R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
voel je je wel fysiek tot haar aangetrokken? (als in je pielemans stijgtert letterlijk nog als een paard) hoe is je eigen zelfbeeld?
je komt namelijk (sorry dat ik het zeg) nogal faalangstig en onzeker over....
en intimiteit begint al in de keuken, niet pas in de slaapkamer
je komt namelijk (sorry dat ik het zeg) nogal faalangstig en onzeker over....
en intimiteit begint al in de keuken, niet pas in de slaapkamer
Ja voel me wel tot haar aangetrokken. Het is ook gewoon een hele mooie meid en krijg zeker wel een stijve van haar, om het maar even bij zn naam te noemen.quote:Op maandag 17 augustus 2009 20:54 schreef ASroma het volgende:
voel je je wel fysiek tot haar aangetrokken? (als in je pielemans stijgtert letterlijk nog als een paard) hoe is je eigen zelfbeeld?
je komt namelijk (sorry dat ik het zeg) nogal faalangstig en onzeker over....
en intimiteit begint al in de keuken, niet pas in de slaapkamer
Wat het zelfbeeld betreft sla je de spijker op zn kop!! Ik ben inderdaad erg onzeker, ten eerste over mn materiaal zeg maar (maar goed dit is ongegrond is gebleken want is gewoon Jan Modaal), echter heb ik pas voor het eerst vorige week hier met haar over gepraat.
Ten tweede ben ik onzeker over het feit of zij het toch wel lekker vindt met mij. Zo had mn vorige relatie bijvoorbeeld meerdere (zichtbaar door spuiten) orgasmes per keer en heeft mn huidige vriendin tot nu toe 1 echt orgasme gehad. (wel de enige en eerste keer van al haar relaties zegt ze).
Ook ben ik inderdaad vrij schuchter om de leiding te nemen zeg maar. Soms zou ik graag in de keuken of waar dan ook haar broek naar beneden trekken en haar willen nemen, echter doe ik dit nooit en wacht braaf tot het er van komt in de slaapkamer op een romantische manier.
Vaak blijft dit dus uit en duurt het langer en langer voor we sex hebben, totdat we het op den duur dus helemaal niet meer deden.
Een beetje tragisch verhaal hoor... Jullie relatie staat nu op springen doordat jullie beiden zo te merken nogal last hebben van onzekerheden. Dat het over jullie sexleven gaat is eigenlijk van secundair belang. Er is een soort routine in jullie relatie geslopen waar jullie beiden niet blij mee zijn, maar die jullie beiden ook niet alleen op kunnen lossen.
Ik zou zeggen, neem even afstand, als dat lukt. Zeg haar gewoon dat jullie beiden even afzonderlijk goed na moeten denken over wat jullie willen. En ga daarna met elkaar of met een relatietherapeut in gesprek. Want inderdaad zal de liefde langzaam dood gaan zo. En waarschijnlijk bij de een sneller dan bij de ander. Succes er verder mee.
Maar wie ben ik eigenlijk om relatieadvies te geven?
Ik zou zeggen, neem even afstand, als dat lukt. Zeg haar gewoon dat jullie beiden even afzonderlijk goed na moeten denken over wat jullie willen. En ga daarna met elkaar of met een relatietherapeut in gesprek. Want inderdaad zal de liefde langzaam dood gaan zo. En waarschijnlijk bij de een sneller dan bij de ander. Succes er verder mee.
Maar wie ben ik eigenlijk om relatieadvies te geven?
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
zo te zien heb je ze prima op een rijtje, ik zou die psycholoog inruilen voor een sex-therapeut.quote:Op maandag 17 augustus 2009 21:19 schreef CoendeW het volgende:
[..]
Ja voel me wel tot haar aangetrokken. Het is ook gewoon een hele mooie meid en krijg zeker wel een stijve van haar, om het maar even bij zn naam te noemen.
Wat het zelfbeeld betreft sla je de spijker op zn kop!! Ik ben inderdaad erg onzeker, ten eerste over mn materiaal zeg maar (maar goed dit is ongegrond is gebleken want is gewoon Jan Modaal), echter heb ik pas voor het eerst vorige week hier met haar over gepraat.
Ten tweede ben ik onzeker over het feit of zij het toch wel lekker vindt met mij. Zo had mn vorige relatie bijvoorbeeld meerdere (zichtbaar door spuiten) orgasmes per keer en heeft mn huidige vriendin tot nu toe 1 echt orgasme gehad. (wel de enige en eerste keer van al haar relaties zegt ze).
Ook ben ik inderdaad vrij schuchter om de leiding te nemen zeg maar. Soms zou ik graag in de keuken of waar dan ook haar broek naar beneden trekken en haar willen nemen, echter doe ik dit nooit en wacht braaf tot het er van komt in de slaapkamer op een romantische manier.
Vaak blijft dit dus uit en duurt het langer en langer voor we sex hebben, totdat we het op den duur dus helemaal niet meer deden.
en je hoeft ook niet haar broek naar beneden te trekken, het voorspel begint er al. Geil haar op. Anders bouwt die spanning zich elke avond op tot het moment dat jullie gaan slapen, das allemaal te geforceerd. Begin het voorspel gedurende de avond.
Ja dus?quote:Op maandag 17 augustus 2009 22:38 schreef Coco98 het volgende:
en lees dit maar eens:
Sex in the brain
uit die link lijkt net of mensen willoze hormoonslaven zijn, maar dat is natuurlijk niet zo.
Ook na de seven year itch is er nog vuur aan te poken.
TS moet alleen nog weten hoe. Helaas heb ik zelf nog geen 7 jaar relatie gehad, dus uit eigen ervaring kan ik hem helaas niet verder helpen...
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Jeetje, killing zeg. OK je hebt zelfvertrouwensissues (zo praat je trouwens niet), maar als mijn vriend hardop zou bevestigen dat er al anderhalf jaar nauwelijks fysieke aantrekkingskracht is denk ik niet dat ik daar in die relatie nog iets mee zou kunnen, ik zou gewoon totaal koud worden van zo'n gesprek.quote:Op maandag 29 juni 2009 13:32 schreef CoendeW het volgende:
[..]
Kort samengevat: over het missen van de fysieke aantrekkingskracht tussen ons wat sinds 1,5 jaar stukken minder tot nihil is geworden, heb het dus over seks, knuffelen, gewoon beetje zoenen en ook de verbale liefde dus dat ik te weinig laat horen dat ik haar nog mooi vind, aantrekkelijk, spannned, etc...
Maar ook over het feit dat ik dus te weinig praat, gevoelens toon.
Dat we allebei niet kunnen verklaren waar de lust tussen ons is gebleven. Want we houden veel van elkaar maar dat heeft zich lange tijd niet geuit in de slaapkamer zeg maar.
Bij haar is er ook totaal geen initiatief meer door eerdere afwijzigingen van mijn kant...
Ik vraag het maar: je bent niet toevallig homo?
Sommige dingen vind ik moet je een beetje voorzichtig mee zijn in relaties, zeker als het al zo gevoelig ligt. Je kan niet maar alles benoemen wat er mist in de hoop dat het alles verhelpt. In die situatie zou ik eerder geneigd zijn te vragen waar zij behoefte aan heeft zodat je daar evt op in kan spelen. Dat is in elk geval een positievere benadering naar haar. Je weet zelf wat je nalaat, doe er wat aan ipv je hele hebben en houwen op haar bordje te leggen en het haar probleem te maken ipv het jouwe.
Ik heb toch wel wat gehoord en gezien. Je kan onzeker zijn of tijdelijk door stress drugs of medicijnen (ik zeg maar wat) geen zin hebben, maar bij mannen die gewoon geen drive hebben klopt er iets niet, sorry klinkt lomp maar je vraagt er zelf om. Ik denk niet dat jullie naar een sekstherapeut moeten ik denk dat jij gewoon naar een therapeut moet, om eerlijker te worden.
Jusqu'ici tout va bien...
versusquote:Op woensdag 19 augustus 2009 01:57 schreef Manono het volgende:
[..]
Sommige dingen vind ik moet je een beetje voorzichtig mee zijn in relaties, zeker als het al zo gevoelig ligt. Je kan niet maar alles benoemen wat er mist in de hoop dat het alles verhelpt.
enquote:Ik vraag het maar: je bent niet toevallig homo?
Jaja.quote:Ik heb toch wel wat gehoord en gezien. Je kan onzeker zijn of tijdelijk door stress drugs of medicijnen (ik zeg maar wat) geen zin hebben, maar bij mannen die gewoon geen drive hebben klopt er iets niet, sorry klinkt lomp maar je vraagt er zelf om. Ik denk niet dat jullie naar een sekstherapeut moeten ik denk dat jij gewoon naar een therapeut moet, om eerlijker te worden.
.TS, het is knap van je dat je zo bereid bent je de problemen die er zijn aan te gaan en open te zijn over jouw bijdrage aan het verhaal. Waak er wel voor dat je niet álles op jezelf betrekt in de zin dat je voor elk probleem de oorzaak bij jezelf zoekt, een relatie is ten slotte altijd een samenspel en, vooral als je al wat langer samen bent, een ingesleten systeem van actie en reactie. Ik zou toch die relatie- en/of sekstherapeut sterk overwegen als jullie daartoe bereid zijn, dat kan ontzettend veel verduidelijken over de knelpunten in jullie relatie.
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Ik niet zo goed begrijp, wat jij bedoelt met quotes hierboven..quote:
Dus mijn vraag of TS toevallig homo is zou in strijd zijn met mijn suggestie dat je in relaties beter voorzichtig kan zijn met statements over gevoelige onderwerpen?
Jusqu'ici tout va bien...
Ja, het komt nogal tegenstrijdig over dat je het eerst hebt over voorzichtig zijn met en zelfs vermijden van gevoelige onderwerpen, om vervolgens aan TS te vragen of ie niet toevallig homo is en/of hij wel helemaal 100 is met zijn gebrek aan seksdrive.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 03:00 schreef Manono het volgende:
[..]
Ik niet zo goed begrijp, wat jij bedoelt met quotes hierboven..
Dus mijn vraag of TS toevallig homo is zou in strijd zijn met mijn suggestie dat je in relaties beter voorzichtig kan zijn met statements over gevoelige onderwerpen?
. Ik denk dat als een vrouw hier een topic opent over een gebrek aan seksdrive en een man zegt "Tja, dan ben je óf frigide óf lesbie 
" de hele Viva-adviezen aandragende vrouwelijke goegemeente hem meteen met pek en veren de brandstapel opjaagt, denk je niet? . Maar sorry, dit gaat verder nergens over. 
.
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Nou, ik zou zelf helemaal geen topics openen over dingen die ik met mijn mannetje uit te zoeken heb, maar goed TS doet dat wel en ik heb geen relatie met TS dus ik mag hem voorzien van vrij direct commentaar zonder in strijd te zijn met mijn eigen advies. Lijkt mij.
Misschien dat de termen 'geliefde' en 'onbekende user' bij jou een beetje door elkaar lopen en je gevolgtrekkingen zijn ook tamelijk hysterisch, so do me favour and find a more rational link or please refrain from quoting me, thnx?
Misschien dat de termen 'geliefde' en 'onbekende user' bij jou een beetje door elkaar lopen en je gevolgtrekkingen zijn ook tamelijk hysterisch, so do me favour and find a more rational link or please refrain from quoting me, thnx?
Jusqu'ici tout va bien...
Well please do forgive me for apparently being so much of an inconvenience to your royal highness.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 03:24 schreef Manono het volgende:
Nou, ik zou zelf helemaal geen topics openen over dingen die ik met mijn mannetje uit te zoeken heb, maar goed TS doet dat wel en ik heb geen relatie met TS dus ik mag hem voorzien van vrij direct commentaar zonder in strijd te zijn met mijn eigen advies. Lijkt mij.
Misschien dat de termen 'geliefde' en 'onbekende user' bij jou een beetje door elkaar lopen en je gevolgtrekkingen zijn ook tamelijk hysterisch, so do me favour and find a more rational link or please refrain from quoting me, thnx?
.
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Dit was functioneel op de man/vrouw spelenquote:Op woensdag 19 augustus 2009 08:33 schreef Re het volgende:
ook hier, laten we niet op de man/vrouw spelen
Jusqu'ici tout va bien...
Zal best. Maar iemand voor homo uitmaken omdat 'ie geen interesse in seks met z'n vriendin meer heeft is een beetje kansloos. Als ik een meid relationeel niet meer leuk vindt gaat m'n sexdrive wat haar betreft ook flink onderuit.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 03:24 schreef Manono het volgende:
Nou, ik zou zelf helemaal geen topics openen over dingen die ik met mijn mannetje uit te zoeken heb, maar goed TS doet dat wel en ik heb geen relatie met TS dus ik mag hem voorzien van vrij direct commentaar zonder in strijd te zijn met mijn eigen advies. Lijkt mij.
"[...] a large number of the teenagers claiming Asperger's are, in fact, merely dicks."
Ochh heb je spuit 11 weer met zo'n reactie, gaan we gewoon in dit topic verder, hoe oud ben je eigenlijk, 20 oid? Verder: lees de anders OP even, voordat je mij meteen weer gaat quoten en jouw ervaringen vermeldt, die zijn hier nl niet van toepassing (en ik ben niet echt geïnteresseerd, sorry)quote:Op woensdag 19 augustus 2009 14:22 schreef Catbert het volgende:
[..]
Zal best. Maar iemand voor homo uitmaken omdat 'ie geen interesse in seks met z'n vriendin meer heeft is een beetje kansloos. Als ik een meid relationeel niet meer leuk vindt gaat m'n sexdrive wat haar betreft ook flink onderuit.
Mensen, ik maak niemand voor iets uit, het is gewoon een volwassen vraag tussendoor en een hele normale, als een man zich bijna permanent wel geestelijk maar niet fysiek tot een vrouw(en?) aangetrokken voelt. Bijna alle homomannen hebben nl vaste vriendinnen gehad voordat ze uit de kast kwamen. Is het niet, dan niet, niet zo hysterisch aub.
TS?
[ Bericht 2% gewijzigd door Manono op 20-08-2009 00:20:45 ]
Jusqu'ici tout va bien...
Nee, de meest logische redenatie is dat hij gewoon uitgekeken is op z'n vriendin. Dat jij meteen denkt dat je dan homo bent is gewoon raar.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 14:44 schreef Manono het volgende:
Mensen, ik maak niemand voor iets uit, het is gewoon een volwassen vraag tussendoor en een hele normale, als een man zich bijna permanent wel geestelijk maar niet fysiek tot een vrouw(en?) aangetrokken voelt. Bijna alle homomannen hebben nl vaste vriendinnen gehad voordat ze uit de kast kwamen. Is het niet, dan niet, niet zo hysterisch aub.
"[...] a large number of the teenagers claiming Asperger's are, in fact, merely dicks."
Tja het was een vraag, TS beweert zelf dat hij oud wil worden met zijn vriendin maarjij hebt er natuurlijk meer verstand van.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 14:46 schreef Catbert het volgende:
[..]
Nee, de meest logische redenatie is dat hij gewoon uitgekeken is op z'n vriendin. Dat jij meteen denkt dat je dan homo bent is gewoon raar.
Geef het nou maar toe, eigenlijk had je graag een meisje willen zijn.
Jusqu'ici tout va bien...
Doe niet zo triest. "Volgens mij ben je gewoon homo" is geen vraag, dat is gewoon een belediging.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 14:56 schreef Manono het volgende:
Tja het was een vraag, TS beweert zelf dat hij oud wil worden met zijn vriendin maarjij hebt er natuurlijk meer verstand van.
Alsjeblieft niet.quote:Geef het nou maar toe, eigenlijk had je graag een meisje willen zijn.
quote:Op woensdag 19 augustus 2009 14:58 schreef Manono het volgende:
ps ben ff sporten dus nu moet je ff een andere vrouw stalken
Wees gerust hoor, ik ga je niet op je hyve lastig vallen
"[...] a large number of the teenagers claiming Asperger's are, in fact, merely dicks."
Om nog even inhoudelijk te reageren: TS schrijft ergens dat hij nog wel een harde krijgt van zijn vriendin, dus jouw bewering dat hij zich niet tot vrouwen aangetrokken voelt klopt niet.quote:Op woensdag 19 augustus 2009 14:44 schreef Manono het volgende:
[..]
Ochh heb je spuit 11 weer met zo'n reactie, hoe oud ben je eigenlijk, 20 oid? Verder: lees de anders OP even, voordat je mij meteen weer gaat quoten en jouw ervaringen vermeldt, die zijn hier nl niet van toepassing (en ik ben niet echt geïnteresseerd, sorry)
Mensen, ik maak niemand voor iets uit, het is gewoon een volwassen vraag tussendoor en een hele normale, als een man zich bijna permanent wel geestelijk maar niet fysiek tot een vrouw(en?) aangetrokken voelt. Bijna alle homomannen hebben nl vaste vriendinnen gehad voordat ze uit de kast kwamen. Is het niet, dan niet, niet zo hysterisch aub.
TS?
(Verder, sorry, maar je bent wel een ontzettend lompe hork met je reacties hier zeg.)
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
TS, wat een ontzettend frustrerende situatie zal dit voor jullie zijn.
Het was hier al eerder aangehaald en toen kon diegene het linkje niet vinden, over dat stel dat ook in deze situatie zat en als allerlaatste redmiddel heeft de dame in kwestie haar man voor zijn verjaardag '365 Nights' sex gegeven. Dus verplicht elke dag sex. Dat zag de man in het begin totaal niet zitten, maar hun relatie is nu beter dan ooit. Het boek is niet zo lang geleden verschenen (en ze heeft ook bij Oprah gezeten, maar schrijf het daardoor niet bij voorbaat al af
). Zie ook [Prijsvraag] 365 Nachten
Denk je niet dat als jullie sexleven eenmaal weer op gang is, dat jullie dan allebei tot de conclusie komen dat het inderdaad een erg prettige hobby is? Ik bedoel, jullie moeten het knopje proberen om te zetten en vanaf dan zal het als vanzelf alleen maar beter gaan denk ik.
Juist omdat je al zo lang niet meer zo intiem bent samen... des te langer het duurt, des te meer het een 'issue' wordt tussen jullie twee. Toch? En dan wordt het een steeds grotere drempel.
Het was hier al eerder aangehaald en toen kon diegene het linkje niet vinden, over dat stel dat ook in deze situatie zat en als allerlaatste redmiddel heeft de dame in kwestie haar man voor zijn verjaardag '365 Nights' sex gegeven. Dus verplicht elke dag sex. Dat zag de man in het begin totaal niet zitten, maar hun relatie is nu beter dan ooit. Het boek is niet zo lang geleden verschenen (en ze heeft ook bij Oprah gezeten, maar schrijf het daardoor niet bij voorbaat al af
). Zie ook [Prijsvraag] 365 NachtenDenk je niet dat als jullie sexleven eenmaal weer op gang is, dat jullie dan allebei tot de conclusie komen dat het inderdaad een erg prettige hobby is? Ik bedoel, jullie moeten het knopje proberen om te zetten en vanaf dan zal het als vanzelf alleen maar beter gaan denk ik.
Juist omdat je al zo lang niet meer zo intiem bent samen... des te langer het duurt, des te meer het een 'issue' wordt tussen jullie twee. Toch? En dan wordt het een steeds grotere drempel.
IT'S GREYSIE IT'S PARTY
Wat jij wil jo. Liever een lompe hork dan een hysterische kerel ok. Btw, moet jij niet eens een topic openen? Je voelt je nogal aangesproken? Ach jaa R&P mannen..quote:Op woensdag 19 augustus 2009 17:42 schreef keesjeislief het volgende:
[..]
Om nog even inhoudelijk te reageren: TS schrijft ergens dat hij nog wel een harde krijgt van zijn vriendin, dus jouw bewering dat hij zich niet tot vrouwen aangetrokken voelt klopt niet.
(Verder, sorry, maar je bent wel een ontzettend lompe hork met je reacties hier zeg.)
Ik wacht wel op TS
Jusqu'ici tout va bien...
*mompelt iets over splinter in zijn oog en een paar balken in de jouwequote:Op woensdag 19 augustus 2009 23:06 schreef Manono het volgende:
[..]
Wat jij wil jo. Liever een lompe hork dan een hysterische kerel ok. Btw, moet jij niet eens een topic openen? Je voelt je nogal aangesproken? Ach jaa R&P mannen..
Ik wacht wel op TS
Kom op, je kunt vast nóg iets kinderachtiger!quote:Op woensdag 19 augustus 2009 23:06 schreef Manono het volgende:
[..]
Wat jij wil jo. Liever een lompe hork dan een hysterische kerel ok. Btw, moet jij niet eens een topic openen? Je voelt je nogal aangesproken? Ach jaa R&P mannen..
!
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
R&P vrouwen daarentegen...quote:
"[...] a large number of the teenagers claiming Asperger's are, in fact, merely dicks."
quote:Op maandag 29 juni 2009 12:15 schreef Cmonv het volgende:
Niet mokken, lekker gokkendan komt 't vast goed
Ja, die met de ballen in de bek.
Hallo allemaal,
Ten eerste bedankt voor de vele reacties, de een iets meer en de ander iets minder ontopic maar goed….
Ik zal in een post een antwoord proberen te geven op alle vragen, meningen, adviezen, etc… Ben niet zo goed met quotes en zo dus hoop dat het niet te onsamenhangend word.
Eerste vraag die ik met een duidelijke NEE kan beantwoorden is of ik misschien homo ben. Ik voel me absoluut aangetrokken tot vrouwen en heb zelfs een soort van walging naar homo’s toe (sorry ben gewoon eerlijk). Daar is geen enkele twijfel over mogelijk.
Een tweede punt wat ik absoluut kan uitsluiten is dat ik ben uitgekeken op mn vriendin. Dit is absoluut niet het geval, ik hou enorm veel van haar, wil voor altijd met haar samen zijn en vind haar zeker nog harstikke aantrekkelijk. Ik merk nu ik haar bijna kwijt ben pas hoeveel ze echt voor me betekent. Als je iets bijna kwijt bent, weet je pas wat je eigenlijk had en ik besef dus nu dat ik er alles aan wil doen om haar niet kwijt te raken.
Ik kan ook met zekerheid zeggen nu dat de problemen die zijn ontstaan in onze relatie, allemaal voortkomen uit het gebrek aan intimiteit/sex. Ik denk dan ook dat wanneer dat terug komt, onze relatie weer helemaal op kan bloeien. Dit is dan ook hetgeen waarop ik me wil richten: Hoe komt het plezier in sex en verlangen naar elkaar weer terug?
Allereerst een aantal redenen/oorzaken waarom in mijn ogen ons sex/liefdesleven is ingedut:
- Communicatie: na 4 jaar wisten we niet eens van elkaar wat de ander lekker/belangrijk vond bij de sex. (dit is na een aantal gesprekken nu wel duidelijker)
- Onzekerheid: zelf ben ik nogal wat onzeker over mn eigen materiaal en mn eigen kunsten om het zomaar te noemen. Zo twijfelde ik of ze het toch wel lekker/leuk vond met me. Ipv er over te communiceren kropte ik dit op en nam de zin/ het vertrouwen om het te doen af.
- Verslaving: Tijdens onze relatie heb ik een soort van verslaving opgebouwd aan poker en gokken via internet. Dit speelde hele dagen in mn hoofd en ik zat uren achter de computer ipv quality time met mn vriendin. Als ik in bed lag zag ik nog steeds dollartekens, kaarten, nummers door mn hoofd schieten.
- Passiviteit van beide kanten. Uit recente gesprekken is duidelijk geworden dat mn vriendin het nodig heeft om “geleid” te worden. Zelf ben ik ook redelijk passief en vind ik het ook fijn de touwtjes uit handen te geven. Dit resulteerde dus dat geen van beide meer initiatief toonde.
- Verlegenheid/schuchterheid; we hebben ons op de een of andere manier zeer preuts opgesteld naar elkaar toe, iets wat we allebei niet gewend waren uit vorige relaties.
- Het jij-doet-het-niet-dus-ik-ook-niet-effect; bij ons is het vaak zo geweest de afgelopen tijd dat we beiden zo’n instelling hadden van, ach hij/zij uit zich ook niet of doet dit if dat ook niet, dan bekijk het maar – doe ik het ook niet. Dit dus met als gevolg dat dit alleen maar vaker voorkwam en op den duur deed geen van beide meer wat.
Bovenstaande zijn zo’n beetje wel de belangrijskte punten waarop het is fout gegaan denk ik.
Nou is natuurlijk de vraag of hier iets aan te doen valt en zo ja welke professionele hulp zou hier het beste bij passen. Indien mogelijk zou ik er het liefst eerst zonder professionele hulp aan werken.
Ik zit voor mijn eigen problemen (die hier dus ook een grote rol bij spelen) al bij een psycholoog en mn vriendin gaat ook de komende keer hier mee naartoe, maar deze persoon is misschien wat minder gespecialiseerd in relatie/ sex-problemen ?
Ik zie het op dit moment zo: als we ons liefdes/ sexleven weer nieuw leven kunnen inblazen denk ik dat de andere punten ook minder zwaar zullen gaan wegen en makkelijker op te lossen zijn en is onze relatie dus te redden.
Misschien is dit gewoon valse hoop van mij en zie ik het verkeerd?
Is onze relatie in jullie ogen nog te redden en zo ja welke stappen kunnen hiertoe bijdragen?
Ten eerste bedankt voor de vele reacties, de een iets meer en de ander iets minder ontopic maar goed….
Ik zal in een post een antwoord proberen te geven op alle vragen, meningen, adviezen, etc… Ben niet zo goed met quotes en zo dus hoop dat het niet te onsamenhangend word.
Eerste vraag die ik met een duidelijke NEE kan beantwoorden is of ik misschien homo ben. Ik voel me absoluut aangetrokken tot vrouwen en heb zelfs een soort van walging naar homo’s toe (sorry ben gewoon eerlijk). Daar is geen enkele twijfel over mogelijk.
Een tweede punt wat ik absoluut kan uitsluiten is dat ik ben uitgekeken op mn vriendin. Dit is absoluut niet het geval, ik hou enorm veel van haar, wil voor altijd met haar samen zijn en vind haar zeker nog harstikke aantrekkelijk. Ik merk nu ik haar bijna kwijt ben pas hoeveel ze echt voor me betekent. Als je iets bijna kwijt bent, weet je pas wat je eigenlijk had en ik besef dus nu dat ik er alles aan wil doen om haar niet kwijt te raken.
Ik kan ook met zekerheid zeggen nu dat de problemen die zijn ontstaan in onze relatie, allemaal voortkomen uit het gebrek aan intimiteit/sex. Ik denk dan ook dat wanneer dat terug komt, onze relatie weer helemaal op kan bloeien. Dit is dan ook hetgeen waarop ik me wil richten: Hoe komt het plezier in sex en verlangen naar elkaar weer terug?
Allereerst een aantal redenen/oorzaken waarom in mijn ogen ons sex/liefdesleven is ingedut:
- Communicatie: na 4 jaar wisten we niet eens van elkaar wat de ander lekker/belangrijk vond bij de sex. (dit is na een aantal gesprekken nu wel duidelijker)
- Onzekerheid: zelf ben ik nogal wat onzeker over mn eigen materiaal en mn eigen kunsten om het zomaar te noemen. Zo twijfelde ik of ze het toch wel lekker/leuk vond met me. Ipv er over te communiceren kropte ik dit op en nam de zin/ het vertrouwen om het te doen af.
- Verslaving: Tijdens onze relatie heb ik een soort van verslaving opgebouwd aan poker en gokken via internet. Dit speelde hele dagen in mn hoofd en ik zat uren achter de computer ipv quality time met mn vriendin. Als ik in bed lag zag ik nog steeds dollartekens, kaarten, nummers door mn hoofd schieten.
- Passiviteit van beide kanten. Uit recente gesprekken is duidelijk geworden dat mn vriendin het nodig heeft om “geleid” te worden. Zelf ben ik ook redelijk passief en vind ik het ook fijn de touwtjes uit handen te geven. Dit resulteerde dus dat geen van beide meer initiatief toonde.
- Verlegenheid/schuchterheid; we hebben ons op de een of andere manier zeer preuts opgesteld naar elkaar toe, iets wat we allebei niet gewend waren uit vorige relaties.
- Het jij-doet-het-niet-dus-ik-ook-niet-effect; bij ons is het vaak zo geweest de afgelopen tijd dat we beiden zo’n instelling hadden van, ach hij/zij uit zich ook niet of doet dit if dat ook niet, dan bekijk het maar – doe ik het ook niet. Dit dus met als gevolg dat dit alleen maar vaker voorkwam en op den duur deed geen van beide meer wat.
Bovenstaande zijn zo’n beetje wel de belangrijskte punten waarop het is fout gegaan denk ik.
Nou is natuurlijk de vraag of hier iets aan te doen valt en zo ja welke professionele hulp zou hier het beste bij passen. Indien mogelijk zou ik er het liefst eerst zonder professionele hulp aan werken.
Ik zit voor mijn eigen problemen (die hier dus ook een grote rol bij spelen) al bij een psycholoog en mn vriendin gaat ook de komende keer hier mee naartoe, maar deze persoon is misschien wat minder gespecialiseerd in relatie/ sex-problemen ?
Ik zie het op dit moment zo: als we ons liefdes/ sexleven weer nieuw leven kunnen inblazen denk ik dat de andere punten ook minder zwaar zullen gaan wegen en makkelijker op te lossen zijn en is onze relatie dus te redden.
Misschien is dit gewoon valse hoop van mij en zie ik het verkeerd?
Is onze relatie in jullie ogen nog te redden en zo ja welke stappen kunnen hiertoe bijdragen?
Er is een programma op tv waar precies dit soort problemen wordt besproken. Mensen die nog erg veel van elkaar houden maar waar de intimiteit door verschillende redenen (vrijwel) weg is.
Het is een Engels programma (Sex Inspectors) en in het Nederlands heet het Beter in Bed, wordt uitgezonden op RTL5.
Kijk daar eens naar, vaak worden er hele bruikbare en makkelijk uit te voeren tips gegeven.
Het is een Engels programma (Sex Inspectors) en in het Nederlands heet het Beter in Bed, wordt uitgezonden op RTL5.
Kijk daar eens naar, vaak worden er hele bruikbare en makkelijk uit te voeren tips gegeven.
Wer lesen kann, ist klar im Vorteil.
Eerlijk gezegd geloof ik niet dat alleen een beter sexleven een oplossing is voor de problemen waar je mee zit. Je geeft zelf al een duidelijke analyse van de problemen en om eerlijk te zijn, die zijn niet mis.
Jullie kunnen wel zelf werken aan die communicatie (en als gevolg daarvan het mindere sexleven), maar als jullie beide passief en en verlegen zijn heb je toch grote kans dat je heel snel weer in dit oude patroon valt. Het lijkt me dus echt zinvol om actief te werken aan het leren van beter en open communicatie. Daarvoor moet je een bepaalde schaamte overwinnen en je diepste onzekerheden aan elkaar durven tonen. Je kunt dit zelf proberen, maar ik zou juist gebruik maken van de mogelijkheden die je psycholoog kan bieden. Je zou bij hem/haar ook kunnen vragen of een sexuoloog geschikter zou zijn, maar ik denk dat dit jullie echt al veel kan helpen.
Misschien helpt het ook om een aantal regels met elkaar af te spreken om te voorkomen dat jullie weer in oude patronen vallen. Vaste momenten inbouwen om echt met elkaar te praten, over die onzekerheden, over je dromen, over de zorgen van de dag. Een mss zelfs vaste momenten om te vrijen (niet perse penetratie, maar wel elkaar verwennen), iets dat echt niet abnormaal is, zeker niet in echt langdurige relaties. Ga samen de ontdekkingstocht aan in het proberen van andere dingen in bed, geef elkaar uitgebreide massages en spreek bijv. een codewoord af als de ander zich ergens niet prettig bij voelt.
Dit artikel is mss ook wel interessant om te lezen: Neuken doe je zo niet
Laatste vraag: laat je je ook specifiek behandelen voor je gokverslaving? Je noemt dit zo tussen de bedrijven door, maar is eigenlijk een best heftig probleem. Vind het dus al goed van je dat je dat (h)erkent bij je zelf. Je zou eens contact kunnen opnemen met het AGOG om wat advies te krijgen om dit te overwinnen.
Heel veel sterkte ermee iig, het is in ieder geval goed dat jullie deze problemen eindelijk bespreekbaar hebben gemaakt. Hopelijk biedt het een basis om elkaar weer te vinden, het is in ieder geval voor jullie beiden een heel erg leerzame periode.
Jullie kunnen wel zelf werken aan die communicatie (en als gevolg daarvan het mindere sexleven), maar als jullie beide passief en en verlegen zijn heb je toch grote kans dat je heel snel weer in dit oude patroon valt. Het lijkt me dus echt zinvol om actief te werken aan het leren van beter en open communicatie. Daarvoor moet je een bepaalde schaamte overwinnen en je diepste onzekerheden aan elkaar durven tonen. Je kunt dit zelf proberen, maar ik zou juist gebruik maken van de mogelijkheden die je psycholoog kan bieden. Je zou bij hem/haar ook kunnen vragen of een sexuoloog geschikter zou zijn, maar ik denk dat dit jullie echt al veel kan helpen.
Misschien helpt het ook om een aantal regels met elkaar af te spreken om te voorkomen dat jullie weer in oude patronen vallen. Vaste momenten inbouwen om echt met elkaar te praten, over die onzekerheden, over je dromen, over de zorgen van de dag. Een mss zelfs vaste momenten om te vrijen (niet perse penetratie, maar wel elkaar verwennen), iets dat echt niet abnormaal is, zeker niet in echt langdurige relaties. Ga samen de ontdekkingstocht aan in het proberen van andere dingen in bed, geef elkaar uitgebreide massages en spreek bijv. een codewoord af als de ander zich ergens niet prettig bij voelt.
Dit artikel is mss ook wel interessant om te lezen: Neuken doe je zo niet
Laatste vraag: laat je je ook specifiek behandelen voor je gokverslaving? Je noemt dit zo tussen de bedrijven door, maar is eigenlijk een best heftig probleem. Vind het dus al goed van je dat je dat (h)erkent bij je zelf. Je zou eens contact kunnen opnemen met het AGOG om wat advies te krijgen om dit te overwinnen.
Heel veel sterkte ermee iig, het is in ieder geval goed dat jullie deze problemen eindelijk bespreekbaar hebben gemaakt. Hopelijk biedt het een basis om elkaar weer te vinden, het is in ieder geval voor jullie beiden een heel erg leerzame periode.
One of the least benightedly unintelligent life forms it has been my profound lack of pleasure not to be able to avoid meeting.
Het voordeel van wél samen in therapie gaan voor de problemen met sex is dat je een stok achter de deur hebt om er echt samen iets aan te doen, je hebt een onafhankelijk toezichthouder & deskundige en kunt een hoop aan tips en ideeen krijgen om dezelfde valkuil te vermijden. Ik zou het wel doen, al is het maar voor een tijdje, om zoveel mogelijk te vermijden dat dezelfde problemen wéér toeslaan in jullie 'nieuwe leven', dat zou zonde zijn.quote:Op donderdag 20 augustus 2009 12:42 schreef CoendeW het volgende:
Hallo allemaal,
Ten eerste bedankt voor de vele reacties, de een iets meer en de ander iets minder ontopic maar goed….
Ik zal in een post een antwoord proberen te geven op alle vragen, meningen, adviezen, etc… Ben niet zo goed met quotes en zo dus hoop dat het niet te onsamenhangend word.
Eerste vraag die ik met een duidelijke NEE kan beantwoorden is of ik misschien homo ben. Ik voel me absoluut aangetrokken tot vrouwen en heb zelfs een soort van walging naar homo’s toe (sorry ben gewoon eerlijk). Daar is geen enkele twijfel over mogelijk.
Een tweede punt wat ik absoluut kan uitsluiten is dat ik ben uitgekeken op mn vriendin. Dit is absoluut niet het geval, ik hou enorm veel van haar, wil voor altijd met haar samen zijn en vind haar zeker nog harstikke aantrekkelijk. Ik merk nu ik haar bijna kwijt ben pas hoeveel ze echt voor me betekent. Als je iets bijna kwijt bent, weet je pas wat je eigenlijk had en ik besef dus nu dat ik er alles aan wil doen om haar niet kwijt te raken.
Ik kan ook met zekerheid zeggen nu dat de problemen die zijn ontstaan in onze relatie, allemaal voortkomen uit het gebrek aan intimiteit/sex. Ik denk dan ook dat wanneer dat terug komt, onze relatie weer helemaal op kan bloeien. Dit is dan ook hetgeen waarop ik me wil richten: Hoe komt het plezier in sex en verlangen naar elkaar weer terug?
Allereerst een aantal redenen/oorzaken waarom in mijn ogen ons sex/liefdesleven is ingedut:
- Communicatie: na 4 jaar wisten we niet eens van elkaar wat de ander lekker/belangrijk vond bij de sex. (dit is na een aantal gesprekken nu wel duidelijker)
- Onzekerheid: zelf ben ik nogal wat onzeker over mn eigen materiaal en mn eigen kunsten om het zomaar te noemen. Zo twijfelde ik of ze het toch wel lekker/leuk vond met me. Ipv er over te communiceren kropte ik dit op en nam de zin/ het vertrouwen om het te doen af.
- Verslaving: Tijdens onze relatie heb ik een soort van verslaving opgebouwd aan poker en gokken via internet. Dit speelde hele dagen in mn hoofd en ik zat uren achter de computer ipv quality time met mn vriendin. Als ik in bed lag zag ik nog steeds dollartekens, kaarten, nummers door mn hoofd schieten.
- Passiviteit van beide kanten. Uit recente gesprekken is duidelijk geworden dat mn vriendin het nodig heeft om “geleid” te worden. Zelf ben ik ook redelijk passief en vind ik het ook fijn de touwtjes uit handen te geven. Dit resulteerde dus dat geen van beide meer initiatief toonde.
- Verlegenheid/schuchterheid; we hebben ons op de een of andere manier zeer preuts opgesteld naar elkaar toe, iets wat we allebei niet gewend waren uit vorige relaties.
- Het jij-doet-het-niet-dus-ik-ook-niet-effect; bij ons is het vaak zo geweest de afgelopen tijd dat we beiden zo’n instelling hadden van, ach hij/zij uit zich ook niet of doet dit if dat ook niet, dan bekijk het maar – doe ik het ook niet. Dit dus met als gevolg dat dit alleen maar vaker voorkwam en op den duur deed geen van beide meer wat.
Bovenstaande zijn zo’n beetje wel de belangrijskte punten waarop het is fout gegaan denk ik.
Nou is natuurlijk de vraag of hier iets aan te doen valt en zo ja welke professionele hulp zou hier het beste bij passen. Indien mogelijk zou ik er het liefst eerst zonder professionele hulp aan werken.
Ik zit voor mijn eigen problemen (die hier dus ook een grote rol bij spelen) al bij een psycholoog en mn vriendin gaat ook de komende keer hier mee naartoe, maar deze persoon is misschien wat minder gespecialiseerd in relatie/ sex-problemen ?
Ik zie het op dit moment zo: als we ons liefdes/ sexleven weer nieuw leven kunnen inblazen denk ik dat de andere punten ook minder zwaar zullen gaan wegen en makkelijker op te lossen zijn en is onze relatie dus te redden.
Misschien is dit gewoon valse hoop van mij en zie ik het verkeerd?
Is onze relatie in jullie ogen nog te redden en zo ja welke stappen kunnen hiertoe bijdragen?
De vraag of jullie relatie nog te redden is denk ik lastig van buiten te beantwoorden. JIj lijkt nog behoorlijk gek op je vriendin, een heel redelijk persoon en bereid om aan de problemen te werken. Als dit voor haar ook voldoende geldt, heeft het zeker een goede kans lijkt me. Wel belangrijk om dan vanaf nu duidelijke stappen en afspraken richtintg herstel te maken, zodat je allerlei onderlinge wrevel en verwijten als sneeuw van gisteren kunnen beschouwen omdat jullie samen aan iets nieuws gaan beginnen. JIj zit al helemaal in de 'doorstart maken'-modus, je moet zien dat je haar ook zo ver krijgt. Misschien moet je er een soort opnieuw 'verkering vragen' van maken, maak haar duidelijk dat je graag opnieuw wilt beginnen en maak duidelijk wat je plan van aanpak is.
Succes!
heeft de hoop dat het allemaal stiekum toch nog goed komt...
Fotoboek
Fotoboek
Ik denk idd dat je verslaving een grotere rol speelt dan je denkt. Probeer daar eerst ook af te komen.. dan zul je zien dat je meer oog hebt voor je vriendin en de interesse in andere mensen terugkomt, het beter gaat op je werk etc. Het is hartstikke verstandig om de hulp in te roepen van een psycholoog!
En btw.. In bijv. het programma Beter in Bed... werden stellen ook verplicht tot sex om zo de toenadering tot elkaar terug te winnen.
Succes!
En btw.. In bijv. het programma Beter in Bed... werden stellen ook verplicht tot sex om zo de toenadering tot elkaar terug te winnen.
Succes!
Ik denk ook niet dat alleen een beter sexleven een oplossing is voor onze problemen, maar ik denk wel dat het een heel belangrijke rol kan spelen en dat andere dingen dan ook makkelijker zullen gaan en sommige kleine problemen niet meer als problemen zullen opvallen zeg maar. Vergeet niet dat we de eerste 3 jaar van onze relatie gewoon wel gelukkig waren en zelfs toen kon ons sex/liefdesleven al wat beter. daarom wijt ik de meeste stress en meeste problemen toch echt aan het indutten van ons sex/liefdesleven.quote:Op donderdag 20 augustus 2009 15:12 schreef Etoile het volgende:
Eerlijk gezegd geloof ik niet dat alleen een beter sexleven een oplossing is voor de problemen waar je mee zit. Je geeft zelf al een duidelijke analyse van de problemen en om eerlijk te zijn, die zijn niet mis.
Jullie kunnen wel zelf werken aan die communicatie (en als gevolg daarvan het mindere sexleven), maar als jullie beide passief en en verlegen zijn heb je toch grote kans dat je heel snel weer in dit oude patroon valt. Het lijkt me dus echt zinvol om actief te werken aan het leren van beter en open communicatie. Daarvoor moet je een bepaalde schaamte overwinnen en je diepste onzekerheden aan elkaar durven tonen. Je kunt dit zelf proberen, maar ik zou juist gebruik maken van de mogelijkheden die je psycholoog kan bieden. Je zou bij hem/haar ook kunnen vragen of een sexuoloog geschikter zou zijn, maar ik denk dat dit jullie echt al veel kan helpen.
Misschien helpt het ook om een aantal regels met elkaar af te spreken om te voorkomen dat jullie weer in oude patronen vallen. Vaste momenten inbouwen om echt met elkaar te praten, over die onzekerheden, over je dromen, over de zorgen van de dag. Een mss zelfs vaste momenten om te vrijen (niet perse penetratie, maar wel elkaar verwennen), iets dat echt niet abnormaal is, zeker niet in echt langdurige relaties. Ga samen de ontdekkingstocht aan in het proberen van andere dingen in bed, geef elkaar uitgebreide massages en spreek bijv. een codewoord af als de ander zich ergens niet prettig bij voelt.
Dit artikel is mss ook wel interessant om te lezen: Neuken doe je zo niet
Laatste vraag: laat je je ook specifiek behandelen voor je gokverslaving? Je noemt dit zo tussen de bedrijven door, maar is eigenlijk een best heftig probleem. Vind het dus al goed van je dat je dat (h)erkent bij je zelf. Je zou eens contact kunnen opnemen met het AGOG om wat advies te krijgen om dit te overwinnen.
Heel veel sterkte ermee iig, het is in ieder geval goed dat jullie deze problemen eindelijk bespreekbaar hebben gemaakt. Hopelijk biedt het een basis om elkaar weer te vinden, het is in ieder geval voor jullie beiden een heel erg leerzame periode.
Een opstapeling van meerdere problemen (het ene wat groter dan het ander) heeft geleid tot een soort muur tussen ons, meer een broer/zus-relatie zeg maar. Maar ik weet ook dat het anders kan, dat hebben die eerste 3 jaar wel bewezen.
IK ben ervan overtuigd, en nu is het zaak om ook mn vriendin zover te krijgen om het nog een laatste keer te proberen (na al meerdere teleurstellingen is dit lastig voor haar, dat begrijp ik heel goed). Maar nu is alles anders, het besef is er bij mij en de wil om er alles aan te doen ook. Dit was er de voorgaande maanden niet. Toen zag of wilde ik onze problemen niet zien.
Zoals jij ook zegt denk ik dat het heel belangrijk is dat we open en eerlijk blijven communiceren. Als je kijkt wat ons dat nu al op heeft geleverd in de laastse weken. Er is al meer duidelijkheid over veel zaken in de afgelopen weken dan er de afgelopen 4 jaren is geweest. Lijkt me toch een goede start en een mooie mogelijkheid om verder aan te werken. Inderdaad ook met hulp van de psycholoog en indien nodig een relatietherapeut of sexuoloog.
Als je het over elkaar verwennen hebt, komt er bij mij gelijk een duidelijk punt naar boven wat ik al lange tijd niet heb gedaan, en dat is namelijk me richten op haar, haar verwennen. Er zijn zelfs handelingen die we nog nooit gedaan hebben in onze relatie en dan heb ik het echt over de standaard dingen zeg maar...
We hadden dit beide wel in vorige relaties, dus waarom zouden we het in onze relatie niet kunnen hebben?
Wat betreft mn gokverslaving. Ik laat me hiervoor niet behandelen maar heb wel duidelijk afspraken met mn vriendin en mezelf gemaakt. Creditcard geblokkeerd, inzage in mijn bankrekening door mn vriendin... Denk dat ik het aardig onder controle heb en geen professionele hulp nodig heb op dit gebied. Heb ook totaal geen behoefte om te gaan pokeren/gokken of wat dan ook...
Je hebt helemaal gelijk dat ik inderdaad in de 'doorstart maken-modus' zit. Ik zie echt heel veel mogelijkheden voor ons om weer gelukkig te worden. Ik zal het geduld moeten opbrengen om te wachten tot zij ook zover is. Ik weet in ieder geval wel dat ik er alles aan wil doen om haar zover te krijgen. Daar ben ik al mee bezig nu en zal me daar ook op blijven richten en al mn energie in steken. Mocht dan uiteindelijk blijken dat ze het niet ziet zitten dan heb ik er in ieder geval alles aan gedaan.quote:Op donderdag 20 augustus 2009 15:19 schreef keesjeislief het volgende:
[..]
Het voordeel van wél samen in therapie gaan voor de problemen met sex is dat je een stok achter de deur hebt om er echt samen iets aan te doen, je hebt een onafhankelijk toezichthouder & deskundige en kunt een hoop aan tips en ideeen krijgen om dezelfde valkuil te vermijden. Ik zou het wel doen, al is het maar voor een tijdje, om zoveel mogelijk te vermijden dat dezelfde problemen wéér toeslaan in jullie 'nieuwe leven', dat zou zonde zijn.
De vraag of jullie relatie nog te redden is denk ik lastig van buiten te beantwoorden. JIj lijkt nog behoorlijk gek op je vriendin, een heel redelijk persoon en bereid om aan de problemen te werken. Als dit voor haar ook voldoende geldt, heeft het zeker een goede kans lijkt me. Wel belangrijk om dan vanaf nu duidelijke stappen en afspraken richtintg herstel te maken, zodat je allerlei onderlinge wrevel en verwijten als sneeuw van gisteren kunnen beschouwen omdat jullie samen aan iets nieuws gaan beginnen. JIj zit al helemaal in de 'doorstart maken'-modus, je moet zien dat je haar ook zo ver krijgt. Misschien moet je er een soort opnieuw 'verkering vragen' van maken, maak haar duidelijk dat je graag opnieuw wilt beginnen en maak duidelijk wat je plan van aanpak is.
Succes!
Als zij echter ook de doorstart wil maken, dan weet ik ook zeker dat deze slaagt. Ik weet gewoon zeker dat heel veel dingen anders kunnen (80% zal daarbij van mij af moeten komen, omdat ik er verantwoordelijk voor ben). Maar ik ben bereid om er volledig voor te gaan.
Bedankt voor jullie reacties.
[ Bericht 19% gewijzigd door CoendeW op 21-08-2009 11:06:40 ]
Zondag heeft mn vriendin een punt achter onze relatie gezet.
Ondanks dat ik het misschien wel heb zien aankomen de laatste tijd, ben ik er toch kapot van.
Mn wereld stort letterlijk in.
Ik had goede hoop om er samen voor te knokken en aan te werken.
Zij geeft aan dat ze het niet meer op kan brengen en er aan onderdoor gaat.
Het gevoel is weg bij haar zegt ze.
Wat doet dit ongelooflijk veel pijn. Weet op dit moment niet hoe ik zonder haar verder moet.
Ondanks dat ik het misschien wel heb zien aankomen de laatste tijd, ben ik er toch kapot van.
Mn wereld stort letterlijk in.
Ik had goede hoop om er samen voor te knokken en aan te werken.
Zij geeft aan dat ze het niet meer op kan brengen en er aan onderdoor gaat.
Het gevoel is weg bij haar zegt ze.
Wat doet dit ongelooflijk veel pijn. Weet op dit moment niet hoe ik zonder haar verder moet.
Wat jammer en rot voor je. Het leek echt alsof je veel nieuwe inzichten had gekregen en er voor wilde gaan. Zoals je zelf al aangeeft heeft dit eigenlijk al 4 jaar gespeeld en is het steeds 'erger' geworden. Bij vrouwen zie je vaak dat ze eerst heel hard proberen en daarna langzamerhand al emotioneel afstand aan het nemen zijn van een relatie. Waarschijnlijk was die afstand nu al zo groot geworden, dat zij de investering niet meer aan wil / kan gaan. Het lijkt me in ieder geval goed om haar nu ook die rust te gunnen. Als er nog íets van vechtlust voor jullie relatie is, dan moet dat uit haarzelf naar boven komen...
Heel veel sterkte in ieder geval de komende tijd! Je hebt enorm veel over jezelf geleerd deze periode, hou die positieve dingen vast. Probeer dingen te ondernemen met vrienden, jezelf een beetje te verwennen met leuke dingen doen (niet gokken ofcourse). Er komt écht wel weer iemand op je pad waarbij je al deze lessen vanaf het begin in de praktijk kan brengen!
Heel veel sterkte in ieder geval de komende tijd! Je hebt enorm veel over jezelf geleerd deze periode, hou die positieve dingen vast. Probeer dingen te ondernemen met vrienden, jezelf een beetje te verwennen met leuke dingen doen (niet gokken ofcourse
). Er komt écht wel weer iemand op je pad waarbij je al deze lessen vanaf het begin in de praktijk kan brengen!
One of the least benightedly unintelligent life forms it has been my profound lack of pleasure not to be able to avoid meeting.
Tsja, ik heb alle posts gelezen en voelde deze al een beetje aankomen. Maar ik denk dat je vooral Etoile's raad maar even goed moet doorlezen en vooral het jezelf allemaal niet te kwalijk te nemen. Zolang je eerlijk naar jezelf blijft wat betreft je voorgenomen goede intenties, zul je er uiteindelijk beter uitkomen, omdat je een hoop geleerd hebt. Maar ik begrijp ook dat dat niet iets is wat je nu wilt horen. Sterkte in ieder geval.quote:Op dinsdag 25 augustus 2009 11:37 schreef CoendeW het volgende:
Zondag heeft mn vriendin een punt achter onze relatie gezet.
Ondanks dat ik het misschien wel heb zien aankomen de laatste tijd, ben ik er toch kapot van.
Mn wereld stort letterlijk in.
Ik had goede hoop om er samen voor te knokken en aan te werken.
Zij geeft aan dat ze het niet meer op kan brengen en er aan onderdoor gaat.
Het gevoel is weg bij haar zegt ze.
Wat doet dit ongelooflijk veel pijn. Weet op dit moment niet hoe ik zonder haar verder moet.
We zijn inmiddels bijna twee weken verder en qua gevoel ben ik nog geen dag verder. Ik mis haar nog steeds enorm en het doet nog steeds verschrikkelijk pijn te weten dat ik haar kwijt ben.
Omdat we nog veel dingen moeten regelen wat betreft het huis en zo hebben we af en toe contact. Wat het natuurlijk allemaal nog moeilijker maakt.
Zo hadden we gister afgesproken om nog eens over wat praktische zaken te praten.
Ze is zo'n 2,5 uur geweest en heeft eigenlijk niks anders gedaan dan gehuild. We hebben steeds in elkaars armen gelegen en geknuffeld en af en toe een kus. Samen zitten huilen en maar weer ons zitten afvragen waarom het zo ver heeft moeten komen.
Ze geeft ook duidelijk aan dat het haar kwaad maakt dat er eindelijk iemand is die graag kinderen met haar wil (ja nu kan ik het haar wel allemaal uiten en laten weten) maar nu kan zij daar niks mee want het gevoel is weg.
Het is zo enorm raar, het voelt zo fijn voor allebei om in elkaars armen te liggen, te knuffelen, samen te huilen en te kussen, maar toch gaat er een einde aan komen (is al een einde aan gekomen).
Ze zegt nog steeds voor de volle 100% achter haar beslissing te staan, maar als ik dan vervolgens zeg dat ik haar los moet gaan laten omdat ik er op deze manier aan onderdoor ga, begint ze weer te huilen.
Twee minuten later geeft ze echter toch weer duidelijk aan dat het de juiste beslissing is omdat het zo niet langer ging en het zou niet eerlijk zijn om het nu weer op te pakken.
Wie heeft hier een verklaring voor of iets gelijkwaardigs meegemaakt?
Heeft ze misschien toch ergens twijfels? Is ze bang voor de toekomst?
Onderdrukt ze misschien niet ergens haar toch nog zeer sterke gevoelens voor me omdat ze bang is opnieuw gekwetst te worden?
Ik heb al uit veel hoeken gehoord dat het beste wat ik kan doen nu juist het moeilijkste is: namelijk haar loslaten.
Omdat we nog veel dingen moeten regelen wat betreft het huis en zo hebben we af en toe contact. Wat het natuurlijk allemaal nog moeilijker maakt.
Zo hadden we gister afgesproken om nog eens over wat praktische zaken te praten.
Ze is zo'n 2,5 uur geweest en heeft eigenlijk niks anders gedaan dan gehuild. We hebben steeds in elkaars armen gelegen en geknuffeld en af en toe een kus. Samen zitten huilen en maar weer ons zitten afvragen waarom het zo ver heeft moeten komen.
Ze geeft ook duidelijk aan dat het haar kwaad maakt dat er eindelijk iemand is die graag kinderen met haar wil (ja nu kan ik het haar wel allemaal uiten en laten weten) maar nu kan zij daar niks mee want het gevoel is weg.
Het is zo enorm raar, het voelt zo fijn voor allebei om in elkaars armen te liggen, te knuffelen, samen te huilen en te kussen, maar toch gaat er een einde aan komen (is al een einde aan gekomen).
Ze zegt nog steeds voor de volle 100% achter haar beslissing te staan, maar als ik dan vervolgens zeg dat ik haar los moet gaan laten omdat ik er op deze manier aan onderdoor ga, begint ze weer te huilen.
Twee minuten later geeft ze echter toch weer duidelijk aan dat het de juiste beslissing is omdat het zo niet langer ging en het zou niet eerlijk zijn om het nu weer op te pakken.
Wie heeft hier een verklaring voor of iets gelijkwaardigs meegemaakt?
Heeft ze misschien toch ergens twijfels? Is ze bang voor de toekomst?
Onderdrukt ze misschien niet ergens haar toch nog zeer sterke gevoelens voor me omdat ze bang is opnieuw gekwetst te worden?
Ik heb al uit veel hoeken gehoord dat het beste wat ik kan doen nu juist het moeilijkste is: namelijk haar loslaten.
Loslaten is inderdaad het beste en ook het moeilijkste.
Waarschijnlijk zie je elk klein positief dingetje als een sprankje hoop maar daar kwets je jezelf uiteindelijk alleen maar mee.
Ik heb zo'n soortgelijke situatie meegemaakt, ik had het uitgemaakt maar toch gaf ik nog wel om hem.
Geen ruzie of kwaad bloed, maar de liefde was gewoon op... weg. Ik werd op een ochtend wakker, keek naast me en ik voelde gewoon geen liefde meer.
Maar ik had geen hekel aan hem, daarom was het ook zo moeilijk om het toch te beëindigen, je wilt diegene niet kwetsen. Maar toch wist ik zeker dat ik de juiste beslissing nam.
Heel dubbel gevoel, kan me goed voorstellen dat jouw ex dat ook heeft.
Sterkte ermee!
Waarschijnlijk zie je elk klein positief dingetje als een sprankje hoop maar daar kwets je jezelf uiteindelijk alleen maar mee.
Ik heb zo'n soortgelijke situatie meegemaakt, ik had het uitgemaakt maar toch gaf ik nog wel om hem.
Geen ruzie of kwaad bloed, maar de liefde was gewoon op... weg. Ik werd op een ochtend wakker, keek naast me en ik voelde gewoon geen liefde meer.
Maar ik had geen hekel aan hem, daarom was het ook zo moeilijk om het toch te beëindigen, je wilt diegene niet kwetsen. Maar toch wist ik zeker dat ik de juiste beslissing nam.
Heel dubbel gevoel, kan me goed voorstellen dat jouw ex dat ook heeft.
Sterkte ermee!
Wer lesen kann, ist klar im Vorteil.
Vrouwen willen graag een relatie beëindigen zonder er een schuldgevoel aan over te houden, aangezien zij diegene is die de relatie beëindigt, heeft ze een schuldgevoel, jij versterkt dat, door dat je zegt dat je er aan onderdoor gaat.quote:Op dinsdag 8 september 2009 08:35 schreef CoendeW het volgende:
Zo hadden we gister afgesproken om nog eens over wat praktische zaken te praten.
Ze is zo'n 2,5 uur geweest en heeft eigenlijk niks anders gedaan dan gehuild. We hebben steeds in elkaars armen gelegen en geknuffeld en af en toe een kus. Samen zitten huilen en maar weer ons zitten afvragen waarom het zo ver heeft moeten komen.
Ze geeft ook duidelijk aan dat het haar kwaad maakt dat er eindelijk iemand is die graag kinderen met haar wil (ja nu kan ik het haar wel allemaal uiten en laten weten) maar nu kan zij daar niks mee want het gevoel is weg.
Het is zo enorm raar, het voelt zo fijn voor allebei om in elkaars armen te liggen, te knuffelen, samen te huilen en te kussen, maar toch gaat er een einde aan komen (is al een einde aan gekomen).
Ze zegt nog steeds voor de volle 100% achter haar beslissing te staan, maar als ik dan vervolgens zeg dat ik haar los moet gaan laten omdat ik er op deze manier aan onderdoor ga, begint ze weer te huilen.
Twee minuten later geeft ze echter toch weer duidelijk aan dat het de juiste beslissing is omdat het zo niet langer ging en het zou niet eerlijk zijn om het nu weer op te pakken.
Wie heeft hier een verklaring voor of iets gelijkwaardigs meegemaakt?
Heeft ze misschien toch ergens twijfels? Is ze bang voor de toekomst?
Dat gehuil zou ik zelf niet gevoelig voor zijn, omdat ik het zelf hebt meegemaakt, na een paar weken had ze al weer een ander, kijk ook daar niet gek van op, als dat gebeurt.
Vrouwen beëindigen voor zichzelf altijd al de relatie en informeren de partner daar pas later mee.
Zij is er allang klaar mee, jij begint er pas mee. Ik zou zeggen richt je pijlen op je vrienden/vriendinnen en probeer haar zoveel mogelijk links te laten liggen, je toekomst ligt niet bij haar!
1 Ding............
Get rid off that GamblingAddiction!
Dat is de wortel van je faalangst, je desinteresse voor intimiteit and so on.......
Geloof me ik weet waar ik het over heb, als jij geen kortemetten met die verslaving maakt dan flikker je de volgende keer met de zelfde vaart in dezelfde valkuil en of dat nu met haar is als het ooit weer goed komt of met je volgende "slachtoffer".
Get rid off that GamblingAddiction!
Dat is de wortel van je faalangst, je desinteresse voor intimiteit and so on.......
Geloof me ik weet waar ik het over heb, als jij geen kortemetten met die verslaving maakt dan flikker je de volgende keer met de zelfde vaart in dezelfde valkuil en of dat nu met haar is als het ooit weer goed komt of met je volgende "slachtoffer".
En dat loslaten is ook het enige wat je nu kan doen, náást aan jezelf gaan werken van je gokverslaving af te komen.quote:Op dinsdag 8 september 2009 08:35 schreef CoendeW het volgende:
Wie heeft hier een verklaring voor of iets gelijkwaardigs meegemaakt?
Heeft ze misschien toch ergens twijfels? Is ze bang voor de toekomst?
Onderdrukt ze misschien niet ergens haar toch nog zeer sterke gevoelens voor me omdat ze bang is opnieuw gekwetst te worden?
Ik heb al uit veel hoeken gehoord dat het beste wat ik kan doen nu juist het moeilijkste is: namelijk haar loslaten.
Om te antwoorden op je vragen: loslaten is voor haar ook moeilijk. Je bent toch een hele tijd samen geweest, het is voor haar ook niet allemaal 1, 2, 3 over en uit zonder enig gevoel van verdriet en pijn. Ze mag dan zeker weten dat dit het beste is, maar dat betekent niet dat ze opeens lachend haar koffers kan pakken. Ik denk niet dat ze twijfels heeft, ik denk wél dat ze bang is om er weer alleen voor te staan. Ik denk dat veel koppels die breken bang zijn om weer helemaal alleen te zijn.
SPACE AND TIME ARE NO OBSTACLE TO CAT_TANK
Cat_Tank is strong
Cat_Tank is strong
Wat betreft die gokverslaving, kan ik melden dat ik hier al helemaal klaar mee ben. Ik zie in dat dit helemaal fout was en ik heb ook totaal geen behoefte om weer te gokken/pokeren.
Dat is een begin, volhouden, vast houden.... wat doe je nu ipv gokken? want je zukt nu wel heel veel "vrije" tijd hebben........quote:Op dinsdag 8 september 2009 11:32 schreef CoendeW het volgende:
Wat betreft die gokverslaving, kan ik melden dat ik hier al helemaal klaar mee ben. Ik zie in dat dit helemaal fout was en ik heb ook totaal geen behoefte om weer te gokken/pokeren.
sexen waarschijnlijkquote:Op dinsdag 8 september 2009 12:08 schreef nl1970 het volgende:
[..]
Dat is een begin, volhouden, vast houden.... wat doe je nu ipv gokken? want je zukt nu wel heel veel "vrije" tijd hebben........
quote:Op dinsdag 8 september 2009 12:08 schreef nl1970 het volgende:
[..]
Dat is een begin, volhouden, vast houden.... wat doe je nu ipv gokken? want je zukt nu wel heel veel "vrije" tijd hebben........
Dat gokken was bij mij dus pokeren en wedden op sportevenementen. Dat speelde ook hele dagen toen in mn kop.
Vaak was ik er in bed ook nog mee bezig en had ook invloed op mijn humeur.
Met pokeren ben ik een aantal maanden geleden al gestopt omdat het teveel geld ging kosten.
Wedden doe ik alleen af en toe nog voor de lol om zo een wedstrijd kijken iets interessanter te maken zeg maar.
Maar hier ben ik voor de rest niet meer zo mee bezig. Ik zou ook daar zo mee kunnen stoppen zeg maar. Maar dat beheerst mn leven totaal niet, kan ook een week lang niks inzetten bijvoorbeeld en totaal niet mee bezig zijn.
Wat ik nu doe? Beetje op internet op fora zoals Fok.... sport kijken, TV/dvd's kijken...
Ben van plan om eens wat te gaan lezen. Dit deed ik nooit maar nu heb ik van mn ex een boek met de naam "The Secret"
geleend wat ze me aanraadt om echt eens te lezen....
Ik denk dat je het niet moet onderschatten dat het toch echt een beslag op je legt, ik weet uit eigen ervaring dat niets anders helpt om het compleet opzij te zetten en er helemaal weg te blijven. Je moet er iets anders voor in de plaats gaan doen, en ja dat je dan gaat FOKen en TV gaat kijken, tja dat doen we allemaal een beeetje maar geef je daarmee een echt invulling aan die "vrije" tijd?
Het boek dat je ex je aanraad, is dat om dat zij het een goed boek vind of omdat ze het ID heeft dat het ook jouw interesse heeft? en als je het gaat lezen is het omdat het jou oprecht interesseerd of is het omdat je ex het aangeraden heeft? Ik denk dat een boek als de secret namelijk echt alleen iets is voor je als het echt je interesse heeft anders zou ik eens beginnen met een ander soort boeken.......
en.......... ga erop uit, get you ass out off that couch and step into the world!!!
Het boek dat je ex je aanraad, is dat om dat zij het een goed boek vind of omdat ze het ID heeft dat het ook jouw interesse heeft? en als je het gaat lezen is het omdat het jou oprecht interesseerd of is het omdat je ex het aangeraden heeft? Ik denk dat een boek als de secret namelijk echt alleen iets is voor je als het echt je interesse heeft anders zou ik eens beginnen met een ander soort boeken.......
en.......... ga erop uit, get you ass out off that couch and step into the world!!!
Ik ben bang dat hier een behoorlijke kern van waarheid in zit. Ookal ziet zij geen toekomst meer met jou, er spelen natuurlijk nog wel gevoelens rondom jou en de relatie. Schuldgevoel naar jou toe, verdriet om wat jullie relatie had kunnen zijn, afscheid nemen van een toekomstbeeld en misschien ook nog wel momenten waar iets van dat oude gevoel bloeit.quote:Op dinsdag 8 september 2009 10:44 schreef THEFXR het volgende:
[..]
Vrouwen willen graag een relatie beëindigen zonder er een schuldgevoel aan over te houden, aangezien zij diegene is die de relatie beëindigt, heeft ze een schuldgevoel, jij versterkt dat, door dat je zegt dat je er aan onderdoor gaat.
Dat gehuil zou ik zelf niet gevoelig voor zijn, omdat ik het zelf hebt meegemaakt, na een paar weken had ze al weer een ander, kijk ook daar niet gek van op, als dat gebeurt.
Vrouwen beëindigen voor zichzelf altijd al de relatie en informeren de partner daar pas later mee.
Zij is er allang klaar mee, jij begint er pas mee. Ik zou zeggen richt je pijlen op je vrienden/vriendinnen en probeer haar zoveel mogelijk links te laten liggen, je toekomst ligt niet bij haar!
Maar al die punten zijn geen gezonde basis om weer een relatie te beginnen. En dat signaal geeft zij dus ook duidelijk: het is moeilijk, maar goed zo.
Het is eigenlijk niet fair van haar om wel bij jou uit te huilen, want zij maakt het jou zo nog moeilijker om deze situatie te verwerken. Zij heeft al geaccepteerd dat het voorbij is en verwerkt nu het verdriet daaromheen. Jij loopt een heel stuk achter in dat proces en doet er daarom goed aan om jezelf te beschermen.
Laat jezelf niet gekmaken, achter haar aanlopen en smeken heeft geen zin. Je wilt dat ze bij jou is omdat zij dat graag wil, niet omdat ze het lullig voor je vindt. Dan zit je namelijk over een jaar ws weer op precies hetzelfde punt. Het enige wat je kan doen is de zaken zo goed mogelijk afhandelen (neem desnoods iemand mee als je zulke dingen moet regelen) en haar los laten...
One of the least benightedly unintelligent life forms it has been my profound lack of pleasure not to be able to avoid meeting.
|
|
