F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Ehm, de tijd dat religie bepalend was voor de gemeenschap is toch al lang voorbij. Religie is inmiddels ingeruild door seculiere politiek. En dat is maar goed ook.quote:Op donderdag 26 november 2009 21:54 schreef Farizeeer het volgende:
Religie en politiek lijken me duidelijk verschillende zaken. Religie is levensbeschouwing en heeft op alles betrekking. Politiek heeft te maken met het 'runnen' van een samenleving. Religie is meer dan een verzameling overtuigingen. Het is een 'way of life', waar de gemeenschap een grote rol speelt. Het kind is ook onderdeel van die gemeenschap. Nee, daar heeft het kind niet eerst voor gekozen.
Beide zijn verzamelingen overtuigingen. Beide omvatten overtuigingen over hoe men zich zou moeten gedragen in de maatschappij. Het enige fundamentele verschil is dat in het ene geval die overtuigingen worden opgehangen aan een superwezen (en daarmee mysterieus onbespreekbaar worden), en in het andere geval niet.
Wat mij betreft doet die hemelkapstok er niets toe. Maar de overtuigingen die daar aan opgehangen worden, die doen er wel degelijk toe.
[ Bericht 3% gewijzigd door Molurus op 26-11-2009 22:24:35 ]
Niet meer aanwezig in dit forum.
Er bestaat een theorie dat elke organisatie bestaat uit rekkelijken, preciezen en afvalligen. De preciezen willen dat alles nauwkeurig gaat, het zijn de controleurs, de theoretici. De rekkelijken maakt het niet zo veel uit. Zolang maar aan bestaande regels wordt voldaan, ze niet worden gedwongen tot het kiezen van interne partij en sociale verplichtingen worden gehandhaaft. De afvalligen willen het liefst de organisatie verlaten.quote:Op donderdag 26 november 2009 21:54 schreef Farizeeer het volgende:
[..]
Religie en politiek lijken me duidelijk verschillende zaken. Religie is levensbeschouwing en heeft op alles betrekking. Politiek heeft te maken met het 'runnen' van een samenleving. Religie is meer dan een verzameling overtuigingen. Het is een 'way of life', waar de gemeenschap een grote rol speelt. Het kind is ook onderdeel van die gemeenschap. Nee, daar heeft het kind niet eerst voor gekozen.
Overal kom je dit tegen, en dus ook bij religie. Iedereen kan voor zichzelf wel bepalen waar hij hoort. De groep rekkelijken is het grootst. Zo'n tachtig procent. Bij religie gaat het om het volgen van bepaalde rituelen, en een sociale omgeving. Het argument 'religie is veel belangrijker' hoor je vaak in dit soort discussies, maar dat zegt iets over hoe je er zelf tegenaan kijkt. Niet hoe de samenleving er over denkt. Blijkbaar ben je zelf een van de preciezen, en speelt het een grote rol in je leven. Hetzelfde gaat op bij politieke stromingen, die ook allemaal een politieke filosofie in zich hebben over het gedrag en geluk van de mens. Ook een verzameling overtuigingen. Maar niet elk lid gaat zich bekommeren om de theorieën, de grondslagen, of zijn stroming op alles betrekken.
En wat je zegt klopt trouwens, dat het kind in de omgeving van een gemeenschap is, maar zeg dat dan ook, zonder te claimen dat het kind er hetzelfde over denkt als die gemeenschap. Het is daar nog veel te jong voor. Daarom zou je spreken over een kind in een (wat dan ook) nest.
[ Bericht 2% gewijzigd door Autodidact op 27-11-2009 09:22:31 ]
Eh, jawel? Ze zijn juist opgericht met een bepaalde grondslag, die de ouders moeten onderschrijven. Of begrijp ik je nu verkeerd?quote:Op donderdag 26 november 2009 19:30 schreef Farizeeer het volgende:
[..]
Mogen we nog wel over christelijke scholen praten? Die scholen hebben daar ook niet voor gekozen.
[..]
Vanaf welk punt kan een kind daar dan wel zelf over beslissen. Vanaf welk punt mag je iemand 'labelen'? En wat als een kind zichzelf christen noemt?
Canards are cute!
Ik bedoelde het woord gemeenschap niet op dat niveau. Gemeenschap als een verzameling christenen of moslims. Als zij bij elkaar komen, dan horen de kinderen daar ook bij. Niet omdat ze daar bewust voor gekozen hebben, maar omdat ze uit een gezin komen dat bij die gemeenschap hoort.quote:Op donderdag 26 november 2009 22:19 schreef Molurus het volgende:
[..]
Ehm, de tijd dat religie bepalend was voor de gemeenschap is toch al lang voorbij. Religie is inmiddels ingeruild door seculiere politiek. En dat is maar goed ook.
Wie zegt er dat een kind (van bijvoorbeeld 5 jaar oud) dezelfde overtuigingen heeft als de gemeenschap? Daar ging de campagne toch ook niet over? Die ging over het wel of niet betitelen van iemand als christen- of moslimkind.quote:Op vrijdag 27 november 2009 08:58 schreef Autodidact het volgende:
En wat je zegt klopt trouwens, dat het kind in de omgeving van een gemeenschap is, maar zeg dat dan ook, zonder te claimen dat het kind er hetzelfde over denkt als die gemeenschap. Het is daar nog veel te jong voor. Daarom zou je spreken over een kind in een (wat dan ook) nest.
De kinderen op het plaatje in de campagne blijken trouwens kinderen uit een evangelicaal christelijk gezin te zijn.
Times onlinequote:The two children chosen to front Richard Dawkins’s latest assault on God could not look more free of the misery he associates with religious baggage. With the slogan “Please don’t label me. Let me grow up and choose for myself”, the youngsters with broad grins seem to be the perfect advertisement for the new atheism being promoted by Professor Dawkins and the British Humanist Association.
Except that they are about as far from atheism as it is possible to be. The Times can reveal that Charlotte, 8, and Ollie, 7, are from one of the country’s most devout Christian families.
Their father, Brad Mason, is something of a celebrity within evangelical circles as the drummer for the popular Christian musician Noel Richards. Now a web designer and photographer, Mr Mason has been supplementing his income for years by providing photographs to agencies who sell them on to newspapers and advertising campaigns.
He said: “It is quite funny, because obviously they were searching for images of children that looked happy and free. They happened to choose children who are Christian. It is ironic. The humanists obviously did not know the background of these children.”
He said that the children’s Christianity had shone through. “Obviously there is something in their faces which is different. So they judged that they were happy and free without knowing that they are Christians. That is quite a compliment. I reckon it shows we have brought up our children in a good way and that they are happy.”
Gerald Coates, the leader of the Pioneer network of churches, which Mr Mason and his family used to attend before they moved to Dorset, said: “I think it is hilarious that the happy and liberated children on the atheist poster are in fact Christian.”
The British Humanist Association said that it did not matter whether the children were Christians. “That’s one of the points of our campaign,” said Andrew Copson, the association’s education director. “People who criticise us for saying that children raised in religious families won’t be happy, or that no child should have any contact with religion, should take the time to read the adverts.
“The message is that the labelling of children by their parents’ religion fails to respect the rights of the child and their autonomy. We are saying that religions and philosophies — and ‘humanist’ is one of the labels we use on our poster — should not be foisted on or assumed of young children.”
The images of the children were sourced from istockphoto.com, on which photographers upload images for sale to designers, in return receiving a portion of each download fee.
Those who have welcomed the campaign include the magician and illusionist Derren Brown and the author Philip Pullman, who said: “It is absolutely right that we shouldn’t label children until they are old enough to decide for themselves.”
Als je een kind een christelijk kind noemt, stel je dat het een overtuiging heeft. We noemen iemand niet zomaar Christen.quote:Op zaterdag 28 november 2009 15:57 schreef Farizeeer het volgende:
[..]
Wie zegt er dat een kind (van bijvoorbeeld 5 jaar oud) dezelfde overtuigingen heeft als de gemeenschap? Daar ging de campagne toch ook niet over? Die ging over het wel of niet betitelen van iemand als christen- of moslimkind.
Evangelische kinderen, bedoel je...Maar goed, dat "me" is dus niet zo ver gezocht.quote:Op zaterdag 28 november 2009 15:57 schreef Farizeeer het volgende:
[..]
De kinderen op het plaatje in de campagne blijken trouwens kinderen uit een evangelicaal christelijk gezin te zijn.
[..]
Times online
We noemen iemand niet zomaar een moslim/christen, maar (in het geval van kinderen) niet omdat hij/zij al een overtuiging heeft. We zouden het een moslim/christen-kind kunnen noemen op dezelfde manier als we iemand een domineeskind of een boerenkind noemen.quote:Op zaterdag 28 november 2009 16:46 schreef Autodidact het volgende:
[..]
Als je een kind een christelijk kind noemt, stel je dat het een overtuiging heeft. We noemen iemand niet zomaar Christen.
[..]
Ik heb geen idee waar je op doelt met 'dat "me"'.quote:Evangelische kinderen, bedoel je...Maar goed, dat "me" is dus niet zo ver gezocht.
Ouders geven hun kinderen altijd hun "geloof" en overtuigingen mee, dat kan niet anders.
Vanaf dag 1 handelen de ouders met hun kind vanuit hun eigen opvattingen, wereldvisie, gewoonten, gebruiken, culturele en maatschappelijke ideeën.
Dat zit al verscholen in de wijze waarop wordt gestraft en beloond en wat wordt bestraft en wat wordt beloond.
Elk kind zal op een gegeven moment zich moeten ontworstelen aan het wereldbeeld dat hij van die ouders heeft meegekregen.
Maar...... er zijn wel gradaties te zien. En dan is het wel zo dat met name religieuze ouders (praktizerend en overtuigend) veel bewuster en dwingender hun kinderen in die geest opvoeden. Religies kennen veel dogma's, regels en rituelen waar aan gehouden moet worden en die moeten worden "geleerd" en overgedragen. Ik vind dus de indoctrinatie bij die gezinnen veel opdringender en brainwashender dan bij ouders die niet zo vast zitten aan een geloof.
Wat dat betreft vind ik het dus een goede campagne omdat het duidelijk maakt hoe indoctrinerend het is wat die ouders doen en wat het een stuk lastiger maakt voor die kinderen om later vrij en onafhankelijk te denken en keuzes te maken. Want... dat wordt in religies niet gewaardeerd. Je moet op zijn minst in die dogma's geloven en als je dogma's verwerpt, dan word je als afvallige gezien. En daar wordt al vanaf de vroegste jeugd enorme angst voor ingepompt. Hel, verdoemenis hangt je boven het hoofd. En verstoten worden uit je gemeenschap.
Geef mij toch maar wat vrijere opvattingen die iets minder dwingend zijn naar de kinderen toe.
Vanaf dag 1 handelen de ouders met hun kind vanuit hun eigen opvattingen, wereldvisie, gewoonten, gebruiken, culturele en maatschappelijke ideeën.
Dat zit al verscholen in de wijze waarop wordt gestraft en beloond en wat wordt bestraft en wat wordt beloond.
Elk kind zal op een gegeven moment zich moeten ontworstelen aan het wereldbeeld dat hij van die ouders heeft meegekregen.
Maar...... er zijn wel gradaties te zien. En dan is het wel zo dat met name religieuze ouders (praktizerend en overtuigend) veel bewuster en dwingender hun kinderen in die geest opvoeden. Religies kennen veel dogma's, regels en rituelen waar aan gehouden moet worden en die moeten worden "geleerd" en overgedragen. Ik vind dus de indoctrinatie bij die gezinnen veel opdringender en brainwashender dan bij ouders die niet zo vast zitten aan een geloof.
Wat dat betreft vind ik het dus een goede campagne omdat het duidelijk maakt hoe indoctrinerend het is wat die ouders doen en wat het een stuk lastiger maakt voor die kinderen om later vrij en onafhankelijk te denken en keuzes te maken. Want... dat wordt in religies niet gewaardeerd. Je moet op zijn minst in die dogma's geloven en als je dogma's verwerpt, dan word je als afvallige gezien. En daar wordt al vanaf de vroegste jeugd enorme angst voor ingepompt. Hel, verdoemenis hangt je boven het hoofd. En verstoten worden uit je gemeenschap.
Geef mij toch maar wat vrijere opvattingen die iets minder dwingend zijn naar de kinderen toe.
Niets van dit alles is een wezensvreemde ontmoeting tussen een jij en een ik, zodat we nooit of te nimmer zullen weten wie die jij is en wie die ik.
|
|
