wil best kopen wat op haar verlanglijstje staat. Vorig jaar was dat badschuim. Vond ik niet erg origineel, dus ik besloot wat anders te zoeken. Blijkbaar waardeert ze niet dat ik die moeite heb gedaan. Dus als er weer badschuim op haar lijstje staat, koop ik wel ergens een goedkope fles. Is ze vast ook niet blij mee. Maar mijn vader verdient genoeg, dus ze kan kopen wat ze wil.

Je weet vaak wel hoe je zou willen reageren, maar de kunst is om dat ook te doen.

Ik overweeg al een poos communicatietraining te gaan volgen en ik ga dat ook wel doen. Alleen leer je daar denk op de 'correcte' manier te reageren. Maar er zijn situaties dat als iemand een mes in je rug steekt, je er een terug moet steken.

Je kunt iemand ook op een correcte manier een mes in zjn of haar rug steken.
Juist door communicatief sterk te zijn.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 07:06 schreef sigme het volgende:
Geef d'r wat ze vraagt, zonder er moeite voor te doen. Verspil je aandacht niet aan haar en voel je daar goed bij. Zeg er desnoods bij, tegen haar, dat je het doet/geeft omdat je vader zo van d'r houdt. Zonder sarcasme.

Killl her with kindness.....

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:58 schreef Pulzzar het volgende:
Ik overweeg al een poos communicatietraining te gaan volgen en ik ga dat ook wel doen. Alleen leer je daar denk op de 'correcte' manier te reageren. Maar er zijn situaties dat als iemand een mes in je rug steekt, je er een terug moet steken.

Is assertiviteitstraining niet een beter idee? Het komt nu allemaal wat passief agressief over. Is jouw gevoel echt haar te verwijten?

Geen energie steken in dat soort misselijkmakende, arrogante schijtwijven!!
En al helemáál niet zwichten voor opmerkingen als : "Hou je wel aan het verlanglijstje!". Ze zegt je nog nét niet wat je MOET kopen.
Klinkt een beetje als de blonde typiste-bimbo die je zakenpappie aan de haak slaat om z'n geld overigens....

Wat een stom wijf zeg, die heeft in ieder geval niet begrepen waar het om gaat, namelijk om het gebaar. Als je echt graag iets wilt kun je het namelijk zelf ook kopen.

Het ergste met dit soort mensen is dat je het wel kunt zeggen, maar dat de meeste het gewoon niet begrijpen.

Zit het je trouwens niet dwars dat je vader dat gezegd heeft?

Mijn vader hoeft maar één keer te zeggen dat ie zn vriendin boven z'n eigen kind verkiest...en hij ziet me NOOIT weer en ik heb NOOIT meer iets met hem te maken. Nog geen kaartje bij zijn overlijden!!!
Je pa is dan, als ie dat écht gezegd heeft, gewoon een enorme hond!! Geen respect voor die branie-bal dan!!!

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 08:20 schreef joers1 het volgende:
Mijn vader hoeft maar één keer te zeggen dat ie zn vriendin boven z'n eigen kind verkiest...en hij ziet me NOOIT weer en ik heb NOOIT meer iets met hem te maken. Nog geen kaartje bij zijn overlijden!!!
Je pa is dan, als ie dat écht gezegd heeft, gewoon een enorme hond!! Geen respect voor die branie-bal dan!!!

Je zegt het een beetje agressief, maar je hebt wel gelijk
Idd tot ziens en tot nooit weer.

Branie-bal

Je zit in de tang:

-Als je voor jezelf opstaat en openlijk iets tegen haar doet, heb jij het straks gedaan. Madame zal een drama schoppen en jouw gedrag breed uitmeten en dan ben je nog minder welkom bij je vader.

-Als je zelf ook allemaal dingen gaat lopen uitdenken om haar "een mes in de rug" te bezorgen, dan ben je a) een hoop negatieve energie kwijt en b) waarschijnlijk uiteindelijk toch nog de verliezer want types zoals zij hebben dit spelletje zowat uitgevonden. Geloof me, ik ken het type.

Het enige wat een beetje werkt is de blijmoedige idioot spelen en haar zoveel mogelijk negeren. Doe maar alsof je haar geziek gewoon niet opmerkt, hoe moeilijk het ook is. Wat ook werkt is inderdaad de "kill her with kindness-approach" waarbij je je zoveel mogelijk richt op je vader. Zij komt ook mee, maar als aanhang van hem.

Je wilt niet weten wat de vriendin van mijn vader inmiddels gepresteerd heeft qua respectloos gedrag, maar het is haar (nog) niet gelukt om mij (na mijn broer en zus) van mijn vader te verwijderen. Ik zorg dat ik hen zoveel mogelijk één op één tref, dan kan zij niet gaan zitten storen op de lijn zeg maar (als in: telefoontjes niet doorgeven zodat de man zich af zit te vragen waarom ik nooit iets van me laat horen, niet op bezoek kom in het ziekenhuis, niets wist van de verjaardag van die of die etc.; te schandalig voor woorden maar je kan nooit iets bewijzen qua opzet dus adem in adem uit en negeer het gewoon...)

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 08:23 schreef shinydiscoball het volgende:

[..]

Je zegt het een beetje agressief, maar je hebt wel gelijk
Idd tot ziens en tot nooit weer.

Ja toch? Een vader die z'n eigen kind laat vallen en de eerste de beste bimbo verkiest??? Daaaag pappie!

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 08:43 schreef joers1 het volgende:

[..]

Ja toch? Een vader die z'n eigen kind laat vallen en de eerste de beste bimbo verkiest??? Daaaag pappie!

Dus als jij de vriendin/vrouw boven je vaders broze relatie verkiest mag hij dat ook doen?

Ben het met je eens, dat je als vader dat niet zomaar kan zeggen, maar ik denk wel te weten in welk context hij dit gezegd heeft.

Hij botst al jaren met zijn kind en heeft nu een vriendin die dingen doet en goed voor hem is.

Dus zet jezelf in zijn schoenen, een kind wat je soms wel, soms niet ziet, want relatie is niet zo best, moet je dat dan verkiezen boven elke dag dat iemand er is en ook nog eens zijn moeder verzorgd.

En begrijp me niet verkeerd, ik vind dat in zulke situaties helemaal niks te kiezen is.
Kind is kind en relatie is relatie.

Je verkiest je kind, als je een GOEDE vader bent, ALTIJD boven wie dan ook.
Wil niet zeggen dat je geen relatie kunt hebben....maar een vader die zegt, dat ie zn scharrel verkiest boven zijn kind, vind ik gewoon écht absurd. Het is geen kwestie van verkiezen....je kind is er gewoon. Dat dient je scharrel maar te accepteren. Hoe goed/slecht de relatie ook is.

Nou, ik denk dat ze meer is dan een scharrel, als je iets beter leest.

Ja, en als vader mag je natuurlijk absoluut geen fouten maken...

Is toch raar?
We zeggen allemaal wel eens dingen die niet mogen of niet kloppen, dus maar gelijk voor zijn leven straffen?

Fouten maken mag zeker wel...maar zeggen dat je je 2e/3e/4e vrouw verkiest boven je kind?? Dat is geen foutje, dat vind ik ziek!
Diezelfde 2e/3e/4e vrouw dient nederig te accepteren dat er een klind in het spel is. En als pappie dan zulke dingen zegt???? Dan zou IK klaar zijn met hem (én dat wijf).

Vader kan wél netjes zn excuses maken over die opmerking. Maar ik proef uit het hele verhaal een beetje, dat pappie niet zo'n zin heeft in zijn kind....en dus ook geen behoefte zal hebben om die excuses te maken

Ik zou vriendinlief compleet de hemel in prijzen met wat ze allemaal wel niet doet en dat je het zo heerlijk vindt dat ze dat allemaal over heeft voor je oma en de hele familie. En oprecht blij zijn wat zij je vader kan geven, wat je zelf niet wilt.
En er verder geen energie meer aan verspillen.

Je komt voor je vader. En geeft haar goedkope badschuim. Klaar!

Ik moet zeggen dat ik die vriendin van je vader maar een slijmjurk vindt, en een verwend nest.
Het is echt onbeschoft om te laten blijken dat je een geschenk niet leuk vindt.
Kennelijk heeft die vriendin je vader goed in de tang, want zij krijgt hem zover om je even te vertellen dat jíj je aan aan háár verlanglijstje moet houden. ipv. Dat hij háár vertelt dat ze effe normaal moet doen tegen zijn zoon.
Ook de opmerking dat hij haar boven jou verkiest, ook al ken ik de context niet, klinkt heel erg cru. Als je iemand aanspreekt op zijn/haar gedrag dan benadeel je iemand echt niet hoor.
Ik zou er toch nog eens proberen erover te praten, en zeggen dat dit niet kan. En maak vooral duidelijk dat het niet gaat om een soort concurrentie tussen de partner van je vader en jou, maar dat je je gewoon niet wil laten afzeiken. En dat zo'n opmerking behoorlijk kwetsend is, bovendien.
Verder ben ik het Mwanabatu eens: Je kunt zoiets mss. 1x duidelijk maken, en het verder laten voor wat het is. Gezeur komt in iedere familie wel voor en vaak zijn familieleden niet geneigd om hun gedrag en/of visie aan te passen.
Zit je pa eigenlijk een beetje onder de plak bij die vriendin? Zoals je het zegt komt ze over als een mooi, jonger meisje waar je pa best geil van wordt, terwijl zij vooral het geld wel leuk vindt. Misschien vergis ik me hoor.Maar het zou me niet verbazen als ze achter je oma aanslijmt ivm. een leuke erfenis.
Maar hou me ten goede, misschien is ze helemaal niet zo erg. Hier spreekt mijn eigen ervaring
Ik denk dat je idd. het beste je aan mevrouws verlanglijstje kunt houden. (Het idee trouwens, om de zoon van je partner zo te behandelen ipv. een zo goed mogelijke verstandhouding te creeëren. Het is een voorrecht als de kinderen van je partner je mogen. Valt je pa dat niet op?)
en het allergoedkoopste, minst originele in de meest onoriginele cadeauverpakking moet aanbieden. Dan maak je duidelijk dat ze het ermee kan doen, en je haar desnoods zult accepteren als partner van je vader en dat je dit doet voor je vader. Niet voor haar.

[ Bericht 0% gewijzigd door Enneacanthus_Obesus op 05-12-2009 09:50:28 ]

Je vader houd meer van ze vriendin dan van ze kind. Dat is vervelend. tja ik zou zeggen pak iets waardevols van hem en maak het kapot. zeg daarna dat je hem niet meer hoeft te zien. Dat zal hem leren.
Dan ervaart je vader het eens om zo behandelt te worden.

[ Bericht 6% gewijzigd door denz09 op 05-12-2009 09:52:17 ]

nou ja,

geurstokjes voor de ene en golfclubs voor de ander... daar zit wel enige disproportie in natuurlijk

en waarom zou ze een wit voetje willen halen in jouw ogen en niet gewoon bijvoorbeeld je oma helpen omdat het gewoon iets is wat je doet voor zieke mensen...

ik lees enige jalousie in je verhaal, laat het gewoon lekker want hoe minder je je erover opwindt hoe relaxter je leeft

Gewoon eerlijk zeggen dat je niet komt, omdat je je niet kan vinden in een aantal zaken zoals ze lopen?

Of beter nog, gewoon een keer met z'n 3en er open over praten. Werkt dat niet, ja dan heb je je best gedaan en kan je zelf de conclusie trekken.

Wat ze in feite doet is jou reduceren tot boodschappenjongen, die alleen goed genoeg is om haar materiële behoeften te bevredigen.
Niet dat ze zo materialistisch is: Ze zet haar onbeleefdheid bewust in om iedereen te laten merken dat ze niets heeft met de afstammelingen van haar voorgangster. Dit is een subtiele vernedering die vrouwen goed beheersen.

Om hier mee om te gaan is enige subtiliteit vereist.
Drie mogelijke stappen.

Stap 1. Om te beginnen verlaag je jezelf niet tot cadeautjes-automaat. Daarom zou ik alle verlanglijstjes ongelezen weggooien. Je verwerpt daarmee haar suggestie dat jij deze moet zien als boodschappenlijstjes.
Je koopt gewoon wat je zelf wilt.
Zegt ze er iets van? Het gaat om het persoonlijke van cadeau's, en mensen kunnen zelf wel bepalen of ze er blij mee zijn. Daar hebben ze haar niet voor nodig.

Voor haar heb ik deze cadeau-suggestie: dit mooie boek.

Stap 2. Zij drijft een wig tussen jouw en je vader, en trekt zichzelf daaraan op.
Zet haar subtiel op haar plaats. Als ze zegt dat jij verkeerde cadeau's hebt gekocht, zeg je: Goh, wij hebben thuis geleerd dat je dankbaarheid toont bij cadeautjes / dat het bij cadeaus gaat om de waardering en niet om het verwerven van materiële zaken / dat je een gegeven paard niet in de bek moet kijken. (ik vind de 2e de mooiste)

Op die manier kaats je de bal terug en zet je haar heel duidelijk buiten jullie familie. Je doet dit op een heel verbaasde toon. Daarmee zeg je in feite: 'goh, in JOUW familie hadden ze blijkbaar hele andere normen. Wat apart! Wat sta je eigenlijk ver van ons af!'

Stap 3. Deze bewaar je totdat je haar reactie hebt afgewacht - tot de volgende pakjesavond.
Zij gaat het niet leuk vinden om op haar plek gezet te worden zoals zij dat met jou doet. Misschien klaagt ze erover tegen je vader. Als ze zo ver gaat dat ze na de pakjesavond alsnog haar gelijk moet krijgen is er maar één oplossing: Je geeft haar de volgende keer een envelopje met geld. Daar kan ze niet over klagen, ze kan precies het badschuim kopen dat ze wil, en een onpersoonlijker cadeau is er niet.

[ Bericht 27% gewijzigd door mgerben op 05-12-2009 11:11:02 ]

wat een kutwijf! veel dingen in de OP zijn trouwens ook van toepassing bij mij. Vooral dat lief en perfect overkomen bij anderen, heel erg herkenbaar, en als niemand in de buurt is het achterbakse kutwijf uithangen. Gelukkig komt de familie etc. er wel steeds meer achter wat voor persoon het is. Op enkele dingen na zou ik dit verhaal getypt kunnen hebben

ow voor mezelf opkomen heb ik dan weer minder moeite mee, want als dat kreng een bek tegen mij open trekt krijgt ze hem dubbel zo hard terug, en verder zou ik nieteens meer naar die "surpriseavond" gaan

[ Bericht 44% gewijzigd door babipangang op 05-12-2009 10:36:34 ]

Daar heb je cursussen voor: assertiviteitstraining.

Volg die cursus en geef haar een dildo! Altijd lachen.

Oh, nog een mooie cadeau-suggestie: Een mooie ingelijste foto van jou en je vader, met daarop de tekst (doe je met photoshop o.i.d voordat je hem afdrukt): Welkom in ons gezin.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:27 schreef Pulzzar het volgende:
Wat een ongelooflijk materialistisch misbaksel ben jij!

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:58 schreef Pulzzar het volgende:
Maar mijn vader verdient genoeg, dus ze kan kopen wat ze wil.

Ik zie een verband

Het gaat er heel erg om hoe je het brengt. Door gewoon erbij te lachen en het als een soort grapje te brengen kun je veel zeggen. Ja sorry ik kon die Ferrari helaas niet vinden dus ik geef je dit maar. Ik hoop dat je hier wel blij mee bent, maar het gaat om het gebaar toch?

Ik sta versteld van de reacties hier. Ok, de vriendin van je vader kon haar ontevredenheid met jouw cadeau niet voor zich houden en heeft tegen je gezegd dat je de volgende keer moet geven wat op haar verlanglijstje staat. Dus is ze ineens een walgelijk, harteloos kreng dat jou alleen ziet als een boodschappenjongen om haar materialistische behoeften te bevredigen, je vader heeft verleid omdat ze jong en mooi is en alleen aardig doet tegen oma, omdat ze uit is op de erfenis. Like, wtf!? Dat slaat toch helemaal nergens op?

Ik denk dat je er veel te veel achter zoekt en dat dit topic je alleen maar aanmoedigt om nog meer rancune jegens haar te voelen. Daar schiet je echt niks mee op. Je hebt alleen jezelf met zoveel negatieve energie. Wat jij moet doen is haar opbellen en haar duidelijk uitleggen dat je echt niet van haar reactie gediend was. Zeg haar dat je moeite had gedaan om een mooi cadeau voor haar te vinden, dat je teleurgesteld bent dat ze dat kennelijk niet ziet en dat je boos bent, omdat je het te gek voor woorden vindt dat ze gewoon op een feest durft te uiten dat ze niet tevreden is met een cadeau en dat ze maar dankbaarheid dient te tonen voor het mooie gebaar in plaats van zich blind te staren op het feit dat je minder geld hebt uitgegeven en bent afgeweken van het verlanglijstje. Grote kans dat haar reactie is: "oh sorry, sorry, zo had ik het echt niet bedoeld". Communiceren is moeilijk, dat weet ik. Maar na dat telefoontje kan je in ieder geval trots op jezelf zijn, omdat je op een adequate manier voor jezelf bent opgekomen.

Ik vind het echt achterbaks wat er allemaal wordt gesuggereerd in het topic. Oh, men "kent het type", want men kent harteloze mensen die hetzelfde hebben gedaan als die vriendin, dus zal zij ook wel zo'n feeks zijn, dus moet jij je verlagen tot achterbaks gedrag om haar met gelijke munt terug te betalen. Vooral de suggestie om haar volgend jaar maar een waardeloos cadeau geven, vind ik onnodig wreed. Hoe helpt het jou of haar om je rancune een jaar lang te koesteren? Denk je echt dat ze een jaar na dato als ze die miezerige fles badschuim ziet, terug denkt aan een jaar geleden en denkt "oh, dat is waar, ik was toen zo ondankbaar, dus dit is mijn verdiende loon". Ze zou er alleen pisnijdig van worden, en terecht.

Verder denk ik dat je over het algemeen maar wat meer moet praten met die vriendin. Zeg haar eens dat het lijkt alsof ze jou inferieur vindt en dat je dat niet op prijs stelt, dat ze maar dient te accepteren dat jij er bent, omdat je de zoon van haar vriend bent. Ik ben heel benieuwd wat ze dan zegt.

Wat betreft die opmerking van je vader dat hij haar verkiest boven jou: eens kijken, een zoon uit een verbroken huwelijk waar je moeizaam contact mee hebt vs. een vrouw die je opnieuw de liefde heeft leren kennen... Ik zeg niet dat die opmerking daarmee acceptabel wordt, maar ik vind hem wel begrijpelijk, zeker als hij het heeft gezegd terwijl jullie ruzie hadden (ik weet niet of dat het geval is?).

Ik begrijp dat je jaloers bent op de vriendin van je vader. Maar probeer dat niet teveel de band met je vader en de vriendin van je vader te beïnvloeden. Mijn advies: praten, praten, praten. Daar schiet je veel meer mee op dan stilletjes heel kwaad zijn en zinnen op plannen om mensen een mes in de rug te steken.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 11:26 schreef Black_Tulip het volgende:
knip

Ja dit is de juiste manier om het af te handelen (maar voor het topic minder leuk )

Gek Ik ging er bij het lezen van de OP vanuit dat TS een vrouw was. Over vooroordelen gesproken....

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 11:25 schreef ssebass het volgende:

[..]


[..]

Ik zie een verband

Het gaat er heel erg om hoe je het brengt. Door gewoon erbij te lachen en het als een soort grapje te brengen kun je veel zeggen. Ja sorry ik kon die Ferrari helaas niet vinden dus ik geef je dit maar. Ik hoop dat je hier wel blij mee bent, maar het gaat om het gebaar toch?

Dat idd! Gewoon expres iets kopen wat niet op haar lijstje staat!

En dit klinkt zo herkenbaar! Ik heb nl ook zo'n vader!
Uit ervaring weet ik dat er tegen in gaan en meteen je woordje klaar hebben, weinig opschiet,
beter kun jij de verstandigste zijn en gewoon blij zijn dat je niet zo materialistisch bent!
Eigenlijk moet je medelijden hebben, want zulke mensen worden nooit gelukkig
Mijn advies, maak er een grapje van, dat blijft het leukste voor jezelf,
En probeer er de lol van in te zien, daar zal je pa alleen maar respect voor hebben
Die weet toch ook wel hoe vrouwen zijn zeker
Succes!

Ik merk ook dat ik door één bepaald persoon vaak over mee heen laat lopen op school.
Ik ben het nu behoorlijk zat. Natuurlijk is er niets mis met eerlijk zijn, maar van een vriendin moet je wel kunnen verwachten dat die persoon het een beetje tactisch brengt, anders hou je je smoel maar. De volgende keer heeft ze echt een probleem. Ik heb er de vorige keer ook wat van gezegd, ze voelt zich beter dan mij en dat begint me nu echt de strot uit te komen, ik voel me telkens heel dom en nutteloos als ze weer zo'n opmerking naar mijn hoofd slingert.
Ja, ik pik ongelooflijk veel, maar ik heb ook zo mijn grenzen. En ik ben al bijna op het punt dat ik het wel heb gehad met deze vriendschap.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:27 schreef Pulzzar het volgende:
Ik laat over me heen lopen. Vaak heb ik dat op het moment zelf niet eens door, maar na verloop van tijd kook ik van woede en reageer ik dat af op de verkeerde personen.

Bijvoorbeeld de volgende situatie. Ik spreek de vriendin van mijn vader via de telefoon. Ze vraagt of ik aanwezig wil zijn op kerst. Dat is dan bij mijn vader thuis en dan is het de bedoeling dat je voor iedereen een 'kleinigheidje' meeneemt. Vorig jaar heb ik mijn best gedaan om voor iedereen wat leuks mee te nemen. Helaas is dat niet bij iedereen gelukt. Maakt niet uit, zou je denken, het gaat om het gebaar en de gezelligheid. Maar de vriendin van mijn vader liet heel duidelijk blijken dat ze niet blij was met hetgeen wat ik voor haar had gekocht. Dat waren geurstokjes die je in een fles parfum moet doen en dan verspreid zich een lekkere geur door je huis. Dat kende ze niet en ze keek erbij "wat moet ik hier nu mee". De 'kleinigheidjes' die anderen hadden meegenomen waren: CD's, boeken, sieraden, golfclubs, etc.

Toen ik de vriendin van mijn vader aan de telefoon had, zei ze: je moet je wel houden aan het verlanglijstje wat mensen je geven, anders krijgen ze iets wat ze niet leuk vinden. En zo stom als ik ben, geef ik toe en zeg ik dat ik mijn best zal doen. Terwijl ik nu denk: wat een ongelooflijk materialistisch misbaksel ben jij!

Probleem is dat ik voel dat ik geen poot heb om op te staan. Ik heb altijd gebotst met mijn vader, maar de laatste tijd is de band wel verbeterd en ik zou het fijn vinden als die band nog beter wordt. Maar die vriendin en ik liggen elkaar niet. Ze kan soms heel aardig doen en ze is daarom ook populair binnen de familie van mijn vader. Mijn oma is oud en heeft problemen met haar gezondheid. Die vriendin doet heel veel voor haar, dus ze wordt de hemel ingeprezen. En ook mijn ooms en tantes lopen met haar weg. Maar dat ze heel aardig kan doen, betekent niet dat ze aardig is. Er zal best iets van oprechte hulpvaardigheid inzitten, maar ik denk zeker dat het voor een deel ook een wit voetje halen is.

Als ik het er met mijn pa over zou hebben, zou hij zeggen dat ik het allemaal verkeerd zie en hij wordt dan waarschijnlijk boos omdat ik zijn vriendin benadeel. Hij heeft ooit een keer gezegd dat hij zijn vriendin boven mij verkiest.

Dit is een voorbeeld. Ik kan moeilijk voor mezelf opkomen en daar heb ik genoeg problemen mee gehad. Ik wil kenbaar maken dat ik er niet van gediend ben om op zo'n manier behandeld te worden.


Mijn vraag is dus: wat doe jij als je je respectloos behandeld voelt? Laat je over je heen lopen? Ga je fel in de aanval? Trek je je er niets van aan?

Wat een domme actie van die doos! Dit is gewoon veel te recht voor zijn raap! Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken.

Ik zou er waarschijnlijk over gaan roddelen. Als ze dit blijft doen, misschien kun je haar nog een keer in een val lokken. Zorg er dan wel voor dat je er niet benadeeld door kunt worden.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 11:51 schreef sempron2400 het volgende:

[..]

Wat een domme actie van die doos! Dit is gewoon veel te recht voor zijn raap! Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken.

Ik zou er waarschijnlijk over gaan roddelen. Als ze dit blijft doen, misschien kun je haar nog een keer in een val lokken. Zorg er dan wel voor dat je er niet benadeeld door kunt worden.

kansloos natuurlijk...lekker laten escaleren, komen alleen maar winnaars uit

Ik heb soms het andere uiterste... Ik word heel fel zodra ik vermoed dat iemand een loopje met me probeert te nemen.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 04:27 schreef Pulzzar het volgende:
Ik laat over me heen lopen. Vaak heb ik dat op het moment zelf niet eens door, maar na verloop van tijd kook ik van woede en reageer ik dat af op de verkeerde personen.

Bijvoorbeeld de volgende situatie. Ik spreek de vriendin van mijn vader via de telefoon. Ze vraagt of ik aanwezig wil zijn op kerst. Dat is dan bij mijn vader thuis en dan is het de bedoeling dat je voor iedereen een 'kleinigheidje' meeneemt. Vorig jaar heb ik mijn best gedaan om voor iedereen wat leuks mee te nemen. Helaas is dat niet bij iedereen gelukt. Maakt niet uit, zou je denken, het gaat om het gebaar en de gezelligheid. Maar de vriendin van mijn vader liet heel duidelijk blijken dat ze niet blij was met hetgeen wat ik voor haar had gekocht. Dat waren geurstokjes die je in een fles parfum moet doen en dan verspreid zich een lekkere geur door je huis. Dat kende ze niet en ze keek erbij "wat moet ik hier nu mee". De 'kleinigheidjes' die anderen hadden meegenomen waren: CD's, boeken, sieraden, golfclubs, etc.

Toen ik de vriendin van mijn vader aan de telefoon had, zei ze: je moet je wel houden aan het verlanglijstje wat mensen je geven, anders krijgen ze iets wat ze niet leuk vinden. En zo stom als ik ben, geef ik toe en zeg ik dat ik mijn best zal doen. Terwijl ik nu denk: wat een ongelooflijk materialistisch misbaksel ben jij!

Probleem is dat ik voel dat ik geen poot heb om op te staan. Ik heb altijd gebotst met mijn vader, maar de laatste tijd is de band wel verbeterd en ik zou het fijn vinden als die band nog beter wordt. Maar die vriendin en ik liggen elkaar niet. Ze kan soms heel aardig doen en ze is daarom ook populair binnen de familie van mijn vader. Mijn oma is oud en heeft problemen met haar gezondheid. Die vriendin doet heel veel voor haar, dus ze wordt de hemel ingeprezen. En ook mijn ooms en tantes lopen met haar weg. Maar dat ze heel aardig kan doen, betekent niet dat ze aardig is. Er zal best iets van oprechte hulpvaardigheid inzitten, maar ik denk zeker dat het voor een deel ook een wit voetje halen is.

Als ik het er met mijn pa over zou hebben, zou hij zeggen dat ik het allemaal verkeerd zie en hij wordt dan waarschijnlijk boos omdat ik zijn vriendin benadeel. Hij heeft ooit een keer gezegd dat hij zijn vriendin boven mij verkiest.

Dit is een voorbeeld. Ik kan moeilijk voor mezelf opkomen en daar heb ik genoeg problemen mee gehad. Ik wil kenbaar maken dat ik er niet van gediend ben om op zo'n manier behandeld te worden.


Mijn vraag is dus: wat doe jij als je je respectloos behandeld voelt? Laat je over je heen lopen? Ga je fel in de aanval? Trek je je er niets van aan?

Ik zou haar serieus de waarheid zeggen. En dat is geen grootspraak.
Hoe zij reageert is inderdaad ronduit respectloos.

Waarom ga je eigenlijk nog naar die kerstviering? Ik zou een hotel in het buitenland boeken en er proberen wat van te maken. En zou het ze ook gewoon lekker niet vertellen, hebben hun tenminste ook geen fijne kerst

Wat een overtrokken OP en reacties
Het is idd niet zo netjes om al op de avond zelf te laten weten dat je het adootje dat je gekregen hebt niet zo leuk vindt. En het is niet leuk, doch in sommige situaties wel begrijpelijk, als je vader zegt dat hij zijn vriendin verkiest boven zijn kind.

Verder is het een orkaan in een glas water. vind ik het niet raar om (zeker als dat wordt verzocht) kadootjes van een verlanglijstje te kopen (mits daar in verschillende prijscategorien kadootjes op staan) en vind ik de reacties echt hilarisch triest.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 11:40 schreef -Strawberry- het volgende:
Ik merk ook dat ik door één bepaald persoon vaak over mee heen laat lopen op school.
Ik ben het nu behoorlijk zat. Natuurlijk is er niets mis met eerlijk zijn, maar van een vriendin moet je wel kunnen verwachten dat die persoon het een beetje tactisch brengt, anders hou je je smoel maar. De volgende keer heeft ze echt een probleem. Ik heb er de vorige keer ook wat van gezegd, ze voelt zich beter dan mij en dat begint me nu echt de strot uit te komen, ik voel me telkens heel dom en nutteloos als ze weer zo'n opmerking naar mijn hoofd slingert.
Ja, ik pik ongelooflijk veel, maar ik heb ook zo mijn grenzen. En ik ben al bijna op het punt dat ik het wel heb gehad met deze vriendschap.

Als je vriendschp dan nog wel wil behouden kan je er toch beter wat van zeggen voor ze over de grens heen gaat, ik denk niet dat je kan verwachten dat ze in een moment van zelfreflectie ziet hoe ze zich eigenlijk gedraagt

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 12:25 schreef Fingon het volgende:

[..]

Als je vriendschp dan nog wel wil behouden kan je er toch beter wat van zeggen voor ze over de grens heen gaat, ik denk niet dat je kan verwachten dat ze in een moment van zelfreflectie ziet hoe ze zich eigenlijk gedraagt

Ze zal toch denken dat ik zeur; zij ziet die eerlijkheid als een goede eigenschap.
"Ja, maar dat weten jullie toch van mij?"
Bot is weer wat anders dan eerlijk zijn. Maar vaak heb ik gewoon geen zin in die confrontatie, na dit examenjaar zien we elkaar waarschijnlijk toch vrijwel niet meer. Ik denk dat het ook gewoon in haar zit, in haar karakter, dat valt toch niet af te leren. Ik ga er de volgende keer wel wat van zeggen, dat wel, want als zij me elke dag boos maakt over weer één van die opmerkingen dan is het me gewoon niet waard meer om de vrede te behouden.

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 12:06 schreef Sphere het volgende:
Ik zou haar serieus de waarheid zeggen. En dat is geen grootspraak.
Hoe zij reageert is inderdaad ronduit respectloos.

Nee...

quote:

Op zaterdag 5 december 2009 12:30 schreef -Strawberry- het volgende:
Ze zal toch denken dat ik zeur; zij ziet die eerlijkheid als een goede eigenschap.
"Ja, maar dat weten jullie toch van mij?"
[...]Ik denk dat het ook gewoon in haar zit, in haar karakter, dat valt toch niet af te leren.

En ook nee...

Dit is geen karakter of iemand die 'eerlijk' is. Het gaat in beide gevallen om vrouwen die donders goed doorhebben wat ze aan het doen zijn.
Juist vrouwen zijn er heel sterk in om mensen op een bepaalde plaats te zetten zonder dat daar geweld bij komt kijken.
Vroeger, toen de vrouwtjes allemaal bij elkaar bleven, hebben ze dit ontwikkeld om de hierarchie te kunnen bepalen (en te manipuleren) zonder dat daar gewonden bij vielen.
Dit zijn subtiele acties op de grens van het bewuste en instinct.

Reactie op de 1e post: Als TS die vriendin meldt dat ze respectloos is, vertelt hij haar niets dat ze niet allang weet. Hij maakt zichzelf alleen belachelijk door te laten merken dat hij het nu pas doorheeft.

Voor de Engelse Aardbei geldt hetzelde: Je weet dat je vriendin zich méér voelt. Ze kiest ervoor om zich tegen jou zo te gedragen. Reken maar dat ze op de thee bij de burgemeester ineens niet zo zogenaamd 'eerlijk' is.
Ze is niet eerlijk of direct, maar bot. Het verschil is of je de beleefdheid kunt opbrengen de waarheid te zeggen zonder te kwetsen, of dat je je mening als waarheid poneert om mensen op de door jou gewenste plaats te zetten.