R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Een paar jaar geleden bleef ik praten over een andere ex tegen een vriend van me en die zei op een gegeven moment: "nu moet je echt ophouden hoor"quote:Op woensdag 23 september 2009 00:34 schreef Barbusse het volgende:
[..]
Soms willen ze het gewoon helemaal niet horen.
Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoarhoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan.
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
M'n ouders en broer wouden het op een gegeven moment niet meer horen.
Maat van me is op een of andere manier, ondanks dat hij het allang zat was (en zijn vriendin ook) geduldig gebleven totdat ik aangaf dat ik er niet meer over wou praten.
Daarna ben ik verder gegaan op het forum in stilzwijgen :p
Maat van me is op een of andere manier, ondanks dat hij het allang zat was (en zijn vriendin ook) geduldig gebleven totdat ik aangaf dat ik er niet meer over wou praten.
Daarna ben ik verder gegaan op het forum in stilzwijgen :p
Wetenschappelijk is domweg bekend dat verliefdheid je gezonde oordeelsvermogen weg neemt.
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
En das niet leuk om te horen!quote:Op woensdag 23 september 2009 00:37 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
[..]
Een paar jaar geleden bleef ik praten over een andere ex tegen een vriend van me en die zei op een gegeven moment: "nu moet je echt ophouden hoor"
Kijk, als je niet op kunt houden kan ik me er op een geven momet wel wat bij voorstellen. Maar om dat te horen voordat je ook maar iets gezegd hebt...
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ik hou het dus maar bij het forum.quote:Op woensdag 23 september 2009 00:38 schreef Chev het volgende:
M'n ouders en broer wouden het op een gegeven moment niet meer horen.
Maat van me is op een of andere manier, ondanks dat hij het allang zat was (en zijn vriendin ook) geduldig gebleven totdat ik aangaf dat ik er niet meer over wou praten.
Daarna ben ik verder gegaan op het forum in stilzwijgen :p
Wanneer gaan jullie zeggen dat ik echt op moet houden?
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Nee dat was idd niet leuk.quote:Op woensdag 23 september 2009 00:42 schreef Barbusse het volgende:
[..]
En das niet leuk om te horen!
Kijk, als je niet op kunt houden kan ik me er op een geven momet wel wat bij voorstellen. Maar om dat te horen voordat je ook maar iets gezegd hebt...
Maar wat bedoel je met het laatste, voordat je ook maar iets gezegd hebt? 
Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoarhoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan.
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Je moet nu echt eens een keer ophouden hoor.quote:Op woensdag 23 september 2009 00:43 schreef Barbusse het volgende:
[..]
Ik hou het dus maar bij het forum.
Wanneer gaan jullie zeggen dat ik echt op moet houden?
Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoarhoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan.
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Nou, dat kreeg ik te horen voordat ik ook maar een beetje een gesprek erover kon beginnen. "Ja, we weten dat het uit is. Niet bij ons uithuilen." Bleek dat mijn lieftallige ex dus al wekenlang bij hen aan het uihuilen was, zonder ook maar iets tegen mij te zeggen. En zij vertelden mij ook niks en vonden zo'n gang van zaken allemaal erg logisch.quote:Op woensdag 23 september 2009 00:45 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
[..]
Nee dat was idd niet leuk.
Ik hou nu op, oké?quote:Op woensdag 23 september 2009 00:46 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
[..]
Je moet nu echt eens een keer ophouden hoor.
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
WTFquote:Op woensdag 23 september 2009 00:55 schreef Barbusse het volgende:
[..]
Nou, dat kreeg ik te horen voordat ik ook maar een beetje een gesprek erover kon beginnen. "Ja, we weten dat het uit is. Niet bij ons uithuilen." Bleek dat mijn lieftallige ex dus al wekenlang bij hen aan het uihuilen was, zonder ook maar iets tegen mij te zeggen. En zij vertelden mij ook niks en vonden zo'n gang van zaken allemaal erg logisch.
Lukt je toch niet.quote:[..]
Ik hou nu op, oké?
Ik kan nu wel een heel verhaal gaan typen, maar feit is dat ik ondanks alles nogsteeds gek op hem ben. En het is over 2 weken al een jaar uit.
Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoarhoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan.
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Ja, dat was ook een beetje mijn reactie. Dat en héél boos worden. Wat ik al zei; dat de relatie over is, is klote, maar ik kan haar beslissing nog wel begrijpen. Maar dit niet. En zij vind het heerlijk! Gaat lekker met haar vrienden uit, heeft lol, gaat met ze op vakantie.... Ze heeft geen idee wat ze heeft aangericht, en ze wil het ook geeneens zien.quote:
Oké, ik blijf nog even.quote:Lukt je toch niet.
Ik kan nu wel een heel verhaal gaan typen, maar feit is dat ik ondanks alles nogsteeds gek op hem ben. En het is over 2 weken al een jaar uit.
Als jij hier na een jaar nog steeds zit mag ik dat ook wel toch? Ik hoop alleen wel dat het geen jaar gaat duren... 
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Herkenbaar.quote:Op woensdag 23 september 2009 01:04 schreef Barbusse het volgende:
[..]
Ja, dat was ook een beetje mijn reactie. Dat en héél boos worden. Wat ik al zei; dat de relatie over is, is klote, maar ik kan haar beslissing nog wel begrijpen. Maar dit niet. En zij vind het heerlijk! Gaat lekker met haar vrienden uit, heeft lol, gaat met ze op vakantie.... Ze heeft geen idee wat ze heeft aangericht, en ze wil het ook geeneens zien.
Ja hoor dat mag wel.quote:
[..]
Oké, ik blijf nog even.
Maar zoals ik al eerder zei, ok dat hij mij niet meer wil is kut, maar de manier waarop blijft aan me vreten. En ik wil daar vanaf maar ik weet niet hoe.
Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoarhoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan.
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
quote:Op woensdag 23 september 2009 01:07 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
[..]
Herkenbaar.
[..]
Ja hoor dat mag wel.
Maar zoals ik al eerder zei, ok dat hij mij niet meer wil is kut, maar de manier waarop blijft aan me vreten. En ik wil daar vanaf maar ik weet niet hoe.
Ik weet ook niet hoe precies, maar ik doe m'n best.
Maar nu ga ik wel slapen, ben een beetje moe...
Tot den volgenden keer!
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Truste.quote:Op woensdag 23 september 2009 01:12 schreef Barbusse het volgende:
[..]
Ik weet ook niet hoe precies, maar ik doe m'n best.
Maar nu ga ik wel slapen, ben een beetje moe...
Tot den volgenden keer!
Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoarhoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan.
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Don't you ever get stuck in the sky when you're high?
Zo, ik kan er vanaf vandaag ook hierbij. Ik, een 22-jarige vent, heb het met mijn vriendin, een 22-jarige dame, uitgemaakt na zoveel maanden een relatie te hebben gehad.
Je zou zeggen dat de 'uitmaker' van beide het makkelijker heeft in het verwerkingsproces. Dat is ook zo, maar slechts ten dele. Het is deels waar omdat in de zin dat de uitmaker al verder in het verwerkingsproces is, maar het is niet waar omdat diegene ook vaak gewild had dat het zou kunnen werken. Nu zit hij enkel opgescheept met een desillusie wat ooit een prachtige relatie had kunnen zijn.
Ik weet dat ik slechts 22 jaar oud ben en eigenlijk nog niet hoor te beginnen aan serieuze relaties. Mijn studententijd is er immers; ik moet gewoon de 'markt verkennen' en na zoveel jaar uiteindelijk uitkomen bij een willekeurige dame. Ik wilde dat niet. Ik dacht dat ik de dame te pakken had die ik zocht. Maar blijkbaar zat ik ernaast.
De reden dat ik het uitmaakte was niet echt eenvoudig. Eerder was het een opstapeling van redenen: ik had een behoorlijk negatief beeld over haar, ze was vrij verstikkend/benauwend, ze had issues, ze loog maar bovenal; ik was niet meer seksueel bezitterig. Ze had het zo ver weten te schoppen dat me het geen bal meer uitmaakte of ze nu morgen met een andere vent lag te neuken of niet, terwijl ik toch zeker een seksueel monogaam persoon ben. Door haar leugens geloofde ik dat, ze overigens net als elke vrouw, onderhand elke vent wel zou neuken die haar daardoor enigszins het gevoel zou geven dat ze er mocht zijn. Een teken van bevestiging in haar ziekelijke onzekerheid.
Vaak vroeg ze ook of ik 'nog een bietje van d'r hield' op een grappende toon (terwijl ik beter wist). Of ging ze enorm lopen kleffen en om de 30 minuten zeggen dat ze me leuk vond en meer. Of wanneer ik drie biertjes op had ging zeuren dat ze de oude 'DavidBrent' weer terugwilde want deze begon al te jolig te worden in haar ogen.
Het geklef, het benauwende en het gezeur zorgden ervoor dat ik nogal genoeg van haar kreeg.
Maar toch. Iets knaagt er wel. Niet zozeer dat ik twijfel, maar wel het gegeven dat zij de eerste persoon was die oprecht iets om me gaf. Me bij haar wilde hebben. Me met haar wilde laten samenwonen. Dat gevoel heb ik nog nooit van iemand gekregen. Uiteraard is dat niet een reden om bij iemand te blijven. Je wilt niet uit medelijden of zelfverheerlijking bij de ander blijven; maar uit wederzijdse liefde en compassie.
Wat ik er nu mee aan moet ik weet ik nog niet. Het beste lijkt me zoals ik het altijd doe: volledig uit mijn leven verwijderen. Dat betekent telefoonnummers wissen, emails wissen, foto's wissen, nul contact en zoveel mogelijk afleiding en ontlading (muziek, kunst, etc.) zoeken.
Je zou zeggen dat de 'uitmaker' van beide het makkelijker heeft in het verwerkingsproces. Dat is ook zo, maar slechts ten dele. Het is deels waar omdat in de zin dat de uitmaker al verder in het verwerkingsproces is, maar het is niet waar omdat diegene ook vaak gewild had dat het zou kunnen werken. Nu zit hij enkel opgescheept met een desillusie wat ooit een prachtige relatie had kunnen zijn.
Ik weet dat ik slechts 22 jaar oud ben en eigenlijk nog niet hoor te beginnen aan serieuze relaties. Mijn studententijd is er immers; ik moet gewoon de 'markt verkennen' en na zoveel jaar uiteindelijk uitkomen bij een willekeurige dame. Ik wilde dat niet. Ik dacht dat ik de dame te pakken had die ik zocht. Maar blijkbaar zat ik ernaast.
De reden dat ik het uitmaakte was niet echt eenvoudig. Eerder was het een opstapeling van redenen: ik had een behoorlijk negatief beeld over haar, ze was vrij verstikkend/benauwend, ze had issues, ze loog maar bovenal; ik was niet meer seksueel bezitterig. Ze had het zo ver weten te schoppen dat me het geen bal meer uitmaakte of ze nu morgen met een andere vent lag te neuken of niet, terwijl ik toch zeker een seksueel monogaam persoon ben. Door haar leugens geloofde ik dat, ze overigens net als elke vrouw, onderhand elke vent wel zou neuken die haar daardoor enigszins het gevoel zou geven dat ze er mocht zijn. Een teken van bevestiging in haar ziekelijke onzekerheid.
Vaak vroeg ze ook of ik 'nog een bietje van d'r hield' op een grappende toon (terwijl ik beter wist). Of ging ze enorm lopen kleffen en om de 30 minuten zeggen dat ze me leuk vond en meer. Of wanneer ik drie biertjes op had ging zeuren dat ze de oude 'DavidBrent' weer terugwilde want deze begon al te jolig te worden in haar ogen.
Het geklef, het benauwende en het gezeur zorgden ervoor dat ik nogal genoeg van haar kreeg.Maar toch. Iets knaagt er wel. Niet zozeer dat ik twijfel, maar wel het gegeven dat zij de eerste persoon was die oprecht iets om me gaf. Me bij haar wilde hebben. Me met haar wilde laten samenwonen. Dat gevoel heb ik nog nooit van iemand gekregen. Uiteraard is dat niet een reden om bij iemand te blijven. Je wilt niet uit medelijden of zelfverheerlijking bij de ander blijven; maar uit wederzijdse liefde en compassie.
Wat ik er nu mee aan moet ik weet ik nog niet. Het beste lijkt me zoals ik het altijd doe: volledig uit mijn leven verwijderen. Dat betekent telefoonnummers wissen, emails wissen, foto's wissen, nul contact en zoveel mogelijk afleiding en ontlading (muziek, kunst, etc.) zoeken.
What does a squirrel do in the summer? It buries nuts. Why? Cos then in winter time he's got something to eat and he won't die. So, collecting nuts in the summer is worthwhile work. Every task you do at work think, would a squirrel do that?
wat niet fijn ...quote:Op woensdag 23 september 2009 03:06 schreef DavidBrent het volgende:
Zo, ik kan er vanaf vandaag ook hierbij. Ik, een 22-jarige vent, heb het met mijn vriendin, een 22-jarige dame, uitgemaakt na zoveel maanden een relatie te hebben gehad.
says who? de uitmaakpolitie?quote:Je zou zeggen dat de 'uitmaker' van beide het makkelijker heeft in het verwerkingsproces. Dat is ook zo, maar slechts ten dele. Het is deels waar omdat in de zin dat de uitmaker al verder in het verwerkingsproces is, maar het is niet waar omdat diegene ook vaak gewild had dat het zou kunnen werken. Nu zit hij enkel opgescheept met een desillusie wat ooit een prachtige relatie had kunnen zijn.
en wie zegt dat jij op je 22e moet rondndeuken soas op moet lopen en de markt verkennen?quote:Ik weet dat ik slechts 22 jaar oud ben en eigenlijk nog niet hoor te beginnen aan serieuze relaties. Mijn studententijd is er immers; ik moet gewoon de 'markt verkennen' en na zoveel jaar uiteindelijk uitkomen bij een willekeurige dame. Ik wilde dat niet. Ik dacht dat ik de dame te pakken had die ik zocht. Maar blijkbaar zat ik ernaast.
kutterugcorpsgedrag. gleufdier ten top. ik zeg, bah.quote:De reden dat ik het uitmaakte was niet echt eenvoudig. Eerder was het een opstapeling van redenen: ik had een behoorlijk negatief beeld over haar, ze was vrij verstikkend/benauwend, ze had issues, ze loog maar bovenal; ik was niet meer seksueel bezitterig. Ze had het zo ver weten te schoppen dat me het geen bal meer uitmaakte of ze nu morgen met een andere vent lag te neuken of niet, terwijl ik toch zeker een seksueel monogaam persoon ben. Door haar leugens geloofde ik dat, ze overigens net als elke vrouw, onderhand elke vent wel zou neuken die haar daardoor enigszins het gevoel zou geven dat ze er mocht zijn. Een teken van bevestiging in haar ziekelijke onzekerheid.
Vaak vroeg ze ook of ik 'nog een bietje van d'r hield' op een grappende toon (terwijl ik beter wist). Of ging ze enorm lopen kleffen en om de 30 minuten zeggen dat ze me leuk vond en meer. Of wanneer ik drie biertjes op had ging zeuren dat ze de oude 'DavidBrent' weer terugwilde want deze begon al te jolig te worden in haar ogen.
ik zeg DOEN!quote:Maar toch. Iets knaagt er wel. Niet zozeer dat ik twijfel, maar wel het gegeven dat zij de eerste persoon was die oprecht iets om me gaf. Me bij haar wilde hebben. Me met haar wilde laten samenwonen. Dat gevoel heb ik nog nooit van iemand gekregen. Uiteraard is dat niet een reden om bij iemand te blijven. Je wilt niet uit medelijden of zelfverheerlijking bij de ander blijven; maar uit wederzijdse liefde en compassie.
Wat ik er nu mee aan moet ik weet ik nog niet. Het beste lijkt me zoals ik het altijd doe: volledig uit mijn leven verwijderen. Dat betekent telefoonnummers wissen, emails wissen, foto's wissen, nul contact en zoveel mogelijk afleiding en ontlading (muziek, kunst, etc.) zoeken.
Prrrrr
.
tvp
Zit zo'n 5 weken zonder vriendin
Ik weet zelf wel dat het beter is zo, maar ik blijf haar missen :c
Zit zo'n 5 weken zonder vriendin
Ik weet zelf wel dat het beter is zo, maar ik blijf haar missen :c
Swiggity swooty, I'm coming for that booty.
Aaaah hier is het topic gebleven 
Nou ik kwam dus gisteren mijn ex tegen op straat terwijl hij gezellig zat te borelen met zijn studiematen en we hebben leuk gepraat en hij gaat me bellen wat hij natuurlijk niet gaat doen.
Nou ik kwam dus gisteren mijn ex tegen op straat terwijl hij gezellig zat te borelen met zijn studiematen en we hebben leuk gepraat en hij gaat me bellen wat hij natuurlijk niet gaat doen.
Nou lieve mensen.....
Vandaag landt het "spook" weer op vaderlandse bodem.
Drie maanden in Amerika was genoeg voor haar om mij volledig te verwijderen uit haar leven. Drie maanden had ze nodig om het via de email met mij uit te maken, na een relatie van bijna 7 jaar....
Drie maanden had ze nodig om compleet te stoppen met om mij te geven.
Nu zal ik een dezer dagen wel een emailtje van haar krijgen (ik ben benieuwd of ze uberhaupt de balls heeft om me te bellen...probably not) waarin ze koel, kortaf en zakelijk alle spullen en andere zaken wil afhandelen. Alsof ik een vreemde ben, waar ze zo snel mogelijk van af wilt.
Ik heb haar gisternacht (kon weer eens niet slapen) een brief geschreven. Wanneer ik die aan haar ga geven weet ik niet, ik stel het nog even uit... maar in die brief heb ik al mijn emoties en gevoelens geuit...wel op een nette en kalme manier, het is geen schreeuw 'ik ben boos' brief geworden, want dat komt toch niet aan.
Wil gewoon dat ze leest hoe het allemaal voor mij is geweest. Dan weet ze dat in ieder geval, dat ze er vrijwel niets mee zal doen weet ik ook wel... maar het is meer voor mijn eigen 'peace of mind'.
Ik voelde me bij vlagen best goed in de laatste twee weken moet ik zeggen. Misschien ook omdat het allemaal ver weg was, tenminste zij was ver weg... en ik wist dat ik haar niet zou gaan tegenkomen ofzo. Zodoende kon ik dingen wel een beetje loslaten. Nu is ze weer terug en aangezien de stad waar we wonen ook weer niet zo groot is, gaat het absoluut een keer gebeuren dat ik haar ga tegen komen. Ik word er nu weer mee geconfronteerd en dat is KUT. Bah, ik wil verder... ik wil niet terug vallen...en nu voelt het wel alsof ik een beetje terug val
Pffff.... dit gaan even een paar moeilijke dagen voor me worden... reken maar op een paar emotionele posts in de komende week
Vandaag landt het "spook" weer op vaderlandse bodem.
Drie maanden in Amerika was genoeg voor haar om mij volledig te verwijderen uit haar leven. Drie maanden had ze nodig om het via de email met mij uit te maken, na een relatie van bijna 7 jaar....
Drie maanden had ze nodig om compleet te stoppen met om mij te geven.
Nu zal ik een dezer dagen wel een emailtje van haar krijgen (ik ben benieuwd of ze uberhaupt de balls heeft om me te bellen...probably not) waarin ze koel, kortaf en zakelijk alle spullen en andere zaken wil afhandelen. Alsof ik een vreemde ben, waar ze zo snel mogelijk van af wilt.
Ik heb haar gisternacht (kon weer eens niet slapen) een brief geschreven. Wanneer ik die aan haar ga geven weet ik niet, ik stel het nog even uit... maar in die brief heb ik al mijn emoties en gevoelens geuit...wel op een nette en kalme manier, het is geen schreeuw 'ik ben boos' brief geworden, want dat komt toch niet aan.
Wil gewoon dat ze leest hoe het allemaal voor mij is geweest. Dan weet ze dat in ieder geval, dat ze er vrijwel niets mee zal doen weet ik ook wel... maar het is meer voor mijn eigen 'peace of mind'.
Ik voelde me bij vlagen best goed in de laatste twee weken moet ik zeggen. Misschien ook omdat het allemaal ver weg was, tenminste zij was ver weg... en ik wist dat ik haar niet zou gaan tegenkomen ofzo. Zodoende kon ik dingen wel een beetje loslaten. Nu is ze weer terug en aangezien de stad waar we wonen ook weer niet zo groot is, gaat het absoluut een keer gebeuren dat ik haar ga tegen komen. Ik word er nu weer mee geconfronteerd en dat is KUT. Bah, ik wil verder... ik wil niet terug vallen...en nu voelt het wel alsof ik een beetje terug val
Pffff.... dit gaan even een paar moeilijke dagen voor me worden... reken maar op een paar emotionele posts in de komende week
quote:Op woensdag 23 september 2009 12:25 schreef dick_laurent het volgende:
Nou lieve mensen.....
Vandaag landt het "spook" weer op vaderlandse bodem.
Drie maanden in Amerika was genoeg voor haar om mij volledig te verwijderen uit haar leven. Drie maanden had ze nodig om het via de email met mij uit te maken, na een relatie van bijna 7 jaar....
Drie maanden had ze nodig om compleet te stoppen met om mij te geven.
Nu zal ik een dezer dagen wel een emailtje van haar krijgen (ik ben benieuwd of ze uberhaupt de balls heeft om me te bellen...probably not) waarin ze koel, kortaf en zakelijk alle spullen en andere zaken wil afhandelen. Alsof ik een vreemde ben, waar ze zo snel mogelijk van af wilt.
Ik heb haar gisternacht (kon weer eens niet slapen) een brief geschreven. Wanneer ik die aan haar ga geven weet ik niet, ik stel het nog even uit... maar in die brief heb ik al mijn emoties en gevoelens geuit...wel op een nette en kalme manier, het is geen schreeuw 'ik ben boos' brief geworden, want dat komt toch niet aan.
Wil gewoon dat ze leest hoe het allemaal voor mij is geweest. Dan weet ze dat in ieder geval, dat ze er vrijwel niets mee zal doen weet ik ook wel... maar het is meer voor mijn eigen 'peace of mind'.
Ik voelde me bij vlagen best goed in de laatste twee weken moet ik zeggen. Misschien ook omdat het allemaal ver weg was, tenminste zij was ver weg... en ik wist dat ik haar niet zou gaan tegenkomen ofzo. Zodoende kon ik dingen wel een beetje loslaten. Nu is ze weer terug en aangezien de stad waar we wonen ook weer niet zo groot is, gaat het absoluut een keer gebeuren dat ik haar ga tegen komen. Ik word er nu weer mee geconfronteerd en dat is KUT. Bah, ik wil verder... ik wil niet terug vallen...en nu voelt het wel alsof ik een beetje terug val
Pffff.... dit gaan even een paar moeilijke dagen voor me worden... reken maar op een paar emotionele posts in de komende week
Heel veel sterkte de komende tijd kerel. Kan me voorstellen dat je geen zin hebt in een confrontatie. Wel goed dat je die brief geschreven hebt. Zou ik eigenlijk ook moeten doen, maar ik weet nu al dat het alleen maar een kinderachtige scheldtirade zal worden. En als je er zo zeker van bent dat ze er toch niks mee doet hoef je die brief niet te geven. Je hebt het van je af geschreven in ieder geval.En mocht het inderdaad teveel worden de komende tijd; dit topic is er voor je!
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
3 maanden.. was het bij mij ook
Sterkte, je gaat het wel halen hoor
Sterkte, je gaat het wel halen hoor
Wetenschappelijk is domweg bekend dat verliefdheid je gezonde oordeelsvermogen weg neemt.
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Ik zit qua komende confrontatie een beetje in hetzelfde schuitje, dus ik weet wel hoe je je voelt. En lekker is het niet. Vandaar dat je wel wat steun kunt gebruiken toch? Alle hulp is welkom.quote:
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ik tvp ook maar even.
Zo debiel, alles loopt voor het eerst in jaren eindelijk eens op rolletjes, werk, financieen, liefde, vrienden enz. en toch kan ik wel janken en waarom weet ik eigenlijk niet en ergens toch ook wel weer wel.
Hoe meer het hier allemaal goed gaat, hoe meer rust ik in mijn bovenkamer heb en des te meer tijd ik heb om na te denken en gek genoeg denk ik dan vrijwel altijd aan mijn vorige vriendinnetje.
Eigenlijk moet het gewoon níet goed gaan, dan heb ik teveel om me druk over te maken en geen energie meer om te piekeren, haha.
Merk de laatste tijd ook dat ik op emotioneel vlak niet bepaald meer snel geprikkeld raakt, gebeurtenissen waar ik voorheen echt wel mee zat schuif ik nu zo opzij en ik heb sterk het gevoel dat ik dingen al snel laat lopen, ook zaken waar ik dus voorheen echt wel voor zou vechten.
Voorbeeld: Een vriendin die hier vroeger altijd over de vloer kwam heeft overduidelijk minder tijd, allemaal begrijpelijke redenen en ik heb laatst een keer gevraagd of ze snel een keertje langs wilde komen en dat is nu 3 maanden geleden en ik 'wil' niet eens meer moeite doen om het contact weer sterker te krijgen, geen idee waarom maar ik bel/sms niet meer en een kaartje met een verjaardag volgt ook niet meer.
Ik probeer dan voor mezelf er achter te komen waar dat nou in zit, dat ik geen moeite meer wil doen voor zaken en omdat het antwoord achter blijft raak ik nogal geirriteerd daardoor.
Ben echt rijp voor de psych geloof ik haha.
Zo debiel, alles loopt voor het eerst in jaren eindelijk eens op rolletjes, werk, financieen, liefde, vrienden enz. en toch kan ik wel janken en waarom weet ik eigenlijk niet en ergens toch ook wel weer wel.
Hoe meer het hier allemaal goed gaat, hoe meer rust ik in mijn bovenkamer heb en des te meer tijd ik heb om na te denken en gek genoeg denk ik dan vrijwel altijd aan mijn vorige vriendinnetje.
Eigenlijk moet het gewoon níet goed gaan, dan heb ik teveel om me druk over te maken en geen energie meer om te piekeren, haha.
Merk de laatste tijd ook dat ik op emotioneel vlak niet bepaald meer snel geprikkeld raakt, gebeurtenissen waar ik voorheen echt wel mee zat schuif ik nu zo opzij en ik heb sterk het gevoel dat ik dingen al snel laat lopen, ook zaken waar ik dus voorheen echt wel voor zou vechten.
Voorbeeld: Een vriendin die hier vroeger altijd over de vloer kwam heeft overduidelijk minder tijd, allemaal begrijpelijke redenen en ik heb laatst een keer gevraagd of ze snel een keertje langs wilde komen en dat is nu 3 maanden geleden en ik 'wil' niet eens meer moeite doen om het contact weer sterker te krijgen, geen idee waarom maar ik bel/sms niet meer en een kaartje met een verjaardag volgt ook niet meer.
Ik probeer dan voor mezelf er achter te komen waar dat nou in zit, dat ik geen moeite meer wil doen voor zaken en omdat het antwoord achter blijft raak ik nogal geirriteerd daardoor.
Ben echt rijp voor de psych geloof ik haha.
Mwa, dat valt wel mee denk ik. Je hebt je zaken op orde, en hoeft niet veel extra's te doen om dat zo te houden (tenminste, daar ga ik vanuit). Kortom, tijd en energie over voor andere dingen. Als je die geen invulling geeft ga je je vervelen, en dat is nooit leuk.quote:Op woensdag 23 september 2009 12:55 schreef Lastpost het volgende:
Ik tvp ook maar even.
Zo debiel, alles loopt voor het eerst in jaren eindelijk eens op rolletjes, werk, financieen, liefde, vrienden enz. en toch kan ik wel janken en waarom weet ik eigenlijk niet en ergens toch ook wel weer wel.
Hoe meer het hier allemaal goed gaat, hoe meer rust ik in mijn bovenkamer heb en des te meer tijd ik heb om na te denken en gek genoeg denk ik dan vrijwel altijd aan mijn vorige vriendinnetje.
Eigenlijk moet het gewoon níet goed gaan, dan heb ik teveel om me druk over te maken en geen energie meer om te piekeren, haha.
Merk de laatste tijd ook dat ik op emotioneel vlak niet bepaald meer snel geprikkeld raakt, gebeurtenissen waar ik voorheen echt wel mee zat schuif ik nu zo opzij en ik heb sterk het gevoel dat ik dingen al snel laat lopen, ook zaken waar ik dus voorheen echt wel voor zou vechten.
Voorbeeld: Een vriendin die hier vroeger altijd over de vloer kwam heeft overduidelijk minder tijd, allemaal begrijpelijke redenen en ik heb laatst een keer gevraagd of ze snel een keertje langs wilde komen en dat is nu 3 maanden geleden en ik 'wil' niet eens meer moeite doen om het contact weer sterker te krijgen, geen idee waarom maar ik bel/sms niet meer en een kaartje met een verjaardag volgt ook niet meer.
Ik probeer dan voor mezelf er achter te komen waar dat nou in zit, dat ik geen moeite meer wil doen voor zaken en omdat het antwoord achter blijft raak ik nogal geirriteerd daardoor.
Ben echt rijp voor de psych geloof ik haha.
Dat die vriendin niets meer van zich laat horen en dat jij dat dan eigenlijk een beetje zat bent is ook wel begrijpelijk. Ook wel goed denk ik, als ze zo'n goede vriendin was geweest had ze wel wat van zich laten horen, ook al had ze geen tijd om langs te komen. Even een belletje is zo gedaan. Als het van haar kant niet meer komt, dan ben jij niet verplicht om de vriendschap voort te trekken.
Het is echter wel iets waar je op moet letten. Ik merk zelf ook dat ik veel dingen gewoon accepteer als ze gebeuren, zonder er iets aan te doen. Die passiviteit kan wel doorslaan en daar moet je voor waken.
Hierover praten met een psych kan natuurlijk nooit kwaad, maar of het echt noodzakelijk is? Ik denk van niet.
Ik las in je fotoboek over je vorige vriendin. Ik neem aan dat je het verlies ondertussen wel aardig verwerkt hebt, maar dat je haar niet uit je hoofd kan krijgen. Ik denk dat dat ook vrij normaal is en dat je er mee zal moeten leren leven. Haar vergeten is iets wat je ook niet perse zou moeten doen, of willen. Je zal het uiteindelijk een plaats moeten geven op een manier dat er nog wel ruimte is voor iemand anders. Misschien dat je daarvoor naar een psych zou kunnen gaan, het lijkt me dat dat een moeilijkere opgave is.
"Deze shit escaleert helemaal de hand uit"
