Van kleuter tot puber deel 33

Voor Lievelink _{Ja, die is expres}
en Voor Cas! Fijn dat het weer wat beter gaat!

Jemig Livelink, dat zijn toch dingen die je liever niet te horen krijgt. Aan de andere kant hoop ik dat het Job helpt om het ook voor hem op school een stuk fijner te laten zijn.
Dikke kus voor jou

Het was gister toch te veel hoor, maar ik hou me er toch wat aan vast dat hij het zelf allemaal het beste aanvoelt. Gisteravond dus toch maar met een zetpil in ons bed gelegd

livelink, wel fijn dat de juf ook de lieve kant van job ziet en benoemt. op zich is 't ook positief dat ze actief meedenken over oplossingen en hulp, in plaats van maar een beetje voortmodderen. ik hoop dat dit nieuwe traject voor jullie & job vooral een goede steun in de rug zal betekenen, en niet alleen maar energie kost. succes!

ik ben net met Piets klas meegeweest naar die tentoonstelling over Momo de Mol, waar Anna's klas een paar weken geleden al naartoe was. hartstikke leuk! maar ik ben nu wel gesloopt. 'n wandeling van bijna een half uur (en dan nog eens dezelfde terug) met zo'n sliert kinderen die dan weer te snel en dan weer te langzaam gaan.. en vervolgens een groepje van 6 kinderen enigszins braaf langs alle deelactiviteiten zien te loodsen... 't leek wel een kinderfeestje.

[ Bericht 1% gewijzigd door bixister op 12-03-2009 13:41:20 ]

quote:

Op donderdag 12 maart 2009 11:38 schreef moussy het volgende:
Het was gister toch te veel hoor, maar ik hou me er toch wat aan vast dat hij het zelf allemaal het beste aanvoelt. Gisteravond dus toch maar met een zetpil in ons bed gelegd

Het feit dat ie teveel ( wil) doen geeft volgens mij juist goed aan dat het wel beter gaat!
Zo hartverscheurend een hoopje kind op de bank of in bed wat alleen maar stilletjes ligt en niets wil ondernemen enzo....

voor Cas. Dat je maar weer snel kan ravotten als vanouds.

En een voor Livelink. De woorden van de juf vond ik zo treffend. Ik weet dat Job lief is en kan zijn, maar als ie boos is kan ik hem er niet uitkrijgen. Haar formulering van de hulpvraag, vond ik van veel betrokkenheid betuigen. Ik hoop dat het ook echt zo is en dat jullie samen er voor kunnen zorgen dat Job meer kan gaan genieten en beter te 'sturen' is. Heel veel sterkte met het nieuwe traject.

Livelink, dat lijkt me nogal slikken inderdaad als je dit te horen krijgt. Aan de andere kant hadden jullie zelf waarschijnlijk ook wel het idee dat het eraan zat te komen, maar dan nog.
Maar als het goed is werkt het in zijn voordeel uiteindelijk.
Mijn neefje is een HSP-kind met licht (heeeel licht) autistische trekjes. Na jaren kwakkelen is er voor hem eindelijk 'een plan'.
Nu gaat hij na de zomervakantie 3x per week naar een bijzonde bso waar hij o.a. leert om te gaan met zijn buien, maar vooral leert te begrijpen waarom iets wel kan en waarom niet. Dus dat het niet een 'kunstje' is wat hij doet (het is een bijzonder begaafde jongen, dus pienter genoeg om sociaal wenselijk te handelen), maar dat hij bewust handelt.
Ook hij is nl. echt een schat van een jongen, maar kan heel moeilijk omgaan met zijn emoties (kan ook slecht tegen onrecht). Of dit plan voor hem gaat werken, ik heb geen idee.
Maar misschien is er voor Job ook wel zoiets.
Succes.

Moussy, goed te horen dat Cas weer op de been is. Hoop dat de pijn ook snel wegtrekt.
(je had het over een tuitje. onze Cas heeft dat ook, veel meer dan zijn broer. maar verder geen plasproblemen ofzo. toch iets om in de gaten te houden?)

quote:

Op dinsdag 10 maart 2009 10:24 schreef Rewimo het volgende:
Wat leuk Hestria, ze zal zich wel heel speciaal hebben gevoeld

dutch, hoe is het met de zwemlessen?

Nou, zet je schrap!

Nee gaat al weer wat beter hoor. Maandag gingen ze dus voor het eerst zonder de ouders.
Eerst weer de clown uithangen en toen mochten alle kinderen naar het bad gaan. Zonder de ouders, die moesten wachten in de kleedkamer.
Even later kwam hij weer terug, huilend.
Hij moest plassen (alweer). De juf kwam er achteraan en zei dat hij daar toch niet om hoefde te huilen, want dat was helemaal geen probleem. Op de w.c. nog even snikken: "Ik wil naar huis."
Maar ik heb hem toch weer terug gestuurd.
Vervolgens is hij niet meer terug gekomen en toen ik stiekum keek 'zwom' hij met een grote grijns van de ene naar de andere kant.
De vorige keer was er een ander jongentje die de hele les heeft gehuild en weigerde mee te doen (zelfs het bad uit was geglipt toen zijn vader hem los liet en wilde echt niet meer terug komen).
Dat jongentje heeft dus deze les weer gehuild, gegild en is keer op keer uit het bad geklommen.
Dan zit je in de kleedkamer met alle ouders en dan hoor je dat. Alsof ze hem afmaken. Vréselijk!
De moeder zat tegenover mij zgn. een boekje te lezen, maar ze bleef op 1 bladzijde hangen.
Op een gegeven moment (zo'n zwembad versterkt de geluiden natuurlijk enorm) hoorde je de juf tegen hem uitvallen. Ik schrok daar best van, maar volgens mij kon je niet tot hem doordringen anders. Hij was er nog eens uit geglipt en naar de kleedkamer gerend. Naar de w.c. en alleen maar gillen. Moeder heeft hem wel weer terug gedaan, maar wat zal zij het warm hebben gehad zeg. Het ging mij ook aan het hart.
Dat ventje loopt gewoon een trauma op van zo'n les.
En waarom, geen idee.
Het enige wat ik kan bedenken is dat ze het eng vinden dat ze geen bodem onder de voeten hebben. Er is nl. geen aflopend gedeelte. Het is plons en succes dan maar.
Ik heb Léon nog gepeild wat hij daarvan vond en of hij geschrokken was van de juf.
Gelukkig niet, hij snapte dat ze niet boos op hen was maar op het jongentje. Dat kon hij dus wel los van elkaar zien.
Dus voor Léon , maar ik vind het wel rot om een ander kind zo te zien.

Pfff, leef gewoon met met jou en ook met die moeder. Kreeg het er inderdaad ook warm van. Knap van die moeder dat ze ook heeft doorgezet.... weet niet of het mij zou lukken...

En inderdaad voor Léon echt super!

Tis dat Zoë geen zwemles heeft in jouwn woonplaats Dutch anders was het vast een haar geweest

Léon Goed zo jongen

quote:

Op donderdag 12 maart 2009 16:31 schreef chacama het volgende:
Pfff, leef gewoon met met jou en ook met die moeder. Kreeg het er inderdaad ook warm van. Knap van die moeder dat ze ook heeft doorgezet.... weet niet of het mij zou lukken...

En inderdaad voor Léon echt super!

ik ben zelf zo'n kind geweest dat op 6 jarige leeftijd op zwemles gedwongen werd.
nachtmerries had ik en ik was zooooo bang voor die hengel.

ik heb luca nooit gedwongen om op zwemles te gaan met bovenstaand verhaal in mijn gedachten. ik kon het echt niet over mijn hart verkrijgen.
en nu komt er als ik bij zwemles op luca zit te wachten elke keer een vader die een huilend kleutertje meesleurd en ik vind het zo zielig.

Lady, ik herken die angst ook nog wel van vroeger. Maar uiteindelijk heb ik het wel geleerd. Of ik er langer over had gedaan als ik wat zachter was aangepakt, geen idee. Het probleem is volgens mij dat er in een groep altijd wel iemand is die bang is.
Ik had alleen niet verwacht dat het nog zo zou gaan als vroeger.

Ik ben dus de moeder met die rode kop op de tribune, het is nl bij Zoë altijd in het begin moeilijk ze moet hier gewoon doorheen. Vandaag ga ik ook niet bij haar kijken maar gewoon in de "kantine" wachten misschien dat het helpt als ze niet zielig/druilerig en verscheurd naar mij kan kijken.


I'am mean mom

Nee hoor Rottdog, ik doe precies hetzelfde.
Volgens mij hoort dat toch ook een beetje bij het loslaten?

bij ons is er geen tribune. we kunnen wel vanuit de hal door een glazen wand wat zien van de les, maar niks horen. alleen de 1e keer mogen de ouders wel vlakbij 't zwembad zitten. ik vind 't ook niet erg dat we niet mee in 't water moeten/mogen.

hier is 1x in de maand kijkdag.
normaal hangen de ouders aan de bar en laten zich vol koffie lopen (kwart voor 7 's ochtends )

wat een verschrikkelijke zwemtijd!! hebben ze bij jullie niet anders?

Mous Wilyan had voor de operatie idd ook een tuutje.
_{(zijn hechtingen waren idd oplosbare)}


Ik ben soms ook een keiharde moeder.
Maar ik heb dan ook twee die thuis van alles bedenken (zelf fietsen/loopfietsen op de fiets zonder trappers)maar als het 10 meter de deur uit niet gaat zoals zij het willen ze het nog wel eens op een brullen zetten en zich dan zelfs gewoon maar al jankend om laten flikkeren.
Ja, dan ben je bij mij aan het verkeerde adres. Ik vraag thuis drie keer of ze het zeker weten, zeg dat het alles niet zo makkelijk is als het lijkt en dat het misschien (nog) niet lukt..
Dus dan krijg je buiten eerst een waarschuwing. en daarna word je gewoon boos telkens weer terug op je benen gezet en red je je kont maar, mamma loopt wel (rustig) door.
Zo ook op het schoolplein aan de rekstok. "Voorzichtig, en je GOED beet houden" "Jahaa, mamma "
Als je stoer doet maar je je niet goed beethoudt en dus horizontaal onder de rekstok eindigt..... Ik zeg het nog één keer dat je je goed beet moet houden en als je dat niet doet dan val je. Als je dan toch wéér valt moet je niet piepen. En ja, als je dan al (luid) brullend naast me tóch maar wel mee loopt om bij de deur te wachten tot de bel gaat dan kun je wel eens even op je nummer krijgen dat je niet het halve dorp bijelkaar hoeft te schreeuwen. Ik tel tot drie en dan verwacht ik dat je je een beetje inbindt.
^{(dat dan alle ouders op het schoolplein me verontwaardigd aan staan te gapen zal me aan mijn reet roesten)}

Als ze trouwens netjes proberen verder te gaan na zo'n moment (al dan niet nog hevig nasnikkend) prijs ik ze uiteraard wel even helemaal de hemel in.

En zo heb ik nog wel tig voorbeelden.
Zo'n mean-mom ben je dus helemaal niet hoor Rottdog.

[ Bericht 0% gewijzigd door Noli. op 13-03-2009 17:40:20 ]

ja hoor, een half uur later en weer een half uur later

dit is een soort van privé zwemles. zwemleraar werk op een school voor speciaal onderwijs en heeft ervaring met autistische kinderen.

aha ok, dan snap ik de rare tijd...

de aangepaste zwemles is hier ook op zo'n rare tijd, op zaterdagavond van 5-6 ofzo.. echt zo'n die tijd wil niemand anders hebben tijd..

Bij ons is het de eerste zwemdag van de maand ook kijkdag.
Dan mag je de helft van de les blijven kijken.

Bij een gewone les in de eerste niveau's (1,2,3 en ik geloof 4) mag je dan je kind afleveren hooguit 5 minuten blijven kijken en dan vertrekken. (naar de kantine of een boodschapje doen ofzo). Vanaf niveau 5 -dacht ik- zwemmen ze in het wedstrijdbad en die heeft een tribune.

Toen Christan op zwemles zat mochten de ouders altijd de eerste en de laatste 5 minuten kijken. En de eerste les mocht je er helemaal bij blijven. In de tussentijd ging ik meestal even boodschappen doen.

Christan heeft morgen een toernooi in de Soccerhalle. Da's een soort hal met kleine voetbalvelden met kunstgras. Er is een boarding en er zijn netten helemaal omheen dus ze kunnen onbeperkt doorspelen. Hij vindt dat veel leuker dan veldvoetbal omdat de bal niet "uit" gaat En hij raakt tegenwoordig (eindelijk) de bal goed en hij krijgt alsmaar complimentjes van de trainer

Fleur had vorig jaar nog echt geen zin in zwemmen. Nu wil ze zelf op zwemles (en is er geen plek). Maar de wil is er nu en ze heeft tijdens de vakantie ook laten zien dat ze niet meer bang is voor water (is ze vanaf de geboorte al). Dus zelf zou ik haar niet dwingen, maar misschien dat het bij Maud wel gaat gebeuren. Misschien is er dat wel eentje die er 'doorheen' moet.

Noli, dat wat jij omschrijft over vallen en opstaan en niet zeuren als je gewaarschuwd bent, dat herken ik hier ook. Ik hoor mezelf nog de eerste keer zeggen tegen Fleur: JIJ wilde fietsen, dan zul je nu ook fietsen ook. En nee mama gaat je fiets niet tillen.

Wat goed van Christan dat ie nu zo lekker vooruit gaat met voetballen. Super!

Hoe is het met Cas nu?

Christans team is tweede geworden 3-3 in de finale en helaas verloren met strafschoppen. Maar ze hebben super gespeeld en een mooie beker gewonnen plus een bal