Is er een geldige reden om afstand van je hond te doen?

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:24 schreef Qwea het volgende:

[..]

Ik heb helaas wel eens van die mensen gezien die bij mn DA binnen komen met een hond, vol met bloedt. "Ja dat wordt een dure operatie" -ooh laat maar inslapen

Zulke mensen moeten dood

Voor mij is er toch echt verschil tussen mens en dier. Mijn dieren worden echt niet voor honderden euro's geopereerd.

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:36 schreef Qwea het volgende:

[..]

En dat is weer eens veelste makkelijk denken.

"ooh mijn hond is bruin... en ik ga een zwarte bank nemen. Weet je wat! Ik doe deze weg en neem een zwarte hond terug!"

Mens . drein niet zo als een klein kind

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:31 schreef Qwea het volgende:

[..]

Naja, sorry.... maar ook dat vind ik een kul reden om je hond weg te doen Ik heb echt een "rot" (niet echt, maar om het even beeldend uit te drukken) hond wat dat betreft. Niet met kinderen, en niet met andere dieren. Met name niet met andere honden.

Oplossing? Muilkorf. Werkt prima. Waarom zou je dan in godsnaam de hond weg doen. De hond kan met dat ding drinken, blaffen, hijgen. Alleen niet meer bijten

EDIT ; ik las nu pas dat van die korf. Waarom werkt dat niet?

We hebben een muilkorf idd al geprobeerd een poos lang, maar om een hond 24/7 (en dat zou dan bij ons moeten vanwege alle andere dieren binnen maar ook buiten) de korf om te laten vind ik ook niet leuk voor het beestje. Afgezien daarvan valt ze ook met muilkorf gewoon nog aan. Ze gedraagt zich dan nog dermate provocerend en agressief (heel gemeen grommen, blaffen, steeds confrontatie uitlokken) dat onze andere hond haar dan terug aanvalt. En dan kan ze zich dus helemaal niet meer verdedigen. En nee, een leercurve treedt bij onze Mik helaas niet op, het is niet zo dat als ze maar verliest ze wel ophoudt met aanvallen. En ook met muilkorf zou ze een kip of konijn nog steeds aanvallen, ze zou ze gewoon kapot 'beuken' met haar neus, zo'n tiepje is het helaas

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:35 schreef Qwea het volgende:

[..]

Op een gegeven moment snapt de hond echt wel dat het geen nut meer heeft hoor.

Baloe duikt ook overal boven op. Na 3 min haakt ie af omdat hij toch niks kan doen.

Ja trut, dan heb je ze toch niet in 1 huis. Ik heb hier 2 katten die elkaar niet kunnen luchten of zien. Die blijven elkaar in de haren vliegen hoor. Kan ze leren slofjes omdoen maar daar gaan ze elkaar echt niet liever van vinden.

Nu zijn katten redelijk uithuizig en kunnen ze elkaar dus relatief eenvoudig ontlopen, maar met honden wordt dat al een tikkie lastiger. Dan ging er dus gewoon 1 het huis uit.

Uiteraard heb je dan wel de verplichting om een goed vervangend tehuis te zoeken.

Als 2 teven beide vinden dat ze roedel leider zijn en ze zijn niet van gedachten te veranderen, dan maken ze elkaar hoe dan ook af. Dan gaan ze net zo lang door totdat er één over is.

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:38 schreef Qwea het volgende:

[..]

Je kan het gewoon niet hebben dat ik gelijk heb.

"Als het niet gaat gaat het niet"

flikker toch op

Je hebt helemaal geen gelijk , als een hond niet meer in een gezin gaat , om welke reden dan ook dan is en het gezin en het beest beter af als hij bij een ander geschikter gezin past , klaar

Jij gaat op een ziekelijke manier met je hond en meningen van andere om

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:37 schreef Daniel1976 het volgende:

[..]

Voor mij is er toch echt verschil tussen mens en dier. Mijn dieren worden echt niet voor honderden euro's geopereerd.

Die van mij ook niet. Kom ik ga geen 500 euro voor een vuilnisbakkenkat uitgeven. Heel jammer maar dan krijgt het beest toch echt een spuitje.

Van die mensen die kunstheupjes in een hond laten knutselen zijn echt elke blik op de realiteit kwijt. Zelfs bij mensen wordt de discussie al gestart of in bepaalde situaties die kosten wel te rechtvaardigen zijn.

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:39 schreef Qwea het volgende:

[..]

Belachelijk. Je wilt wel de lusten maar niet de lasten?

Baloe heeft al ruim 3000 euro gekost. In 2 jaar. Shit happens. ik zelf heb in die 2 jaar veel meer aan ziekte kosten gekost.

Wat hebben jouw ziektekosten met die van je hond te maken?

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:41 schreef Qwea het volgende:

[..]

Ja, oetlul, ik had het er juist wel over, over in 1 huis. Regelmatig komt het hondje van mn zus op bezoek. Ook een golden. Nog steeds, na 3 min ist afgelopen. Afgezien van het grommen dan, maar hij gromt maar lekker een end weg.

Maar goed, het ging erom dat als je ALLES geprobeerd had, en dat dus niet werkt, het een uitzonderingsgeval zou kunnen zijn. En idd, dan zoek je een goed huis.

DE HOND VAN JE ZUS ZIT NIET 24 UUR BIJ JE IN HUIS. Jezus christus je hebt echt een klein snappertje he.

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:36 schreef Qwea het volgende:

[..]

En dat is weer eens veelste makkelijk denken.

"ooh mijn hond is bruin... en ik ga een zwarte bank nemen. Weet je wat! Ik doe deze weg en neem een zwarte hond terug!"

Over te makkelijk denken gesproken , dat is waarschijnlijk toch helemaal niet wat N.icka bedoelt . Iedere idioot weet dat als je zo met (huis)dieren omgaat je ze niet waard bent.

Ik heb ooit een Duitse herder teefje overgenomen van iemand die mij vertelde dat ze liever wilde dat ik de hond nam omdat ze bang was dat ze de hond zelf dood zou schoppen. De hond was daar al vanaf pup en opgegroeid met twee jonge kinderen waarbij nooit iets noemenwaardigs was gebeurd, de relatie was eerder gewoon goed te noemen met beide kinderen.

Pepper was een enorm enthousiaste hond, die al begon te gillen van enthousiasme als er een riem tevoorschijn kwam. Ze was inventief, maakt koelkasten en zelfs wasmachines open, we grapten wel eens dat we haar wel als hulp in de huishouding konden aanbieden. Dat was allemaal natuurlijk enorm leuk toen het nog een pup was maar toen het baasje 1,5 jaar later noodgedwongen naar een flat moest verhuizen vonden zowel zij als haar buren het niet meer zo grappig. En toen de hond het ook nog eens niet in twee maanden wilde afleren waren de rapen gaar, het beestje moest weg.

Ik woonde toen net in een flat, met lift en een enorm park voor de deur waar met honden gelopen mocht worden, en ik was in de wolken met haar. Maar als ik naar kaar keek begon ze al van angst te plassen, ze sloopte alles als ik weg was (ze heeft zelfs eens mijn matras helemaal kapot gebeten toen ik de slaapkamer deur open had laten staan toen ik weg was), het was een angstbijter naar andere honden en daarnaast loeide ze echt kneiterhard zodra ik haar riem pakte om uit te gaan.

Het heeft me bijna een jaar gekost om haar zover te krijgen dat ze wist dat ze juist niet naar buiten ging als ze ging loeien (ik hing steevast de riem weer weg zodra ze begon), en minstens zo lang om te zorgen dat ze naast me ging zitten zodra ze een andere hond zag, en naarmate de tijd vorderde werd ook het slopen een heel stuk minder.

Gedurende die periode kreeg ik een nieuwe vriend en naarmate de tijd vorderde maakten we plannen om te gaan samenwonen. We kregen een éénsgezinswoning en zelfs nog voor we de sleutel kregen bleek ik zwanger, het leek zo perfect zo Maar toen we éénmaal in het huis woonden in een prachtige kinderrijke buurt bleek er een probleem. Pepper begon te grommen naar kinderen, haar nekharen gingen al overeind als ze er één zag en ze fixeerde op het moment dat ze dichtbij kwamen. De ellende was dat ze de ene keer heel zachtjes met kinderen omging en ik begon te twijfelen en ze een volgende keer een kindje zonder reden achterin het beentje beet, gelukkig niet tot bloedens aan toe maar de schrik zat er flink in.

Toen werd mijn zoontje geboren. Ze negeerde hem totaal. Wilde helemaal niets van hem weten. Maar toen hij wat ouder werd begon ik bang te worden, want wat als hij ging kruipen? Ze was zo enorm onvoorspelbaar. Ik kreeg er zelfs nachtmerries van. Het is onmogelijk om ze eeuwig uit elkaar te houden en ik durfde haar ook niet meer bij hem in één kamer te hebben op het moment dat hij zich meer begon rond te bewegen.

Ik heb er uiteindelijk een gedragstherapeut bij gehaald, die heeft haar een aantal keren geobserveerd, wat tips gegeven en is later ook nog een aantal keren wezen kijken. Uiteindelijk gaf hij me het advies haar weg te doen. Volgens hem vertoonde ze wat gestoord en ambivalent gedrag, ze vertoonde lichaamstaal die helemaal niet paste bij haar actie's. Hij was vrij duidelijk, het kon 10 keer goed gaan maar de kans was gewoon heel erg groot dat het een keer fout zou gaan.

Zijn conclusie, naast mijn eigen observatie's maakten dat ik haar inderdaad heb weg gedaan, met heel erg veel pijn in mijn hart, dat wel. Ze is naar oudere mensen gegaan, die geen kinderen hadden en veel ervaring met honden, zijn wisten van al haar problemen af en hebben het heel goed met haar gehad. Haar stamboom hebben we gehouden omdat ze redelijk goed op de heupen was maar ik niet wilde dat ze als FOK!teef zou worden gebruikt op welk moment dan ook.

Goed, dit is mijn (lang, sorry ) verhaal maar ik kan me niet voorstellen dat ik alleen sta in dit. Ik heb er nog steeds geen moment spijt van gehad dat ik haar genomen heb maar ook niet dat ik een ander baasje heb gezocht. Het was voor iedereen gewoon de beste beslissing. Ik had haar nooit kunnen vertrouwen zelfs niet als ik aanwezig was.

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:37 schreef Daniel1976 het volgende:

[..]

Voor mij is er toch echt verschil tussen mens en dier. Mijn dieren worden echt niet voor honderden euro's geopereerd.

Voor mijn beesten (2 oude katers), als het hun leven redelijk verlengt, waarbij ze zich lekker blijven voelen, zeker wel. Afgelopen weken weer zo'n EUR 150 kwijtgeweest aan de ene voor consult en onderzoek, die blijkt nu hetzelfde als de andere te hebben, dus nu kosten me ze me allebei ook zo'n 20 EUR per maand extra aan medicatie (naast het dieet-voer, maar dat was niet veel duurder dan het luxe-voer wat ze toch al kregen). Als ze 2 jaar geleden allebei tegelijk de schildklier-problemen hadden gekregen, had ik radio-therapie overwogen, EUR 1000 per persoon, dan waren ze er permanent afgeweest, nu moeten ze de rest van hun leven een pilletje per dag slikken.

Ik heb trouwens mijn beide heren op 9-jarige leeftijd overgenomen van een gezin waar het jochie van 3 jaar allergisch werd voor katten. Goede zet van de vorige eigenaren, want ze waren ook duidelijk blij met de rustiger (lees kinderloze) omgeving waar ze hierin nu al weer meer dan 7 jaar in leven.

ik ben het er zeker mee eens dat mensen hun huisdieren te gemakkelijk wegdoen, om niets.
maar ik vind wel dat er geldige redenen zijn. Op t moment dat jij zelf iets mankeert ( lees een zwaar ongeluk gehad hebt oid) dan zal er iemand voor je dier moeten zorgen.
Ik heb dan ook een kennis gehad die een ongeluk gehad heeft, een dwarslesie aan overgehouden heeft, en dus echt niet meer in staat was om het dier te verzorgen. Ontzettend klote maar hij heeft toen wel een ander onderkomen moeten zoeken, vooral omdat het beter was voor t dier zelf.
Heel tof overigens, de nieuwe eigenaars kwamen regelmatig met t dier bij die kennis op bezoek

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:43 schreef Qwea het volgende:

[..]

Dus als de hond een fervent piskont is, die regelmatig heel het huis onderzeikt, dan moet de hond maar weg? Want heel het huis onder de pis kan natuurlijk niet.

Dus dan doe je de hond maar gewoon weg. Dat vind ik veelste makkelijk gedacht. En laat mij maar ziekelijk met mn hond omgaan.... het beest heeft het prima.

MIjn kat piste ook het huis onder en die is precies op tijd gestopt want als hij nog een week was doorgegaan had hij inderdaad de deur uit gegaan.

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:43 schreef Qwea het volgende:

[..]

Dus als de hond een fervent piskont is, die regelmatig heel het huis onderzeikt, dan moet de hond maar weg? Want heel het huis onder de pis kan natuurlijk niet.

Dus dan doe je de hond maar gewoon weg. Dat vind ik veelste makkelijk gedacht. En laat mij maar ziekelijk met mn hond omgaan.... het beest heeft het prima.

Ik snap niet waarom je gewoon maar wat situaties schets en dan net doet alsof ik dat suggereer

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:45 schreef Swetsenegger het volgende:

[..]

MIjn kat piste ook het huis onder en die is precies op tijd gestopt want als hij nog een week was doorgegaan had hij inderdaad de deur uit gegaan.

Daar is toch ook een topic over geweest?
Waardoor is het uiteindelijk gestopt?

quote:

Op zondag 3 mei 2009 16:45 schreef Swetsenegger het volgende:

[..]

MIjn kat piste ook het huis onder en die is precies op tijd gestopt want als hij nog een week was doorgegaan had hij inderdaad de deur uit gegaan.

Nou moet jij ook dood van Qwea