Het Attachment Parenting-topic #3

Interessant topic, zeker voor ouders met heel kleine kindjes. Ik denk wel dat een aantal aspecten van attachment parenting sowieso verandert naarmate kinderen ouder worden (hoewel het basisprincipe misschien hetzelfde zal blijven). Ze zullen op een gegeven moment niet meer bij je in bed slapen, geen borstvoeding meer krijgen, af en toe bij vriendjes willen logeren en zich anderszins op een natuurlijke manier van je los willen maken (en jij van hen ). Dat is nu eenmaal inherent aan het opgroeien van kinderen.

Ik merk dat ik, nu mijn zoon (4,5) in een moeilijke (lees: terror) fase zit, automatisch terug grijp naar een aantal basisprincipes van attachment parenting (hoewel ik eigenlijk niet zo van de hokjes en gekaderde methodes ben).
Geloof me als ik zeg dat een dwarse kleuter kan het bloed onder je nagels vandaan halen. Soms moet je een ijzeren wil hebben om niet terug te gaan schreeuwen. Die van mij is daarbij ook nog eens een rammetje pur sang (ofwel; koppig in het kwadraat! ), en kan zichzelf zo dwars zitten, dat hij zich (letterlijk) geen raad meer met zichzelf weet. Heel sneu, want hij maakt zichzelf compleet gek op dat soort momenten. Ik liet me voorheen best vaak 'verleiden' om de strijd met hem aan te gaan, maar daarmee maak je het jong ZO overstuur, dat hij er helemaal niet meer uit kan komen. Nu gooi ik het finaal over de andere boeg, intuïtief, omdat ik voel dat hij dat echt nodig heeft op dit moment. Afleiden, rustig uitleggen, een knuffel geven.... Ik laat hem zien dat ik aan ZIJN kant sta. Heel belangrijk, dat laatste, omdat hij van zichzelf al zo'n strijdvaardig mannetje kan zijn.
Zo hebben we nu bijvoorbeeld een 'codewoord' afgesproken.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Dat mag ik in zijn oor fluisteren als hij door het lint gaat. Als het goed is ^{we hebben het nog niet in tijden van crisis hoeven gebruiken, wel bij kleine akkefietjes, en het werkte!} wordt hij dan rustig. Soms geef ik hem ook gewoon een duidelijke NEE hoor. Die begrenzing heeft hij absoluut nodig. Maar als ik zie dat hij zichzelf dol maakt, dan werkt dat alleen maar averechts.

Goed om hier eens wat meer over dat specifieke aspect van het opvoeden te lezen! Ik ben ook wel benieuwd naar ervaringen op dit gebied van mensen met iets oudere kinderen dan baby's of peuters. Want een nieuwe fase vergt meestal ook weer een net iets andere aanpak.

[ Bericht 0% gewijzigd door renzell op 09-11-2009 13:52:30 ]

Wat dat betreft hè Renzell, ben ik echt benieuwd naar de peuterpuberteit en naar die terrorfases van de kleutertijd .

Bij S zijn hangerige periodes nog altijd zo direct terug te brengen tot doorkomende tandjes, luieruitslag en oorontstekingen. Waardoor het nooit een uitdaging was om me in te leven in haar gevoel en ik altijd juist alleen maar extra goed voor haar wil zorgen, extra mijn best doe om de last zo draaglijk mogelijk te maken voor haar.

Ja, dat herken ik heel erg Groof. Precies dat wat jij schrijft. Maar geloof me, het verandert.

quote:

Op maandag 9 november 2009 09:44 schreef renzell het volgende:
Ja, dat herken ik heel erg Groof. Precies dat wat jij schrijft. Maar geloof me, het verandert.

I believe you. En ik kijk er naar uit in spanning .

Wat ze wel soms doet is mij meppen in mijn hals met haar vlakke handjes en dan heel hard zelf au-au-au roepen. Om vervolgens helemaal in een scheur te liggen . Dat is het begin hè? Ik wist het wel.

[ Bericht 9% gewijzigd door Groofsken op 09-11-2009 10:06:03 ]

quote:

Op maandag 9 november 2009 09:59 schreef Groofsken het volgende:

[..]

I believe you. En ik kijk er naar uit in spanning .

Wat ze wel soms doet is mij meppen in mijn hals met haar vlakke handjes en dan heel hard zelf au-au-au roepen. Om vervolgens helemaal in een scheur te liggen . Dat is het begin hè? Ik wist het wel.

Die dat doen, worden de ergsten.

*flinke schop naar boven*

Ik zou graag wat advies willen van de AP ouders. _{Hopelijk mag het rel-loos.}
Thomas kruipt in de keuken steeds naar de voer- en waterbakjes van onze kat. 'Nee' betekent momenteel alleen maar even naar mama kijken, lief lachen, en dan vrolijk doorgaan met wat je aan het doen bent.
Als ik aan het koken ben zit Thomas meestal te spelen in de aanbouw naast de keuken, waar zijn speelhoek is. Maar de laatste dagen is hij 90% van de tijd onderweg naar het waterbakje van de kat dat ik in de keuken heb staan. Ik zet hem meestal terug in zijn speelhoek en probeer hem af te leiden met een speeltje, maar dat werkt steeds minder goed.
Vanavond heb ik tijdens het snijden van de kipfilet wel vijf keer mijn handen snel gewassen en Thomas weer weggeplukt. En even later heb ik zelfs de saus laten aanbranden omdat ik zo met Thomas bezig was.
Thomas in de box zetten resulteert in een gigantisch gebrul. En ik wil de box niet als strafplek inzetten, maar heb het vanavond toch maar even kort gedaan. Die kipfilet moest toch gesneden worden he...

Educate me! Hoe zouden jullie dit aanpakken?

Kun je het waterbakje tijdens het koken niet even wegzetten?

Afleiden blijft inderdaad niet werken nee.

Waterbakje op een andere plaats zetten werkt voor de hond ook, dus zal voor een dreumes ook prima werken

Kan hij in de kinderstoel meekijken? Misschien vindt 'ie dat leuk. Heeft hij eigen bakjes waar hij wel aan mag komen/mee mag spelen (alternatieven aanbieden dus) in de keuken? Kun je eventueel de keukeningang/bakjes barricaderen of tijdelijk wegzetten als je je aandacht bij het eten nodig hebt? Dan kun je de opvoeding voortzetten op momenten dat je je aandacht volledig op Thomas kan richten

Edit: lichtelijk spuit elf, zie ik

En volgens de juf op de crèche helpt het ook een reden te geven. Dus alleen 'nee' werkt niet. Maar 'nee, want anders word je nat' schijnt dus wel te werken. Hier niet, maar mss bij anderen wel.

quote:

Op dinsdag 3 augustus 2010 22:02 schreef Memmel het volgende:
En volgens de juf op de crèche helpt het ook een reden te geven. Dus alleen 'nee' werkt niet. Maar 'nee, want anders word je nat' schijnt dus wel te werken. Hier niet, maar mss bij anderen wel.

hè ik zat gister met onze juf te praten en die kwam met precies hetzelfde. Ik ben nogal van "omdat ik het zeg". Maar zij vind dat de woedeaanvallen van jen echt flink minder heftig zijn als er wordt uitgelegd waarom.

Mwah, ik zeg wel altijd waarom ik het niet wil maar Julian is 1 en zal er toch niks van snappen. Komt wel.

Ik vind het trouwens wel vervelend dat ie nu alle keukenkastjes opentrekt. We hebben net een nieuwe keuken, ga hier geen zelfgemaakte sloten op zetten.
Onveilige spullen staan hoger, maar het is toch balen als ie de kattenbrokken weer over de keukenvloer uitgestrooid heeft. En de hond ze opvreet.

Onze nieuwe keuken heeft toch mooi haakjes, ik word er schijtziek van om de strijd steeds maar aan te moeten gaan en zo kan ze de kastjes niet meer leegtrekken. Katteneten staat hier hoog, omdat de hond het anders opvreet en daar is het voer me te duur voor.

Pick your battles. Als je er energie in wilt steken om hem van het waterbakje af te houden, dan zeg je bijvoorbeeld een keer nee en daarna pak je hem als hij door blijft gaan op, zeg je nee, geef je een reden en bied je een alternatief.

Ik zou zelf het waterbakje gewoon wegzetten. En preventief in de box zetten vind ik geen straf, hoor. Het moet inderdaad geen gebrul worden. Misschien kun je op andere momenten oefenen met zelf in de box spelen zodat hij eraan gewend raakt? En ik vind de kinderstoeltip ook best aardig.

Ik zet Julian maar af en toe in de box tijdens het koken, en dan is ie even aan het gillen en om zich heen aan het slaan van woede en zit ie een minuut later alweer met z'n speelgoed te spelen.

Maar het moet inderdaad niet een alternatief zijn dat je altijd biedt.

Kinderstoel heb ik geprobeerd, en dat gaat ook wel (redelijk) tijdens het koken, maar dan is hij de kinderstoel halverwege het eten zo zat dat hij dwars wordt en veel minder eet dan normaal. Daar ben ik dus ook niet zo gelukkig mee. De doorgang blokkeren is niet echt makkelijk, situatieschets: (hele slechte telefoonfoto, maar dit was t snelste)


Tijdelijk de bakjes wegzetten klinkt inderdaad nog als de beste optie.

Mijn vermoeden is trouwens dat het geven van een reden ook werkt omdat het je dwingt iets minder boos/nors/kortaf te zeggen.

quote:

Op dinsdag 3 augustus 2010 22:09 schreef Ticootje het volgende:
Onze nieuwe keuken heeft toch mooi haakjes, ik word er schijtziek van om de strijd steeds maar aan te moeten gaan en zo kan ze de kastjes niet meer leegtrekken. Katteneten staat hier hoog, omdat de hond het anders opvreet en daar is het voer me te duur voor.

Wij doen niet aan duur kattenvoer.

quote:

Op dinsdag 3 augustus 2010 22:14 schreef Claudia_x het volgende:
Mijn vermoeden is trouwens dat het geven van een reden ook werkt omdat het je dwingt iets minder boos/nors/kortaf te zeggen.

je kan ook best boos iets uitleggen hoor. Been there.

Hier werkt het geweldig als ik zeg waarom..
En ze heeft steeds minder de waarom nodig.
Ze doet gewoon vaak de dingen die ik vraag omdat ze weet dat ik er een rede voor heb.
En soms moet ik het wat vaker vragen maar dan doet ze het toch wel.

Ik zou uitleggen dat het water van de kat is. En dat als hij er mee speelt de kat dan niet kan drinken.
En dat het niet fijn is als je met handen in het drinken zit van de poes. (daar zou mijn dame heel gevoelig voor zijn) En eventueel een eigen water bakje geven.. is het veel minder leuk

quote:

Op dinsdag 3 augustus 2010 22:16 schreef Ticootje het volgende:

[..]

je kan ook best boos iets uitleggen hoor. Been there.

Ik merk aan mezelf dat als ik alleen "nee" zeg het vaak echt nors en kortaf klinkt. Als ik zeg "Nee, daar mag Ivan niet aankomen want dat zijn mama's boeken en die mogen niet stuk. Dit is Ivans boekje, ga daar maar mee spelen." ik al gauw kalmeer en mijn stem rustiger wordt. Zelfs mijn gemoed wordt er rustiger door.

IDD pick you battles, en dan niet alleen het onderwerp, maar ook het tijdstip weghalen bij het waterbakje en uitleggen waarom het niet mag en afleiden kan ook op andere momenten van de dag. Tijdens het koken is niet echt een fijn moment, dus dan is het handiger om te zorgen dat de aanleding er niet is.

Ik ben zelf in principe van het eindeloos herhalen, maar als het even niet gaat (zoals tijdens het koken) dan moet het maar even anders.

quote:

Op dinsdag 3 augustus 2010 22:15 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Wij doen niet aan duur kattenvoer.

anders gaat m'n kat dood, dieetmeuk. Leuk is anders.

Maar goed, ik heb gewoon niet altijd zin of het geduld om uit te leggen waarom niet. Ook gewoon logische dingen die ik al tig keer heb uitgelegd blijf ik niet uitleggen. Soms is het gewoon klaar en heeft de dame te luisteren. Zo simpel is het. In de echte wereld wordt je ook niet altijd met zijde handschoentjes behandelt en mijn werkgever gaat me ook niet keer op keer iets uitleggen.

quote:

Op dinsdag 3 augustus 2010 22:22 schreef Ticootje het volgende:

[..]

anders gaat m'n kat dood, dieetmeuk. Leuk is anders.

Maar goed, ik heb gewoon niet altijd zin of het geduld om uit te leggen waarom niet. Ook gewoon logische dingen die ik al tig keer heb uitgelegd blijf ik niet uitleggen. Soms is het gewoon klaar en heeft de dame te luisteren. Zo simpel is het. In de echte wereld wordt je ook niet altijd met zijde handschoentjes behandelt en mijn werkgever gaat me ook niet keer op keer iets uitleggen.

Misschien heeft dat er gedeeltelijk wel mee te maken dat je volwassen bent en de oorzaken en gevolgen van je acties wat beter kan beoordelen dan je dochter van twee. Plus dat je geweten is ontwikkeld en je de fase van egocentrisme hopelijk al achter je gelaten hebt