Ben je niet in orde als je geen kinderen wilt #4

ik vind het overigens ook niet normaal dat je tegen iemand zegt dat hij/zij geen goede ouder zou zijn, omdat die persoon geen kinderen wil.


waar baseer je dat op? Er zijn ook vast genoeg mensen die wel kinderen hebben en geen goede ouders zijn

maargoed, daar mag ik als kinderloe natuurlijk niet over 'oordelen'

Trouwens: correctie. je mag als ouder best zegggen dat je kind stout is als ie iets uitvreet in de supermarkt, maar 'ik vind je niet meer lief' heel dramatisch klinken. Maar verder mag een kind best gewezen worden op wat ie wel en niet mag.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:05 schreef motorbloempje het volgende:
ik vind het overigens ook niet normaal dat je tegen iemand zegt dat hij/zij geen goede ouder zou zijn, omdat die persoon geen kinderen wil.


waar baseer je dat op? Er zijn ook vast genoeg mensen die wel kinderen hebben en geen goede ouders zijn

maargoed, daar mag ik als kinderloe natuurlijk niet over 'oordelen'

Hoe kun je nu een goede ouder zijn als je geen kind wilt, er geen liefde voor voelt en het kind eigenlijk ongewenst is?
Je kunt toch ook niet verwachten van iemand die geen hond wilt dat ie z'n pup goed opvoedt?
Nooit ergens aan beginnen als je het niet wilt, gaat toch mis.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 13:51 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Ik zeg niet dat ik het beter zou kunnen, ik zeg dat ik me erover verbaas. En het bedroeft mij dat zoveel mensen een compleet dysfunctionele relatie met de ouders hebben.

Niet om je gevoel te bagatelliseren verder, maar zou jouw perceptie niet een klein beetje te maken kunnen hebben met het feitd at je overduidelijk erg anti-kinderen krijgen bent? Dat je dus ook alleen maar de negatieve kanten ziet?

Ik ken namelijk heel erg weinig mensen die een dysfunctionele relatie met hun ouders hebben, net zoals ik heel erg weinig ouders ken - om niet te zeggen geen - ouders ken die er niets van bakken. Maar ja, ik ben dan ook al heel wat jaartjes wel een ouder, kom in mijn dagelijks leven vrijwel alleen maar andere ouders tegen, en bezie de dingen dus wellicht wat genuanceerder dan jij. Ik zie eigenlijk alleen maar ouders die hun stinkende best doen, het beste met hun kinderen voorhebben, af en toe weliswaar ploeteren onder het juk van opstandige pubers of kinderen waar 'iets' mee is, soms worstelen met hun grote en kleine zorgen over het welzijn van die kids, maar geen een die zelfs maar dénkt aan de dingen die jij hier ouders in zijn algemeen toeschrijft.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:07 schreef nummer_zoveel het volgende:
Trouwens: correctie. je mag als ouder best zegggen dat je kind stout is als ie iets uitvreet in de supermarkt, maar 'ik vind je niet meer lief' heel dramatisch klinken.

Maar dat is wel hoe heel veel ouders het aanpakken. Ik heb dat echt al heel vaak gezien, gewoon, in het openbaar. Emotionele chantage, in alle vormen en maten.

quote:

Maar verder mag een kind best gewezen worden op wat ie wel en niet mag.

Natuurlijk mag dat, maar dan wel zonder de bijkomende boodschap dat je geen liefde verdient als je niet doet wat je gezegd wordt.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:09 schreef Shitney het volgende:

[..]

Niet om je gevoel te bagatelliseren verder, maar zou jouw perceptie niet een klein beetje te maken kunnen hebben met het feitd at je overduidelijk erg anti-kinderen krijgen bent?

Ik wil geen kinderen. Ik ben niet tegen kinderen krijgen in het algemeen.

quote:

Dat je dus ook alleen maar de negatieve kanten ziet?

Oh nee hoor, ik zie heus wel dat er ook allerlei mooie kanten aan zitten.

quote:

Ik ken namelijk heel erg weinig mensen die een dysfunctionele relatie met hun ouders hebben, net zoals ik heel erg weinig ouders ken - om niet te zeggen geen - ouders ken die er niets van bakken. Maar ja, ik ben dan ook al heel wat jaartjes wel een ouder, kom in mijn dagelijks leven vrijwel alleen maar andere ouders tegen, en bezie de dingen dus wellicht wat genuanceerder dan jij. Ik zie eigenlijk alleen maar ouders die hun stinkende best doen, het beste met hun kinderen voorhebben, af en toe weliswaar ploeteren onder het juk van opstandige pubers of kinderen waar 'iets' mee is, soms worstelen met hun grote en kleine zorgen over het welzijn van die kids, maar geen een die zelfs maar dénkt aan de dingen die jij hier ouders in zijn algemeen toeschrijft.

Mijn informatie komt dan ook niet van ouders, maar van voormalig kinderen (die lijken me ook een betere beoordelaar van de gedane opvoeding) die nog steeds last ondervinden van hun opvoeding. En in mijn persoonlijke vriendenkring zijn dat er aardig wat. Misschien kies ik rare mensen als vrienden.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 12:35 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Niet als je samen overeengekomen was dat er geen kinderen zouden komen en mevrouw raakt zwanger en weigert het weg te laten halen. Dan heeft de vader geen enkele verantwoordelijkheid imo. Hij heeft er immers niet voor gekozen.

Dat is ook wat ik graag zou zien. Dat je samen vooraf een overeenkomst aangaat daarvoor. Dan heb je nooit gezeik achteraf.

Dat lijkt me wel. Je hebt zelf ook niet echt een positief en gezellig wereldbeeld tenslotte, dus het lijkt me inderdaad aannemelijk dat je vriendenkring uit likeminded individuals bestaat.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 12:49 schreef Vitalogy het volgende:

[..]

Ik zou wel mijn verantwoordelijkheid nemen, maar ik zou mij wel genaaid voelen.

Waarom zou je die verantwoordelijkheid nemen? Ben je er moreel toe verplicht vind je?

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:09 schreef Shitney het volgende:
Niet om je gevoel te bagatelliseren verder, maar zou jouw perceptie niet een klein beetje te maken kunnen hebben met het feitd at je overduidelijk erg anti-kinderen krijgen bent?

Maar ja, ik ben dan ook al heel wat jaartjes wel een ouder, kom in mijn dagelijks leven vrijwel alleen maar andere ouders tegen, en bezie de dingen dus wellicht wat genuanceerder dan jij.

Als je iemand anders wijst op het feit dat haar oordeel gekleurd wordt door haar referentiekader is het misschien netjes te erkennen dat dat natuurlijk ook voor jou geldt.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:09 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Hoe kun je nu een goede ouder zijn als je geen kind wilt, er geen liefde voor voelt en het kind eigenlijk ongewenst is?
Je kunt toch ook niet verwachten van iemand die geen hond wilt dat ie z'n pup goed opvoedt?
Nooit ergens aan beginnen als je het niet wilt, gaat toch mis.

dat ik ze om persoonlijke redenen niet wil zegt niet dat ik geen kind op kan voeden.

Ik heb jarenlang kinderen zemles gegeven, met veel plezier, en ik durf te wedden dat als ik op een dag zou ontdekken dat ik al een eindje zwanger ben (hypothetisch) en het niet meer kan laten weghalen, dat ik me zou berusten in mijn lot en vanwege mijn sociale verantwoordelijkheid en waarschijnlijk liefde voor mijn uitgeoepte kroost, alles in mijn macht zal doen om het kind goed op te voeden, dat is mijn sociaal-maatschapelijke veantwoordelijkheid die voor mij in zo'n geval vanzelfsprekend zal zijn.

Ik wil niet als hoofdreden geen kinderen omdat ik een grafhekel aan ze heb (anders zou ik niet zo lang zwemjuf geweest zijn) maar vanuit andere persoonlijke redenen. Vivi heeft het ook al vaker gezegd, dat ze altijd riep geen kinderen te willen en nu nog steeds haar eigen kind alleen echt leuk vindt

ik krijg vaak genoeg te horen 'maar jullie zouden zulke leuke ouders zijn!!!' en dat denk ik ook wel ja maar ik wil ze niet, in ieder geval niet zoals het er nu naar uitziet, dat maakt mij niet per definitie ongeschikt voor 'het ouderschap'

quote:

Op zondag 11 januari 2009 13:27 schreef waht het volgende:

[..]

Puur vanuit evolutionair oogpunt. Als je geen drang om voort te planten hebt, is dat in zekere het einde voor de soort. (En met voortplantingsdrang bedoel ik eigenlijk de drang naar geslachtsverkeer)

Maar goed, je kan natuurlijk niet objectief bepalen of iemand 'in orde' is of niet. Het is altijd vanuit een bepaald oogpunt.

Ja, het is vanuit een bepaald oogpunt. Neem mij bijvoorbeeld: het interesseert mij werkelijk geen ene moer of de menselijke soort wel of niet blijft voortbestaan. Als dat zo is, dan is dat zo. Als dat niet zo is, dan niet. Soorten komen en gaan en ik voel mij niet verplicht om kinderen op de wereld te zetten ter meerdere glorie van het voortbestaan van de mensheid. Of ik dan wel of niet in orde ben maakt mij werkelijk niets uit. Ik ben dan wellicht niet in orde vanuit dat biologisch perspectief, maar toch zeker wel in orde voor wat betreft mijn eigen wensen over hoe ik mijn leven wil leiden. En tja, ik hecht nu eenmaal iets meer waarde aan mijn eigen leven, dan aan één of ander biologisch paradigma.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 13:44 schreef nummer_zoveel het volgende:
Ik vind de houding hier van mensen hier die geen kinderen willen tov van mensen die wel kinderen willen of hebben vijandig. Net alsof jullie de hele dag door vaders en moeders worden aangesproken over dat jullie kinderloos zijn.
En het grappige is, de meesten van jullie zijn nog jonger dan mij. Net of iemand je dan verwijt dat je nog geen kinderen hebt. Het is maar waar je je druk om maakt.

Het gaat er om dat in de situaties waarin het wel ter sprake komt, mensen vaak met veel onbegrip reageren. Onbegrip alleen is nog niet eens het grote probleem, maar dat onbegrip kent vaak een zeer negatieve lading. Je voelt de afkeurende gevoelswaarde.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:22 schreef servus_universitas het volgende:

[..]

Ja, het is vanuit een bepaald oogpunt. Neem mij bijvoorbeeld: het interesseert mij werkelijk geen ene moer of de menselijke soort wel of niet blijft voortbestaan. Als dat zo is, dan is dat zo. Als dat niet zo is, dan niet. Soorten komen en gaan en ik voel mij niet verplicht om kinderen op de wereld te zetten ter meerdere glorie van het voortbestaan van de mensheid. Of ik dan wel of niet in orde ben maakt mij werkelijk niets uit. Ik ben dan wellicht niet in orde vanuit dat biologisch perspectief, maar toch zeker wel in orde voor wat betreft mijn eigen wensen over hoe ik mijn leven wil leiden. En tja, ik hecht nu eenmaal iets meer waarde aan mijn eigen leven, dan aan één of ander biologisch paradigma.

dat is natuurlijk een vorm van natuurlijke selectie, jouw "genetische inprint" plus omgevingsfactoren (je fenotype) zal niet aan volgende generaties doorgegeven worden, en dat is goed voor het instand houden van de soort

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:07 schreef nummer_zoveel het volgende:
Trouwens: correctie. je mag als ouder best zegggen dat je kind stout is als ie iets uitvreet in de supermarkt, maar 'ik vind je niet meer lief' heel dramatisch klinken. Maar verder mag een kind best gewezen worden op wat ie wel en niet mag.

Mogen nog wel. Ik zou zeggen: daar ben je als ouder toe verplicht. Je moet kinderen wijzen op wat wel en niet mag.

Ik weet het niet. Mijn vriendin heeft 2 kids en hoewel er genoeg leuke momenten zijn en zoals ze zelf zegt een echt doel heeft is het ook een heel gedoe. Je vrijheid word bepert. S'ochtends de kids kleden en naar school, daarna jij naar je werk, aan het eind van de middag ophalen van school, eten koken en dan aandacht geven en tegen de tijd dat ze op bed liggen kun je jij ook bijna je nest in.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:17 schreef Shitney het volgende:
Dat lijkt me wel. Je hebt zelf ook niet echt een positief en gezellig wereldbeeld tenslotte, dus het lijkt me inderdaad aannemelijk dat je vriendenkring uit likeminded individuals bestaat.

De wereld is niet positief en gezellig. Je kunt het lokaal nog wel dragelijk maken, maar globaal gezien is het één brok ellende.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:21 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

dat ik ze om persoonlijke redenen niet wil zegt niet dat ik geen kind op kan voeden.

Ik heb jarenlang kinderen zemles gegeven, met veel plezier, en ik durf te wedden dat als ik op een dag zou ontdekken dat ik al een eindje zwanger ben (hypothetisch) en het niet meer kan laten weghalen, dat ik me zou berusten in mijn lot en vanwege mijn sociale verantwoordelijkheid en waarschijnlijk liefde voor mijn uitgeoepte kroost, alles in mijn macht zal doen om het kind goed op te voeden, dat is mijn sociaal-maatschapelijke veantwoordelijkheid die voor mij in zo'n geval vanzelfsprekend zal zijn.

Ik wil niet als hoofdreden geen kinderen omdat ik een grafhekel aan ze heb (anders zou ik niet zo lang zwemjuf geweest zijn) maar vanuit andere persoonlijke redenen. Vivi heeft het ook al vaker gezegd, dat ze altijd riep geen kinderen te willen en nu nog steeds haar eigen kind alleen echt leuk vindt

ik krijg vaak genoeg te horen 'maar jullie zouden zulke leuke ouders zijn!!!' en dat denk ik ook wel ja maar ik wil ze niet, in ieder geval niet zoals het er nu naar uitziet, dat maakt mij niet per definitie ongeschikt voor 'het ouderschap'

Ik zeg ook niet dat je ongeschikt bent voor het ouderschap, maar als je ze niet wilt wordt het ook niks. En over een 'ongelukje', tja. Dat weet ik niet, dat zul je dan zelf het beste weten. Verder zie ik dat je van 1985 bent, ik denk dat de meesten van jouw leeftijd er net zo over denken. De kans is in ieder geval groot dat je over een jaar of tien misschien wél wilt, dan ben je er aan toe.
Verder vind ik het niet normaal dat veel mensen zeggen tegen jou (en ik neem aan je partner) dat jullie zulke goede ouders zullen zijn. Je bent 23 zeg.
Nu ben ik niet veel ouder, maar veel mensen zeggen nog dat ik een jonge moeder word.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:27 schreef servus_universitas het volgende:

[..]

De wereld is niet positief en gezellig. Je kunt het lokaal nog wel dragelijk maken, maar globaal gezien is het één brok ellende.

eensch

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:26 schreef Re het volgende:

[..]

dat is natuurlijk een vorm van natuurlijke selectie, jouw "genetische inprint" plus omgevingsfactoren (je fenotype) zal niet aan volgende generaties doorgegeven worden, en dat is goed voor het instand houden van de soort

Waarom is dat goed voor de soort?

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:27 schreef servus_universitas het volgende:

[..]

De wereld is niet positief en gezellig. Je kunt het lokaal nog wel dragelijk maken, maar globaal gezien is het één brok ellende.

da's natuurlijk een erg subjectieve observatie, als soort is de mens uiterst succesvol

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:24 schreef servus_universitas het volgende:

[..]

Het gaat er om dat in de situaties waarin het wel ter sprake komt, mensen vaak met veel onbegrip reageren. Onbegrip alleen is nog niet eens het grote probleem, maar dat onbegrip kent vaak een zeer negatieve lading. Je voelt de afkeurende gevoelswaarde.

Dus je bent al 30+ ofzo?

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:27 schreef servus_universitas het volgende:

[..]

De wereld is niet positief en gezellig. Je kunt het lokaal nog wel dragelijk maken, maar globaal gezien is het één brok ellende.

Realist.

Ik meen dat je daar wel voor een deel gelijk in hebt. Men kan niet verwachten dat alles van de positieve kant benaderd kan worden.
Zo vind ik er niks irreeël of negativistisch aan om te beweren dat er veel ouders zijn die hun kinderen niet goed opvoeden.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:28 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Ik zeg ook niet dat je ongeschikt bent voor het ouderschap, maar als je ze niet wilt wordt het ook niks. En over een 'ongelukje', tja. Dat weet ik niet, dat zul je dan zelf het beste weten. Verder zie ik dat je van 1985 bent, ik denk dat de meesten van jouw leeftijd er net zo over denken. De kans is in ieder geval groot dat je over een jaar of tien misschien wél wilt, dan ben je er aan toe.
Verder vind ik het niet normaal dat veel mensen zeggen tegen jou (en ik neem aan je partner) dat jullie zulke goede ouders zullen zijn. Je bent 23 zeg.
Nu ben ik niet veel ouder, maar veel mensen zeggen nog dat ik een jonge moeder word.

Het verschil tussen bijvoorbeeld motorbloempje en een gemiddelde vrouw van haar leeftijd is de kijk op de wereld. Motorbloempje kijkt kritisch naar de wereld, naar het leven en komt tot de meest logische conclusie, dat het niet bepaald een gezellige plaats is. Dat is wat anders dan nog niet aan kinderen moeten denken omdat je niet de lasten wilt dragen. Het eerste is een rationalisering die bij de meeste mensen niet voorkomt (ze denken er simpelweg niet over na). Het tweede is gewoon een gevoel dat hoort bij een bepaalde leeftijdscategorie.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:29 schreef Re het volgende:

[..]

da's natuurlijk een erg subjectieve observatie, als soort is de mens uiterst succesvol

Daar ben ik het dus mee eens.

En er is inderdaad een hoop ellende en overbevolking in de wereld, maar dat is niet in Nederland. Ik zie de toekomst van Europa niet somber in ofzo.