quote:
Op woensdag 22 april 2009 22:43 schreef just me het volgende:[..]
Veredelde vrijwilligers? Bij ons op school zijn er geschoolde overblijfkrachten die regelmatig bijgeschoold worden. Ik dacht dat dat overigens ook verplicht was.
In hoeverre ben jij in de MR gegaan om de school naar "jouw hand" te zetten?
Bij ons op school hebben de mensen op papier zogenaamd ook allemaal papieren, maar verschillende incidenten, varierend van minder ernstig tot zeer ernstig, hebben uitgewezen dat dat vooral een mooi verhaal is. Cursussen die niet gevolgd zijn, medewerkers die geen EHBO diploma's hebben omdat ze "de cursus nog niet gevolgd hebben", veel klachten vanuit ouders dat er te weinig toezicht is, protocollen waar men zich niet aan houdt, ga zo maar door.
Wij hebben op onze school vrij recent een vrij ernstig incident gehad waardoor de ouders van de kinderen in kwestie terecht laaiend op de stoep stonden, waaruit gebleken is dat het in praktijk allemaal echt niet zo gestroomlijnd gaat als dat de overblijforganisatie naar de ouders toe, maar ook naar school toe, communiceert. Ik ben daar zelf echt enorm van geschrokken, omdat ik altijd aannam dat de scholing bijvoorbeeld die beloofd wordt ook daadwerkelijk genoten wordt. Dat bleek op onze school niet het geval te zijn en wat ik van andere scholen in de omgeving hoor, is dat daar ook niet zo. Ik stuurde mijn eigen kinderen altijd met een gerust hart naar de overblijf, maar nu ik me er door dat incident echt eens goed in verdiept heb, vind ik het zelf ook een minder prettig idee dat mijn kinderen naar de overblijf gaan.
Ik zou dus iedereen tegenwoordig aanraden om vooral ook eens op een vrije dag gewoon eens te gaan kijken naar hoe het er op de overblijf van je kinderen aan toegaat of een keertje mee te draaien. Voor mij was het in ieder geval reden om onze school op dat punt achter de vodden te zitten. Want uiteindelijk is die eindverantwoordelijk.
Ik ben eigenlijk vooral in de MR gegaan omdat ik graag feeling hou met de wereld van mijn kinderen op de momenten dat ik niet bij ze in de buurt ben. Het leek me wel leuk om bij school betrokken te zijn, en ik heb niet veel tijd voor knutselochtenden en schoonmaakdagen. Bovendien hou ik niet van knutselen en schoonmaken. Dus de MR leek me wel een aardige om toch mijn bijdrage aan het schoolklimaat te leveren. En toen ik er eenmaal inzat, raakte ik ook steeds fanatieker omdat je dan in aanraking komt met schoolzaken waar je normaal gesproken niet snel over nadenkt. Ik wil de school niet naar mijn hand zetten, maar ik zie het wel als mijn taak om kritisch te volgen hoe de school functioneert en in hoeverre de belangen van de kinderen, ook als dat school minder goed uitkomt om allerlei politieke en praktische redenen, behartigt worden.