Ik vind het zo moeilijk om in algemene zin hierover te praten omdat het me volstrekt afhankelijk lijkt van het soort kind dat je hebt. Hoewel ik bijvoorbeeld van die zogenaamde kunstenaars in de dop houd vind ik ouders die hun kinderen als een geitenwollensok naar school sturen onbegrijpelijk. Tegen zo'n ouder zou ik zeggen: stop met naar de Zeeman gaan en geef je kind de Nikes die hij wil.quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:21 schreef Vivi het volgende:
[..]
Maar dat ben ik helemaal met je eens, voor 100 %. Alleen mijn kind mag dus wel terugslaan.
"Je rug rechthouden en niet meelopen" is imo een nogal vaag begrip als je kind onderweg naar school voor de zoveelste keer van zijn fiets wordt afgetrapt. Ik hoop dan toch echt dat ie wat terug doet en niet als een bibberig muisje zijn broodtrommeltje uit de struiken gaat vissen. Ik mis dus nog steeds de praktijkoplossingen.
Heel goed!quote:Hoe gaat het met je?![]()
Hoe beeldend!!!quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:21 schreef Vivi het volgende:
...als een bibberig muisje zijn broodtrommeltje uit de struiken gaat vissen.
En waarom ben je dr niet trots op? Als je het mij vraagt is het iets om best trots op te zijn. Als het inderdaad echt zo'n etter is dan heeft ie 't gewoon verdiend en heeft ze het keurig opgelost zo. Wie niet horen wil moet maar voelen.quote:Op donderdag 18 juni 2009 18:39 schreef Fuente het volgende:
Sara heeft zo'n klein ettertje op het kdv in haar groep (het zal vast niet perse 't ventje zijn schuld zijn, maar inmiddels vind ik 't wel een etter). Hij slaat veel, knijpt, bijt etc. Sara zit bij hem in de groep sinds ze baby was. De leidsters zitten er bovenop, het ventje staat regelmatig in de hoek en zo af en toe wordt hij van groep gewisseld zodat de leidster even rust heeft.
Toen Sara voor de zovelste maal met bijtafdrukken in haar arm thuiskwam, heb ik gezegd dat ze hem de volgende keer een lel mocht verkopen.
Wij slaan hier thuis nooit, maar ik was er zo klaar mee. Zo gezegd, zo gedaan, Sara heeft het kind bij de volgende keer een tik verkocht en sindsdien laat 'ie haar met rust.
Ik ben er niet perse trots op, maar woorden hadden hier gewoon geen effect.
\quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:34 schreef Claudia_x het volgende:
Het begint met normen en waarden bijbrengen, en daarna zal pragmatiek het over moeten nemen.![]()
[..]
Tja, dat is dan idd het verschil in persoonlijkheid, ik loop er (expresquote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:27 schreef Urla het volgende:
[..]
Na schooltijd ging het toen eigenlijk ook goed. Ze bleven vaak na schooltijd hutten bouwen.
En verder gewoon op straat niet veel problemen gehad na de weerbaarheids cursus. Hij straalde idd meer zekerheid uit helemaal na dat gedoe op school.
En als hij een vervelend groepje tegenkomt loopt hij er gewoon met een grote boog omheen. Werkt prima, maar dat doe ik zelf tegenwoordig eigenlijk ook na een paar keer problemen te hebben gehad met een groepje hangjongeren met gekleurd tintje.
Ik vind Jolie ook stoer! Inderdaad zelf opgelost, weliswaar met terugslaan maar daar vroeg de situatie ook om en ze deed het uit zichzelf. ze kwam voor zichzelf op, en dat is goed.quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:43 schreef Sugar het volgende:
[..]
Hoe beeldend!!!![]()
![]()
![]()
Ik vind Jolie's reactie ook wel stoer en passend. Zonder aansporing (daar zit 't 'm vooral in, vind ik) zélf een effectieve manier gevonden om zich te verweren. Dat verweer-element vind ik wel het criterium ook, dat het nodig is omdat de ander je anders ook fysiek nog meer pijn doet. Als het gepest anders van aard is (schelden, treiteren, weet ik wat), dan vind ik het niet oké om je fysiek te verweren (lees: slaan).
Beetje zoals het wettelijk ook is?
Noodweer
2nood·weer de; v(m) (jur) noodzakelijke verdediging
Ik zou mijn kind denk ik meegeven dat het voor zichzelf moet opkomen. Zo abstract mogelijk dat benoemen. Misschien wel met 10 voorbeelden (waaronder: praten, roepen, iets wat is afgepakt weer terugpakken, wegduwen, een klap geven als de ander je pijn blijft doen, weglopen, ...), maar niet als enkele boodschap: sla nu maar eens terug. Denk ik.
Gelukkig!quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:34 schreef Claudia_x het volgende:
[..]
Ik vind het zo moeilijk om in algemene zin hierover te praten omdat het me volstrekt afhankelijk lijkt van het soort kind dat je hebt. Hoewel ik bijvoorbeeld van die zogenaamde kunstenaars in de dop houd vind ik ouders die hun kinderen als een geitenwollensok naar school sturen onbegrijpelijk. Tegen zo'n ouder zou ik zeggen: stop met naar de Zeeman gaan en geef je kind de Nikes die hij wil.
Maar wat als je ziet dat het nu eenmaal in de aard van je kind zit om een geitenwollensok te zijn? Ik zou het niet over mijn hart kunnen verkrijgen om zo'n kind tegen zijn karakter in te laten slaan. Juist dat is capituleren. (Die redenatie werkt natuurlijk ook de andere kant op: als ik een voetballertje als zoon zou krijgen zou ik dat er niet uit willen werken alleen omdat ik een kunstenaar voor ogen had.)
Ik denk dat dat ons grootste schrikbeeld is, een kind krijgen dat al vroeg ongelukkig is bijvoorbeeld omdat hij gepest wordt. Over een praktijkoplossing zou ik nu absoluut niks kunnen zeggen. Het begint met normen en waarden bijbrengen, en daarna zal pragmatiek het over moeten nemen.![]()
[..]
Heel goed!![]()
quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:43 schreef Sugar het volgende:
[..]
Ik zou mijn kind denk ik meegeven dat het voor zichzelf moet opkomen. Zo abstract mogelijk dat benoemen. Misschien wel met 10 voorbeelden (waaronder: praten, roepen, iets wat is afgepakt weer terugpakken, wegduwen, een klap geven als de ander je pijn blijft doen, weglopen, ...), maar niet als enkele boodschap: sla nu maar eens terug. Denk ik.
Ha Ha Wel stoer deed ik eerst heel naïef ook onder het mom van de straat is ook van mij, totdat het zomer werdt en ik alleen een shirtje met spaghettibandjes aanhad. Vonden ze te bloot en erg moeilijk mee om te gaan. En helaas was ik op dat moment niet echt weerbaar genoeg alleen tegen de hele groep en veel hulp van buitenstaanders hoefde ik ook niet te verwachten.quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:48 schreef Vivi het volgende:
[..]
Tja, dat is dan idd het verschil in persoonlijkheid, ik loop er (expres) tussendoor met mijn meest charming glimlach. Omdat het kan
.
Oh, vertel mij wat..in mijn oude straat had ik ook zóveel last van dat soort dingen..ik had ook standaard een honkbalknuppel achter de voordeur staanquote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:56 schreef Urla het volgende:
[..]
Ha Ha Wel stoer deed ik eerst heel naïef ook onder het mom van de straat is ook van mij, totdat het zomer werdt en ik alleen een shirtje met spaghettibandjes aanhad. Vonden ze te bloot en erg moeilijk mee om te gaan. En helaas was ik op dat moment niet echt weerbaar genoeg alleen tegen de hele groep en veel hulp van buitenstaanders hoefde ik ook niet te verwachten.![]()
Sindsdien niet meer gedaan.
Dus mijn negatieve ervaring gebruik ik idd in mijn opvoeding geloof ik.
quote:Op vrijdag 19 juni 2009 09:54 schreef Vivi het volgende:
Mijn zoon is een zachtaardig mannetje maar kan best zijn tanden laten zien, alleen weet ie niet zo goed hoe. Hij komt nogal eens huilerig bij me aankloppen omdat een groter kind zijn speelgoedje heeft afgepakt in de zandbak bijvoorbeeld..dan zeg ik dat ie het gewoon terug mag pakken en ga ik het niet voor hem oplossen hoor. En dat doet ie dan ook wel (ondertussen over zijn schoudertje kijkend of ik er nog wel sta I.C.E).
oh, tuurlijk. de aard van het kind speelt zeker ook mee! wat iemand al zei: je kan van een bullebak niet zomaar een lieverd maken en van een verlegen introvert kind al evenmin een van zichzelf afbijtende sociaal vaardige slimmerd. moet je kijken naar pesten op de werkvloer. daar was laatst een onderzoek naar gedaan en dat bleek dus ook heel vaak voor te komen. je zou toch verwachten dat volwassen mensen beter zouden weten, maar helaas.quote:Op vrijdag 19 juni 2009 10:56 schreef miss_sly het volgende:
Dat is dus wat ik zeg: er lijken aanwijsbare oorzaken te zijn, maar er zijn dan ook talloze voorbeelden te vinden van mensen/kinderen met dezelfde potentiele oorzaken die niet gepest worden.
Bij mij had het ook een oorzaak hoor, de vaders stonden op het schoolplein allemaal kwijlend naar mijn moeder te kijken waardoor geen kind bij me mocht spelen, die moesten tenslotte ook gehaald en gebracht worden, en ik had altijd de nieuwste trendy kleren aan..hoevaak ik mijn moeder niet heb gesmeekt om schoenen van de Bata en een jurk van C&Aquote:Op vrijdag 19 juni 2009 10:33 schreef simmu het volgende:
mwoch. in mijn geval was er best een oorzaak hoor. mijn ouders hun zaak ging failliet en uit angst dat het besmettelijk was ofzo werden wij als gezin gewoon direct zonder pardon in "shun-modus" gezet. mijn moeder bracht me naar school voor het schoolreisje en iedereen keerde zich gewoon om (en trok de kindertjes mee). en toen stond mijn moeder te janken en ging ik op schoolreisje in de bus. alleen. want geen kind wilde met me praten want dat mocht niet van de ouders. kakkineuze krengen. (eindigend bij de aldi) allemaal keurig opgevoede kindertjes dus.
op de school die erop volgde na de verhuizing werd ik juist getreiterd omdat ik er niet uitzag. wat kwam omdat ik zelf ontbeet, aankleede, mijn haar deed en naar school ging. en uit school hetzelfde laken een pak want pa & ma werkten van 7 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds. tsja. dat zit je haar raar en dan heb je geen nafnaf aan. soms zijn dingen dan best voorspelbaar.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |