Nut van het geloven

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 11:55 schreef Boca_Raton het volgende:
Maar val mij er niet op aan dat ik ze wél heb. Dat is alles wat ik vraag.

Nu het placebo-effect en jouw vraag daarover. Ik voel 'm al aankomen, wat ik ook antwoord: "Weet je zeker dat....". Dat wordt een oeverloze discussie.

Het enige wat ik vraag is of mijn eigen, persoonlijke ervaringen mogen blijven staan. Ook al heeft een ander ze niet.

Natuurlijk, maar ervaringen kunnen ook moeilijk ontkend worden denk ik. Waar het om gaat is wat voor verklaring die ervaringen kunnen hebben

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 09:33 schreef Boca_Raton het volgende:
aangezien homeopathie buiten het placebo effect niks doet

*kucht*

Ik heb hele andere ervaringen. En dan heb ik één hele simpele vraag: mág dat volgens jou? Kán dat ook volgens jou?

Maar zou het niet zo kunnen zijn dat je positieve ervaringen juist voortkomen uit dat placebo-effect? Onderschat niet de kracht van je eigen geest. Je ervaring is dan nog steeds reëel (en dient ook zeker gerespecteerd te worden), maar de oorzaak daarvan ligt dan niet in een vermeende werkende bestanddeel van het middel, maar in het placebo-effect.

Ik zal een ervaring beschrijven dan in de hoop dat het geen prijsschieten wordt.

Jaren terug alweer, ik werkte full-time, had ik klachten over vermoeidheid. En wel zodanig, dat ik 's middags de grootste moeite had om nog te kunnen werken. Ik dacht: nou, gaat wel een keer over. Zal wel tijdelijk zijn of zo. Uiteindelijk toch maar naar huisarts gegaan en die stelde een volledig bloedonderzoek voor. Ik denk: prima, doe maar. De uitslag was negatief dus er was niets te zien. Oké, dat wist ik dan weer. Maar overgaan deed de vermoeidheid niet.

Van mijn vader kreeg ik de tip om naar een homeopaat te gaan omdat hij en zijn vrouw daar zelf zulke goede ervaringen mee hadden. Dat heb ik enigszins weggewuifd (ik heb hen beiden niet zo hoog en wat moest ik met alternatieve geneeswijzen) maar goed, ik wilde het uiteindelijk toch proberen.

Toen kwam ik terecht bij een electro-accupuncturist. Ik heb het maar gewoon laten gebeuren: het meten van bepaalde punten in mijn lichaam. Ik denk dat ik daar wel een uur of twee geweest ben. Uiteindelijk kwam de man met de mededeling dat ik hypoglycemie had (vorm van suikerziekte). Hij heeft me toen drie verschillende soorten medicijnen meegegeven. Het is alweer een tijd terug maar een paar weken later voelde ik me zoveel beter. Alsof ik weer energie had. Ik ben alleen nog voor controle teruggeweest. Ik heb er verder nooit meer last van gehad.

En het is vanaf die tijd dat ik zowel bij de huisarts kom (meer voor de categorie gebroken benen/pijnstillers na wortelkanaalbehandelingen etc.) als bij de homeopaat. Deze laatste ervaar ik als veel grondiger en werkend vanuit zoveel meer invalshoeken.

Nou, prijsschieten maar mensen.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:10 schreef servus_universitas het volgende:

[..]

Maar zou het niet zo kunnen zijn dat je positieve ervaringen juist voortkomen uit dat placebo-effect? Onderschat niet de kracht van je eigen geest. Je ervaring is dan nog steeds reëel (en dient ook zeker gerespecteerd te worden), maar de oorzaak daarvan ligt dan niet in een vermeende werkende bestanddeel van het middel, maar in het placebo-effect.

Hoi Servus, ik zou me dat één keer kunnen voorstellen. Twee keer ook nog. Maar na zoveel behandelingen en medicatie, niet meer. Ik heb ook wel eens gehad dat het zó sterk werkte dat ik er mee moest stoppen. Het ging veels te hard.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 11:55 schreef Boca_Raton het volgende:
Het enige wat ik vraag is of mijn eigen, persoonlijke ervaringen mogen blijven staan. Ook al heeft een ander ze niet.

Ja, en dat is echt een heikel punt denk ik. Kierkegaard behandelt dit, met mooie woorden, als ‘de teleologische suspensie van het ethische’. Het gaat erom dat Abraham zijn zoon moet offeren van God. Uiteindelijk loopt dit ‘goed’ af, maar stel je een hedendaagse, ietwat absurdistische, dialoog voor:

– Hé Bram en Sjaak, wat gaan jullie doen?
– Bram: Eh, ja, eh, ik eh, ga Sjaak offeren.
– Hoe dat zo?
– Ja, God heeft me dat opgedragen, hij zei het vannacht wel drie keer tegen me.
– Weet je zeker dat je dat goed gehoord hebt?
– Heel zeker, drie keer zelfs. Ik heb het heus zo ervaren.
– Nou, het is jouw ervaring, wie ben ik om die in twijfel te trekken, succes dan nog!

Los van het wat absurde karakter, dat laatste, dat zegt (hopelijk) niemand. Ik neem aan dat iedereen 112 belt. Bram wordt voor gek versleten. En is dat terecht? Nee, misschien zei God het wel echt tegen hem. Misschien is zijn ervaring correct, en zou die moeten blijven staan.

Maar ja, hoe weet je dat? Het is niet te weten. En bij voorbaat stellen dat de eigen ervaring mag blijven staan leidt in feite tot zulke situaties. Natuurlijk, in het geval van homeopathie is het gevolg (meestal) onschuldig. Het principe is echter hetzelfde: Accepteer je iemands persoonlijke ervaring als een rechtvaardiging?

En ik ben toch geneigd om te zeggen: in principe niet. De ervaring, zolang ze strikt persoonlijk is, is verdacht. Dat geldt voor jouw homeopathie, dat geldt voor religie, en dat geldt zeker voor mensen tot wie God praat. Het is verdacht. En als de gevolgen onethisch zijn (en God vraagt soms best wel dingen die onethisch zijn in onze ogen, zoals het slachten van de profeten van Baäl, het offer van Izaäk), dan grijpen we in. En met recht denk ik.

Zo denk ik ook dat we met recht niet veel waarde hechten aan anekdotisch bewijs in de medische wetenschap. Het is meer vanwege persoonlijke vrijheid van (geloofs)overtuiging dat je mensen natuurlijk niet kunt verbieden om te geloven, maar uiteindelijk is zo'n overtuiging slechts van beperkte waarde.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:27 schreef Iblis het volgende:
Los van het wat absurde karakter, dat laatste, dat zegt (hopelijk) niemand. Ik neem aan dat iedereen 112 belt. Bram wordt voor gek versleten. En is dat terecht? Nee, misschien zei God het wel echt tegen hem. Misschien is zijn ervaring correct, en zou die moeten blijven staan.

Maar ja, hoe weet je dat? Het is niet te weten. En bij voorbaat stellen dat de eigen ervaring mag blijven staan leidt in feite tot zulke situaties. Natuurlijk, in het geval van homeopathie is het gevolg (meestal) onschuldig. Het principe is echter hetzelfde: Accepteer je iemands persoonlijke ervaring als een rechtvaardiging?

Inderdaad, dat is hetzelfde als George Bush die zegt dat God hem heeft gezegd Irak aan te vallen of Sarah Palin die zegt dat God haar heeft opgedragen een oliepijplijn door Alaska aan te leggen.

Of dit soort zaken:

Moeder schiet zoon en zichzelf dood op schietbaan
Vrouw onthoofdt baby

De daders hadden vast een voor henzelf goede reden om te doen wat ze deden. Ingegeven door een hogere macht...

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:17 schreef Boca_Raton het volgende:
Jaren terug alweer, ik werkte full-time, had ik klachten over vermoeidheid. En wel zodanig, dat ik 's middags de grootste moeite had om nog te kunnen werken. Ik dacht: nou, gaat wel een keer over. Zal wel tijdelijk zijn of zo. Uiteindelijk toch maar naar huisarts gegaan en die stelde een volledig bloedonderzoek voor. Ik denk: prima, doe maar. De uitslag was negatief dus er was niets te zien. Oké, dat wist ik dan weer. Maar overgaan deed de vermoeidheid niet.

[…]

Toen kwam ik terecht bij een electro-accupuncturist. Ik heb het maar gewoon laten gebeuren: het meten van bepaalde punten in mijn lichaam. Ik denk dat ik daar wel een uur of twee geweest ben. Uiteindelijk kwam de man met de mededeling dat ik hypoglycemie had (vorm van suikerziekte).

Hypoglycemie zou echter via zo'n bloedtest vast te stellen moeten zijn. Je kunt het immers (zelf) met een bloedglucosemeter vast stellen. Je hebt dan twee conflicterende diagnoses. Ik weet niet precies hoe ene elektro-acupuncturist meet, maar ik zie niet direct de reden om zijn diagnose wel te accepteren, en de bloedtest niet (ook andersom niet overigens). Alhoewel ik me afvraag of zijn meetmethode geschikt is, wil ik dat wel aannemen voor de discussie, en dan zit je dus met twee tegengestelde uitslagen. Dan lijkt me dat je een derde laat uitvoeren?

quote:

Hij heeft me toen drie verschillende soorten medicijnen meegegeven. Het is alweer een tijd terug maar een paar weken later voelde ik me zoveel beter. Alsof ik weer energie had. Ik ben alleen nog voor controle teruggeweest. Ik heb er verder nooit meer last van gehad.

Ah. De vraag is echter, was het zonder die medicijnen ook overgegaan? En dat kun jij natuurlijk niet testen, omdat jij in je eentje bent. Daarom is dubbelblind onderzoek zo belangrijk. Echter, de kans dat jij ondanks die medicijnen bent opgeknapt is natuurlijk ook aanwezig.

In principe is een te lage bloedsuikerspiegel volgens mij zeer kenmerkend voor diabetes. Je kunt naar sporten natuurlijk ‘even’ hypo zijn, maar continu, dat is vreemd. En diabetes gaat niet over van een paar medicijnen. Hoe dan ook, ik zou graag hebben willen weten hoe die bloedsuikerspiegel veroorzaakt zou zijn. Het is volgens mij vaker een symptoom dan een oorzaak. Het symptoom bestrijden als je de oorzaak niet kent…

quote:

En het is vanaf die tijd dat ik zowel bij de huisarts kom (meer voor de categorie gebroken benen/pijnstillers na wortelkanaalbehandelingen etc.) als bij de homeopaat. Deze laatste ervaar ik als veel grondiger en werkend vanuit zoveel meer invalshoeken.

Als ik dan lullig ben: Wat niet vanzelf over kan gaan, daarvoor ga je naar de huisarts, maar wat vager is en mogelijk door natuurlijk verloop afzwakt, daarvoor ga je naar de homeopaat? Want daar lijkt het m.i. nu wat op.

Iblis, er is een heel groot verschil in mijn vraag om mijn ervaringen te laten staan en jouw voorbeeld van 'God heeft het me gezegd dus moet ik dat doen'.

Mijn relatie met God heeft nog nooit ingehouden dat ik anderen wil ombrengen. Of moet ombrengen. Of moet beschadigen of wat dan ook. Dat zou inderdaad een mooie boel worden! Dat heet: je eigen verantwoordelijkheid ten opzichte van je medemens, in Gods schoenen schuiven. En dan is het eind zoek. Zo van: "Dat was ik niet, dat zei God".

Mijn relatie met God gaat over mijn eigen weg zoeken. Niet ten koste van anderen. Het gaat over de meest alledaagse dingen: keuzes waarover ik twijfel, crises die ik het hoofd moet bieden, momenten waarop ik denk: 'wat moet ik HIER nou weer mee??'. En om dan achteraf te zien hoe ingenieus Hij mij uit een VOLSTREKT kansloze situatie heeft geleid, dat gaat mijn pet te boven. Want de wetenschap wist het niet meer. Die stonden met lege handen. En ik ben toch niet zó goochem dat ik die weg helemaal zelf heb gevonden. Ammehoela.

Ik zal niemand iets opdringen over geloof. Dat vind ik aanmatigend. Het is zo persoonlijk. Maar voor mij betekent het erg veel.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:38 schreef Boca_Raton het volgende:
Iblis, er is een heel groot verschil in mijn vraag om mijn ervaringen te laten staan en jouw voorbeeld van 'God heeft het me gezegd dus moet ik dat doen'.

Hoezo, jij zegt zelf in deze post:

quote:

En om dan achteraf te zien hoe ingenieus Hij mij uit een VOLSTREKT kansloze situatie heeft geleid,

Ik bedoel, dan handel je toch ook naar wat God je opdraagt? In het ene geval is het puur persoonlijk (jouw geval) in het andere geval betreft het anderen. Maar is dat een fundamenteel verschil? Ik bedoel, als iemand mij altijd goede raad geeft. Echt heel goede raad. Me uit moeilijkheden leidt, me redt uit situaties waarin ik hopeloos verloren ben, wat is dan de reden om Zijn raad in twijfel te trekken als het ook een ander betreft? Waarom zou Hij dan ook niet met die ander het beste voor hebben, ook al ben ik misschien niet, in jouw woorden, goochem genoeg om dat te zien.

quote:

Mijn relatie met God heeft nog nooit ingehouden dat ik anderen wil ombrengen. Of moet ombrengen. Of moet beschadigen of wat dan ook. Dat zou inderdaad een mooie boel worden! Dat heet: je eigen verantwoordelijkheid ten opzichte van je medemens, in Gods schoenen schuiven. En dan is het eind zoek. Zo van: "Dat was ik niet, dat zei God".

Nou, het is natuurlijk jouw verantwoordelijkheid in zekere zin dat je hem opvolgt, maar dat is het ook als je hem volgt als hij je een bepaalde weg leidt. God zet de route uit, jij volgt.

quote:

Ik zal niemand iets opdringen over geloof. Dat vind ik aanmatigend. Het is zo persoonlijk. Maar voor mij betekent het erg veel.

Ja, het is persoonlijk, maar dat maakt juist dat het ook zo gemakkelijk fout kan zijn.

quote:

Hypoglycemie zou echter via zo'n bloedtest vast te stellen moeten zijn. Je kunt het immers (zelf) met een bloedglucosemeter vast stellen. Je hebt dan twee conflicterende diagnoses. Ik weet niet precies hoe ene elektro-acupuncturist meet, maar ik zie niet direct de reden om zijn diagnose wel te accepteren, en de bloedtest niet (ook andersom niet overigens). Alhoewel ik me afvraag of zijn meetmethode geschikt is, wil ik dat wel aannemen voor de discussie, en dan zit je dus met twee tegengestelde uitslagen. Dan lijkt me dat je een derde laat uitvoeren?

Iblis... als ik een klacht heb dan stop ik met zoeken als ik het gevoel heb dat het over is. Waarom zou ik toen een derde diagnose hebben willen hebben? Ik denk gewoon: linksom, rechtsom, als het werkt is het goed. En nog steeds lichtelijk onthutst dat het bloedonderzoek van mijn huisarts niets liet zien.

quote:

Ah. De vraag is echter, was het zonder die medicijnen ook overgegaan? En dat kun jij natuurlijk niet testen, omdat jij in je eentje bent. Daarom is dubbelblind onderzoek zo belangrijk. Echter, de kans dat jij ondanks die medicijnen bent opgeknapt is natuurlijk ook aanwezig.

Ja, dat zou best kunnen. Dubbeltje kan beide kanten op vallen.

quote:

Het is volgens mij vaker een symptoom dan een oorzaak. Het symptoom bestrijden als je de oorzaak niet kent…

Ja, oké, helemaal mee eens. Dat geldt voor -tig aandoeningen. Nu sta ik daar veel meer over open als toen. Nu weet ik: je bént een lichaam. Niet: je hebt een lichaam. Het is dus een wisselwerking.

quote:

Als ik dan lullig ben: Wat niet vanzelf over kan gaan, daarvoor ga je naar de huisarts, maar wat vager is en mogelijk door natuurlijk verloop afzwakt, daarvoor ga je naar de homeopaat? Want daar lijkt het m.i. nu wat op.

Oeffff, beetje moeilijk dit. Voor dingen die in een handboek geleerd kunnen worden over het menselijk lichaam, daar ga ik voor naar de huisarts. Die kunnen erg goed ééndimensionaal denken. Zo van: "Probleem?" "Ehhh... oplossing Hutsefluts". Exceem? Hormoonzalf voor u. (whoaaaah, sterkkk spullll). Terwijl exceem volgens mij een uiting is van overbelasting. Maar goed, dit terzijde.

quote:

Ik bedoel, dan handel je toch ook naar wat God je opdraagt?

Nee Iblis, zo voel ik dat niet. Dat Hij me dingen opdraagt. Ik ben me er nauwelijks van bewust geweest wát hij precies telkens aanwees. Maar het heeft in ieder geval nóóit met het beschadigen van anderen te maken gehad, nóóit. Meer dat ikzelf continu tegen dichte deuren aanknalde in mijn paniek om eruit te komen en het te overleven. In volstrekte paniek zoeken. En die dichte deuren waren snoeihard, maar achteraf kan ik zeggen: als ze niet dicht waren geweest, was ik de verkeerde deur in gelopen (bijv. de verkeerde mensen vertrouwd, in die trant moet je het zoeken).

Ik heb totaal niet het gevoel dat dingen mij opgedragen worden. Integendeel bijna.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:53 schreef Boca_Raton het volgende:

[..]

Nee Iblis, zo voel ik dat niet. Dat Hij me dingen opdraagt. Ik ben me er nauwelijks van bewust geweest wát hij precies telkens aanwees. Maar het heeft in ieder geval nóóit met het beschadigen van anderen te maken gehad, nóóit. Meer dat ikzelf continu tegen dichte deuren aanknalde in mijn paniek om eruit te komen en het te overleven. In volstrekte paniek zoeken. En die dichte deuren waren snoeihard, maar achteraf kan ik zeggen: als ze niet dicht waren geweest, was ik de verkeerde deur in gelopen (bijv. de verkeerde mensen vertrouwd, in die trant moet je het zoeken).

Ik heb totaal niet het gevoel dat dingen mij opgedragen worden. Integendeel bijna.

Maar, als je je er zo nauwelijks van bewust was, schrijf je het dan niet ten onrechte toe aan God?

Iblis, ik heb altijd het gevoel gehad dat ik samenwerkte met God. Hij had het plan, ik deed het veldwerk. En ik ben geen hallelujah-type. Er zijn wat keren geweest (en soms nog!) dat ik kwaad op Hem was. Kwáád. Omdat alles zo moeilijk ging of was. Of dat ik het allemaal niet begreep.

Maar terugkijkend en zien hoe ingenieus mijn weg is geweest, hoe grondig, hoe wonderlijk. Dat alles wat zó krom was in mijn geest en mijn lichaam, zich uiteindelijk aan het herstellen is. Een soort gigantisch behandelplan. Achteraf kan ik pas zien waarom dingen toen goed waren ook al begreep ik er geen hout van. En ik mag dan goochem zijn, maar dit had ik niet kunnen verzinnen. Echt niet.

Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat mijn relatie met God als een anker in mij verankerd zit. Alsof ik letterlijk een heel groot anker ingebouwd heb.

En dit vind ik ook zo raak:

I have held many things in my hands, and I have lost them all; but whatever I have placed in God's hands, that I still possess.

Martin Luther King

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:17 schreef Boca_Raton het volgende:
Ik zal een ervaring beschrijven dan in de hoop dat het geen prijsschieten wordt.

Jaren terug alweer, ik werkte full-time, had ik klachten over vermoeidheid. En wel zodanig, dat ik 's middags de grootste moeite had om nog te kunnen werken. Ik dacht: nou, gaat wel een keer over. Zal wel tijdelijk zijn of zo. Uiteindelijk toch maar naar huisarts gegaan en die stelde een volledig bloedonderzoek voor. Ik denk: prima, doe maar. De uitslag was negatief dus er was niets te zien. Oké, dat wist ik dan weer. Maar overgaan deed de vermoeidheid niet.

Van mijn vader kreeg ik de tip om naar een homeopaat te gaan omdat hij en zijn vrouw daar zelf zulke goede ervaringen mee hadden. Dat heb ik enigszins weggewuifd (ik heb hen beiden niet zo hoog en wat moest ik met alternatieve geneeswijzen) maar goed, ik wilde het uiteindelijk toch proberen.

Toen kwam ik terecht bij een electro-accupuncturist. Ik heb het maar gewoon laten gebeuren: het meten van bepaalde punten in mijn lichaam. Ik denk dat ik daar wel een uur of twee geweest ben. Uiteindelijk kwam de man met de mededeling dat ik hypoglycemie had (vorm van suikerziekte). Hij heeft me toen drie verschillende soorten medicijnen meegegeven. Het is alweer een tijd terug maar een paar weken later voelde ik me zoveel beter. Alsof ik weer energie had. Ik ben alleen nog voor controle teruggeweest. Ik heb er verder nooit meer last van gehad.

En het is vanaf die tijd dat ik zowel bij de huisarts kom (meer voor de categorie gebroken benen/pijnstillers na wortelkanaalbehandelingen etc.) als bij de homeopaat. Deze laatste ervaar ik als veel grondiger en werkend vanuit zoveel meer invalshoeken.

Nou, prijsschieten maar mensen.

Je hoeft niet in die slachtofferrol te kruipen hoor Ik ben ook vrij rationeel ingesteld, maar ik ken ook dergelijke verhalen, van zowel dichtbij (familie, vrienden) als wat verder af, en zou met dergelijke klachten ook zeker een homeopaat overwegen Ook uit nieuwsgierigheid

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 13:14 schreef Boca_Raton het volgende:
Iblis, ik heb altijd het gevoel gehad dat ik samenwerkte met God. Hij had het plan, ik deed het veldwerk. En ik ben geen hallelujah-type. Er zijn wat keren geweest (en soms nog!) dat ik kwaad op Hem was. Kwáád. Omdat alles zo moeilijk ging of was. Of dat ik het allemaal niet begreep.

Maar terugkijkend en zien hoe ingenieus mijn weg is geweest, hoe grondig, hoe wonderlijk. Dat alles wat zó krom was in mijn geest en mijn lichaam, zich uiteindelijk aan het herstellen is. Een soort gigantisch behandelplan. Achteraf kan ik pas zien waarom dingen toen goed waren ook al begreep ik er geen hout van. En ik mag dan goochem zijn, maar dit had ik niet kunnen verzinnen. Echt niet.

Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat mijn relatie met God als een anker in mij verankerd zit. Alsof ik letterlijk een heel groot anker ingebouwd heb.

En dit vind ik ook zo raak:

I have held many things in my hands, and I have lost them all; but whatever I have placed in God's hands, that I still possess.

Martin Luther King

je kan het een anker noemen. dat je daardoor altijd de goede kant op bent gestuurd.
je kan het ook zien als dat -ook al ging het nog zo slecht met je-, je in je onderbewustzijn toch de juiste beslissingen hebt genomen, toch de juiste adviezen hebt opgevolgd, toch achter de juiste personen aan bent gegaan.
dus dat gigantische behandelplan heb je uiteindelijk zelf aangestuurd, daardoor ben je nu zoals je bent.

misschien heb je dat geloof in dat 'anker' wel nodig om iets meer zelfvertrouwen/wilskracht te hebben.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 13:14 schreef Boca_Raton het volgende:
Iblis, ik heb altijd het gevoel gehad dat ik samenwerkte met God. Hij had het plan, ik deed het veldwerk. En ik ben geen hallelujah-type. Er zijn wat keren geweest (en soms nog!) dat ik kwaad op Hem was. Kwáád. Omdat alles zo moeilijk ging of was. Of dat ik het allemaal niet begreep.

Maar terugkijkend en zien hoe ingenieus mijn weg is geweest, hoe grondig, hoe wonderlijk. Dat alles wat zó krom was in mijn geest en mijn lichaam, zich uiteindelijk aan het herstellen is. Een soort gigantisch behandelplan. Achteraf kan ik pas zien waarom dingen toen goed waren ook al begreep ik er geen hout van. En ik mag dan goochem zijn, maar dit had ik niet kunnen verzinnen. Echt niet.

Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat mijn relatie met God als een anker in mij verankerd zit. Alsof ik letterlijk een heel groot anker ingebouwd heb.

En dit vind ik ook zo raak:

I have held many things in my hands, and I have lost them all; but whatever I have placed in God's hands, that I still possess.

Martin Luther King

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 12:53 schreef Boca_Raton het volgende:

[..]

Nee Iblis, zo voel ik dat niet. Dat Hij me dingen opdraagt. Ik ben me er nauwelijks van bewust geweest wát hij precies telkens aanwees. Maar het heeft in ieder geval nóóit met het beschadigen van anderen te maken gehad, nóóit. Meer dat ikzelf continu tegen dichte deuren aanknalde in mijn paniek om eruit te komen en het te overleven. In volstrekte paniek zoeken. En die dichte deuren waren snoeihard, maar achteraf kan ik zeggen: als ze niet dicht waren geweest, was ik de verkeerde deur in gelopen (bijv. de verkeerde mensen vertrouwd, in die trant moet je het zoeken).

Ik heb totaal niet het gevoel dat dingen mij opgedragen worden. Integendeel bijna.

zo herkenbaar

[ Bericht 40% gewijzigd door Ssytse op 29-07-2009 15:47:46 ]

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 09:33 schreef Boca_Raton het volgende:
aangezien homeopathie buiten het placebo effect niks doet

*kucht*

Ik heb hele andere ervaringen. En dan heb ik één hele simpele vraag: mág dat volgens jou? Kán dat ook volgens jou?

Jouw ervaring is voor mij een anekdote (zonder waarde) . Ik ken jou niet, ik weet niet wat je allemaal wel en niet mankeert en wat er wel en niet met je gebeurd is. Jij mag geloven wat je wilt en als je iets hebt gevonden waarvan je gelooft dat het jou helpt, fijn voor jou. Zolang je er zelf voor betaalt heb ik er geen probleem mee.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 11:55 schreef Boca_Raton het volgende:

Het enige wat ik vraag is of mijn eigen, persoonlijke ervaringen mogen blijven staan. Ook al heeft een ander ze niet.

Natuurlijk mogen ze blijven staan, de enige reden dat nare lui als ik je niet met rust laten is om je te doen beseffen dat je ervaring geen enkele waarde als argument heeft, buiten de anekdotische waarde.

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 15:50 schreef vaarsuvius het volgende:

[..]

Jouw ervaring is voor mij een anekdote (zonder waarde) . Ik ken jou niet, ik weet niet wat je allemaal wel en niet mankeert en wat er wel en niet met je gebeurd is. Jij mag geloven wat je wilt en als je iets hebt gevonden waarvan je gelooft dat het jou helpt, fijn voor jou. Zolang je er zelf voor betaalt heb ik er geen probleem mee.
[..]

Natuurlijk mogen ze blijven staan, de enige reden dat nare lui als ik je niet met rust laten is om je te doen beseffen dat je ervaring geen enkele waarde als argument heeft, buiten de anekdotische waarde.

Geef jezelf niet teveel eer eh!

quote:

Op woensdag 29 juli 2009 15:55 schreef Ssytse het volgende:

[..]

Geef jezelf niet teveel eer eh!

Het was een stijlelement.. met 'nare lui' bedoel ik natuurlijk eigenlijk 'allervriendelijkste, wijze, nog-geen-vlieg-kwaad-doende lui'

Lieve mensen, ik ben nu tijdelijk discussie-moe, 't was toch een hele bevalling zal ik maar zeggen.

Wel wil ik nog graag bedanken voor de respectvolle manier waarop er op mijn posts gereageerd is.

quote:

Op donderdag 30 juli 2009 00:08 schreef Boca_Raton het volgende:
Lieve mensen, ik ben nu tijdelijk discussie-moe, 't was toch een hele bevalling zal ik maar zeggen.

Wel wil ik nog graag bedanken voor de respectvolle manier waarop er op mijn posts gereageerd is.

Tja, dat kenmerkt Fok! eh... respectvol, serieus en weldoordacht

Dag B_R

Hoi Ssytse

quote:

Op maandag 20 juli 2009 15:10 schreef Sakura het volgende:

[..]

En dat is dus weer een niet bijbels argument.
Er staat duidelijk in de bijbel dat er maar 1 god is en dat god een jaloerse god is en dus geen andere goden acsepteert ( hoezo niet acsepteren, er was toch maar 1 god )

Wat jezus dan is, tsja, wie zal het zeggen, in ieder geval geen god, want god zecht zelf al dat er maar 1 god is.

De drieeenheid is een verzinsel van de kerk zelf, omdat zij ook geen raad wisten met jezus, maar hem wel in de bijbel wilden hebben en hem net zo belangrijk als god zelf wilden maken. En tjsa, aangezien er maar 1 god is, hadden ze dus een heftig probleem, maar gelukkig ook een zeer dikke duim waar zeer veel nonsens uit te zuigen was

Ik zeg ook niet dat Jezus God is, voor de duidelijkheid, hij noemt God duidelijk zijn vader, zijn God. ik bedoel te zeggen dat hij in volledige eenheid is met de plannen van God. hij heeft van God alle macht op aarde en in de hemel gekregen. Het staat overigens God geheel vrij om Jezus God te noemen, als God vind dat Jezus daar aan voldoet. God is Geest, zoals Jezus zegt en God is geheel vrij om als geest ( zoals wij allemaal een geest hebben (sommige mensen zelfs meerdere) in het lichaam van zijn Zoon te huizen en daardoor te laten zien wie hij is. Zoals Jezus zegt: wie mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. Hoe moet een geest zich anders aan de mens laten zien? voor mozes kwam hij in een brandende struik, maar in een lichaam van vlees en bloed is toch veel persoonlijker?

Boca is volgens mij om eigen keuzes te maken en verantwoordelijkheid te nemen.