OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Kan ik me helemaal in vindenquote:Op maandag 7 september 2009 12:41 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Daar ben ik iig wel een beetje blij om, omdat ik ten eerste denk dat de spoeling wat dun is om zo'n topic te kunnen vullen en daarnaast krijg je dan nog veel meer versnippering wat ik persoonlijk echt zonde zou vinden. Men weet elkaar toch wel te vinden hier volgens mij. Een tijdje terug werd er ook iets geopperd over een speciaal tweelingen-topic en dat hoefde voor mij ook niet echt, om dezelfde redenen. En dat is er 'gelukkig'tot nu toe ook niet gekomen. Ik vind het juist zo leuk van FOK dat alles door elkaar staat.
. Ik heb zelf ook alleen maar partnerstellen met kinderen in mijn vriendenkring, getrouwd, niet getrouwd, jong, oud, alles door elkaar en voel me daar ook gewoon het meest prettig bij. Volgens mij ken ik niet één alleenstaande moeder, laat staan een bewust alleenstaande moeder 
.
Op de 1 of andere manier wil ik de eerste maand afwachten, kijken wanneer de ongi komt. Of zal de pil (bijna 10 jaar geslikt) invloed hebben op de eerste keer ongi, dat die redelijk optijd komt? Een soort 'nawerking'. Nou, ach, volgens mij is daar geen touw aan vast te knopen. Ik zie wel wat we doen hahaha
Bij mij duurde het (na tien jaar pil) drie maanden voor alles weer op gang was. Nu heb ik een regelmatige cyclus. Ben nu 10 maanden gestopt met de pil, niet zozeer voor een zwangerschap, maar omdat ik mezelf echt niet leuk vond met pil. Denk dat we eind december starten met proberen zwanger te worden...quote:Op dinsdag 8 september 2009 12:45 schreef ChilllayD het volgende:
Op de 1 of andere manier wil ik de eerste maand afwachten, kijken wanneer de ongi komt. Of zal de pil (bijna 10 jaar geslikt) invloed hebben op de eerste keer ongi, dat die redelijk optijd komt? Een soort 'nawerking'. Nou, ach, volgens mij is daar geen touw aan vast te knopen. Ik zie wel wat we doen hahaha
*poef* nu is het weg
Spannend 
Ja soms hoor je dat ze de 1e maand al zwanger worden en gewoon 'aan de slag gaan' zonder naar de cyclus te kijken etc.
Of de 1e 2 maanden na pilgebruik een prima cyclus en daarna de boel ingestort.
Dat de pil na die eerste maanden pas uitgewert is en je lichaam het zelf gaat proberen te regelen.
Zoveel geduld heb ik niet dus ik ga gewoon lekker bezig Heb al zo lang 'moeten' wachten!!
Ja soms hoor je dat ze de 1e maand al zwanger worden en gewoon 'aan de slag gaan' zonder naar de cyclus te kijken etc.
Of de 1e 2 maanden na pilgebruik een prima cyclus en daarna de boel ingestort.
Dat de pil na die eerste maanden pas uitgewert is en je lichaam het zelf gaat proberen te regelen.
Zoveel geduld heb ik niet dus ik ga gewoon lekker bezig
Heb al zo lang 'moeten' wachten!!
Ik ben inmiddels nu een jaar of 2 a 3 gestopt met de pil, ik heb hem een jaar of 8 gebruikt. Bij mij duurde het een jaar voordat mijn cyclus helemaal regelmatig was. Ik werd wel al meteen gewoon ongesteld en dacht eerst ook dat het vrij snel op orde was gekomen, maar na een paar maanden ging het erg onregelmatig. Het duurde dan weer 6 weken, dan weer 4 weken etc etc. Na een jaar was het echt helemaal gewoon weer netjes regelmatig. Wel eigenlijk na een maand al dat mijn eisprong er wel was, alleen dus toen iets onregelmatiger. Ik voelde het dus ook wel als ik mn eisprong had, maar die kwam dan afentoe gewoon pas na 4 weken ipv 2.
Hier rammel ik nog steeds hard door...
Vorig weekend hadden we een feestje en een vriend van ons vertelde dat zijn vriendin zwanger is. Het gesprek kwam erop of wij dan niet al stiekem een beetje kindjes willen en mn vriendje vertelde toen dat hij er nog niet helemaal bewust voor durft te gaan, maar dat als we nu een ongelukje zouden hebben dat hij het dan helelemaal niet erg zou vinden!!! Stond ik daar met mijn mond vol tanden!! Ik had echt in mn hoofd dat het nog wel 3 jaar kon duren voordat hij er een beetje aan toe zou zijn, maar dan vertelt ie opeens dit gewoon aan een willekeurig iemand!
En ondertussen denk ik: ohh over zoveel dagen ben ik vruchtbaar, wat zou het toch leuk zijn als... en als het dan lukt, wanneer zou ik dan uitgerekend zijn? hahaha, echt erg!
Aan de andere kant: Stel je voor dat er een levend wezen in je groeit en dat beweegt enzo, dat lijkt me best eng! En nog erger: als het erin zit, dan moet het er ook uit!! En dat gaat toch nooooooit passen! Dat lijkt me ook echt wel erg eng, een bevalling....
Hier rammel ik nog steeds hard door...
Vorig weekend hadden we een feestje en een vriend van ons vertelde dat zijn vriendin zwanger is. Het gesprek kwam erop of wij dan niet al stiekem een beetje kindjes willen en mn vriendje vertelde toen dat hij er nog niet helemaal bewust voor durft te gaan, maar dat als we nu een ongelukje zouden hebben dat hij het dan helelemaal niet erg zou vinden!!! Stond ik daar met mijn mond vol tanden!! Ik had echt in mn hoofd dat het nog wel 3 jaar kon duren voordat hij er een beetje aan toe zou zijn, maar dan vertelt ie opeens dit gewoon aan een willekeurig iemand!
En ondertussen denk ik: ohh over zoveel dagen ben ik vruchtbaar, wat zou het toch leuk zijn als... en als het dan lukt, wanneer zou ik dan uitgerekend zijn? hahaha, echt erg!
Aan de andere kant: Stel je voor dat er een levend wezen in je groeit en dat beweegt enzo, dat lijkt me best eng! En nog erger: als het erin zit, dan moet het er ook uit!! En dat gaat toch nooooooit passen! Dat lijkt me ook echt wel erg eng, een bevalling....
Haha leuk toch, kun je eens een dieper gesprekje met je partner voeren daarover
Mij lijkt het persoonlijk heerlijk om zwanger te zijn, zelfs nare periodes en klachten.
Nouja lekker, het kan erbij horen en is een hele ervaring opzich natuurlijk.
Tot nu toe zou ik me daarop kunnen verheugen, alleen maar!
Maar aan het einde van een zwangerschap zou ik het misschien wel zwaar krijgen en denken, kom eruit
Zo, nog 19 pillen te slikken voor mij
dan eindelijk weg. Pffff ik zou haast de pil NU weg willen gooien.
Alleen dan stop ik midden in een pilstrip, ben net ongi geweest. Geen zin in
Geduld geduld geduld, tralalalala.
Mij lijkt het persoonlijk heerlijk om zwanger te zijn, zelfs nare periodes en klachten.
Nouja lekker, het kan erbij horen en is een hele ervaring opzich natuurlijk.
Tot nu toe zou ik me daarop kunnen verheugen, alleen maar!
Maar aan het einde van een zwangerschap zou ik het misschien wel zwaar krijgen en denken, kom eruit
Zo, nog 19 pillen te slikken voor mij
dan eindelijk weg. Pffff ik zou haast de pil NU weg willen gooien.
Alleen dan stop ik midden in een pilstrip, ben net ongi geweest. Geen zin in
Geduld geduld geduld, tralalalala.
lol. ik hanteer mijn achtbaanmethode: verstand op 0. instappen en blijven zitten tot je er niet meer uit kunt.quote:Op woensdag 9 september 2009 18:53 schreef bellelena het volgende:
Aan de andere kant: Stel je voor dat er een levend wezen in je groeit en dat beweegt enzo, dat lijkt me best eng! En nog erger: als het erin zit, dan moet het er ook uit!! En dat gaat toch nooooooit passen! Dat lijkt me ook echt wel erg eng, een bevalling....
Haha, dat is wel een goeie, behalve dat ik de laatste keer huilend uit een achtbaan stapte omdat ik het eigenlijk veeel te eng vond hahaquote:Op zaterdag 12 september 2009 14:08 schreef AncientSound het volgende:
[..]
lol. ik hanteer mijn achtbaanmethode: verstand op 0. instappen en blijven zitten tot je er niet meer uit kunt.
Onderwijl wordt het me allemaal bijna teveel..
De laatste paar weken sta ik echt op knappen. Ik wil het liefst tegen m'n vriendje zeggen: ik wil nu een baby met je maken! Maar ik durf het niet uit te spreken. Ik denk dat hij nog wil wachten, maar alles in mij roept om een klein babietje van mezelf. Het is zelfs zo erg dat ik stiekem hoop dat het condoom scheurt!
Ik weet echt even niet meer wat ik met mezelf aan moet! Ik denk niet dat ik nog maanden langer kan wachten, ik word er gewoon wanhopig van!
Zat er al aan te denken om het misschien in een briefje aan hem te schrijven, dat deed ik vroeger met m'n moeder altijd als ik iets wilde vertellen maar het 'lukte' niet. Dan schreef ik het aan haar en schreef zij terug. Dan is het wat makkelijker om je gevoelens onder woorden te brengen.
Hoe hebben anderen hier dat aangepakt?
Was het gewoon een makkelijk onderwerp om over te spreken of hebben jullie er soms ook om heen gedraaid? Ben bang dat ik een dezer dagen toch echt het hoge woord eruit moet gaan gooien, want nu word ik er alleen maar verdrietig van. Als ik het hem vertel, dan kunnen we er in ieder geval over praten. Alleen misschien vindt hij het wel helemaal niet leuk om het erover te hebben? Wil hij nog jaren wachten, is hij er helemaal niet aan toe en zo.. Mja, dan moet ik het hem toch vertellen, anders weet ik ook niet precies hoe hij erover denkt natuurlijk. Poeh. Bleh. Rottig hoor, van die rammelende eierstokken!
Hier net zoiets, maar ik zeg altijd alles wat ik denk. Ik dacht altijd, dat vind hij vast niets.
Ik begon er al serieus over mijn 20e, dat ik graag jong kinderen zou willen. 'Ja, over een paar jaartjes ik ook wel'. Klaboemskie was dat bestwel, al was ik zelf nog erg jong.
Toch heb ik het er denk ik maandelijks over gehad, en de wens bleef. Ik wou het echt !!
Van mij had de pil 3 jaar geleden de deur al uitgemogen, maar toch niet serieus gedaan..... weet niet waarom.
tot 2 maanden geleden het gesprek weer serieus begon te worden en het besluit er kwam (nou niet hoppa, 1,2,3 hopsakee, maar even in het kort) over 2 maanden doen we hem weg! Willen het nu beiden heel erg graag, hij ook en dat doet me echt heel erg goed!
Nog 13 pillen en de strip is leeg, we zijn die dag exact 7 jaar samen.
Dus het was een leuke keuze, hahahaha. Het staat hier nu een beetje 'als een simpele keuze'. Dat was het niet maar kan dat niet zo goed beschrijven......
Ik begon er al serieus over mijn 20e, dat ik graag jong kinderen zou willen. 'Ja, over een paar jaartjes ik ook wel'. Klaboemskie was dat bestwel, al was ik zelf nog erg jong.
Toch heb ik het er denk ik maandelijks over gehad, en de wens bleef. Ik wou het echt !!
Van mij had de pil 3 jaar geleden de deur al uitgemogen, maar toch niet serieus gedaan..... weet niet waarom.
tot 2 maanden geleden het gesprek weer serieus begon te worden en het besluit er kwam (nou niet hoppa, 1,2,3 hopsakee, maar even in het kort)
over 2 maanden doen we hem weg! Willen het nu beiden heel erg graag, hij ook en dat doet me echt heel erg goed!Nog 13 pillen en de strip is leeg, we zijn die dag exact 7 jaar samen.
Dus het was een leuke keuze, hahahaha. Het staat hier nu een beetje 'als een simpele keuze'. Dat was het niet maar kan dat niet zo goed beschrijven......
bellelena, je hebt nou juist zo'n mooie opening nav die opmerking tegen die vriend, doen joh!
Desnoods begin je je gesprek ermee dat je snapt dat hij echt niet meteen 'ja da's goed' zal zeggen, maar dat jij er wel over wil praten omdat het steeds erger wordt.
Dan geef je hem iig nog wat ruimte zonder dat jouw verlangen bij hem gelijk enorme druk neer legt
En wie weet wat er uit komt...
Jullie houden van elkaar, dan moet je toch ook gewoon over dit soort dingen kunnen praten.
Desnoods begin je je gesprek ermee dat je snapt dat hij echt niet meteen 'ja da's goed' zal zeggen, maar dat jij er wel over wil praten omdat het steeds erger wordt.
Dan geef je hem iig nog wat ruimte zonder dat jouw verlangen bij hem gelijk enorme druk neer legt
En wie weet wat er uit komt...
Jullie houden van elkaar, dan moet je toch ook gewoon over dit soort dingen kunnen praten.
***
ChilllayD: Dat is wel mooi, dat jullie de dag dat je stopt met de pil precies 7 jaar samen zijn!
Ik ben er ongeveer een jaar geleden voor het eerst serieus over begonnen, maar dat was toen een eenmalig gesprekje. Toen we hoorden dat vrienden van ons zwanger waren, toen hebben we het er pas weer en ook veel uitgebreider over gehad. En dan tot laatst dus die opmerking
Wel echt super spannend dat jullie er nu allebei klaar voor zijn en de stap gaan nemen!! Ik hoop dat het allemaal van een leie dakje zal gaan!
Brighteyes: Dat klinkt inderdaad wel als een goed idee, ik denk dat het al een hoop zal schelen als ik hem in ieder geval kan vertellen dat het zo sterk is bij mij. Dan is toch de druk misschien wat van de ketel, en dan kan hij er voor zichzelf misschien ook een beetje over nadenken, wat hij erover voelt en dat soort dingen.
Je hebt ook gelijk dat we van elkaar houden en er zeker over moeten kunnen praten! Eigenlijk praten we ook altijd wel over alles, dus ik maak me vast ook maar druk om niks Hij zal inderdaad echt niet meteen gillend wegrennen, en ik ben natuurlijk ook net zo goed bereid om te wachten tot hij er helemaal klaar voor is 
Nu nog een mooi moment zoeken om erover te beginnen..
Hij zit nu te gamen samen met die vriend die dus binnenkort papa wordt! Misschien als ze straks uitgegamed zijn, dat ik dan wel eens een mooi bruggetje kan maken
Ik ben er ongeveer een jaar geleden voor het eerst serieus over begonnen, maar dat was toen een eenmalig gesprekje. Toen we hoorden dat vrienden van ons zwanger waren, toen hebben we het er pas weer en ook veel uitgebreider over gehad. En dan tot laatst dus die opmerking
Wel echt super spannend dat jullie er nu allebei klaar voor zijn en de stap gaan nemen!! Ik hoop dat het allemaal van een leie dakje zal gaan!
Brighteyes: Dat klinkt inderdaad wel als een goed idee, ik denk dat het al een hoop zal schelen als ik hem in ieder geval kan vertellen dat het zo sterk is bij mij. Dan is toch de druk misschien wat van de ketel, en dan kan hij er voor zichzelf misschien ook een beetje over nadenken, wat hij erover voelt en dat soort dingen.
Je hebt ook gelijk dat we van elkaar houden en er zeker over moeten kunnen praten! Eigenlijk praten we ook altijd wel over alles, dus ik maak me vast ook maar druk om niks
Hij zal inderdaad echt niet meteen gillend wegrennen, en ik ben natuurlijk ook net zo goed bereid om te wachten tot hij er helemaal klaar voor is Nu nog een mooi moment zoeken om erover te beginnen..
Hij zit nu te gamen samen met die vriend die dus binnenkort papa wordt! Misschien als ze straks uitgegamed zijn, dat ik dan wel eens een mooi bruggetje kan maken
omg de vriendin van een vriend is (onverwachts) zwanger en ik zit helemaal te stuiteren. omdat het zo verrassend en leuk is maar ook OMDAT IK ZO OORVERDOVEND HARD RAMMEL 
Hihi wat gaaf, weten die vriend en vriendin ook dat je zo hard rammelt??quote:Op donderdag 17 september 2009 21:44 schreef AncientSound het volgende:
omg de vriendin van een vriend is (onverwachts) zwanger en ik zit helemaal te stuiteren. omdat het zo verrassend en leuk is maar ook OMDAT IK ZO OORVERDOVEND HARD RAMMEL
Hier nog steeds niks gekomen van 'het gesprek' om vriendje verder op de hoogte te stellen van het niveau van rammelen van mijn kant.. Donderdagavond, vrijdagavond, zaterdagavond waren er telkens vrienden over de vloer. En gisteren een klein dipje waardoor ik geen zin had in welk gesprek dan ook
Ach ja, ooit komt het hoge woord er vast wel uit!
Het lijkt trouwens wel of ik telkens in de eerste helft van mn cyclus (dus tussen ongesteldheid en eisprong) harder rammel dan na de eisprong, dan voel ik mezelf toch iets rustiger op een of andere manier. Maar niet dat het dan weg is ofzo, alleen, ja, dat ik me echt 'rustiger' voel. De eerste helft voel ik me veel onrustiger en meer het idee dat ik echt ala minute een kindje wil gaan maken. Tweede helft dan kan ik het weer iets rationeler bekijken en bedenken dat een half jaar ook al snel opschiet. Dat idee dus. Maar nog steeds wel een enorme drang naar een baby voor en van mezelf. Meer mensen die dat herkennen?
Ik rammel eigenlijk constant al heel lang.....
Lurk ook al een hele tijd mee in dit forum, maar kom nu toch maar eens gezellig babbelen over rammelen
Ik heb nu 4 jaar een Mirenaspiraal, dus die wordt uiterlijk over een jaar verwijderd. Een tijdje terug heb ik aan mijn vriend gevraagd hoe hij het voor zich zag, of hij zichzelf al als vader zag enzo... en hij zag dat opzich allemaal wel zitten, alleen zijn we eigenlijk allebei van mening dat een relatie van 2 jaar nog niet helemaal de basis is voor een kindje krijgen. Dus we wachten nog even netjes af tot mijn spiraaltje eruit gaat, en dan............ mag ik eindelijk gaan proberen een kindje te krijgen!
En nu ga ik oppassen op het 9 maanden oude zoontje van vrienden
al heel lang.....Lurk ook al een hele tijd mee in dit forum, maar kom nu toch maar eens gezellig babbelen over rammelen
Ik heb nu 4 jaar een Mirenaspiraal, dus die wordt uiterlijk over een jaar verwijderd. Een tijdje terug heb ik aan mijn vriend gevraagd hoe hij het voor zich zag, of hij zichzelf al als vader zag enzo... en hij zag dat opzich allemaal wel zitten, alleen zijn we eigenlijk allebei van mening dat een relatie van 2 jaar nog niet helemaal de basis is voor een kindje krijgen. Dus we wachten nog even netjes af tot mijn spiraaltje eruit gaat, en dan............ mag ik eindelijk gaan proberen een kindje te krijgen!
En nu ga ik oppassen op het 9 maanden oude zoontje van vrienden
Hallo allemaal.. Ik ben droomvrouwtje en ben 25 jaar en ik ''rammel'' samen met mijn lieve verloofde..
Ik was vandaag met mijn allerbeste vriendin mee naar de vlos en hoorde het hartje en toen dacht ik: ik wil ook.. dat wil ik eigelijk al langer en daarom gebruiken wij geen anticonpectie meer.. maar elke keer als ik babietjes zie of de dan rammelt het aan alle kanten.. zodra ik babies zie smelt ik gewoon.. zelfs als ze ouder zijn.. mijn vriendin heeft al een zoontje van 1 en als ik naar hem kijk dan smelt ik ook.. vooral die gekke bekken.. *zucht* mijn tijd zal vast wel komen en verlopig rammel ik lekker door tot dat het bij ons ook een keer raak is (wat volgens mij echt moet gaan gebeuren want er heerst hier een waar virus, 2 vriendinnen zwanger waarvan de broer van 1 van hun ook een kindje krijgt, 2 collegatjes, een paar oude klasgenoten zijn pas bevallen. Dus ik ga vast dat virus ook krijgen, heb al gevraagt wat zei eten en drinken misschien dat het daar aan ligt )
Ik was vandaag met mijn allerbeste vriendin mee naar de vlos en hoorde het hartje en toen dacht ik: ik wil ook.. dat wil ik eigelijk al langer en daarom gebruiken wij geen anticonpectie meer.. maar elke keer als ik babietjes zie of de dan rammelt het aan alle kanten.. zodra ik babies zie smelt ik gewoon.. zelfs als ze ouder zijn.. mijn vriendin heeft al een zoontje van 1 en als ik naar hem kijk dan smelt ik ook.. vooral die gekke bekken.. *zucht* mijn tijd zal vast wel komen en verlopig rammel ik lekker door tot dat het bij ons ook een keer raak is (wat volgens mij echt moet gaan gebeuren want er heerst hier een waar virus, 2 vriendinnen zwanger waarvan de broer van 1 van hun ook een kindje krijgt, 2 collegatjes, een paar oude klasgenoten zijn pas bevallen. Dus ik ga vast dat virus ook krijgen, heb al gevraagt wat zei eten en drinken misschien dat het daar aan ligt
)
Be happy with the little things in life
ik rammel ook even mee en hoop!
vanaf mijn eerste menstruatie ooit ging het al anders dan anders en 15 jaar geleden is bij mij wat nu pcos genaamd is geconstateerd.
ook heb ik een eileider minder door een cyste.
vorig jaar heb ik een miskraam gekregen na onverwachts zwanger te zijn geworden.(spiraal was verbogen)
en nu.................................................
ik rammel als nooit tevoren.
maybe gaan we ervoor maybe niet.
eerst maar eens uitgebreid bekijken of het lichamelijk groen licht word.
vanaf mijn eerste menstruatie ooit ging het al anders dan anders en 15 jaar geleden is bij mij wat nu pcos genaamd is geconstateerd.
ook heb ik een eileider minder door een cyste.
vorig jaar heb ik een miskraam gekregen na onverwachts zwanger te zijn geworden.(spiraal was verbogen)
en nu.................................................
ik rammel als nooit tevoren.
maybe gaan we ervoor maybe niet.
eerst maar eens uitgebreid bekijken of het lichamelijk groen licht word.
home is where doghair sticks to anything but the dog!
Wat spannend allemaal! Ik hoop echt dat jullie je gauw verplaatsen naar het 2e streepjestopic of zelfs naar z&g!
I'm so glamourous I piss glitter!
Post ook meteen even in het tweede streepjestopic wat dat dieet is dan, ik denk dat het gretig aftrekt vind!
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Moedig me nou niet aanquote:Op woensdag 23 september 2009 03:54 schreef RockabeIIa het volgende:
Wat spannend allemaal! Ik hoop echt dat jullie je gauw verplaatsen naar het 2e streepjestopic of zelfs naar z&g!
it takes two you know 
en ik vind het al heel wat dat ik zonder tegenstribbelen heb bereikt dat we er alsnog vrij snel aan willen beginnen Hoe oud zijn de overige rammelaarsters eigenlijk?
ik ben 26 en vriend is 30, ben benieuwd wanneer andere mensen er 'klaar' voor zijn
Wauw, eigenlijk moet jij dus al naar het tweede streepjes topicquote:
Hallo allemaal.. Ik ben droomvrouwtje en ben 25 jaar en ik ''rammel'' samen met mijn lieve verloofde..
Ik was vandaag met mijn allerbeste vriendin mee naar de vlos en hoorde het hartje en toen dacht ik: ik wil ook.. dat wil ik eigelijk al langer en daarom gebruiken wij geen anticonpectie meer.. maar elke keer als ik babietjes zie of de dan rammelt het aan alle kanten.. zodra ik babies zie smelt ik gewoon.. zelfs als ze ouder zijn.. mijn vriendin heeft al een zoontje van 1 en als ik naar hem kijk dan smelt ik ook.. vooral die gekke bekken.. *zucht* mijn tijd zal vast wel komen en verlopig rammel ik lekker door tot dat het bij ons ook een keer raak is (wat volgens mij echt moet gaan gebeuren want er heerst hier een waar virus, 2 vriendinnen zwanger waarvan de broer van 1 van hun ook een kindje krijgt, 2 collegatjes, een paar oude klasgenoten zijn pas bevallen. Dus ik ga vast dat virus ook krijgen, heb al gevraagt wat zei eten en drinken misschien dat het daar aan ligt
Ja eigelijk wel ja,maar.....quote:Op woensdag 23 september 2009 12:41 schreef LadyBlack het volgende:
[..]
Wauw, eigenlijk moet jij dus al naar het tweede streepjes topic
daar heb ik al een tijdje gepost en op dit moment lurk ik daar alleen nog mee.. we hadden besloten het wat voorzichtiger aan te doen aangezien we in mei gaan trouwen en ik niet het risico wou lopen om dan uitgerekend te zijn.. en ik was heel gestresst was er ontzettend veel mee bezig wat elke maand een enorme teleurstelling te weeg bracht, waardoor ik echt een paar dagen van slag was.. dus heb ik een beetje afstand genomen.. en gelukkig sta ik er nu ook wat relaxter in.. en merk ik vanzelf wel als het raak is en rammelen we er samen op los....
Be happy with the little things in life
Ik ben 25 en m'n vriendje is 26quote:Op woensdag 23 september 2009 12:40 schreef LadyBlack het volgende:
[..]
Moedig me nou niet aan
Hoe oud zijn de overige rammelaarsters eigenlijk?
Gisteren liep er een groepje kleuters voorbij en zei m'n vriendje "Aw, wat lief al die kleine kindjes". Zomaar uit het niets! Maar ik had niet genoeg ballen om er veel verder op door te gaan
Kon ook niet helemaal goed inschatten of het een soort van hint van zijn kant was.
Ik heb trouwens ook nog wel moment dat ik opeens weer twijfel, ben ik er wel echt klaar voor of echt helemaal aan toe. Hoe zal het dan gaan met feestjes of uitgaan af en toe? Kan ik al die verantwoordelijkheid wel aan? Blijf ik wel mezelf? Moet ik niet gewoon nog een jaar/paar jaar wachten, ben immers nog jong genoeg?
Maar ja, m'n lichaam wil heel graag en m'n gevoel ook. Op welk moment besluit je dan zoiets dat je er echt helemaal klaar voor bent? En is er wel zo'n moment, is er niet altijd iets te twijfelen?
Hoe je sociale leven er straks uitziet heeft denk ik deels te maken met wat voor kindje je krijgt, en hoe je er zelf mee omgaat. Mijn vrienden-met-kindje zijn erg relaxt en ik pas dan ook regelmatig op, als zij een avondje naar de film willen of uit eten met bezoek oid.
En inderdaad, ik zit ook wel eens te denken: jeetje, ik wil ook graag elk jaar een festival bezoeken, hoe moet dat dan....? En word ik dan niet suf, en kan ik niet beter wachten tot meer mensen die fase bereiken...? Maar uiteindelijk wil ik toch héél erg graag een zwangerschap meemaken en een kindje krijgen! En ik ga er helemaal vanuit dat het zo ontzettend leuk is dat je alle andere dingen er makkelijk voor aan de kant zet, en dat die dingen een paar jaar later misschien nog wel leuker zijn met zn drietjes!
En inderdaad, ik zit ook wel eens te denken: jeetje, ik wil ook graag elk jaar een festival bezoeken, hoe moet dat dan....? En word ik dan niet suf, en kan ik niet beter wachten tot meer mensen die fase bereiken...? Maar uiteindelijk wil ik toch héél erg graag een zwangerschap meemaken en een kindje krijgen! En ik ga er helemaal vanuit dat het zo ontzettend leuk is dat je alle andere dingen er makkelijk voor aan de kant zet, en dat die dingen een paar jaar later misschien nog wel leuker zijn met zn drietjes!
quote:
[..]
Ja eigelijk wel ja,maar.....
daar heb ik al een tijdje gepost en op dit moment lurk ik daar alleen nog mee.. we hadden besloten het wat voorzichtiger aan te doen aangezien we in mei gaan trouwen en ik niet het risico wou lopen om dan uitgerekend te zijn.. en ik was heel gestresst was er ontzettend veel mee bezig wat elke maand een enorme teleurstelling te weeg bracht, waardoor ik echt een paar dagen van slag was.. dus heb ik een beetje afstand genomen.. en gelukkig sta ik er nu ook wat relaxter in.. en merk ik vanzelf wel als het raak is en rammelen we er samen op los....
Oh, dat is wel even een ander verhaal ja.Gelukkig ben je ook nog jong
En de instelling 'we zien wel wanneer het raak is', is dan heel prima lijkt me 
En je krijgt natuurlijk een bruidsnacht, wat is er nou mooier......
Ja daar heb je helemaal gelijk in, je blijft toch wel de persoon die je zelf bent.quote:Op woensdag 23 september 2009 17:00 schreef LadyBlack het volgende:
Hoe je sociale leven er straks uitziet heeft denk ik deels te maken met wat voor kindje je krijgt, en hoe je er zelf mee omgaat. Mijn vrienden-met-kindje zijn erg relaxt en ik pas dan ook regelmatig op, als zij een avondje naar de film willen of uit eten met bezoek oid.
En inderdaad, ik zit ook wel eens te denken: jeetje, ik wil ook graag elk jaar een festival bezoeken, hoe moet dat dan....? En word ik dan niet suf, en kan ik niet beter wachten tot meer mensen die fase bereiken...? Maar uiteindelijk wil ik toch héél erg graag een zwangerschap meemaken en een kindje krijgen! En ik ga er helemaal vanuit dat het zo ontzettend leuk is dat je alle andere dingen er makkelijk voor aan de kant zet, en dat die dingen een paar jaar later misschien nog wel leuker zijn met zn drietjes!
En ik heb altijd nog ouders, broertjes, zusje, vrienden, schoonouders die vast wel eens op willen passen!
Of ik kan een kindje meenemen natuurlijk!
Bij deze alvast een hele mooie bruiloft gewenst volgend jaar! En dat er maar zomaar een wondertje mag gebeuren, in de tussentijd of erna!quote:Op woensdag 23 september 2009 13:00 schreef droomvrouwtje het volgende:
[..]
Ja eigelijk wel ja,maar.....
daar heb ik al een tijdje gepost en op dit moment lurk ik daar alleen nog mee.. we hadden besloten het wat voorzichtiger aan te doen aangezien we in mei gaan trouwen en ik niet het risico wou lopen om dan uitgerekend te zijn.. en ik was heel gestresst was er ontzettend veel mee bezig wat elke maand een enorme teleurstelling te weeg bracht, waardoor ik echt een paar dagen van slag was.. dus heb ik een beetje afstand genomen.. en gelukkig sta ik er nu ook wat relaxter in.. en merk ik vanzelf wel als het raak is en rammelen we er samen op los....
Euh, nee.quote:Op woensdag 23 september 2009 17:49 schreef bellelena het volgende:
[..]
Ja daar heb je helemaal gelijk in, je blijft toch wel de persoon die je zelf bent.
Althans, ik dacht altijd dat een kind een aanvulling zou worden en geen invulling of totale ommeslag, maar zo werkte het dus even niet
. Niet dat het erg is hoor (althans, ik vind van niet) maar je hebt er vantevoren geen benul van hoe erg je leven veranderd.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
dankjewel...quote:Op woensdag 23 september 2009 17:50 schreef bellelena het volgende:
[..]
Bij deze alvast een hele mooie bruiloft gewenst volgend jaar! En dat er maar zomaar een wondertje mag gebeuren, in de tussentijd of erna!
O en ik liep daar ook wel mee hoor.. ga ik dan veranderen als ik eenmaal een kind krijg en hoe gaat mijn sociaal leven er dan uit zien.. Nu doen we vooral waar we zin in hebben gaat dat dan ook.. Nu heb ik 2 vriendinnen die allebei al een kindje hebben en nu zwanger zijn van de 2e.. heb het ze een keer gevraagd. En tuurlijk er veranderd veel en je moet als je weg wilt vooruit plannen.. Maar ook dan kan je stappen, een dagje weg zonder kinderen.. (moet je wel oppas hebben maar dat is goed te regelen hier gelukkig)
Ik ben vooral bang dat ik dan '' ik doe niks aan mijn uiterlijk want ik heb man en kind" moeder wordt.. En dat wil ik niet.. maar ja daar ben ik natuurlijk zelf bij
Be happy with the little things in life
Je leven verandert, je blik naar de wereld verandert, maar toch blijf je toch wel 'jezelf' (je eigen identiteit en karakter en persoonlijkheid) toch?quote:Op woensdag 23 september 2009 19:37 schreef Vivi het volgende:
[..]
Euh, nee.
Althans, ik dacht altijd dat een kind een aanvulling zou worden en geen invulling of totale ommeslag, maar zo werkte het dus even niet
Of verandert dat ook helemaal?
Dat klinkt voor mij ook wel als een geruststelling.quote:Op woensdag 23 september 2009 19:55 schreef droomvrouwtje het volgende:
[..]
dankjewel...
O en ik liep daar ook wel mee hoor.. ga ik dan veranderen als ik eenmaal een kind krijg en hoe gaat mijn sociaal leven er dan uit zien.. Nu doen we vooral waar we zin in hebben gaat dat dan ook.. Nu heb ik 2 vriendinnen die allebei al een kindje hebben en nu zwanger zijn van de 2e.. heb het ze een keer gevraagd. En tuurlijk er veranderd veel en je moet als je weg wilt vooruit plannen.. Maar ook dan kan je stappen, een dagje weg zonder kinderen.. (moet je wel oppas hebben maar dat is goed te regelen hier gelukkig)
Ik ben vooral bang dat ik dan '' ik doe niks aan mijn uiterlijk want ik heb man en kind" moeder wordt.. En dat wil ik niet.. maar ja daar ben ik natuurlijk zelf bij
Nu heb ik ook wel eens om me heen gekeken en ook gezien dat er mensen met kinderen zijn die gewoon hun dromen nog volgen! En toen ook bedacht dat je, ook met kindje, je eigen dromen kunt blijven hebben en zelfs waarmaken! Op het jeugdjournaal bijvoorbeeld zag ik eens 2 jongetjes (van 10 en 12 oid) die gingen een jaar met hun ouders op wereldreis. Ze kregen gewoon hun schoolwerk mee! Toen dacht ik van: dus je kunt ook met kind nog wensen verwezenlijken! Het is vast meer regelwerk, maar niet onmogelijk! En dat probeer ik ook wel vast te houden. Want dat is dus waar ik me dan het meest zorgen over maak af en toe. Van: Ik wil nog ooit dit een keer doen, of dat. Straks heb ik een kindje, kan dat dan nog wel? Maar in principe is dat ook weer zoiets van: Je bent er zelf bij.
Ja klopt.. het is idd allemaal wat moeilijker maar als je het graag wilt kun je, jezelf blijven, je dromen navolgen, leuke dingen blijven doen.. het is idd dat je meer moet plannen.. Dat lijkt me wel moeilijk hoor... Maar ik denk ook dat het aan het kind ligt.. Mijn ene vriendin die moet vaak alles plannen, spontaan een dagje weg gaat nog wel.. Maar eens denken ik ga vanavond op visite en neem het campingbedje mee en hij slaapt daar dan wel in, is echt een uitdaging en loopt niet echt van het leie dakje.. Mijn andere vriendin heeft een kleintje in de zelfde leeftijd (is 6 weken jonger) en dat kind kun je echt overal mee naar toenemen en slaapt ook overal.. Zelfs het oppakken en daarna weer thuis in bed krijgen loopt gesmeerd.. dus daar moet je denk ik dan wel rekening mee houden.. Mijn moeder zei laatst het ligt ook aan jezelf hoe makkelijk je kind is.. niet helemaal natuurlijk maar ze zei je kunt je kind er wel aan laten wennen.. Daar was ik dan ook wel weer blij om dat ze dat zei..
Ik heb wel zoiets zolang wij met z'n 2tjes zijn wil ik wel zoveel mogelijk proberen leuke dingen te doen.. Doe ik vast dan ook wel.. maar nu kan het nog lekker spontaan.. Zo zijn wij dus 2 weken geleden lekker een dagje naar Parijs geweest...
Ik heb wel zoiets zolang wij met z'n 2tjes zijn wil ik wel zoveel mogelijk proberen leuke dingen te doen.. Doe ik vast dan ook wel.. maar nu kan het nog lekker spontaan.. Zo zijn wij dus 2 weken geleden lekker een dagje naar Parijs geweest...
Be happy with the little things in life
Mag ik hier ook even komen rammelen ?
Ik had het nooit gedacht, maar als ik die foto's zie van die hele kleintjes en dan bedenk dat ik dat neit meer mee ga maken, omdat mijn meisje gewoon door blijft groeien
Onze argumenten zijn helemaal goed, daar sta ik ook helemaal achter, maar ow, ik zou er zelfs nog een zwangerschap voor over hebben. Waarom ben ik toch niet 10 jaar jonger?
?Ik had het nooit gedacht, maar als ik die foto's zie van die hele kleintjes en dan bedenk dat ik dat neit meer mee ga maken, omdat mijn meisje gewoon door blijft groeien
Onze argumenten zijn helemaal goed, daar sta ik ook helemaal achter, maar ow, ik zou er zelfs nog een zwangerschap voor over hebben. Waarom ben ik toch niet 10 jaar jonger?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nog 2 pillen opeten, het schiet nu echt op
Ik ben overigens 24... vriendje 27.
Ik heb ook wel van die twijfels hoor, is dit wel echt wat ik wil en aan de andere kant totaal niet kunnen wachten!!
Ik denk dat heel veel vrouwen dat hebben, of hebben gehad. Zelfs nog als je er achter komt dat je zwanger bent. Dan is het echt zover en kun je niet meer terug. Althans, ik lees dat wel eens vaker voorbij komen. Gezonde spanning toch?
Ik ben overigens 24... vriendje 27.
Ik heb ook wel van die twijfels hoor, is dit wel echt wat ik wil en aan de andere kant totaal niet kunnen wachten!!
Ik denk dat heel veel vrouwen dat hebben, of hebben gehad. Zelfs nog als je er achter komt dat je zwanger bent. Dan is het echt zover en kun je niet meer terug. Althans, ik lees dat wel eens vaker voorbij komen. Gezonde spanning toch?
Rammelen mag altijd toch?quote:
Mag ik hier ook even komen rammelen
Ik had het nooit gedacht, maar als ik die foto's zie van die hele kleintjes en dan bedenk dat ik dat neit meer mee ga maken, omdat mijn meisje gewoon door blijft groeien
Onze argumenten zijn helemaal goed, daar sta ik ook helemaal achter, maar ow, ik zou er zelfs nog een zwangerschap voor over hebben. Waarom ben ik toch niet 10 jaar jonger?
Maar is het echt te laat voor een tweede? Of zou je daar eerst nog een tijdje mee willen wachten ivm leeftijdsverschil met je dochtertje?
2 pillen nog maar! Wauw.....quote:
Nog 2 pillen opeten, het schiet nu echt op
Ik ben overigens 24... vriendje 27.
Ik heb ook wel van die twijfels hoor, is dit wel echt wat ik wil en aan de andere kant totaal niet kunnen wachten!!
Ik denk dat heel veel vrouwen dat hebben, of hebben gehad. Zelfs nog als je er achter komt dat je zwanger bent. Dan is het echt zover en kun je niet meer terug. Althans, ik lees dat wel eens vaker voorbij komen. Gezonde spanning toch?
Ik rammel af en toe zo hard dat ik de dokter meteen op wil bellen om het spiraaltje te verwijderen, en dan ineens schrik ik van mezelf, zovan
"Jeetje, doe even rustig, denk even na... waar begin je aan??"
"een baby'tje, van mezelf.......
" "NEE! even wachten nog......
"
ik rammel af en toe ook weer...
en nu is een vriendinnetje zwanger van de 3e, heeft 2 meiden en krijgt nu een knul en ik ben stiekum toch wel jaloers...
en nu is een vriendinnetje zwanger van de 3e, heeft 2 meiden en krijgt nu een knul en ik ben stiekum toch wel jaloers...
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Nou, als het goed is komt er niets van, zeker niet wat schaap betreft.
Wat mij betreft: als ik de garantie zou hebben dat het kindje, ondanks mijn leeftijd, helemaal gezond zou zijn bij de geboorte, zou ik er best nog een keer voor willen gaan. Die zwangerschap kom ik wel door, dat is me nu ook gelukt en bevallen, ach...is te doen. Maar de onzekerheid mbt mijn leeftijd en de risico's die dan toch wel groot worden, zijn voor mij de reden dat het bij rammelen zal moeten blijven.
Wat mij betreft: als ik de garantie zou hebben dat het kindje, ondanks mijn leeftijd, helemaal gezond zou zijn bij de geboorte, zou ik er best nog een keer voor willen gaan. Die zwangerschap kom ik wel door, dat is me nu ook gelukt en bevallen, ach...is te doen. Maar de onzekerheid mbt mijn leeftijd en de risico's die dan toch wel groot worden, zijn voor mij de reden dat het bij rammelen zal moeten blijven.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Snap ik Miss... ik zou de gok denk ik ook niet durven nemen hoor. Senna is natuurlijk ook al jullie eigenste wondertje.
Precies, ons eigenste wondertje, en ook nog eens gewoon helemaal gezond! Hoeveel meer hadden we ons kunnen wensen ?
Soms moet je gewoon maar heel erg gelukkig zijn met wat je wel hebt en niet nog meer willen, denk ik
?Soms moet je gewoon maar heel erg gelukkig zijn met wat je wel hebt en niet nog meer willen, denk ik
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
ik ben vooral bang dat mijn lijf het laat afweten....
aan mijn buik is vroeger zoveel gesleuteld.
dokters die zich vertwijfeld over het hoofd krabbelde en opmerkte.
`tsja dat heb ik nog nooit gezien`
en bedankt he!
en het argument van mijn ouders aan mij...
het was donker en geen gebruiksaanwijzing erbij toen je gemaakt werd........
een paar jaar geleden hoefde ik ook echt niet aan kinderen te denken,
leuk die twee neefjes van mij maar niks voor mij.
maar nu wil ik ze wel opvreten zo rammel ik en zeker na vorig jaar nadat ik 8 weken zwanger bleek is dat gevoel alleen maar sterker geworden.
maar na die miskraam de angst ook.........
aan mijn buik is vroeger zoveel gesleuteld.
dokters die zich vertwijfeld over het hoofd krabbelde en opmerkte.
`tsja dat heb ik nog nooit gezien`
en bedankt he!
en het argument van mijn ouders aan mij...
het was donker en geen gebruiksaanwijzing erbij toen je gemaakt werd........
een paar jaar geleden hoefde ik ook echt niet aan kinderen te denken,
leuk die twee neefjes van mij maar niks voor mij.
maar nu wil ik ze wel opvreten zo rammel ik en zeker na vorig jaar nadat ik 8 weken zwanger bleek is dat gevoel alleen maar sterker geworden.
maar na die miskraam de angst ook.........
home is where doghair sticks to anything but the dog!
Ik vind het erg lastig om te begrijpen waarom mensen die veel moeite hebben moeten doen voor een kindje vaak nog wanhopiger lijken als ze een tweede willen. Toch zie je dat regelmatig. Klaarblijkelijk bestaat er niet zoiets als 'je bent nu al moeder en dat moet genoeg zijn'. Het verlangen naar een tweede kan héél groot zijn.quote:Op maandag 28 september 2009 20:37 schreef miss_sly het volgende:
Precies, ons eigenste wondertje, en ook nog eens gewoon helemaal gezond! Hoeveel meer hadden we ons kunnen wensen
Soms moet je gewoon maar heel erg gelukkig zijn met wat je wel hebt en niet nog meer willen, denk ik
Waarom zou je je gevoel nu al weg rationaliseren? Je hebt het risico één keer de moeite waard gevonden en daar is je prachtige dochter uit voortgekomen. Nu je weet hoe fantastisch dat is lijkt het me niet zo gek dat je bereid bent het allemaal nog een keer te doen. Je weet immers wat je mist als je het niet doet.
Je lief begrijpt ook heus wel dat je wat dit soort zaken betreft niet 'contractueel' gebonden bent aan een beslissing die je in het verleden hebt genomen. Als dat zo zou zijn zouden er veel minder kinderen worden geboren; hoeveel mensen schreeuwen immers niet van de daken dat ze geen kinderen willen maar komen daar later op terug? Levens veranderen en gevoelens en inzichten veranderen mee.
Geef je gevoelens de ruimte, praat er met elkaar over en sta open voor een beslissing beide kanten uit, zou ik zeggen. Misschien besluit je alsnog dat je het risico te groot vindt, maar misschien wordt je verlangen naar die tweede zo groot dat je het risico voor lief neemt. Samen komen jullie er wel uit.
[ Bericht 0% gewijzigd door Claudia_x op 29-09-2009 07:03:47 ]
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Nou, ik lijk en ben niet wanhopiger, hoor. Ten eerste was ik al jaren niet meer wanhopig en ten tweede is de wens voor een tweede bij mij (iig op dit moment) nog niet een beetje te vergeliijken met de wens voor uberhaupt een kind.
Wel vind ik het vreemd dat als het kennelijk moeizaam is gegaan, je maar tevreden moet zijn dat je er een hebt gehad, dus dat je verder niets te wensen zou kunnen hebben.
Over de praktische zaken: we hebben het risico idd genomen voor een eerste, maar toen ik zwanger werd, was ik 'pas' 39. Als ik voor een tweede zou gaan, moet Senna sowieso eerst wat ouder zijn. Dat wil zeggen dat ik bijna 42 zou zijn als we voor een tweede zouden gaan. En de risico's worden gewoon op deze leeftijd echt wel snel heel erg groot. Mocht schaap toch al van gedachten veranderen en wel voor een tweede willen gaan, dan nog weet ik absoluut zeker dat hij geen kindje met Down zou willen. En ik, zeker nu we al een kind hebben en haar er dus ook mee opzadelen, ook niet. Dus mocht dat dan het geval zijn, dan zou de zwangerschap afgebroken moeten worden, en ik weet niet of ik dat op kan brengen.
Dus al met al staan onze rationele argumenten nog steeds als een huis, en daar wil ik zelf ook wel aan vasthouden. Maar dat neemt niet weg dat ik rammel en dat een tweede zwangerschap (misschien wel veel fijner en relaxter dan de eerste), een tweede bevalling (weten wat er komen gaat, bewuster meemaken) en een tweede klein frummeltje (waarmee je ook veel beter weet hoe en wat omdat je het allemaal al meegemaakt hebt) me geweldig lijken.
Wel vind ik het vreemd dat als het kennelijk moeizaam is gegaan, je maar tevreden moet zijn dat je er een hebt gehad, dus dat je verder niets te wensen zou kunnen hebben.
Over de praktische zaken: we hebben het risico idd genomen voor een eerste, maar toen ik zwanger werd, was ik 'pas' 39. Als ik voor een tweede zou gaan, moet Senna sowieso eerst wat ouder zijn. Dat wil zeggen dat ik bijna 42 zou zijn als we voor een tweede zouden gaan. En de risico's worden gewoon op deze leeftijd echt wel snel heel erg groot. Mocht schaap toch al van gedachten veranderen en wel voor een tweede willen gaan, dan nog weet ik absoluut zeker dat hij geen kindje met Down zou willen. En ik, zeker nu we al een kind hebben en haar er dus ook mee opzadelen, ook niet. Dus mocht dat dan het geval zijn, dan zou de zwangerschap afgebroken moeten worden, en ik weet niet of ik dat op kan brengen.
Dus al met al staan onze rationele argumenten nog steeds als een huis, en daar wil ik zelf ook wel aan vasthouden. Maar dat neemt niet weg dat ik rammel en dat een tweede zwangerschap (misschien wel veel fijner en relaxter dan de eerste), een tweede bevalling (weten wat er komen gaat, bewuster meemaken) en een tweede klein frummeltje (waarmee je ook veel beter weet hoe en wat omdat je het allemaal al meegemaakt hebt) me geweldig lijken.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Miss, je kan het zo goed benoemen allemaal. En logisch dat je doorrammelt met zo'n beauty. Blijft frustrerend dat omstandigheden het wensen van nog een kindje tegenhouden.
Ennehm, ik rammel met je mee. Meeen, soms voel ik het gewoon, als buikpijn. En dan som ik mn rijtje voors en tegens maar weer op ( waarbij de tegens zwaarder wegen). Nouja, ik leg me er maar bij neer voor nu en hoop dat mijn zus een keer zwanger raakt. Als ik zoveel voel voor haar kinderen als zij voor de mijne stilt dat het gerammel vast tijdelijk! <3
Ennehm, ik rammel met je mee. Meeen, soms voel ik het gewoon, als buikpijn. En dan som ik mn rijtje voors en tegens maar weer op ( waarbij de tegens zwaarder wegen). Nouja, ik leg me er maar bij neer voor nu en hoop dat mijn zus een keer zwanger raakt. Als ik zoveel voel voor haar kinderen als zij voor de mijne stilt dat het gerammel vast tijdelijk! <3
Geluk zit in een klein Wolkje
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Wil degene die vroeg om een witte kerst ook even vragen naar een mooie zomer?
Mooi gezegdquote:
Precies, ons eigenste wondertje, en ook nog eens gewoon helemaal gezond! Hoeveel meer hadden we ons kunnen wensen
Soms moet je gewoon maar heel erg gelukkig zijn met wat je wel hebt en niet nog meer willen, denk ik
Wat verwoord je het weer goed, miss_sly. Ik zat me om eerlijk te zijn, een beetje op te winden over stukje van Claudia en wilde al reageren maar kon niet goed onder woorden brengen wat ik wilde zeggen. Het is jou wel gelukt. 
O, en ik verlang trouwens niet naar een kind, maar naar kinderen. Natuurlijk ben ik blij als ik 1 kind krijg, eindelijk. Dat neemt echter niet weg dat ik graag meer dan 1 kind wil. De kans is dus groot dat we nog een ronde IVF's doen als het ooit lukt om een eerste te krijgen (met een slag om de arm omdat ik nu natuurlijk niet met zekerheid kan zeggen hoe we er dan tegenover staan).
O, en ik verlang trouwens niet naar een kind, maar naar kinderen. Natuurlijk ben ik blij als ik 1 kind krijg, eindelijk. Dat neemt echter niet weg dat ik graag meer dan 1 kind wil. De kans is dus groot dat we nog een ronde IVF's doen als het ooit lukt om een eerste te krijgen (met een slag om de arm omdat ik nu natuurlijk niet met zekerheid kan zeggen hoe we er dan tegenover staan).
quote:Op dinsdag 29 september 2009 13:00 schreef ChilllayD het volgende:
Ik rammel niet meer, de pil is op.We gaan ervoor!
Ik ga nu naar het 2e streepjes topic!
Veel plezier daar.. hopelijk ben je dr ook snel weer weg
(en dan in de zin van dat je dan een topic verder mag!)
*poef* nu is het weg
