De kunst van het loslaten van je ex - Deel 85.

quote:

Op dinsdag 22 september 2009 20:27 schreef dick_laurent het volgende:

Effe vraag aan iedereen hier, maar ben ik nou de enige die van het een op het andere moment nul komma nul contact meer met zijn ex heeft??

*steekt vinger op*
nou, niet echt eigenlijk, er moet daarvoor nog teveel geregeld worden. Maar ze zou het wel zó graag willen, dat ik het maar moet regelen.

quote:

Op dinsdag 22 september 2009 20:27 schreef dick_laurent het volgende:

Effe vraag aan iedereen hier, maar ben ik nou de enige die van het een op het andere moment nul komma nul contact meer met zijn ex heeft??

we hebben een kind samen, dus dat zit er voor mij niet in, maar beperk het voor nu wel tot het absolute minimum.

quote:

Op dinsdag 22 september 2009 20:27 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Effe vraag aan iedereen hier, maar ben ik nou de enige die van het een op het andere moment nul komma nul contact meer met zijn ex heeft??

Denk dat het heel wisselend is. Mijn ex belt/smsed elke 2 dagen wel over kleine dingentjes(ligt me mp3 speler nog bij jouw, ik zag je neef net op tv, maar hoe gaat het durf ze niet te vragen). Waarom ze dat doet? Geen flauw benul. Vind het aan ene kant fijn om iets van haar te horen, maar zorgt er wel weer voor dat ik weer meer aan haar moet denken en is minder prettig.

Ik denk dat ene heel blij is geen contact meer te hebben en andere heeft liever nog wel wat contact om het te verwerken. Wat jij prettig vind hangt natuurlijk geheel van jouw af.

Sommigen exen willen na 10 jaar nog steeds helemaal niks met je te maken hebben. Als hier enige aanleiding voor is, dan is dit uiteraard begrijpelijk, maar helaas is het niet altijd zo simpel.

Aan de andere kant gaat het leven voor beiden gewoon door, en je komt ongetwijfeld wel weer nieuwe uitdagingen tegen die je gedachten van hem/haar afhouden, maar als het uit elkaar gaan echt onder bizarre en/of verwarrende omstandigheden is gebeurd, dan vergeet je hem/haar waarschijnlijk nooit meer.

quote:

Op dinsdag 22 september 2009 23:09 schreef Swatfire het volgende:

[..]

Denk dat het heel wisselend is. Mijn ex belt/smsed elke 2 dagen wel over kleine dingentjes(ligt me mp3 speler nog bij jouw, ik zag je neef net op tv, maar hoe gaat het durf ze niet te vragen). Waarom ze dat doet? Geen flauw benul. Vind het aan ene kant fijn om iets van haar te horen, maar zorgt er wel weer voor dat ik weer meer aan haar moet denken en is minder prettig.

Ik denk dat ene heel blij is geen contact meer te hebben en andere heeft liever nog wel wat contact om het te verwerken. Wat jij prettig vind hangt natuurlijk geheel van jouw af.

Waarom vraag je dat dan niet.

Ik wil even mijn gedachten kwijt voor het slapen gaan hoor..

Ik kom vanavond terug van sporten en fiets in het donker zo'n 20 min, en begon te denken aan m'n ex, dat het kapot is, en dacht meteen aan haar vader, en wat ik zou zeggen als ik hem ooit nog tegen kwam.

Het raakt me dat ik er nog steeds zo boos om word.. omdat ik hem vertrouwde, ik kwam er ruim 4 jaar over de vloer, en had nooit had verwacht van zo'n kalme man dat....

- Hij mijn vader in het laatste half jaar heeft opgebeld dat hij het zijn zoon nooit zou aandoen om een huis te kopen (wat ik wel had gedaan)

- Mij, waar m'n ex bij zat bang maken over de (extra) kosten van een koophuis (ik onervaren daarin kon er niet op reageren)

- Slechts 160 euro van de 800 euro heeft teruggegeven, voor de al door mij aanbetaalde vakantie(zijn reden toen ik hem belde: Anders word de vakantie te duur, mijn rede: Ik heb het niet uitgemaakt, zij heeft dat gedaan)

- 2 dagen na de vakantie zeggen de bonnetjes verscheurt te hebben (hij als boekhouder), en dat het indienen bij de vakantie annulering verzekering toch geen nut had

- Liegen tegen zijn eigen dochter dat hij mij betrapt zou hebben dat ik vreemd gegaan was achter de pc toen ik samen met haar ongeveer 1 jaar had (van de totaal 4 jaar).

Haar broer, uit hetzelfde hout gesneden, heeft ook al over me gelogen tegenover haar, terwijl ik hem 4x uit had gelegd dat ik haar even een poosje niet wou zien om tot rust te komen, hij zei tegen haar (diezelfde dag) dat ik haar nooit meer wou zien.

Al zou het contact ooit herstellen tussen mij en m'n ex ik zou die 2 nooit meer kunnen vertrouwen
En blijkbaar, wat uit hetzelfde nest komt, veranderd niet.

Dus weer een stukje zelf reflectie kwa vertrouwen in mensen, soms zijn ze anders dan je denkt en spelen ze gewoon een poppenkast recht voor je ogen totdat je niet meer belangrijk genoeg bent, dan mag je wegrotten.

Heb mezelf voorgenomen niet meer zomaar iemand meer te vertrouwen, al ben ik wel nog steeds een beetje goedgelovig maarja ik wil toch het goede in mensen zien en niet alleen het (potentiële) slechte.

[ Bericht 0% gewijzigd door Chev op 22-09-2009 23:46:52 ]

Dick ze twijfelde al langer dan je denkt waarschijnlijk, mijn ex twijfelde al 3 maanden voordat ze het uitmaakte voor een ander waarop ze verlieft was geworden.

Om een paar weken/maanden door te kwakkelen als je de touwtjes in heb terwijl je zoekt naar iets anders, en zoveel mogelijk vragen te ontwijken of af te ketsen is mogelijk.. want je problemen onder ogen zien is altijd moeilijker dan er voor weg lopen/vliegen.

Het is dinsdagavond "reageer-je-frustratie-af-dag"? Ik denk dat ik maar niet met jullie mee ga doen mensen. Dan heb ik een ban vrees ik.

_{(Ach, ik stel me aan. Ik moet zeggen dat jullie net zo zwaar, zo niet erger, door de shit gehaald worden/zijn gehaald. Maar ja, het zorgt er inderdaad voor dat ik me niet geheel alleen voel in mijn gevoelens. Dank daarvoor. Ook al komt het ramptoeristerig over.)}

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:06 schreef Chev het volgende:
Dick ze twijfelde al langer dan je denkt waarschijnlijk, mijn ex twijfelde al 3 maanden voordat ze het uitmaakte voor een ander waarop ze verlieft was geworden.

Om een paar weken/maanden door te kwakkelen als je de touwtjes in heb terwijl je zoekt naar iets anders, en zoveel mogelijk vragen te ontwijken of af te ketsen is mogelijk.. want je problemen onder ogen zien is altijd moeilijker dan er voor weg lopen/vliegen.

Jep, vrouwen zijn daar blijkbaar een meester in om ons een toneelstukje te geven en hun gevoelens te veinzen. Dat terwijl ze alleen maar twijfelen en zichzelf helemaal gek maken, wat resulteert in dat het gevoel verdwijnt.

Jou is het overkomen, mij is het overkomen en het grootste gedeelte in dit topic is dat het overkomen. Vrouwen blijven onbegrijpelijk....

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:10 schreef dreamzk het volgende:

[..]

Jep, vrouwen zijn daar blijkbaar een meester in om ons een toneelstukje te geven en hun gevoelens te veinzen. Dat terwijl ze alleen maar twijfelen en zichzelf helemaal gek maken, wat resulteert in dat het gevoel verdwijnt.

Jou is het overkomen, mij is het overkomen en het grootste gedeelte in dit topic is dat het overkomen. Vrouwen blijven onbegrijpelijk....

Nu niet alle vrouwen er op aanvallen hè? Er posten hier ook vrouwen die hetzelfde is overkomen.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:10 schreef dreamzk het volgende:

[..]

Jep, vrouwen zijn daar blijkbaar een meester in om ons een toneelstukje te geven en hun gevoelens te veinzen. Dat terwijl ze alleen maar twijfelen en zichzelf helemaal gek maken, wat resulteert in dat het gevoel verdwijnt.

Jou is het overkomen, mij is het overkomen en het grootste gedeelte in dit topic is dat het overkomen. Vrouwen blijven onbegrijpelijk....

Ja ho wacht ff, mannen kunnen dat net zo goed.

Klopt Barbusse er zijn ook mannen die exact dezelfde dingen doen

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:13 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Ja ho wacht ff, mannen kunnen dat net zo goed.

I already came to your rescue.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:14 schreef Chev het volgende:
Klopt Barbusse er zijn ook mannen die exact dezelfde dingen doen

En eentje ervan is diegene waar mijn ex nu zoveel plezier mee heeft. Maar ik voel me eerlijk gezegd niet echt verplicht haar te waarschuwen....

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:15 schreef Barbusse het volgende:

[..]

I already came to your rescue.

Ja ik zag het later.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:17 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Ja ik zag het later.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:19 schreef Barbusse het volgende:

[..]

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:23 schreef dick_laurent het volgende:
ja ik heb een paar biertjes op, dan word ik emotioneler

zo maar lekker slapen... en hopen dat ze uit mijn dromen blijft

away, foul beast!!!!

LOL, herkenbaar! Er zijn hier wel eens complete slowchats ontstaan, en volgens mij hielp bier daar wel bij.

Omdat die het verhaal waarschijnlijk ook niet al te vaak aan willen horen

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:29 schreef dick_laurent het volgende:
haha lachen!

Maar serieus, vind het wel fijn om hier verhalen te horen en ervaringen uit te wissen! Is ergens ook lekker makkelijk omdat het vrij anoniem is, en je daardoor gewoon vrijuit kan praten (zo voelt het in ieder geval voor mij wel... tegen vrienden van me hou ik me toch op de een of andere manier in).

Das heel verstandig, want ik deed dat niet. Ennn...weg vrienden. "Sorry, je bent momenteel niet zo prettig in de omgang".

Maar ik reageer nu een beetje te fel. Ook zat mensen die wel steun hebben aan vrienden. En het is ook weer niet zo dat ik helemaal alleen ben natuurlijk. Alleen is een forum wel een lekkere uitlaatklep soms.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:32 schreef Chev het volgende:
Omdat die het verhaal waarschijnlijk ook niet al te vaak aan willen horen

Soms willen ze het gewoon helemaal niet horen.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:34 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Soms willen ze het gewoon helemaal niet horen.

Een paar jaar geleden bleef ik praten over een andere ex tegen een vriend van me en die zei op een gegeven moment: "nu moet je echt ophouden hoor"

M'n ouders en broer wouden het op een gegeven moment niet meer horen.

Maat van me is op een of andere manier, ondanks dat hij het allang zat was (en zijn vriendin ook) geduldig gebleven totdat ik aangaf dat ik er niet meer over wou praten.

Daarna ben ik verder gegaan op het forum in stilzwijgen :p

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:37 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Een paar jaar geleden bleef ik praten over een andere ex tegen een vriend van me en die zei op een gegeven moment: "nu moet je echt ophouden hoor"

En das niet leuk om te horen!
Kijk, als je niet op kunt houden kan ik me er op een geven momet wel wat bij voorstellen. Maar om dat te horen voordat je ook maar iets gezegd hebt...

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:38 schreef Chev het volgende:
M'n ouders en broer wouden het op een gegeven moment niet meer horen.

Maat van me is op een of andere manier, ondanks dat hij het allang zat was (en zijn vriendin ook) geduldig gebleven totdat ik aangaf dat ik er niet meer over wou praten.

Daarna ben ik verder gegaan op het forum in stilzwijgen :p

Ik hou het dus maar bij het forum.

Wanneer gaan jullie zeggen dat ik echt op moet houden?

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:42 schreef Barbusse het volgende:

[..]

En das niet leuk om te horen!
Kijk, als je niet op kunt houden kan ik me er op een geven momet wel wat bij voorstellen. Maar om dat te horen voordat je ook maar iets gezegd hebt...

Nee dat was idd niet leuk. Maar wat bedoel je met het laatste, voordat je ook maar iets gezegd hebt?

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:43 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Ik hou het dus maar bij het forum.

Wanneer gaan jullie zeggen dat ik echt op moet houden?

Je moet nu echt eens een keer ophouden hoor.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:45 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Nee dat was idd niet leuk. Maar wat bedoel je met het laatste, voordat je ook maar iets gezegd hebt?

Nou, dat kreeg ik te horen voordat ik ook maar een beetje een gesprek erover kon beginnen. "Ja, we weten dat het uit is. Niet bij ons uithuilen." Bleek dat mijn lieftallige ex dus al wekenlang bij hen aan het uihuilen was, zonder ook maar iets tegen mij te zeggen. En zij vertelden mij ook niks en vonden zo'n gang van zaken allemaal erg logisch.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:46 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Je moet nu echt eens een keer ophouden hoor.

Ik hou nu op, oké?

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:55 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Nou, dat kreeg ik te horen voordat ik ook maar een beetje een gesprek erover kon beginnen. "Ja, we weten dat het uit is. Niet bij ons uithuilen." Bleek dat mijn lieftallige ex dus al wekenlang bij hen aan het uihuilen was, zonder ook maar iets tegen mij te zeggen. En zij vertelden mij ook niks en vonden zo'n gang van zaken allemaal erg logisch.

WTF

quote:

[..]

Ik hou nu op, oké?

Lukt je toch niet.

Ik kan nu wel een heel verhaal gaan typen, maar feit is dat ik ondanks alles nogsteeds gek op hem ben. En het is over 2 weken al een jaar uit.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 00:59 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

WTF
[..]

Ja, dat was ook een beetje mijn reactie. Dat en héél boos worden. Wat ik al zei; dat de relatie over is, is klote, maar ik kan haar beslissing nog wel begrijpen. Maar dit niet. En zij vind het heerlijk! Gaat lekker met haar vrienden uit, heeft lol, gaat met ze op vakantie.... Ze heeft geen idee wat ze heeft aangericht, en ze wil het ook geeneens zien.

quote:

Lukt je toch niet.

Ik kan nu wel een heel verhaal gaan typen, maar feit is dat ik ondanks alles nogsteeds gek op hem ben. En het is over 2 weken al een jaar uit.

Oké, ik blijf nog even. Als jij hier na een jaar nog steeds zit mag ik dat ook wel toch? Ik hoop alleen wel dat het geen jaar gaat duren...

quote:

Op woensdag 23 september 2009 01:04 schreef Barbusse het volgende:

[..]

Ja, dat was ook een beetje mijn reactie. Dat en héél boos worden. Wat ik al zei; dat de relatie over is, is klote, maar ik kan haar beslissing nog wel begrijpen. Maar dit niet. En zij vind het heerlijk! Gaat lekker met haar vrienden uit, heeft lol, gaat met ze op vakantie.... Ze heeft geen idee wat ze heeft aangericht, en ze wil het ook geeneens zien.

Herkenbaar.

quote:

[..]

Oké, ik blijf nog even. Als jij hier na een jaar nog steeds zit mag ik dat ook wel toch? Ik hoop alleen wel dat het geen jaar gaat duren...

Ja hoor dat mag wel.

Maar zoals ik al eerder zei, ok dat hij mij niet meer wil is kut, maar de manier waarop blijft aan me vreten. En ik wil daar vanaf maar ik weet niet hoe.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 01:07 schreef SuperrrTuxxx het volgende:

[..]

Herkenbaar.
[..]

Ja hoor dat mag wel.

Maar zoals ik al eerder zei, ok dat hij mij niet meer wil is kut, maar de manier waarop blijft aan me vreten. En ik wil daar vanaf maar ik weet niet hoe.

Ik weet ook niet hoe precies, maar ik doe m'n best.

Maar nu ga ik wel slapen, ben een beetje moe...
Tot den volgenden keer!

quote:

Op woensdag 23 september 2009 01:12 schreef Barbusse het volgende:

[..]


Ik weet ook niet hoe precies, maar ik doe m'n best.

Maar nu ga ik wel slapen, ben een beetje moe...
Tot den volgenden keer!

Truste.

Zo, ik kan er vanaf vandaag ook hierbij. Ik, een 22-jarige vent, heb het met mijn vriendin, een 22-jarige dame, uitgemaakt na zoveel maanden een relatie te hebben gehad.

Je zou zeggen dat de 'uitmaker' van beide het makkelijker heeft in het verwerkingsproces. Dat is ook zo, maar slechts ten dele. Het is deels waar omdat in de zin dat de uitmaker al verder in het verwerkingsproces is, maar het is niet waar omdat diegene ook vaak gewild had dat het zou kunnen werken. Nu zit hij enkel opgescheept met een desillusie wat ooit een prachtige relatie had kunnen zijn.

Ik weet dat ik slechts 22 jaar oud ben en eigenlijk nog niet hoor te beginnen aan serieuze relaties. Mijn studententijd is er immers; ik moet gewoon de 'markt verkennen' en na zoveel jaar uiteindelijk uitkomen bij een willekeurige dame. Ik wilde dat niet. Ik dacht dat ik de dame te pakken had die ik zocht. Maar blijkbaar zat ik ernaast.

De reden dat ik het uitmaakte was niet echt eenvoudig. Eerder was het een opstapeling van redenen: ik had een behoorlijk negatief beeld over haar, ze was vrij verstikkend/benauwend, ze had issues, ze loog maar bovenal; ik was niet meer seksueel bezitterig. Ze had het zo ver weten te schoppen dat me het geen bal meer uitmaakte of ze nu morgen met een andere vent lag te neuken of niet, terwijl ik toch zeker een seksueel monogaam persoon ben. Door haar leugens geloofde ik dat, ze overigens net als elke vrouw, onderhand elke vent wel zou neuken die haar daardoor enigszins het gevoel zou geven dat ze er mocht zijn. Een teken van bevestiging in haar ziekelijke onzekerheid.

Vaak vroeg ze ook of ik 'nog een bietje van d'r hield' op een grappende toon (terwijl ik beter wist). Of ging ze enorm lopen kleffen en om de 30 minuten zeggen dat ze me leuk vond en meer. Of wanneer ik drie biertjes op had ging zeuren dat ze de oude 'DavidBrent' weer terugwilde want deze begon al te jolig te worden in haar ogen. Het geklef, het benauwende en het gezeur zorgden ervoor dat ik nogal genoeg van haar kreeg.

Maar toch. Iets knaagt er wel. Niet zozeer dat ik twijfel, maar wel het gegeven dat zij de eerste persoon was die oprecht iets om me gaf. Me bij haar wilde hebben. Me met haar wilde laten samenwonen. Dat gevoel heb ik nog nooit van iemand gekregen. Uiteraard is dat niet een reden om bij iemand te blijven. Je wilt niet uit medelijden of zelfverheerlijking bij de ander blijven; maar uit wederzijdse liefde en compassie.

Wat ik er nu mee aan moet ik weet ik nog niet. Het beste lijkt me zoals ik het altijd doe: volledig uit mijn leven verwijderen. Dat betekent telefoonnummers wissen, emails wissen, foto's wissen, nul contact en zoveel mogelijk afleiding en ontlading (muziek, kunst, etc.) zoeken.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 03:06 schreef DavidBrent het volgende:
Zo, ik kan er vanaf vandaag ook hierbij. Ik, een 22-jarige vent, heb het met mijn vriendin, een 22-jarige dame, uitgemaakt na zoveel maanden een relatie te hebben gehad.

wat niet fijn ...

quote:

Je zou zeggen dat de 'uitmaker' van beide het makkelijker heeft in het verwerkingsproces. Dat is ook zo, maar slechts ten dele. Het is deels waar omdat in de zin dat de uitmaker al verder in het verwerkingsproces is, maar het is niet waar omdat diegene ook vaak gewild had dat het zou kunnen werken. Nu zit hij enkel opgescheept met een desillusie wat ooit een prachtige relatie had kunnen zijn.

says who? de uitmaakpolitie?

quote:

Ik weet dat ik slechts 22 jaar oud ben en eigenlijk nog niet hoor te beginnen aan serieuze relaties. Mijn studententijd is er immers; ik moet gewoon de 'markt verkennen' en na zoveel jaar uiteindelijk uitkomen bij een willekeurige dame. Ik wilde dat niet. Ik dacht dat ik de dame te pakken had die ik zocht. Maar blijkbaar zat ik ernaast.

en wie zegt dat jij op je 22e moet rondndeuken soas op moet lopen en de markt verkennen?

quote:

De reden dat ik het uitmaakte was niet echt eenvoudig. Eerder was het een opstapeling van redenen: ik had een behoorlijk negatief beeld over haar, ze was vrij verstikkend/benauwend, ze had issues, ze loog maar bovenal; ik was niet meer seksueel bezitterig. Ze had het zo ver weten te schoppen dat me het geen bal meer uitmaakte of ze nu morgen met een andere vent lag te neuken of niet, terwijl ik toch zeker een seksueel monogaam persoon ben. Door haar leugens geloofde ik dat, ze overigens net als elke vrouw, onderhand elke vent wel zou neuken die haar daardoor enigszins het gevoel zou geven dat ze er mocht zijn. Een teken van bevestiging in haar ziekelijke onzekerheid.
Vaak vroeg ze ook of ik 'nog een bietje van d'r hield' op een grappende toon (terwijl ik beter wist). Of ging ze enorm lopen kleffen en om de 30 minuten zeggen dat ze me leuk vond en meer. Of wanneer ik drie biertjes op had ging zeuren dat ze de oude 'DavidBrent' weer terugwilde want deze begon al te jolig te worden in haar ogen. Het geklef, het benauwende en het gezeur zorgden ervoor dat ik nogal genoeg van haar kreeg.

kutterugcorpsgedrag. gleufdier ten top. ik zeg, bah.

quote:

Maar toch. Iets knaagt er wel. Niet zozeer dat ik twijfel, maar wel het gegeven dat zij de eerste persoon was die oprecht iets om me gaf. Me bij haar wilde hebben. Me met haar wilde laten samenwonen. Dat gevoel heb ik nog nooit van iemand gekregen. Uiteraard is dat niet een reden om bij iemand te blijven. Je wilt niet uit medelijden of zelfverheerlijking bij de ander blijven; maar uit wederzijdse liefde en compassie.

Wat ik er nu mee aan moet ik weet ik nog niet. Het beste lijkt me zoals ik het altijd doe: volledig uit mijn leven verwijderen. Dat betekent telefoonnummers wissen, emails wissen, foto's wissen, nul contact en zoveel mogelijk afleiding en ontlading (muziek, kunst, etc.) zoeken.

ik zeg DOEN!

Even in juiste subforum .

tvp

Zit zo'n 5 weken zonder vriendin

Ik weet zelf wel dat het beter is zo, maar ik blijf haar missen :c

Aaaah hier is het topic gebleven

Nou ik kwam dus gisteren mijn ex tegen op straat terwijl hij gezellig zat te borelen met zijn studiematen en we hebben leuk gepraat en hij gaat me bellen wat hij natuurlijk niet gaat doen.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 12:25 schreef dick_laurent het volgende:
Nou lieve mensen.....

Vandaag landt het "spook" weer op vaderlandse bodem.

Drie maanden in Amerika was genoeg voor haar om mij volledig te verwijderen uit haar leven. Drie maanden had ze nodig om het via de email met mij uit te maken, na een relatie van bijna 7 jaar....
Drie maanden had ze nodig om compleet te stoppen met om mij te geven.

Nu zal ik een dezer dagen wel een emailtje van haar krijgen (ik ben benieuwd of ze uberhaupt de balls heeft om me te bellen...probably not) waarin ze koel, kortaf en zakelijk alle spullen en andere zaken wil afhandelen. Alsof ik een vreemde ben, waar ze zo snel mogelijk van af wilt.
Ik heb haar gisternacht (kon weer eens niet slapen) een brief geschreven. Wanneer ik die aan haar ga geven weet ik niet, ik stel het nog even uit... maar in die brief heb ik al mijn emoties en gevoelens geuit...wel op een nette en kalme manier, het is geen schreeuw 'ik ben boos' brief geworden, want dat komt toch niet aan.
Wil gewoon dat ze leest hoe het allemaal voor mij is geweest. Dan weet ze dat in ieder geval, dat ze er vrijwel niets mee zal doen weet ik ook wel... maar het is meer voor mijn eigen 'peace of mind'.

Ik voelde me bij vlagen best goed in de laatste twee weken moet ik zeggen. Misschien ook omdat het allemaal ver weg was, tenminste zij was ver weg... en ik wist dat ik haar niet zou gaan tegenkomen ofzo. Zodoende kon ik dingen wel een beetje loslaten. Nu is ze weer terug en aangezien de stad waar we wonen ook weer niet zo groot is, gaat het absoluut een keer gebeuren dat ik haar ga tegen komen. Ik word er nu weer mee geconfronteerd en dat is KUT. Bah, ik wil verder... ik wil niet terug vallen...en nu voelt het wel alsof ik een beetje terug val
Pffff.... dit gaan even een paar moeilijke dagen voor me worden... reken maar op een paar emotionele posts in de komende week

Heel veel sterkte de komende tijd kerel. Kan me voorstellen dat je geen zin hebt in een confrontatie. Wel goed dat je die brief geschreven hebt. Zou ik eigenlijk ook moeten doen, maar ik weet nu al dat het alleen maar een kinderachtige scheldtirade zal worden. En als je er zo zeker van bent dat ze er toch niks mee doet hoef je die brief niet te geven. Je hebt het van je af geschreven in ieder geval.

En mocht het inderdaad teveel worden de komende tijd; dit topic is er voor je!

3 maanden.. was het bij mij ook
Sterkte, je gaat het wel halen hoor

quote:

Op woensdag 23 september 2009 12:43 schreef dick_laurent het volgende:
Thanks man

Ik zit qua komende confrontatie een beetje in hetzelfde schuitje, dus ik weet wel hoe je je voelt. En lekker is het niet. Vandaar dat je wel wat steun kunt gebruiken toch? Alle hulp is welkom.

Ik tvp ook maar even.
Zo debiel, alles loopt voor het eerst in jaren eindelijk eens op rolletjes, werk, financieen, liefde, vrienden enz. en toch kan ik wel janken en waarom weet ik eigenlijk niet en ergens toch ook wel weer wel.
Hoe meer het hier allemaal goed gaat, hoe meer rust ik in mijn bovenkamer heb en des te meer tijd ik heb om na te denken en gek genoeg denk ik dan vrijwel altijd aan mijn vorige vriendinnetje.
Eigenlijk moet het gewoon níet goed gaan, dan heb ik teveel om me druk over te maken en geen energie meer om te piekeren, haha.

Merk de laatste tijd ook dat ik op emotioneel vlak niet bepaald meer snel geprikkeld raakt, gebeurtenissen waar ik voorheen echt wel mee zat schuif ik nu zo opzij en ik heb sterk het gevoel dat ik dingen al snel laat lopen, ook zaken waar ik dus voorheen echt wel voor zou vechten.
Voorbeeld: Een vriendin die hier vroeger altijd over de vloer kwam heeft overduidelijk minder tijd, allemaal begrijpelijke redenen en ik heb laatst een keer gevraagd of ze snel een keertje langs wilde komen en dat is nu 3 maanden geleden en ik 'wil' niet eens meer moeite doen om het contact weer sterker te krijgen, geen idee waarom maar ik bel/sms niet meer en een kaartje met een verjaardag volgt ook niet meer.

Ik probeer dan voor mezelf er achter te komen waar dat nou in zit, dat ik geen moeite meer wil doen voor zaken en omdat het antwoord achter blijft raak ik nogal geirriteerd daardoor.
Ben echt rijp voor de psych geloof ik haha.

quote:

Op woensdag 23 september 2009 12:55 schreef Lastpost het volgende:
Ik tvp ook maar even.
Zo debiel, alles loopt voor het eerst in jaren eindelijk eens op rolletjes, werk, financieen, liefde, vrienden enz. en toch kan ik wel janken en waarom weet ik eigenlijk niet en ergens toch ook wel weer wel.
Hoe meer het hier allemaal goed gaat, hoe meer rust ik in mijn bovenkamer heb en des te meer tijd ik heb om na te denken en gek genoeg denk ik dan vrijwel altijd aan mijn vorige vriendinnetje.
Eigenlijk moet het gewoon níet goed gaan, dan heb ik teveel om me druk over te maken en geen energie meer om te piekeren, haha.

Merk de laatste tijd ook dat ik op emotioneel vlak niet bepaald meer snel geprikkeld raakt, gebeurtenissen waar ik voorheen echt wel mee zat schuif ik nu zo opzij en ik heb sterk het gevoel dat ik dingen al snel laat lopen, ook zaken waar ik dus voorheen echt wel voor zou vechten.
Voorbeeld: Een vriendin die hier vroeger altijd over de vloer kwam heeft overduidelijk minder tijd, allemaal begrijpelijke redenen en ik heb laatst een keer gevraagd of ze snel een keertje langs wilde komen en dat is nu 3 maanden geleden en ik 'wil' niet eens meer moeite doen om het contact weer sterker te krijgen, geen idee waarom maar ik bel/sms niet meer en een kaartje met een verjaardag volgt ook niet meer.

Ik probeer dan voor mezelf er achter te komen waar dat nou in zit, dat ik geen moeite meer wil doen voor zaken en omdat het antwoord achter blijft raak ik nogal geirriteerd daardoor.
Ben echt rijp voor de psych geloof ik haha.

Mwa, dat valt wel mee denk ik. Je hebt je zaken op orde, en hoeft niet veel extra's te doen om dat zo te houden (tenminste, daar ga ik vanuit). Kortom, tijd en energie over voor andere dingen. Als je die geen invulling geeft ga je je vervelen, en dat is nooit leuk.
Dat die vriendin niets meer van zich laat horen en dat jij dat dan eigenlijk een beetje zat bent is ook wel begrijpelijk. Ook wel goed denk ik, als ze zo'n goede vriendin was geweest had ze wel wat van zich laten horen, ook al had ze geen tijd om langs te komen. Even een belletje is zo gedaan. Als het van haar kant niet meer komt, dan ben jij niet verplicht om de vriendschap voort te trekken.

Het is echter wel iets waar je op moet letten. Ik merk zelf ook dat ik veel dingen gewoon accepteer als ze gebeuren, zonder er iets aan te doen. Die passiviteit kan wel doorslaan en daar moet je voor waken.

Hierover praten met een psych kan natuurlijk nooit kwaad, maar of het echt noodzakelijk is? Ik denk van niet.

Ik las in je fotoboek over je vorige vriendin. Ik neem aan dat je het verlies ondertussen wel aardig verwerkt hebt, maar dat je haar niet uit je hoofd kan krijgen. Ik denk dat dat ook vrij normaal is en dat je er mee zal moeten leren leven. Haar vergeten is iets wat je ook niet perse zou moeten doen, of willen. Je zal het uiteindelijk een plaats moeten geven op een manier dat er nog wel ruimte is voor iemand anders. Misschien dat je daarvoor naar een psych zou kunnen gaan, het lijkt me dat dat een moeilijkere opgave is.

Ik begin geloof ik een beetje in een dipje te geraken....