Asielactie 2009 Dierenthuis - Pensioen voor Piet Pootje #20

quote:

Op dinsdag 28 juli 2009 23:20 schreef Ingetje79 het volgende:
<sub>Ik zou dan denken " heb IK die deur wel open laten staan of is er iemand naar binnen gesneakt"

Of breng ik je nu op verkeerde ideetjes?</sub>

_{Die had ik al, die verkeerde ideetjes En er is ook nog gebeld vanavond en niets gezegd}

Lalallalaaaaaaa lalalaaaaaaa *alles komt goed*

* Greys gaat een rondje huis doen, met alle lichten aan

Ik hoop morgen op weer wat meer nieuwe groenen!

_{Het zolderraam stond ook open Bij nader inzien staat dat al drie dagen open
Misschien moet ik toch wat beter gaan opletten als ik goed wil slapen}

Cat, ik kom d'r an!

quote:

Op dinsdag 28 juli 2009 23:40 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Laptop in bed, en 112 onder sneltoets op de telefoon

Laptop in bed ga ik idd doen! En nu stop ik echt met SC hoor, ik schaam me dood

Doe dat nou maar niet Cat, het kan nog wel even duren!

Ik meld me zo wel weer in het SC topic, live vanuit bed!

Laat de nieuwe hoos groentjes maar komen!

Tumoren, rotte gebitten en oorontstekingen
Graag willen we Omaatje aan iedereen voorstellen. Omaatje is een hoogbejaard, klein Jack Russeltje met een grijze snoet en wat stramme, stijve pootjes. Ze is echter nog heel kwiek voor haar leeftijd. Je hart breekt, baasje overleden, alle andere dieren, jonger dan Oma, werden herplaatst maar zij bleef eenzaam achter. Jolette trok zich het lot van Omaatje erg aan en heeft, volgens eigen zeggen, heel Nederland afgebeld. Moedeloos werd ze ervan. Oma was nergens welkom en zat al dagen alleen in huis. Het asiel nam enkele van de jonge dieren op maar adviseerde voor Oma euthanasie.

Bij binnenkomst zien we een veel te mager hondje. Jolette vertelt dat het diertje onder de vlooien zat.
Dan kijk ik in haar bekkie en deins achteruit. Ik bel gelijk de kliniek en kan over een uurtje terecht voor de operatie. Jolette schrikt en vraagt of een hondje van 15 jaar dat wel gaat halen. Omaatje is helemaal gestrest. Haar baarmoeder zit ook nog in de buik en zal gelijk tijdens de behandeling van het gebit verwijderd worden. Het hondje krijgt gasnarcose en we nemen eerst bloed af. Mocht het hondje komen te overlijden tijdens de narcose dan was het al te ver heen. De brengers krijgen koffie en worden door Marijke rondgeleid, daarna nemen ze afscheid van Oma en gaat het hondje naar de kliniek. In de bus braakt Oma haar diner uit, arm dier.

Tijdens de operatie heb ik alles op film gezet en tussendoor maak ik nog enkele foto’s. Oma heeft kanker aan de melkklieren en nadat de baarmoeder is verwijderd wordt aan één zijde een stuk vlees met alle tepeltje weggesneden. De andere rij tepeltjes kan niet weggehaald worden omdat dan teveel huid moet worden weggesneden waardoor de buik niet meer gehecht zou kunnen worden. Geconcentreerd zet ik alles op afstand op film. Af en toe loop ik even weg bij de camera en bekijk de operatie van dichtbij. Een lapje vlees ligt naast haar, een dikke buis door haar keel, pootjes vastgebonden. De stumpert. Als alles is gehecht ziet het buikje er netjes uit. Esther zegt wel drie keer dat ze zo’n mager ding is.

Dan gaat het diertje verhuizen naar een andere tafel voor het gebit. Dat is echt erg! Ik schrik van de lucht die uit het bekkie komt, wat een stank. Dit is wat we vaak tegenkomen bij oudere dieren. Mensen vinden het dan niet meer de moeite om nog geld te investeren in het oude dier en laten de boel de boel. Tumoren, rotte gebitten, oorontstekingen (die vaak bij oudjes voorkomen), entingen, alles wordt op zijn beloop gelaten. En zo lopen heel veel dieren nog jaren met “achterstallig onderhoud” rond. Moet u zich voorstellen dat je jarenlang met helse tandpijnen moet rondlopen.
Nou moet u niet denken dat een dier niet meer eet als hij pijn heeft. Een dier heeft een overlevingsinstinct en blijft eten totdat hij of zij erbij neervalt. Het is heel moeilijk om te zien of een dier pijn heeft, zelfs ik, met zoveel ervaring, heb daar moeite mee. Logisch ook, in de natuur ben je de sigaar als je laat zien dat je verzwakt bent. Esther lacht, ze haalt met haar instrument de een na de andere tand en kies eruit. Jeannette assisteert, er inmiddels liggen er al 5 smerig uitziende tanden en kiezen op een papiertje. Jeannette zegt dat het lijkt wel of er stukken tapijt tussen de tanden zit. Tegen beter weten in vraag ik nog of het dier pijn heeft gehad. Ja natuurlijk, zegt Esther, veel pijn. Met Omaatje, die inmiddels is omgedoopt tot Mientje, komt het wel goed. Haar oren worden nog even gespoeld en dan is ze klaar. Het is een dapper ding.

De volgende dag loopt ze rond alsof er niets gebeurd is. Een buitenstaander zou niet kunnen zien dat de dag ervoor haar baarmoeder is verwijderd, haar tepels zijn weggesneden en bijna alle tanden en kiezen zijn verwijderd. Ik moet er niet aan denken en kreun al bij de gedachte.
Lief Mientje, je hebt het wel “voor je kiezen gehad” maar het is allemaal achter de rug.

Als ik het verhaal van Omaatje lees dan denk ik echt 'Ja, hier doen we het dus allemaal voor'

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 09:42 schreef Harajuku. het volgende:

[..]

Geesh, arm ding. Kan me écht niet voorstellen dat iemand een dier toch zo kan verwaarlozen . Nu met Qwea's topic ook, daar wordt ook alles op alles gezet voor 't beest, en nu zelf ook al 2 keer in 5 dagen bij de DA gezeten .

Daar kan ik echt met mijn verstand niet bij, hoor. Zeker als ze zo uit dr bek loopt te stinken, dat zal toch zeker wel opgevallen zijn en dan weet je toch dat er iets niet goed zit

Nou he?
Maar Mientje kon niet beter terecht zijn gekomen! Die heeft nu een warm mandje, leuk gezelschap, plenty eten, een meertje en bos om in te spelen en een fijne oude dag!