Hoe lang duurt een rebound?

nvm

[ Bericht 100% gewijzigd door g0llum op 25-03-2009 22:17:18 ]

quote:

Op woensdag 25 maart 2009 19:25 schreef Chev het volgende:
Ik snap dat er geen logica in zit,en dat sommige dingen niet te begrijpen zijn of er geen reden of (maximale) tijdsduur aan gegeven kan worden, maar ik ben wel nieuwschieirg naar de ervaringen van Fok!-ers hiermee, want ik vind het wel interessant.

Sommiche mensen hebben chewoon het idee dat ze niet zonder anderen kunnen, maar dat is natuurlijk wat anders dan daadwerkelijk niet zonder iemand anders te kunnen leven.

Het lijkt mij dat een rebound zeker wel nuttich is aanchezien het wat van de klap wechneemt.

Ik denk inderdaad dat sommige mensen als ze alleen zijn gewoon niet weten wat ze met zichzelf aanmoeten.
Bezig zijn met een ander is natuurlijk een leuke afleiding om maar niet bezig te hoeven met jezelf

Imho moet je eerst goed met jezelf kunnen leven om uberhaupt goed met iemand anders te kunnen leven.

Ik geloof, dat bij mensen die het uitmaken en dan (meteen) een ander hebben, die relatie niet een rebound is...

de rebound is pas, als je gedumpt bent, en je verdriet gaat wegneuken...

kortom Chev;

jouw ex had geen rebound, want ze had weinig/geen verdriet.. zij maakte het immers uit...

Nou had ik bij voorgaande relaties altijd wel ergens een achterhoofdgedachte van "als dit overgaat, red ik het heus wel"
Altijd een reserve achter de hand, praktisch en psychisch zogezegd..

Maar ik moet zeggen dat ik me nu weinig kan voorstellen bij een leven zonder mijn man.

Misschien niet helemaal on topic, maar omdat het toch gaat over relaties die voorbij gaan: herkennen jullie het dat je (achteraf gezien) eigenlijk altijd wel hebt ingecalculeerd dat het voorbij zou kunnen gaan?

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 10:37 schreef MarMar het volgende:
Nou had ik bij voorgaande relaties altijd wel ergens een achterhoofdgedachte van "als dit overgaat, red ik het heus wel"
Altijd een reserve achter de hand, praktisch en psychisch zogezegd..

Maar ik moet zeggen dat ik me nu weinig kan voorstellen bij een leven zonder mijn man.

Misschien niet helemaal on topic, maar omdat het toch gaat over relaties die voorbij gaan: herkennen jullie het dat je (achteraf gezien) eigenlijk altijd wel hebt ingecalculeerd dat het voorbij zou kunnen gaan?

Ja dat herken ik zeker wel!

Bij mijn eerste relatie eigenlijk, omdat de kans simpelweg niet niet niet groot is dat 2 elkaars-eersten bij elkaar blijven...

Een vriend van mij was van mening dat ik er dan eigenlijk net zo goed meteen me kon ophouden.
maar dat vond ik niet Je leert van elke relatie

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 12:44 schreef Lakai het volgende:

[..]

Ja dat herken ik zeker wel!

Bij mijn eerste relatie eigenlijk, omdat de kans simpelweg niet niet niet groot is dat 2 elkaars-eersten bij elkaar blijven...

Een vriend van mij was van mening dat ik er dan eigenlijk net zo goed meteen me kon ophouden.
maar dat vond ik niet Je leert van elke relatie

Mee eens, en zelfs als een relatie eindig is, kan het best de tijd dat het duurt nog heel waardevol zijn.

Een relatie niet aangaan omdat het wellicht eindig is, vind ik net zo dom als geen goede gesprekken te hebben met iemand die misschien (waarschijnlijk) niet je beste vriend voor je leven zal worden.

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 13:26 schreef Chev het volgende:

[..]

Ofwel beter spijt hebben van iets wat je wel gedaan hebben en er van leren en nieuwe ervaringen opdoen dan spijt te hebben van iets wat je niet gedaan heb en niks geleerd te hebben

Bang om te leven of om lief te hebben overkomt iedereen wel eens denk ik na een (pijnlijke) ervaring maar als je het naast je neer kan leggen, je kan vergeven en de moed te hebben om opnieuw door te gaan, dan ben je een stuk sterker en ervarener.
Het kost allemaal alleen wat tijd

Spijt is denk ik niet echt terzake,
Ik ben wel tot over de oren verliefd, maar het besef moet blijven dat je leven niet afhangt van dat ene meisje.
Het is ook bijna uit zelfbescherming: mocht het fout gaan, dan leef je nog.

Overigens is het niet zo dat ik een relatie in stap als het duidelijk is dat het geen potentieel heeft.
Maar andersom ben ik bij iemand bij wie het wel tot iets kan leiden toch altijd nog even sceptisch.

[ Bericht 4% gewijzigd door Lakai op 26-03-2009 13:35:27 ]

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 13:26 schreef Chev het volgende:

[..]

Ofwel beter spijt hebben van iets wat je wel gedaan hebben en er van leren en nieuwe ervaringen opdoen dan spijt te hebben van iets wat je niet gedaan heb en niks geleerd te hebben

Dat ook, maar ik bedoelde eigenlijk dat er nog meer is dan dat.

Ookal is het eindig, de tijd die je hebt gehad neemt niemand je meer af.

Neem nou de relatie met de vader van mijn oudste dochter, daar heb ik echt nogsteeds leuke en dierbare herinneringen aan die ik niet graag zou willen missen. Laat staan dat ik onze dochter had willen missen.

Zo zijn er wel meer exxen/exflirts waar ik vaak genoeg nog met een glimlach aan terug kan denken.

Voor mij is goed leven het ervaren, het leven in het nu, het voelen, het beleven en het bouwen van mooie herinneringen. Daar horen ook herinneringen bij van eindige relaties/vriendschappen/ontmoetingen.

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 14:06 schreef Chev het volgende:

[..]

Dan lijk je mij een verstandig persoon MarMar, als je dat in ieder geval probeerd om, als je een relatie beindigt, dat je dat op de best mogelijke manier te doen, en met wat empathie, verstand en geduld voor de ander zeg maar..? Tenzij ik het helemaal mis heb natuurlijk.

Mooie ervaringen zijn er altijd..

Soms is het ook gewoon een kwestie van veranderen van relatie...
Met de vader van mijn oudste dochter heb ik nu een vriendschap, dat is toch eigenlijk ook een relatievorm. Bovendien hebben we de band van samen een kind te hebben, samen voor het eerst ouders te zijn geworden.. dat gaat best diep.

Of het zo verstandig van me is weet ik niet hoor, ik ben denk ik juist een enorm gevoelsmens
En als ik in staat ben geweest voor een langere periode met iemand een relatie te hebben, is er heus niet opeens helemaal geen gevoel meer voor die persoon als de relatie een andere wending neemt. (tenzij diegene je een nare streek levert natuurlijk, maar dat even terzijde)

Ik vind het niet logisch om iemand te haten waar je eens van gehouden hebt. zo werkt dat gewoon niet bij mij.

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 13:31 schreef MarMar het volgende:

[..]

Dat ook, maar ik bedoelde eigenlijk dat er nog meer is dan dat.

Ookal is het eindig, de tijd die je hebt gehad neemt niemand je meer af.

Neem nou de relatie met de vader van mijn oudste dochter, daar heb ik echt nogsteeds leuke en dierbare herinneringen aan die ik niet graag zou willen missen. Laat staan dat ik onze dochter had willen missen.

Zo zijn er wel meer exxen/exflirts waar ik vaak genoeg nog met een glimlach aan terug kan denken.

Voor mij is goed leven het ervaren, het leven in het nu, het voelen, het beleven en het bouwen van mooie herinneringen. Daar horen ook herinneringen bij van eindige relaties/vriendschappen/ontmoetingen.

ik wou dat ik dat kon.
heb de mooiste herinneringen aan mijn ex maar ook de meest verschrikkelijke.
en dan verschrikkelijke in de trant van dat de breuk echt ontzettend dom was, iets wat compleet onnodig was en als we op dat moment beidden hadden nagedacht dan waren we nu nog samen.

dat terugdenken aan een ex herken ik ook wel. heb een ex waar ik altijd een hele leuke relatie mee heb gehad. maar op den duur toch te verschillend. tja dan is het ff een zure appel maar na verloop van tijd gaat dat weg. dan zie je idd je ex terug en heb je beidden een glimlach op je gezicht, kort moment dat ff alle momenten terug flitsen.
dan begin je te lachen over vroeger, leer je haar nieuwe vriend kennen en dan is het gewoon goed, gezellig biertje drinken samen.
kan met die ex uitstekend opschieten als we elkaar zien, met haar ouders en broertje (soort 2e familie van mij en mijn broertje en pa).

nu heb ik gewoon het gevoel dat die herinneringen die we maakten nog niet ten einde waren, alsof het lot met een stomp stanleymes door de filmrol sneed en de kijker vol verbazing achterliet in de lege donkere zaal.
waarbij de een vlucht voor de leegte en donkerheid van dat moment naar een zaal met een B-film en de ander in de projectiekamer gaat kijken waar het mis is gegaan...
om tot ontdekking te komen dat het zo simpel gemaakt kon worden ...

mwah, ene kant llijkt me een rebound nu heel heilzaam maar ben bang dat het niet kan vervangen dat wat ik zal missen

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 21:51 schreef Pwoekie het volgende:

[..]

ik wou dat ik dat kon.
heb de mooiste herinneringen aan mijn ex maar ook de meest verschrikkelijke.
en dan verschrikkelijke in de trant van dat de breuk echt ontzettend dom was, iets wat compleet onnodig was en als we op dat moment beidden hadden nagedacht dan waren we nu nog samen.

dat terugdenken aan een ex herken ik ook wel. heb een ex waar ik altijd een hele leuke relatie mee heb gehad. maar op den duur toch te verschillend. tja dan is het ff een zure appel maar na verloop van tijd gaat dat weg. dan zie je idd je ex terug en heb je beidden een glimlach op je gezicht, kort moment dat ff alle momenten terug flitsen.
dan begin je te lachen over vroeger, leer je haar nieuwe vriend kennen en dan is het gewoon goed, gezellig biertje drinken samen.
kan met die ex uitstekend opschieten als we elkaar zien, met haar ouders en broertje (soort 2e familie van mij en mijn broertje en pa).

nu heb ik gewoon het gevoel dat die herinneringen die we maakten nog niet ten einde waren, alsof het lot met een stomp stanleymes door de filmrol sneed en de kijker vol verbazing achterliet in de lege donkere zaal.
waarbij de een vlucht voor de leegte en donkerheid van dat moment naar een zaal met een B-film en de ander in de projectiekamer gaat kijken waar het mis is gegaan...
om tot ontdekking te komen dat het zo simpel gemaakt kon worden ...

mwah, ene kant llijkt me een rebound nu heel heilzaam maar ben bang dat het niet kan vervangen dat wat ik zal missen

Een rebound-relatie kan soms helpen, al vind ik het eigenlijk niet helemaal eerlijk ten opzichte van die betreffende persoon. Die wordt toch in zekere zin 'gebruikt' als middel om over de verloren liefde heen te komen.

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 23:27 schreef Lavenderr het volgende:

[..]

Een rebound-relatie kan soms helpen, al vind ik het eigenlijk niet helemaal eerlijk ten opzichte van die betreffende persoon. Die wordt toch in zekere zin 'gebruikt' als middel om over de verloren liefde heen te komen.

ja dat dus....
soms denk ik "fuck vrouwen" gaan met die banaan maar dan doe je een ander hetzelfde min of meer aan als de reden waarom je een rebound neemt.

Tot je klaarkomt.

Ik weet maar van een ding zeker dat het echt werkt en dat is tijd.

Het klinkt alsof het allemaal nog geen jaren en jaren geleden is voor je Pwoekie.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2009 10:55 schreef MarMar het volgende:
Ik weet maar van een ding zeker dat het echt werkt en dat is tijd.

Het klinkt alsof het allemaal nog geen jaren en jaren geleden is voor je Pwoekie.

2,5 maand officieel uit en 4,5 maand geleden dat ze voor het eerst zei "ik twijfel"

tijd heelt alles zeggen ze...dan zal tijd wel erg subjectief zijn

quote:

Op vrijdag 27 maart 2009 11:12 schreef Pwoekie het volgende:

[..]

2,5 maand officieel uit en 4,5 maand geleden dat ze voor het eerst zei "ik twijfel"

tijd heelt alles zeggen ze...dan zal tijd wel erg subjectief zijn

2.5 maand? das nog superkort joh.

Tijd heelt niet alles, maar tijd zet op den duur wel alles in perspectief.
De balans van het verdriet versus de rest van je leven slaat nu nog door naar het verdriet, maar naarmate je leven doorgaat, krijg je weer meer ervaringen die op de schaal aan de andere kant van de balans komen te liggen en gaat het langzaam wat meer naar de achtergrond.

Maar serieus, 2.5 maand is echt nog kort!