Eerst wilde hij gewoon niet wakker worden

toen hebben we hem wakker gemaakt op de uitslaapkamer en zijn naar zaal gegaan, daar zakte hij weer weg, maar hij moest wel wat drinken, hij kreeg ook een ijsje, slobbertje ijs, spugen, drinken, spugen.. en daar haakte de zuster snel op in en ze starte het misselijkheidsprotocol,, medicatie onder de tong en een infuus, dat werkte niet, nog steeds spugen, 1e medicatie in het infuus.. werd niet beter, volgende via het infuus, nog niets. Toen moest er toch even overleg gepleegd worden en kreeg hij een zetpil, na een half uurtje trok hij eindelijk bij en wilde wel een slokje drinken, ik kreeg een heldere ingeving en had een flesje cola in mn tas gegooid voor mn eigen suikerpeil, dat heb ik dus aan Cas gegeven,. beschuit kwam er ook met een rot gang weer uit, maar niet de kleine stukjes komkommer die ik mee had
Ik vond het verschrikkelijk, vréselijk wit en alleen maar slapen, het was net alsof hij opgebaard lag
![]()
Maar gelukkig kreeg hij wat praatjes en wilde hij naar huis! Tussendoor had de zuster al verteld hoe hij verbonden moest worden en omdat Cas het niet prettig vond als andere naar zn piemel keken heb ik hem zelf gewassen en opnieuw verbonden, waar hij zelf niets van maakte. Alleen de eerste keer plassen vond hij eng, deed geen pijn gelukkig! Hij moest ook wel nodig na een vochtzak van 500 ml

Nadat het infuus er uit was gehaald heb ik hem zijn pyama (daar zit een lekker hangkruis in, leek ons beter dan een gewone broek) aan gedaan en zijn we naar huis gegaan, maar natuurlijk wel met een ijsje
![]()
Nu ligt hij lekker op de bank tv te kijken.
Het onder narcose gaan ging gelukkig beter dan verwacht, hij gaf iig niet het laaste-ademhaling-effect, wat René wel altijd had..