Relatieproblemen (door matig seksleven)

quote:

Op woensdag 19 augustus 2009 23:06 schreef Manono het volgende:

[..]

Wat jij wil jo. Liever een lompe hork dan een hysterische kerel ok. Btw, moet jij niet eens een topic openen? Je voelt je nogal aangesproken? Ach jaa R&P mannen..

quote:

Op woensdag 19 augustus 2009 23:06 schreef Manono het volgende:
Ach jaa R&P mannen..

quote:

Op maandag 29 juni 2009 12:15 schreef Cmonv het volgende:
Niet mokken, lekker gokken dan komt 't vast goed

quote:

Op donderdag 20 augustus 2009 12:42 schreef CoendeW het volgende:
Hallo allemaal,

Ten eerste bedankt voor de vele reacties, de een iets meer en de ander iets minder ontopic maar goed….
Ik zal in een post een antwoord proberen te geven op alle vragen, meningen, adviezen, etc… Ben niet zo goed met quotes en zo dus hoop dat het niet te onsamenhangend word.

Eerste vraag die ik met een duidelijke NEE kan beantwoorden is of ik misschien homo ben. Ik voel me absoluut aangetrokken tot vrouwen en heb zelfs een soort van walging naar homo’s toe (sorry ben gewoon eerlijk). Daar is geen enkele twijfel over mogelijk.

Een tweede punt wat ik absoluut kan uitsluiten is dat ik ben uitgekeken op mn vriendin. Dit is absoluut niet het geval, ik hou enorm veel van haar, wil voor altijd met haar samen zijn en vind haar zeker nog harstikke aantrekkelijk. Ik merk nu ik haar bijna kwijt ben pas hoeveel ze echt voor me betekent. Als je iets bijna kwijt bent, weet je pas wat je eigenlijk had en ik besef dus nu dat ik er alles aan wil doen om haar niet kwijt te raken.

Ik kan ook met zekerheid zeggen nu dat de problemen die zijn ontstaan in onze relatie, allemaal voortkomen uit het gebrek aan intimiteit/sex. Ik denk dan ook dat wanneer dat terug komt, onze relatie weer helemaal op kan bloeien. Dit is dan ook hetgeen waarop ik me wil richten: Hoe komt het plezier in sex en verlangen naar elkaar weer terug?

Allereerst een aantal redenen/oorzaken waarom in mijn ogen ons sex/liefdesleven is ingedut:
- Communicatie: na 4 jaar wisten we niet eens van elkaar wat de ander lekker/belangrijk vond bij de sex. (dit is na een aantal gesprekken nu wel duidelijker)
- Onzekerheid: zelf ben ik nogal wat onzeker over mn eigen materiaal en mn eigen kunsten om het zomaar te noemen. Zo twijfelde ik of ze het toch wel lekker/leuk vond met me. Ipv er over te communiceren kropte ik dit op en nam de zin/ het vertrouwen om het te doen af.
- Verslaving: Tijdens onze relatie heb ik een soort van verslaving opgebouwd aan poker en gokken via internet. Dit speelde hele dagen in mn hoofd en ik zat uren achter de computer ipv quality time met mn vriendin. Als ik in bed lag zag ik nog steeds dollartekens, kaarten, nummers door mn hoofd schieten.
- Passiviteit van beide kanten. Uit recente gesprekken is duidelijk geworden dat mn vriendin het nodig heeft om “geleid” te worden. Zelf ben ik ook redelijk passief en vind ik het ook fijn de touwtjes uit handen te geven. Dit resulteerde dus dat geen van beide meer initiatief toonde.
- Verlegenheid/schuchterheid; we hebben ons op de een of andere manier zeer preuts opgesteld naar elkaar toe, iets wat we allebei niet gewend waren uit vorige relaties.
- Het jij-doet-het-niet-dus-ik-ook-niet-effect; bij ons is het vaak zo geweest de afgelopen tijd dat we beiden zo’n instelling hadden van, ach hij/zij uit zich ook niet of doet dit if dat ook niet, dan bekijk het maar – doe ik het ook niet. Dit dus met als gevolg dat dit alleen maar vaker voorkwam en op den duur deed geen van beide meer wat.

Bovenstaande zijn zo’n beetje wel de belangrijskte punten waarop het is fout gegaan denk ik.
Nou is natuurlijk de vraag of hier iets aan te doen valt en zo ja welke professionele hulp zou hier het beste bij passen. Indien mogelijk zou ik er het liefst eerst zonder professionele hulp aan werken.
Ik zit voor mijn eigen problemen (die hier dus ook een grote rol bij spelen) al bij een psycholoog en mn vriendin gaat ook de komende keer hier mee naartoe, maar deze persoon is misschien wat minder gespecialiseerd in relatie/ sex-problemen ?

Ik zie het op dit moment zo: als we ons liefdes/ sexleven weer nieuw leven kunnen inblazen denk ik dat de andere punten ook minder zwaar zullen gaan wegen en makkelijker op te lossen zijn en is onze relatie dus te redden.
Misschien is dit gewoon valse hoop van mij en zie ik het verkeerd?
Is onze relatie in jullie ogen nog te redden en zo ja welke stappen kunnen hiertoe bijdragen?

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2009 11:37 schreef CoendeW het volgende:
Zondag heeft mn vriendin een punt achter onze relatie gezet.
Ondanks dat ik het misschien wel heb zien aankomen de laatste tijd, ben ik er toch kapot van.
Mn wereld stort letterlijk in.
Ik had goede hoop om er samen voor te knokken en aan te werken.
Zij geeft aan dat ze het niet meer op kan brengen en er aan onderdoor gaat.
Het gevoel is weg bij haar zegt ze.

Wat doet dit ongelooflijk veel pijn. Weet op dit moment niet hoe ik zonder haar verder moet.

quote:

Op dinsdag 8 september 2009 08:35 schreef CoendeW het volgende:

Zo hadden we gister afgesproken om nog eens over wat praktische zaken te praten.
Ze is zo'n 2,5 uur geweest en heeft eigenlijk niks anders gedaan dan gehuild. We hebben steeds in elkaars armen gelegen en geknuffeld en af en toe een kus. Samen zitten huilen en maar weer ons zitten afvragen waarom het zo ver heeft moeten komen.
Ze geeft ook duidelijk aan dat het haar kwaad maakt dat er eindelijk iemand is die graag kinderen met haar wil (ja nu kan ik het haar wel allemaal uiten en laten weten) maar nu kan zij daar niks mee want het gevoel is weg.
Het is zo enorm raar, het voelt zo fijn voor allebei om in elkaars armen te liggen, te knuffelen, samen te huilen en te kussen, maar toch gaat er een einde aan komen (is al een einde aan gekomen).
Ze zegt nog steeds voor de volle 100% achter haar beslissing te staan, maar als ik dan vervolgens zeg dat ik haar los moet gaan laten omdat ik er op deze manier aan onderdoor ga, begint ze weer te huilen.
Twee minuten later geeft ze echter toch weer duidelijk aan dat het de juiste beslissing is omdat het zo niet langer ging en het zou niet eerlijk zijn om het nu weer op te pakken.
Wie heeft hier een verklaring voor of iets gelijkwaardigs meegemaakt?
Heeft ze misschien toch ergens twijfels? Is ze bang voor de toekomst?

quote:

Op dinsdag 8 september 2009 08:35 schreef CoendeW het volgende:

Wie heeft hier een verklaring voor of iets gelijkwaardigs meegemaakt?
Heeft ze misschien toch ergens twijfels? Is ze bang voor de toekomst?
Onderdrukt ze misschien niet ergens haar toch nog zeer sterke gevoelens voor me omdat ze bang is opnieuw gekwetst te worden?

Ik heb al uit veel hoeken gehoord dat het beste wat ik kan doen nu juist het moeilijkste is: namelijk haar loslaten.

quote:

Op dinsdag 8 september 2009 11:32 schreef CoendeW het volgende:
Wat betreft die gokverslaving, kan ik melden dat ik hier al helemaal klaar mee ben. Ik zie in dat dit helemaal fout was en ik heb ook totaal geen behoefte om weer te gokken/pokeren.

quote:

Op dinsdag 8 september 2009 12:08 schreef nl1970 het volgende:

[..]

Dat is een begin, volhouden, vast houden.... wat doe je nu ipv gokken? want je zukt nu wel heel veel "vrije" tijd hebben........

quote:

Op dinsdag 8 september 2009 10:44 schreef THEFXR het volgende:

[..]

Vrouwen willen graag een relatie beëindigen zonder er een schuldgevoel aan over te houden, aangezien zij diegene is die de relatie beëindigt, heeft ze een schuldgevoel, jij versterkt dat, door dat je zegt dat je er aan onderdoor gaat.
Dat gehuil zou ik zelf niet gevoelig voor zijn, omdat ik het zelf hebt meegemaakt, na een paar weken had ze al weer een ander, kijk ook daar niet gek van op, als dat gebeurt.
Vrouwen beëindigen voor zichzelf altijd al de relatie en informeren de partner daar pas later mee.
Zij is er allang klaar mee, jij begint er pas mee. Ik zou zeggen richt je pijlen op je vrienden/vriendinnen en probeer haar zoveel mogelijk links te laten liggen, je toekomst ligt niet bij haar!